อีกชื่อที่โดดเด่นคือ 'We Need to Talk About Kevin' โดย Lionel Shriver ซึ่งแม้จะไม่ได้เป็นการโปรดลูกคนใดชัดเจนในแบบหวาน แต่ความเย็นชาหรือความไม่ยอมรับที่แม่มีต่อพฤติกรรมและความต่างของลูก ทำให้เกิดความสัมพันธ์ที่ไม่สมดุลและนำไปสู่เหตุการณ์สุดวิปลาส ในโทนวรรณกรรมโลกทุนนิยมและครอบครัวชั้นสูง 'The God of Small Things' ของ Arundhati Roy ก็มีการแสดงความไม่เสมอภาคด้านความรักและการเลือกข้างในครอบครัวอย่างเจ็บปวด ความลำเอียงในรักของผู้ใหญ่ต่อเด็กคนใดคนหนึ่งได้สร้างเงื่อนไขที่ทำลายอนาคตของเด็กหลายคนได้เช่นกัน ส่วนงานแนวสยองขวัญครอบครัวอย่าง 'Flowers in the Attic' โดย V.C. Andrews ก็เป็นตัวอย่างสุดคลาสสิกของแม่/ผู้ใหญ่ที่ให้ความโปรดปรานต่อบางคนจนเกิดโศกนาฏกรรมภายในบ้าน
สุดท้ายนี้ยังมีนิยายคลาสสิกอย่าง 'As I Lay Dying' ของ William Faulkner ที่แม้โฟกัสจะอยู่ที่ครอบครัวหลายมิติ แต่ความทรงจำและคำสารภาพของตัวละครเกี่ยวกับความรักของแม่ที่ไม่เท่ากันก็เป็นประเด็นสำคัญในการผลักดันพล็อต Alice Munro ในงานเรื่องสั้นหลายเรื่องก็สะท้อนความแตกต่างของความรักแม่ลูกแบบละเอียดอ่อนเช่นกัน และ Elizabeth Strout กับงานที่สะท้อนช่องว่างทางความสัมพันธ์ภายในครอบครัวให้เห็นภาพแม่ที่ไม่สามารถรักลูกทุกคนได้เหมือนกันได้อย่างเจ็บแสบ โดยรวมแล้วนักเขียนไม่ได้ใช้ธีมนี้เพียงเพื่อสร้างความขัดแย้ง แต่เป็นเครื่องมือสำคัญในการชำแหละผลพวงของความลำเอียง—ทั้งด้านจิตใจ การเลือกชะตา และผลกระทบซ่อนเร้นตลอดชีวิตของตัวละคร เสียงเล็กๆ ในนิยายพวกนี้มักติดค้างและทำให้ฉันรู้สึกเหน็บแนมอยู่เสมอ
เราโตมากับเรื่องเล่าทะเลลึกที่มืดครึ้มและชวนขนลุก จึงไม่แปลกใจที่ชื่อนักเขียนคนหนึ่งจะผุดขึ้นมาในหัวทันที นั่นคือ H.P. Lovecraft—ผลงานที่ชัดเจนที่สุดคือ 'The Shadow Over Innsmouth' ซึ่งไม่ใช่ปีศาจแบบปิศาจไฟแต่เป็นสิ่งมีชีวิตจากทะเลลึกที่ทำให้ความรู้สึกมนุษย์เปลี่ยนไป
เมื่ออ่าน 'The Shadow Over Innsmouth' แล้วรู้สึกเหมือนถูกพาไปสำรวจความทรงจำที่มนุษย์พยายามปิดบังในตะกอนของทะเล Lovecraft สร้างบรรยากาศว่าพลังลึกใต้คลื่นนั้นไม่ใช่ธรรมชาติธรรมดา แต่เป็นความโบราณและไร้เหตุผลที่เรียกได้ว่าเหมือนปีศาจ—ทั้งในแง่จิตใจและรูปลักษณ์ เรื่องนี้จึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีสำหรับใครที่อยากเจอแนวปีศาจใต้ทะเลแบบคลาสสิกและชวนสยองใจ