ชื่อภาษาอังกฤษที่คนทั่วไปมักเรียกนิทานเรื่องนี้คือ 'The Lion and the Mouse' ซึ่งเป็นนิทานจากชุดนิทานของอีสปที่เล่าเรื่องความเมตตาและการตอบแทนความดี
ผมมักจะนึกภาพฉากที่หนูช่วยดึงเศษเชือกจากปากถ้ำให้ราชสีห์ออกมาทีไร แล้วก็ยิ้มทุกที เพราะมันสั้น แต่หนักแน่น เรื่องนี้สอนว่าแม้ตัวเล็กก็มีพลังพอจะเปลี่ยนชะตากรรมของผู้อื่นได้ และความอ่อนโยนบางครั้งมีค่ามากกว่าพละกำลัง ความงดงามของนิทานชิ้นนี้อยู่ที่การใช้เหตุการณ์ธรรมดาไม่ซับซ้อน แต่กลับสะกิดใจคนทุกวัย
เมื่อผมเล่าให้เพื่อนฟัง มักจะเปรียบเทียบกับนิทานอื่นๆ ที่เน้นบทเรียนคล้ายกัน เช่น 'The Tortoise and the Hare' แต่ความแตกต่างคือโทนความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ใน 'The Lion and the Mouse' ให้ความรู้สึกอบอุ่นกว่าการแข่งชนะ ปิดท้ายด้วยความรู้สึกว่าเรื่องสั้นๆ แบบนี้ยังคงทำหน้าที่เตือนเราเสมอว่าอย่าดูถูกความสามารถของคนตัวเล็กๆ และอย่าลืมว่าการมีน้ำใจสามารถสร้างปาฏิหาริย์เล็กๆ ได้