มุมมองสุดท้ายของผมมองว่า 'อส.' ทำงานเป็นนิยายผสมแนวหลายอย่าง—เรื่องการเมือง ดราม่า และแฟนตาซีเชิงปรัชญา—ซึ่งช่วยให้มันไม่ถูกจัดเข้ากรอบเดียว พล็อตหลักเกี่ยวข้องกับการค้นหาตัวตนและการต่อสู้กับโครงสร้างที่คอยกำหนดชะตาชีวิตของคนจำนวนมาก แก่นเรื่องยังชวนให้คิดถึงการเสียสละและคำถามเรื่องความยุติธรรมในสังคม บรรยากาศบางตอนมีความยิ่งใหญ่และคล้ายฉากในนิทานมหากาพย์อย่าง 'The Lord of the Rings' แต่ 'อส.' เลือกเน้นความขัดแย้งภายในมากกว่า โทนเรื่องจึงทั้งดิบและเหงาในเวลาเดียวกัน