อ่านแล้วเห็นภาพชัดเจนว่าการควบคุมสุขภาพและการบังคับให้คนยอมรับระบบจริยธรรมกลางเป็นสิ่งที่ทำได้จริงในสังคมที่เทคโนโลยีพัฒนาถึงจุดหนึ่ง เรื่องราวเล่าแง่มุมของการแลกเปลี่ยนเสรีภาพเพื่อความปลอดภัยและคุณภาพชีวิต ซึ่งเป็นคำถามที่เราเผชิญในรูประบบ Big Data กับนโยบายสุขภาพสาธารณะในปัจจุบัน ฉากที่คนถูกตรวจติดตามทั้งทางชีวภาพและพฤติกรรมทำให้ฉันคิดถึงความเปราะบางของความเป็นส่วนตัวและขอบเขตการยินยอมในโลกยุคเชื่อมต่อ