พ่อ รวย สอน ลูก เรื่องการใช้จ่ายอย่างประหยัดได้อย่างไร?

การสอนลูกเรื่องการใช้จ่ายที่ได้ผลมักมาจากการตั้งกติกาและความสม่ำเสมอในบ้าน ฉันมักพูดถึงการตั้งงบประมาณครอบครัวแบบง่าย ๆ และให้เด็กมีส่วนร่วม เช่นให้พวกเขาวางแผนค่าใช้จ่ายย่อยสำหรับกิจกรรมวันหยุด การให้ความสำคัญกับการวางแผนระยะสั้นและระยะยาวช่วยให้เด็กมองเห็นภาพใหญ่

หนึ่งในตัวอย่างที่ฉันชอบยกคือฉากการทำงานและรับผิดชอบตัวเองใน 'Kiki\'s Delivery Service' ที่แสดงให้เห็นว่าการลงแรงแลกผลตอบแทนนำไปสู่ความพอใจมากกว่าแค่การได้สิ่งของมาโดยทันที แนวคิดนี้แปลงเป็นการให้ลูกทำงานเล็ก ๆ เพื่อแลกกับเงินค่าขนม เช่น ช่วยงานบ้านหรือระดมไอเดียทำขนมขาย และฉันจะคอยชมเชยความพยายามเมื่อพวกเขาบริหารเงินได้ดี

ท้ายสุดการสอนด้วยความเข้าใจและไม่ใช้คำสั่งแบบเคร่งครัดมักได้ผลกว่า ให้โอกาสเด็กลองผิดลองถูกและสะท้อนผลที่เกิดขึ้นกับพวกเขาเอง วิถีนี้จะทำให้การประหยัดเป็นทักษะที่ฝังแน่นไม่ใช่บทลงโทษ

การเล่นและสถานการณ์จำลองทำให้บทเรียนการเงินสนุกขึ้นมากกว่าการบ่นยาว ๆ ในบ้าน ฉันชอบใช้เกมอย่าง 'Animal Crossing' เป็นตัวอย่างให้เด็กเรียนรู้แนวคิดเรื่องทรัพยากรจำกัดและการตัดสินใจลงทุน ในเกมผู้เล่นต้องเลือกว่าจะใช้ทรัพยากรกับการตกแต่งบ้านหรือเก็บเงินจ่ายค่าบ้าน ซึ่งเป็นบทเรียนเรื่องลำดับความสำคัญที่จับต้องได้

อีกวิธีที่ฉันใช้คือตั้งภารกิจประจำสัปดาห์ให้เด็ก เช่นให้พวกเขาวางแผนเงินสำหรับขนม 3 วัน ถ้าประหยัดได้จะได้โบนัสเล็ก ๆ การให้พวกเขาเลือกและรับผลลัพธ์ทำให้บทเรียนฝังลึกกว่าแค่พูดว่าอย่าใช้เงินมาก นอกจากนี้การสอนเปรียบเทียบราคาก่อนซื้อ เช่นดูว่าจะได้ปริมาณเท่าไรต่อเงินหนึ่งบาท หรือการรอโปรโมชั่น มักสอนให้พวกเขาเห็นมุมมองเชิงเหตุผลมากขึ้น

เมื่อต้องพูดคุยเชิงตัวเลข ฉันมักแนะนำการใช้วิธีเปอร์เซ็นต์ง่าย ๆ: แบ่งรายรับเป็นส่วนสำหรับออม ใช้ และแบ่งให้ผู้อื่น โดยเริ่มจากสัดส่วนเล็ก ๆ เพื่อไม่ให้เป็นภาระ การทำให้การออมกลายเป็นเกมหรือกิจกรรมร่วมกัน ทำให้เด็กมีความสุขกับการรอและเห็นคุณค่าของสิ่งที่ได้มาในภายหลัง

การเป็นตัวอย่างที่จับต้องได้คือวิธีแรกที่ฉันมักแนะนำเมื่อพูดถึงการสอนลูกเรื่องการใช้จ่าย

การเริ่มจากการแบ่งเงินเป็นส่วนชัดเจนช่วยให้เด็กเห็นภาพ เช่น แยกเป็นกระปุก 'ใช้จ่าย' 'ออม' และ 'แบ่งให้ผู้อื่น' ซึ่งฉันมักทำกับหลานและเพื่อน ๆ ที่มีลูก เทคนิคง่าย ๆ คือให้พวกเขาตั้งเป้าหมายเล็ก ๆ เช่นเก็บเพื่อของเล่นชิ้นเดียว แล้วฉันจะช่วยคำนวณเวลาที่ต้องรอและจำนวนเงินที่ต้องใส่ทุกสัปดาห์ วิธีนี้ฝึกความอดทนและเห็นความคืบหน้าเป็นรูปธรรม

การพูดคุยเรื่องความต่างระหว่างความต้องการกับความอยากเป็นบทเรียนที่ฉันใส่ไว้เสมอ โดยใช้เหตุการณ์ประจำวันที่จับต้องได้ เช่นเมื่อไปซื้อของ ฉันจะถามว่าของชิ้นนี้จำเป็นต่อสัปดาห์หรือแค่ทำให้รู้สึกดีในตอนนี้ การตั้งกฎง่าย ๆ ในบ้าน เช่นต้องรอ 24 ชั่วโมงก่อนตัดสินใจซื้อ จะช่วยให้เด็กเรียนรู้การคิดก่อนใช้เงิน นอกจากนี้การให้รางวัลเมื่อลูกเก็บเงินสำเร็จ เช่นพาไปทำกิจกรรมร่วมกัน จะทำให้การออมมีความหมายมากขึ้น

ตัวอย่างจากงานเล่าเรื่องที่ฉันชอบเอามาพูดคุยคือฉากใน 'Spirited Away' ที่ชี้ให้เห็นผลของการกินเกินตัวและขาดการยับยั้งชั่งใจ เรื่องแบบนี้เปิดประเด็นได้ดีโดยไม่ต้องสอนแบบตำรา สรุปแล้ววิธีที่ได้ผลสำหรับฉันคือผสมระหว่างแบบฝึกปฏิบัติ การคุยกันอย่างเข้าใจ และการให้โอกาสเด็กได้ลงมือจริง เท่านี้ทักษะการใช้จ่ายอย่างประหยัดก็ฝังตัวได้อย่างเป็นธรรมชาติ