มหา ศึก ชิง บัลลังก์ ปี 6 ใครตายบ้าง

ฤดูร้อนปีที่ผ่านมา ตอนที่ 'Game of Thrones' ซีซันสุดท้ายออกอากาศ มันสร้างความตื่นเต้นให้แฟนๆ ทั่วโลกอย่างมาก เพราะเป็นจุดจบของสงครามแย่งชิงบัลลังก์เหล็กที่ดุเดือด นักแสดงหลักที่ยังเหลืออยู่ตอนซีซัน 8 มีหลายตัวละครที่เราคุ้นเคยกันดี เช่น Emilia Clarke ในบท Daenerys Targaryen เจ้าหญิงผู้ใฝ่ฝันจะกู้บัลลังก์, Kit Harington รับบท Jon Snow ผู้ค้นพบตัวตนที่แท้จริงของตัวเอง, และ Peter Dinklage ในบท Tyrion Lannister ปรมาจารย์การเมืองผู้เฉลียวฉลาด ส่วน Lena Headey ก็ยังคงเล่นบท Cersei Lannister อย่างสมบทบาท พระราชินีผู้ไร้ความปราณี ส่วน Nikolaj Coster-Waldau รับบท Jaime Lannister ที่ต้องตัดสินใจระหว่างความจงรักภักดีกับความถูกต้อง

แฟนๆ หลายคนคงอยากรู้ว่า ใครเป็นหน้าใหม่ในซีซั่น 5 ของ 'มหาศึกชิงบัลลังก์' — ปีที่เนื้อเรื่องขยายไปที่ดอร์นและความขัดแย้งทางศาสนาในเวสต์โรสท์มีบทบาทชัดเจนขึ้น ผมจะเริ่มจากฝั่งดอร์นก่อน เพราะการเพิ่มตัวละครที่นั่นคือการเปลี่ยนโทนของทั้งพื้นที่อย่างแท้จริง: Alexander Siddig รับบทเป็น Doran Martell เจ้าแห่งซอร์ตแห่งดอร์น ที่แสดงมุมเยือกเย็นและการวางแผนที่ลึกซึ้งกว่าในหนังสือ ข้างเขามี DeObia Oparei เป็น Areo Hotah ผู้พิทักษ์ใกล้ชิดที่มีคาแรคเตอร์เงียบขรึมและความภักดีที่น่าจดจำ ส่วนกลุ่มลูกสาวหรือลูกศิษย์ที่ก่อกวนวงศ์ตระกูลท้องถิ่น—Sand Snakes—ถูกนำเสนอด้วย Keisha Castle-Hughes (Obara), Jessica Henwick (Nymeria) และ Rosabell Laurenti Sellers (Tyene) แต่ละคนมีสไตล์การต่อสู้และบุคลิกที่ชัด ทำให้ดอร์นบนจอไม่ใช่แค่ฉากสวย แต่เป็นพื้นที่แห่งการแก้แค้นและการเมืองแบบใหม่ นอกจากนี้ยังมีการเพิ่มตัวละครหนุ่มอย่าง Toby Sebastian ที่มารับบท Trystane Martell ซึ่งความสัมพันธ์กับตัวละครอื่นในพล็อตทำให้เรื่องมีมิติของการเมืองและพันธมิตรมากขึ้นกว่าเดิม ผมชอบที่ซีซั่นนี้ลงทุนกับการนำหน้าใหม่ที่เข้ากับบรรยากาศการเมืองของซีรีส์อย่างกลมกลืน — พวกเขาไม่ได้มาเป็นแค่ใบหน้า แต่มาเติมเต็มช่องว่างเชิงเล่าเรื่องในดอร์นจนรู้สึกว่าเวทีขยายออกจริง ๆ

เริ่มจากการแบ่งแยกอำนาจและผลประโยชน์ที่พาให้บ้านต่าง ๆ ปะทะกัน 'มหา ศึก ชิง บัลลังก์' ปี 1 วางโครงเรื่องเป็นการปูพื้นการเมืองแบบโหดและซับซ้อน: ราชาโรเบิร์ต บาราเธียนเสด็จมาที่วินเทอร์เฟลล์เพื่อขอให้เอ็ดดาร์ด สตาร์กาเป็นมือขวาของพระองค์ หลังจากนั้นเรื่องราวก็พาเราไล่ตามการสมคบคิดในเมืองหลวง การค้นหาความจริงเกี่ยวกับอดีตของราชวงศ์ และการเปิดเผยชะตากรรมที่ยากจะคาดเดาของตัวละครหลายคน ฉันดูการเล่าเรื่องของซีซันนี้เหมือนอ่านหน้าหนังสือประวัติศาสตร์ที่เต็มไปด้วยการหักหลังและศีลธรรมที่ท้าทาย: ด้านหนึ่งมีครอบครัวสตาร์กซึ่งยึดมั่นในเกียรติยศ (เอ็ดดาร์ด, เคทลิน, โรบบ์, แซนซา, แอเรีย, เบรน) ขณะที่อีกด้านหนึ่งคือลัทธิประชานิยมและการแก่งแย่งอำนาจในคิงส์แลนด์ิง (เซอร์เซย์, เจมี่, ไทเรียน) และยังมีเส้นเรื่องของแดนเหนือกับชายป่าที่กำลังกลับมา (จอน สโนว์) รวมถึงเส้นทางของแดเนริส ทาร์แกเรียนที่เริ่มจากการเป็นผู้ลี้ภัยจนกลายเป็นผู้ท้าชิงอำนาจโดยการแต่งงานกับคาล ดรอโก้และการค้นพบมังกร มุมที่ฉันชอบเป็นพิเศษคือการผสมผสานฉากการเมืองกับความสัมพันธ์ส่วนบุคคล: การตัดสินใจของเอ็ดดาร์ดไม่ได้มาจากแผนการใหญ่ แต่เกิดจากนิสัยและความจงรักภักดี ส่วนตัวละครอย่างไทเรียนให้ภาพสะท้อนของสังคมที่ตัดสินคนจากรูปลักษณ์มากกว่าคุณค่า เหมือนฉากใน 'The Lord of the Rings' ที่แสดงให้เห็นว่าคนตัวเล็กก็เปลี่ยนโลกได้ แม้ตอนจบของซีซันจะโหดร้ายแต่ก็ทำให้รู้สึกว่ายังมีเรื่องที่จะขบคิดต่ออีกมาก นี่คือการเริ่มต้นที่กระชากใจและทิ้งร่องรอยให้อยากรู้ต่อไป

แฟนพันธุ์แท้อย่างเราไม่พลาดทุกความเคลื่อนไหวของ 'มหาศึกชิงบัลลังก์' ปีที่ 6 เลยนะ ตอนใหม่เค้าว่าจะออกอากาศวันที่ 16 เมษายนนี้ เวลา 21.00 น. ทาง HBO Max ทีมงานเพิ่งปล่อยตัวอย่างมาให้ดูเล่นๆ ผ่านทางสื่อสังคมออนไลน์เมื่อไม่กี่วันก่อน ภาพบรรยากาศยังดุเดือดเหมือนเดิม พล็อตเรื่องก็ดูเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ แถมมีตัวละครใหม่ๆ มาเพิ่มสีสันให้การแข่งขันชิงบัลลังก์ดุเดือดกว่าเดิมอีก ใครที่ตามมานานตั้งแต่ปีแรกคงอดใจไม่ไหวแน่ๆ

ล่าสุดมีเว็บไซต์น่าสนใจที่รวมผลงานแฟนฟิคไว้มากมาย โดยเฉพาะเรื่อง 'มหาศึกชิงบัลลังก์' ปี 6 ที่หลายคนตามหา แนะนำให้ลองเข้าไปดูที่ Archive of Our Own (AO3) ซึ่งเป็นแพลตฟอร์มที่นักเขียนแฟนฟิคทั่วโลกรวมตัวกัน ใช้แท็ก 'Game of Thrones' หรือ 'ASOIAF' ค้นหาง่ายมาก นอกจากนี้ยังมีเว็บไซต์ FanFiction.net ที่มีผลงานเก่าแก่หลายเรื่องรวมอยู่ด้วย บางบทอาจไม่สมบูรณ์เพราะเขียนมานาน แต่ก็มีเสน่ห์ในแบบของตัวเอง ถ้าเป็นภาษาไทยอาจลองตามหาจากเพจหรือบล็อกเฉพาะทางที่คนไทยนิยมแชร์กัน บางทีอาจเจอผลงานแปลหรือเรื่องที่เขียนใหม่ด้วยมุมมองสดใส

เพลงประกอบที่ทรงพลังที่สุดใน 'Game of Thrones' ซีซั่น 8 คงหนีไม่พ้น 'The Night King' ผลงานประพันธ์ของ Ramin Djawadi ที่สร้างบรรยากาศหม่นๆ ให้กับศึกสุดชะตากรรมระหว่างมนุษย์และไวต์วอล์กเกอร์ นอกจากนี้ยังมีเพลง 'The Last of the Starks' ที่สะท้อนความโศกเศร้าจากการสูญเสียครั้งใหญ่ และ 'The Bells' ที่ใช้ในตอนที่คิงส์แลนเดิงเผชิญกับความโกลาหล สองเพลงนี้ถือเป็นไฮไลต์ทางอารมณ์ที่ทำให้ซีซั่นสุดท้ายตราตรึงใจแฟนๆ อย่างแท้จริง

รายการนี้ถือเป็นการรวมดาวนักแสดงไว้แน่นโต๊ะมากกว่าที่หลายคนคาดคิด — ชื่อหลักที่ฉันมักนึกถึงแรกๆ คือนักแสดงที่รับบทตระกูลสตาร์กและลานิสเตอร์ รวมถึงผู้อยู่ตรงกลางของพล็อตหลายเส้น Sean Bean รับบทเป็น เอ็ดดาร์ด 'เน็ด' สตาร์ก, Michelle Fairley เป็น แคทลีน สตาร์ก, Richard Madden เป็น ร็อบบ์ สตาร์ก, Sophie Turner เป็น ซานซา สตาร์ก, Maisie Williams เป็น อาร์ยา สตาร์ก และ Isaac Hempstead Wright เป็น แบรน สตาร์ก ในฝั่งลานิสเตอร์มี Peter Dinklage ในบท ไทรีออน ลานิสเตอร์, Lena Headey เป็น เซอร์ซี ลานิสเตอร์, Nikolaj Coster-Waldau เป็น เจมี ลานิสเตอร์ และ Charles Dance ที่เล่น ไทวิน ลานิสเตอร์ นอกจากนี้ยังมี Jack Gleeson ในบท จอฟฟรีย์ บาราเธียน และนักแสดงอย่าง Emilia Clarke กับ Kit Harington ที่รับบท เดเนอริส ตาร์แกเรียน และ จอน สโนว์ ตามลำดับ — รายชื่อชุดนี้คือแกนหลักที่ขับเคลื่อนเรื่องราวของ 'มหาศึกชิงบัลลังก์' ให้มันหนักแน่นและเต็มไปด้วยการหักมุม ฉันมักจะนึกถึงวิธีที่บทบาทเหล่านี้ถูกนำเสนอบนจอแล้วยิ้มเบาๆ เพราะแต่ละคนมีเสน่ห์และน้ำหนักทางอารมณ์ต่างกันไป

เซอร์ซีเป็นคนที่ทำให้ฉันตะลึงมากที่สุดใน 'มหาศึกชิงบัลลังก์' ซีซั่น 5 การเห็นเธอเดินผ่านท้องถนนถูกประชาชนเหยียดหยัน จิตใจฉันรู้สึกเหมือนกำลังโดนบีบจนแหลกสลาย — ความภูมิใจที่เคยแข็งแกร่ง ถูกทุบจนเป็นผุยผง เปลือกความยิ่งใหญ่ถูกลอกออกจนเหลือคนธรรมดาคนหนึ่งที่ต้องเผชิญกับการลงโทษจากศรัทธาใหม่ๆ ของเมือง การเดินแก้ผ้า (Walk of Atonement) ไม่ใช่แค่ฉากโชว์ความอัปยศ แต่มันบ่งชี้การแตกหักภายใน: เธอไม่ได้แค่สูญเสียสถานะ แต่สูญเสียความมั่นใจในระบบที่เคยปกป้องเธอ สไตล์การพูดและการเคลื่อนไหวของเธอเปลี่ยนไปชัดเจนหลังจากนั้น ฉันสังเกตว่ามีความเหี้ยมกว่าเดิม แต่เป็นเหี้ยมจากการคำนวณ ไม่ใช่อารมณ์ชั่ววูบ เธอเริ่มมองหาวิธีคืนอำนาจที่ละเอียดลออขึ้น พยายามหาพันธมิตรใหม่และใช้ความอ่อนแอเป็นเครื่องมือ กลายเป็นคนที่ระวังตัวและโหดร้ายมากขึ้นในแบบที่สมเหตุสมผลสำหรับคนที่เคยถูกทำลายความมั่นใจ ความน่าสนใจสำหรับฉันไม่ได้อยู่ที่การถูกลงโทษเพียงอย่างเดียว แต่เป็นการที่การพังทลายครั้งนั้นจุดเชื้อไฟในตัวเธอ จนสังเกตเห็นร่องรอยของการเปลี่ยนแปลงที่ยาวไกล — จากหญิงผู้มีอำนาจซึ่งพึ่งระบบเดิม กลายเป็นหญิงที่พร้อมจะสร้างระบบใหม่ด้วยวิธีของตัวเอง ฉากเหล่านี้ทำให้ฉันทั้งไม่สบายใจและหลงใหลในความซับซ้อนของเธอจนยากลืม