รวมเรื่องสั้นโรมานซ์ By ฝ้ายสีคราม (เล่ม 6)

“อะไรนะคะ จะให้หยีเป็นเลขาบอสเหรอคะ” ฉันถามออกไปด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้นระคนแปลกใจ ที่จู่ๆ ตำแหน่งเลขานุการก็ตกมาเป็นของพนักงานทั่วไปแบบฉัน

“ไม่ต้องดีใจไป แค่ชั่วคราวน่ะ จนกว่าจะหาเลขาใหม่มารับตำแหน่งได้” หัวหน้าของฉันพูดดับฝันแล้วถอนหายใจด้วยความกังวล

“มีอะไรคะพี่บี”

“ใครเป็นเลขาบอสก็อยู่ได้ไม่นาน ไม่รู้ว่าหนิงมีปัญหาอะไรถึงจะรีบลาออกไป เสียดายนะคนทำงานดีแบบนั้น หยีเองก็อาจมีสิทธิ์ได้เป็นเลขาถาวรนะตั้งใจทำงานเข้าล่ะ”

“หมายความว่าถ้าทำงานดีหยีมีโอกาสได้เป็นเลขาจริงๆ ใช่ไหมคะ” ฉันถามด้วยความตื่นเต้นที่มีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง

“อืม ตามนั้นแหละ เก็บของย้ายโต๊ะได้แล้วเดี๋ยวอีกหน่อยบอสก็มาแล้ว” พี่บีบอกแล้วเดินขึ้นไปรอที่ชั้นสาม

ฉันรีบเก็บของใช้ส่วนตัวแล้วย้ายไปทำงานที่ชั้นสาม บริษัทขายอุปกรณ์ไอทีขนาดเล็กแห่งนี้มีพนักงานไม่ถึงสามสิบคนก็จริง แต่ว่าตำแหน่งเลขานุการเป็นตำแหน่งพนักงานที่ถือว่าอยู่ในระดับสูงกว่าพนักงานทั้งหมดซึ่งใครๆ ก็อยากมาทำตำแหน่งนี้

ชั้นแรกของบริษัทจะเป็นโซนขายอุปกรณ์ไอทีที่มีพนักงานขายประจำอยู่

ชั้นสองจะเป็นห้องสต๊อกสินค้าและแผนกบัญชีการเงิน ส่วนชั้นสามที่ฉันจะขึ้นไปเป็นห้องประชุม ห้องทำงานของพี่เก่งหัวหน้าแผนกขาย พี่บีหัวหน้าแผนกบัญชีการเงิน กับพี่เชนผู้จัดการทั่วไปที่ควบตำแหน่งหัวหน้าแผนกสต๊อก

รวมถึงเป็นห้องทำงานของ “คุณโย่ง” บอสหนุ่มเจ้าของบริษัทไอทีแห่งนี้ และเป็นส่วนที่พักอาศัยของเขาซึ่งต้องสแกนลายนิ้วมือถึงจะเข้าไปส่วนนั้นได้

ที่ชั้นสามนี้ฉันจะเป็นพนักงานคนเดียวที่ได้ขึ้นมาทำงานอยู่ที่นี่ และใส่ชุดกระโปรงสวยๆ มันเป็นความภูมิใจแม้อาจจะได้ขึ้นมาทำงานชั่วคราวก็ตาม

“หยีเป็นเลขาใหม่เหรอ ยินดีด้วยนะ” พี่เก่งและพี่เชนยิ้มต้อนรับฉันที่จะได้มาทำงานที่ชั้นเดียวกัน ซึ่งโต๊ะทำงานของพวกเราเรียงเป็นสองฝั่ง อยู่หน้าห้องทำงานของบอส

โต๊ะฉันอยู่ด้านในสุดตรงข้ามกับพี่เชนโดยมีทางเดินเข้าห้องบอสกั้นกลางอยู่ ดูไปแล้วการทำงานที่หน้าห้องบอสแบบนี้ก็ดูกดดันไม่น้อย เวลาแอบกินขนมหรือเครื่องดื่มก็ต้องระวังเอามากๆ

“แล้วพี่หนิงละคะพี่บี” ฉันหันไปถามพี่บีที่นั่งอยู่ตรงข้ามกับฉันถึงเลขานุการคนเก่าที่ควรจะอยู่สอนงานฉัน

“กลับไปแล้วแต่ฝากรายละเอียดงานวางไว้ให้หยีศึกษาดูแทน รีบอ่านดูนะ” พี่บีพูดแล้วหันกลับไปทำงานต่อ

ฉันรีบอ่านรายละเอียดนั้นพบว่าบอสจะเริ่มเข้างานตอนสิบโมงเช้า ต้องชงกาแฟไว้รอตามสูตรที่เขียนเอาไว้ให้ ฉันจึงรีบไปชงกาแฟเพราะถึงเวลาพอดี

“บอสมาแล้ว” พี่บีบอกฉันในขณะที่กำลังเดินถือถาดวางกาแฟและขนมไปให้บอสที่ห้องทำให้ฉันต้องรีบสำรวมมากขึ้น

“ขออนุญาตค่ะบอส” ฉันเคาะห้องแล้วส่งเสียงบอกเขาอย่างที่เขียนระบุไว้ในใบสอนงาน แล้วเปิดประตูถือกาแฟและขนมวางที่โต๊ะโดยมีสายตาที่คมกริบมองตามอยู่ไม่ห่าง

“คุณเป็นเลขาใหม่สินะ” เขาพูดขึ้นมาตรงๆ แล้วหยิบกาแฟขึ้นมาจิบ ปกติเขาดูเป็นกันเองกว่านี้แต่ตอนนี้กลับดูเคร่งขรึม

“ค่ะบอส หยีมาทำแทนพี่หนิงค่ะ บอสมีอะไรก็เรียกใช้หยีเต็มที่เลยนะคะ” ฉันพูดแล้วยิ้มให้เขา แต่พอเจอสายตาที่ดุดันนั้นจึงต้องลดยิ้มลงแล้วหลบสายตาเล็กน้อยไม่รู้ว่าเขาไปกินรังแตนที่ไหนมา

“ขอโทษค่ะ” ฉันก้มหน้า มีแววว่าตำแหน่งเลขานี้จะได้เป็นแค่ชั่วคราวเท่านั้น

หรือเป็นเพราะท่าทางดุดันของเขาที่ทำงานด้วยแล้วรู้สึกอึดอัดพี่หนิงถึงได้รีบออกไปโดยไม่รอสอนงานฉัน

“หวังว่าคุณจะทำหน้าที่ให้ดีกว่าคนเก่านะ” เขาพูดแล้วจิบกาแฟไปด้วย

“เอ่อ หยีเป็นเลขาชั่วคราวจนกว่าจะหาคนใหม่ได้ค่ะ”

“ไม่ต้องล่ะ ผมเลือกคุณนี่แหละ ชงกาแฟผ่าน”

“อะไรนะคะ” ฉันงงมากแค่ชงกาแฟถูกใจก็ได้เป็นเลขาของบอสแล้ว

“ตามนั้น” เขาวางถ้วยกาแฟลงแล้วจ้องหน้าฉันพร้อมกับเลิกคิ้วสูง

“คะ?”

“ไม่มีเอกสารอะไรมาให้ผมตรวจเหรอ”

“อ๋อ ค่ะ เดี๋ยวหยีจะไปดูให้ตอนนี้ค่ะ”

ฉันออกมาดูจากใบสอนงาน แฟ้มที่จะนำเสนอใหม่จะต้องวางให้เขาที่ด้านขวาพร้อมกับติดสติ๊กเกอร์โน้ตให้เขาไว้รู้ว่าต้องเปิดหน้าไหนบ้าง

“ยุ่งยากพอสมควรเลยนะ แถมเป็นงานละเอียดด้วย สู้ๆ นะหยี” พี่เชนบอกฉันแล้วยิ้มให้ด้วยรอยยิ้มที่ห่วงใย

“ขอบคุณค่ะพี่เชน” ฉันบอกผู้จัดการหนุ่มที่ให้กำลังใจแล้วตั้งใจรวบรวมแฟ้มตรงหน้าเพื่อเอาเข้าไปให้บอสในห้อง

“นี่ค่ะบอส” ฉันวางแฟ้มเอกสารให้เขา แล้วจะเดินกลับออกไป

“เดี๋ยวก่อน”

“ค่ะ บอส” ฉันหันไปกลับไปหาแล้วยิ้มมองสายตาที่ดูค้นหานั้น

“เป็นเลขาผมไม่ต้องนุ่งกระโปรงสั้นๆ เสื้อรัดรูปมาทำงาน ใส่ฟอร์มเดิมเสื้อคอปกกับกางเกงแบบนี้ก็พอ” เขาพูดแล้วก้มหน้าลงมองเอกสารไม่ได้มองฉัน

“รับทราบค่ะ” ฉันรับปากเขาแล้วเดินออกไป ความภูมิใจก็เริ่มจะเลือนหายมีแต่ความอึดอัดปนหงุดหงิดเข้ามาแทน

หล่อ รวย ก็พอเข้าใจได้หรอกที่อยากเอาชนะใจเขา ขนาดเขาแสดงท่าทางหยิ่งผยองใส่ฉันยังอดใจเต้นด้วยไม่ได้เลย ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้เป็นกันเองกับพนักงานทุกคนแท้ๆ

‘แต่เบรกการแต่งตัวกันหัวทิ่มขนาดนี้ คงกลัวว่าเราจะยั่วเขาสินะ’ ฉันวิเคราะห์ในใจ  อุตส่าห์คิดว่าเป็นเลขาแล้วจะได้แต่งตัวสวยๆ เหมือนพี่หนิง แต่สุดท้ายก็ได้ใส่ชุดฟอร์มบริษัทเหมือนเดิม

บอสจะรู้ไหมนะว่าสาวๆ ในบริษัทชอบเขาและหวังตำแหน่งเลขานุการเพราะอยากใกล้ชิดเขา และฉันก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย

---------------------