รักสุดใจเจ้าพ่อสุดเย็นชา จบตอนไหน?

[นางเอกเคยแต่งงานแล้ว พระเอกบริสุทธิ์ แต่งก่อนรักทีหลัง] ธิดาตระกูลขุนนางตกอับผู้อ่อนหวาน VS ขุนนางผู้ทรงอำนาจที่สูงส่งและเย็นชา ตระกูลของจี้หานอีตกต่ำลงเมื่อนางอายุสิบสี่ปี ครั้นอายุสิบหกก็ถือหนังสือหมั้นหมายแต่งเข้าสกุลเซี่ย ตระกูลผู้ดีเก่าอันสูงส่ง ตลอดสามปีที่ออกเรือน แม้สามีจะเย็นชาหมางเมิน แต่นางก็ปฏิบัติหน้าที่ภรรยาอย่างสุดความสามารถ เพียงเพื่อจะเป็นภรรยาที่ดีและเพียบพร้อมผู้หนึ่ง สามีของนางรูปโฉมหล่อเหลา สง่าผ่าเผยดุจวิญญูชน อนาคตยาวไกลไร้ขีดจำกัด ผู้คนต่างพากันบอกว่านางควรรู้จักเจียมตน ด้วยตระกูลนางไร้ที่พึ่งพิงแล้ว การได้แต่งเข้าสกุลเซี่ย ย่อมถือเป็นวาสนาอันยิ่งใหญ่ ทว่า ในคืนหิมะโปรยปรายคืนหนึ่ง หลังสามีทิ้งนางไปหาหญิงในดวงใจเขาอีกครั้ง นางก็พลันตาสว่าง สามีไม่เคยรักนางเลย ดังนั้น ในปีที่นางอายุสิบเก้า ภายใต้เสียงเย้ยหยันของสามีที่บอกว่านางจะต้องเสียใจ นางกลับถือหนังสือหย่าเดินจากไปด้วยความเด็ดเดี่ยวเพียงลำพัง จี้หานอีเดิมคิดไว้ว่าหลังหย่าขาด จะพามารดาไปเปิดร้านค้าที่เจียงหนาน ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขเรียบง่าย แต่ชายหนุ่มผู้แสนเย่อหยิ่งและเย็นชาที่สุดในบรรดาตระกูลขุนนางเมืองหลวง กลับบอกว่าจะแต่งกับนางเสียอย่างนั้น 'เสิ่นซื่อ' เปรียบดั่งจันทร์กระจ่างฟ้าซึ่งลอยเด่นกลางค่ำคืนอันหนาวเหน็บ ยากที่ผู้คนจะเอื้อมถึง ชาติตระกูลสูงส่ง มีอำนาจราชศักดิ์ ทั้งยังขึ้นชื่อเรื่องความเย็นชาไร้หัวใจ แต่เขากลับกล่าวว่า "เจ้าลองตรองดูสักสองวัน ว่าจะยินดีแต่งกับข้าหรือไม่" แต่ในใจกลับเตรียมคำพูดประโยคถัดไปไว้แล้วว่า หากเจ้าไม่ยินดี ข้าก็จะรอเจ้าต่อไป จี้หานอีหารู้ไม่ว่า คุณชายน้ำแข็งพันปีเช่นเสิ่นซื่อ ได้มอบหัวใจให้นางมาตั้งแต่สมัยเริ่มมีความรักในวัยเยาว์ ภายใต้ความห่างเหินและหยิ่งทะนงนั้น ล้วนเปี่ยมด้วยความอดกลั้นและความรักลึกซึ้ง ถึงขั้นซุกซ่อนความปรารถนาที่จะครอบครองนางไว้ได้อย่างแนบเนียน

เมื่อผู้หญิงคนหนึ่งถูกขายให้กับพ่อเลี้ยงผู้เย็นชา...เธอจะหนีจากพันธะสัญญาซื้อขาย(รัก) นี้ได้อย่างไร?

พี่ชายของเซี่ยหลิงตายไปแล้ว แม่ของเขาจึงเสนอให้เขารับผิดชอบทั้งสองครอบครัว โดยการแต่งงานกับเจียงหว่านซิงภรรยาของพี่ชายที่กำลังตั้งครรภ์ ทว่าเซี่ยหลิงกลับปฏิเสธอย่างเด็ดขาด "เฉียวเล่อคือชีวิตของผม ผมยอมไม่สืบทอดตำแหน่งบอสมาเฟียของพี่ชาย แต่จะไม่มีวันหักหลังภรรยาของตัวเองเด็ดขาด!" ฉันซาบซึ้งใจอย่างมากกับความรักเดียวใจเดียวของเซี่ยหลิง ทว่ากลับบังเอิญไปได้ยินบทสนทนาระหว่างเขากับแม่เข้า "เด็กในท้องของเจียงหว่านซิงเป็นลูกของแกชัดๆ ทำไมแกถึงไม่ยอมแต่งงานกับเธอ?" เซี่ยหลิงพ่นควันบุหรี่ สายตาทอดมองไปไกล "ผมเคยรับปากเจียงหว่านซิงว่าจะทิ้งทายาทไว้ให้พี่ชาย แต่เรื่องนี้รู้กันแค่พวกเรา ถ้าเฉียวเล่อรู้เข้า ผมตายแน่!" แม่ของเซี่ยหลิงพูดอย่างไม่พอใจ "เธอรู้แล้วจะทำไม? ตัวเธอเองท้องไม่ได้ หรือจะยอมให้ตระกูลเซี่ยของเราต้องไร้ทายาทสืบสกุล? เซี่ยหลิงพูดแทรกเธอด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด "ถ้าเธอรู้ เธอจะต้องทิ้งผมไปแน่ ผมรับผลของการสูญเสียเธอไปไม่ไหวหรอก! ถ้าแม่ยังอยากอุ้มหลาน ก็หุบปากไปซะ!" ฉันเดินจากมาด้วยตัวที่สั่นเทา เลือดในกายค่อยๆ เย็นเฉียบลงทีละน้อย เซี่ยหลิงรู้จักฉันดี ในความรักของฉันไม่ยอมให้มีเม็ดทรายเจือปนแม้แต่เม็ดเดียว ดังนั้นหลังจากที่เขาหักหลังฉัน ฉันก็ตัดสินใจที่จะจากไปแล้ว

(ต้นขมปลายหวาน+พระรองได้กลายเป็นพระเอก+พ่อกับลูกสาวเสียใจทีหลัง+ความรักต้องห้ามจอมปลอม+พระเอกนางเอกอายุห่างกัน) หลังจากแต่งงานได้หนึ่งปี จู่ๆ กู้สือซวี่ก็ไม่ยอมเข้าใกล้ผู้หญิง จากนั้นก็ตั้งห้องพระไว้ในคฤหาสน์ สร้อยลูกประคำก็ไม่เคยห่างมือ ไม่ว่าฉันจะพยายามยั่วยวนยังไง เขาก็ยังเย็นชาอยู่เสมอ ไม่หวั่นไหวเลยแม้แต่น้อย จนกระทั่งคืนหนึ่งในเวลาต่อมา ฉันยืนอยู่หน้าห้องน้ำ เห็นเขากำลังระบายความใคร่ใส่รูปของผู้หญิงคนอื่น ที่แท้ กู้สือซวี่ไม่ได้ไร้หัวใจหรอก เขาแค่ไม่มีใจให้ฉัน ฉันหลอกให้เขาเซ็นข้อตกลงการหย่า จากนั้นก็หายไปจากโลกเขา แต่ฉันกลับได้ยินมาว่า เขากำลังตามหาฉันอย่างบ้าคลั่ง! เมื่อได้เจอกันอีกครั้ง ก็คือในพิธีการแต่งงานของลุงเขา ฉันสวมชุดแต่งงานสีขาว เขากลับมีดวงตาแดงก่ำ ให้ตายก็ไม่ยอมเรียกฉันว่า “ป้าสะใภ้”!

เมื่อ "ชบา" สาวสู้ชีวิตต้องกลายมาเป็นผู้ดูแลมาเฟียหน้านิ่งสุดเย็นชาอย่าง "เฮียแม็ก" เงื่อนไขคือเงินเดือนสูงลิ่ว...แต่ต้องทำให้เขากลับไปใช้ชีวิตปกติให้ได้ใน 1 ปี! ทว่า...งานนี้ไม่ง่าย เพราะเขาไม่เพียงแค่เย็นชา แต่ยังดุดัน เยือกเย็น และเกลียดขี้หน้าหล่อนเข้าไส้ การอยู่ร่วมชายคาเดียวกันจึงกลายเป็นสนามรบของคำพูดเสียดแทง...แต่สายตาแอบมองและจังหวะใจที่เริ่มสั่นไหว ระหว่าง "ความเกลียด" กับ "แรงดึงดูด" ใครจะพังทลายก่อน...หัวใจของเธอ หรือกำแพงของเขา?

เธอนั้นคือยัยจอมดื้อ ส่วนเขาคือคุณชายเย็นชาจอมเจ้าเล่ห์ แต่ไม่ว่าเธอจะดื้อขนาดไหน...สุดท้ายเธอก็ต้องเป็นของเขาอยู่ดี