รีวิว อลิซ ในแดนมหัศจรรย์ 2 ดีไหม

แฟนหนังอย่างฉันมักจะมองหาบทสรุปที่อ่านจบแล้วรู้จักทั้งโครงเรื่องและแก่นความคิดของ 'อลิซ ในแดนมหัศจรรย์' ก่อนจะไปดูหรือทวนความจำใหม่ สรุปยาวๆ ที่ชัดเจนและครบมักพบได้ในกระทู้ของ 'Pantip' ที่แฟนๆ เขียนสรุปฉากสำคัญ ไล่เหตุการณ์ตั้งแต่เริ่มจนจบ พร้อมมีคนคอมเมนต์เสริมข้อสังเกตเชิงรายละเอียด ส่วนเว็บอย่าง 'Major Cineplex' มักใส่สรุปเนื้อหาและรีวิวเชิงภาพยนตร์ควบคู่กัน ทำให้เห็นทั้งเรื่องย่อและมุมมองการตีความการกำกับหรือการแสดง ถ้าชอบบทความเชิงวิเคราะห์ที่ลึกขึ้น ผมมักจะเลือกอ่านที่ 'The Standard' เพราะเขาเชื่อมบริบทวรรณกรรมและสัญลักษณ์ได้ดี สรุปของที่นี่ไม่ใช่แค่เล่าเหตุการณ์ แต่ยังชวนคิดถึงประเด็นเช่นการโตขึ้นและความฝันของตัวละคร ซึ่งช่วยให้ผมเข้าใจหนังมากขึ้นก่อนจะกลับไปดูฉากโปรดอีกครั้ง

Disney+ เป็นที่แรกที่ควรเช็คเลย เพราะเขามีหนัง Disney เยอะมาก รวมถึง 'Alice Through the Looking Glass' ด้วย เคยนั่งดูกับน้องชายที่บ้านผ่านแพลตฟอร์มนี้ สัมผัสได้ถึงความสะดวกสบายของการดูหนังใหญ่บนจอทีวี ภาพคมชัด เสียงใส แถมมีซับไทยให้เลือกด้วย ถ้าใครชอบความบันเทิงแบบครบวงจรและไม่ต้องห่วงเรื่องคุณภาพ ก็แนะนำที่นี่เลย

ฉันมองว่าภาคสองเลือกเดินทางทางอารมณ์ที่ต่างจากภาคแรกอย่างชัดเจน ภาคแรกของ 'อลิซผจญภัยในแดนมหัศจรรย์' ให้ความรู้สึกเหมือนงานแฟนตาซีฉับไว เต็มไปด้วยการออกแบบโลกที่ฉูดฉาดและภาพนิ่งๆ ที่ทำให้เราหลงใหล ส่วนภาคสองกลับค่อยๆ คลายความแปลกประหลาดนั้นออก แล้วหันมาจับประเด็นเรื่องเวลา ความเสียใจ และการไถ่บาปของตัวละครบางคนมากขึ้น ฉากในภาคสองที่เป็นการย้อนอดีตหรือการพบกับตัวเองในวัยก่อน ๆ ทำให้โทนภาพและจังหวะเปลี่ยนจากความสนุกแบบฉับพลันมาเป็นสิ่งที่ต้องใช้ความรู้สึกดู ในแง่โครงเรื่อง ภาคแรกวางตัวเป็นการผจญภัยชิ้นต่อชิ้น อาศัยความรู้สึกอัศจรรย์และตัวละครสีสันสดใสเป็นแรงขับ แต่ภาคสองเอาโครงเรื่องมาเป็นตัวกำหนดความเคลื่อนไหวของตัวละคร สำคัญที่การแก้ไขอดีตหรือการเดินทางข้ามเวลา ซึ่งทำให้ตัวละครอย่างหมวกใบใหญ่มีมิติและจุดเปลี่ยนทางใจมากขึ้น นั่นทำให้ฉันรู้สึกว่าภาคสองเป็นงานที่โตขึ้นและกล้าเจาะลึกความเจ็บปวดมากกว่าแค่โชว์โลกแฟนตาซีอย่างเดียว

การกลับมาของ 'อลิซในแดนมหัศจรรย์ 2' พาฉันกลับเข้าไปในโลกที่คุ้นเคย แต่คราวนี้โทนเรื่องเน้นความคิดถึงและการแก้แค้นของหัวใจมากขึ้น ฉากเปิดแสดงให้เห็นว่าอลิซเติบโตขึ้น กลายเป็นกัปตันเรือที่มีหน้าที่และความฝันของตัวเอง ยามที่เธอกลับสู่แดนมหัศจรรย์เพื่อช่วยเพื่อนเก่าอย่างฮัทเตอร์ เรื่องราวเลยกลายเป็นการเดินทางของเวลา — ไม่ใช่แค่การผจญภัยแบบเดิม แต่เป็นการย้อนดูอดีตผ่านสิ่งที่เรียกว่าโครโนสเฟียร์ (Chronosphere) แล้วลองเปลี่ยนแปลงอดีตเพื่อแก้ไขบาดแผลในใจ ฉันชอบว่าภาพรวมของหนังไม่ได้มุ่งแต่การต่อสู้หรือฉากตะลุมบอน แต่ยอมถอยมาสำรวจความสูญเสีย การยอมรับ และการเติบโตของตัวละครหลัก แม้เรื่องจะมีความแฟนตาซีจัดเต็ม แต่แก่นคือบทเรียนเรื่องการปล่อยวางและการยอมรับชะตากรรม ซึ่งทำให้ฉากสุดท้ายดูมีน้ำหนักขึ้นกว่าภาคแรกอย่างชัดเจน

นักวิจารณ์ส่วนใหญ่มักสรุปว่า 'อลิซในแดนนรกภาค 2' เป็นหนังที่กล้าทดลองเชิงภาพและบรรยากาศ แต่วิธีเล่าเรื่องทำให้ผลลัพธ์ออกมาไม่ลงตัวเท่าที่คาดไว้ ฉันรู้สึกว่าองค์ประกอบภาพและการออกแบบฉากของหนังโดดเด่นจริง ๆ — สีจัดจ้าน การใช้แสงเงา และการตัดต่อที่กระชับในฉากแอ็กชั่น เช่น ฉากไล่ล่ากลางตลาดกลางคืนที่กล้องพุ่งตามแบบไม่ให้พัก ทำให้ได้ความตื่นเต้นคล้ายงานแอ็กชันสมัยใหม่อย่าง 'John Wick' แต่ผู้กำกับยังพยายามใส่ไอเดียเชิงไซคอลจิตวิทยาเข้าไปซ้อน ทำให้บางช่วงรู้สึกว่าหนังพยายามเป็นหลายอย่างพร้อมกันจนนน้ำหนักไม่นิ่ง นักวิจารณ์รายงานคล้ายกันเรื่องการแสดง — นักแสดงนำทำเต็มที่กับบทที่ถมด้วยบาดแผลและความแค้น แต่บทเองไม่ค่อยให้พื้นที่พอสำหรับการเติบโตของตัวละคร การประชันระหว่างฉากเงียบ ๆ ที่เน้นใบหน้าและฉากแอ็กชันสุดเพอร์ฟอร์ม ทำให้จังหวะอารมณ์แกว่งแรง นักวิจารณ์ภาพยนตร์บางคนชอบซาวด์แทร็กที่ผสมอิเล็กทรอนิกส์กับสกอร์ออเคสตราเพราะมันเติมพลังให้ฉากสำคัญ แต่ก็มีคนบอกว่ามันพยายามดึงอารมณ์ด้วยดนตรีมากเกินไปจนกลบความเป็นมนุษย์ของตัวละครไป ฉันมองว่าถ้าบทนำเสนอภายในจิตใจของตัวละครชัดกว่านี้ เสียงและภาพจะทำงานร่วมกันได้ทรงพลังขึ้นอีกมาก สรุปจากมุมมองนักวิจารณ์โดยรวม คือหนังได้รับการชื่นชมในด้านเทคนิคและสไตล์ แต่ถูกวิจารณ์เรื่องความต่อเนื่องของโทนและโครงเรื่องที่บางครั้งย้วยออกไป คนดูบางกลุ่มชื่นชอบความกล้าและความดาร์กของหนัง ในขณะที่อีกกลุ่มรู้สึกว่ามันขาดหัวใจ ฉันเองจบมองว่า 'อลิซในแดนนรกภาค 2' เป็นงานที่คุ้มค่าต่อการชมหากคุณชอบภาพที่จัดจ้านและแอ็กชันไม่ปราณี แต่ถาคุณต้องการเรื่องเล่าที่เรียบแน่นและตัวละครที่โตเป็นชิ้นเป็นอัน อาจรู้สึกว่ามันยังไม่ถึงจุดนั้นทั้งหมด

เพื่อนชวนดู 'อลิซ ในแดน มหัศจรรย์' แบบมาราธอนจนแทบไม่ได้นอนครั้งหนึ่ง ทำให้ฉันมีมุมมองสุดโต่งว่า 'ดูตามลำดับ' นี่แหละคือวิธีที่ดีที่สุด การเล่าเรื่องของซีรีส์นี้พึ่งพาการเปิดเผยข้อมูลทีละนิดและการพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร ถ้าข้ามตอน อารมณ์ที่ถูกปูมาตั้งแต่ตอนที่ 1 จะหลุดไปง่าย ยกตัวอย่างเช่นฉากแรกของตอนที่ 1 ที่วางกฎของโลกและความสงสัยไว้เป็นฐานให้ทั้งเรื่อง หากข้ามตอนต่อมาที่ค่อย ๆ คลายปม (เช่นตอนที่ 6 ที่มีการเปิดเผยตัวละครสำคัญ) ความตื่นเต้นและการหวนกลับไปเชื่อมต่อกันจะลดลงมาก อย่างไรก็ตาม ถ้าคุณดูแบบตั้งใจและให้เวลากับการเชื่อมต่อตัวละคร การดูเรียงตอนจะทำให้การหักมุมและธีมของเรื่องชัดเจนขึ้นที่สุด ส่วนใครที่ชอบสังเกตรายละเอียดเล็ก ๆ เช่นสัญลักษณ์หรือบทพูดที่ซ่อนความหมาย การดูตามลำดับจะคุ้มค่าและให้รสชาติครบกว่าด้วย

โปสเตอร์แรกของ 'อลิซในแดนมหัศจรรย์ 2' ทำให้ฉันตื่นเต้นอยากดูตั้งแต่เห็นครั้งแรก ฉันยังจำความตื่นเต้นที่เดินเข้ารอบสื่อในวันฉายได้ชัด — ภาพแฟนตาซีจัดเต็ม สีสันสด และการออกแบบฉากที่ดูอลังการจริง ๆ หนังเรื่องนี้เข้าฉายในไทยเมื่อ 27 พฤษภาคม 2016 ซึ่งเป็นช่วงปลายเดือนพฤษภาคมที่หลายคนรอคิวดูหนังบล็อกบัสเตอร์สุดสัปดาห์กันพอดี ในมุมมองของคนที่ชอบสเกลงานสร้าง ฉากที่เกี่ยวกับ 'Time' ทำให้รู้สึกว่าเขียนออกมาได้กลมกลืนกับโลกของอลิซ ถึงแม้โทนเรื่องจะต่างจากภาคแรก แต่การมาดูที่โรงหนังในวันเปิดก็ยังให้ความรู้สึกเหมือนได้หลุดเข้าไปในโลกอีกใบ แล้วก็จำได้ว่าผู้คนรอบ ๆ ฉันหัวเราะและซาบซึ้งในหลายฉาก — เป็นประสบการณ์ดูหนังที่น่าจดจำและเหมาะกับการนัดเพื่อนออกไปดูพร้อมกัน