วันเดอร์วูแมน 2 เพลงประกอบมีเพลงไหนที่ฮิต?

เพลงที่คนไทยมักพูดถึงมากที่สุดสำหรับผมคือท่อนธีมฮีโร่ที่ได้ยินบ่อย ๆ ในเทรลเลอร์และฉากสำคัญของ 'Wonder Woman' ซึ่งหลายคนในบ้านเรามักเรียกกันติดปากว่า 'ธีมวันเดอร์วูแมน' แม้มันจะมีเวอร์ชันหลายแบบระหว่างหนังเรื่องต่าง ๆ แต่ท่วงทำนองทรงพลังแบบเสียงทองเหลืองและสตริงที่ค่อย ๆ พุ่งขึ้นมา ทำให้คนดูในไทยรู้สึกตื่นเต้นและภูมิใจไปพร้อมกัน เมื่อคิดถึงช่วงเวลาที่ทำให้เพลงชิ้นนี้โดดเด่น ผมนึกถึงฉากที่ตัวละครก้าวออกมาพร้อมความเด็ดขาด—จังหวะดนตรีเรียบง่ายแต่หนักแน่นพอที่จะทำให้คนในโรงปรบมือได้เอง หลังจากหนังเข้าฉาย มีคนไทยทำมิวสิกคัฟเวอร์และนำเมโลดี้นี้ไปตัดต่อวิดีโอแรงบันดาลใจเยอะมาก นั่นเป็นเหตุผลที่ท่อนนี้กลายเป็นเพลงประกอบที่สะท้อนอารมณ์ร่วมของแฟน ๆ ได้ดี และยังคงถูกแชร์อย่างต่อเนื่องในโซเชียลบ้านเรา ความทรงจำแบบนั้นมันอบอุ่นแบบแฟนคลับจริงจังเลยล่ะ

พูดกันตรงๆ ดนตรีที่คนจดจำจากจักรวาลของ 'Wonder Woman' มีไม่กี่ชิ้นที่โดดเด่นและกลายเป็นไอคอน ซึ่งสองชิ้นที่มักถูกหยิบมาพูดถึงบ่อยที่สุดคือเสียงระเบิดทรงพลังของธีมที่คนรู้จักกันในชื่อ 'Is She With You?' จาก 'Batman v Superman' กับฉากเพลงเรียกว่า 'No Man's Land' จากภาพยนตร์ 'Wonder Woman' (2017) เวอร์ชันที่แต่งโดย Rupert Gregson-Williams ทั้งสองชิ้นทำงานคนละแบบแต่มีผลทางอารมณ์เดียวกัน คือกระตุกใจคนดูให้รู้สึกถึงพลังและความศรัทธาในตัวละคร สัมผัสของทรัมเป็ตและคอร์ดออร์เคสตราที่ยกระดับในจังหวะสั้นๆ ของ 'Is She With You?' ทำให้มันกลายเป็นธีมที่ถูกใช้ซ้ำในมุมฮีโร่ ส่วน 'No Man's Land' กลายเป็นเสียงประกอบซีนสำคัญที่ทำให้ฉากนั้นกลายเป็นโมเมนต์ที่ถูกพูดถึงและแชร์อย่างหนักในโลกออนไลน์ ในแง่การเปรียบเทียบ ผมมองว่า 'Is She With You?' ให้ความรู้สึกฮีโร่ดิบๆ แบบมหากาพย์ ขณะที่ 'No Man's Land' นั้นเน้นการบิวท์อารมณ์และการเล่าเรื่องผ่านดนตรีมากกว่า เสียงเชลโลและสตริงที่ค่อยๆ ไต่จนแตกเป็นจังหวะหนักในช่วงไคลแม็กซ์ ทำให้ผู้ชมรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของพลังภายในตัวนางเอก เพลงจาก 'Wonder Woman 1984' ซึ่ง Hans Zimmer รับหน้าที่แต่งก็มีธีมหลักที่ถูกพูดถึงไม่น้อย เพราะการผสมผสานระหว่างองค์ประกอบออร์เคสตราและซินธ์ย้อนยุคช่วยสร้างบรรยากาศยุค 80 ได้ชัดเจน โดยเฉพาะฉากที่ต้องการเน้นความเศร้าหรือความหวัง เพลงพวกนี้ถูกแฟนๆ เอาไปทำคัฟเวอร์ รีมิกซ์ และใช้เป็นแบ็คกราวนด์ในคลิปสั้นๆ บนโซเชียลมีเดียจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมแฟนฟิคชันและแฟนอาร์ต มุมมองส่วนตัว ผมชอบที่ดนตรีของเรื่องนี้ไม่ได้พยายามทำให้ทุกฉากหนักหน่วงเพียงอย่างเดียว แต่มันมีช่วงเวลาที่โอบอุ้มซีนอารมณ์ได้อย่างอ่อนโยนด้วย เช่น ตอนที่ดนตรีค่อยๆ เบาลงเพื่อให้ความรู้สึกของการเสียสละหรือความเป็นมนุษย์เด่นขึ้นมา นอกจากนี้ยังชอบการที่แฟนๆ เอาธีมเหล่านี้ไปดัดแปลงจนเกิดชุมชนย่อยๆ ของคนทำเพลง ทำให้ธีมฮีโร่มีชีวิตอยู่ในรูปแบบใหม่ๆ อยู่เสมอ เพลงเหล่านี้สำหรับผมจึงไม่ใช่แค่ซาวด์แทร็กประกอบหนัง แต่เป็นตัวบอกเล่าเรื่องราวและความหมายของตัวละครได้ชัดเจน จังหวะที่ทำให้หัวใจตะโกนหรือเงียบลงได้ตามบริบทของซีน มันทำให้การดูซ้ำยังคงตื่นเต้นอยู่เสมอ

เพลงจาก 'Wonder Woman' (2017) ติดหัวผมตั้งแต่ฉากแรกที่พาเราไปยัง Themyscira ด้วยเสียงสายและทองเหลืองที่เต็มไปด้วยความกล้าและอ่อนโยนผสมกันอย่างลงตัว. การเรียบเรียงของยุคคลาสสิกในซาวด์แทร็กนั้นทำให้ทุกฉากที่เกี่ยวกับการเติบโตของตัวละครรู้สึกมีน้ำหนัก ไม่ใช่แค่ทำนองฮีโร่ปกติเท่านั้น แต่ยังสื่อความเป็นมนุษย์และความหนักแน่นของ Diana ไปพร้อมกัน เราชอบการใช้ธีมซ้ำแบบละเอียด ๆ ที่ปรากฏทั้งในฉากสงครามและฉากเงียบ ๆ ทำให้เพลงกลายเป็นตัวบอกเล่าอารมณ์มากกว่าพูดโฆษณาถึงพลังเพียงอย่างเดียว. ฟังครั้งแล้วครั้งเล่า เพลงจากเรื่องนี้ยังคงสร้างภาพให้ลอยขึ้นมาในหัว — ฉากฝึกซ้อมบนชายหาด การเผชิญหน้าครั้งแรกกับความโหดร้ายของโลกภายนอก — และนั่นแหละที่ทำให้แทร็กของ 'Wonder Woman' เป็นงานที่โดดเด่นสำหรับผม

สายสะสมชิ้นใหญ่จะชอบเก็บไอเท็มที่ให้ความรู้สึกว่าเหมือนถือชิ้นหนึ่งจากหนังไว้ในมือจริงๆ ฉันมักเห็นคนตามล่าเครื่องประดับเฉพาะชิ้นจากภาพยนตร์เช่นของจริงแบบสกรีน-อะคเคอเรต—มงกุฎทอง แผ่นข้อศอก (bracelets) และบ่วงวิเศษที่ทำเป็นเส้นลวดทองที่สามารถขดได้เหมือนในฉากสตันท์ของ 'วันเดอร์วูแมน' (2017) นั่นแหละ ของพวกนี้มักมาจากผู้ผลิตแบบลิขสิทธิ์หรือคนทำโปรพแบบสั่งทำ (prop replica) ระดับพรีเมียม จับแล้วมีน้ำหนัก ให้ความรู้สึกแน่นเหมือนโลหะจริง บางชิ้นมาพร้อมกล่องโชว์พร้อมป้ายชื่อตอนที่ใช้ในกองถ่าย ซึ่งฉันถือว่าเป็นเสน่ห์สำคัญ เพราะมันทำให้เห็นว่าชิ้นนั้นเชื่อมโยงกับโมเมนต์ในหนังจริงๆ นอกจากชุดเต็มแล้ว ฉันยังชอบความแตกต่างของวัสดุที่แฟนๆ เลือกเก็บ บางคนเน้นชุดซูเปอร์คอสตูมเย็บมือ บางคนเน้นชิ้นโลหะที่ทำตามสเกลจริง สุดท้ายการได้แตะหรือใส่ไอเท็มเหล่านั้นสักครั้งมันให้ความรู้สึกเชื่อมโยงกับตัวละครอย่างที่ของสะสมชิ้นอื่นยากจะให้ได้

เราแทบลืมหายใจเมื่อได้ยินเพลงเปิดของ 'Wonder World' เป็นครั้งแรก เพราะมันไม่ใช่แค่เมโลดี้เปิด แต่เหมือนประตูที่พาเราเข้าสู่บรรยากาศทั้งเรื่อง ความประทับใจแรกเกิดจากการวางคอร์ดที่กว้างและเสียงสตริงที่ค่อยๆ พาไปยังธีมหลัก ซึ่งถ้าจะให้เลือกหนึ่งเพลงที่แฟนต้องฟังเป็นอันดับแรก จะต้องเป็นเพลงเปิดหรือ 'Main Theme' ของซีรี่ส์นี้ เพลงนี้มีทั้งความยิ่งใหญ่และความอ่อนโยนในเวลาเดียวกัน ทางดนตรีเลือกใช้โทนเมเจอร์ผสมกับอาร์เพจิโอของเปียโนที่ทำให้เกิดความรู้สึกหวัง แม้ว่าจะมีฉากดาร์กหรือปมตัวละคร เพลงนี้ยังคงยืนหยัดเป็นแกนกลางของอารมณ์ทั้งหมด นอกจากเพลงเปิดแล้ว เพลงที่เล่นในฉากเมืองตอนกลางคืนหรือที่เรียกว่า 'Nocturne of the Market' ก็ควรค่าแก่การฟังแยก เพราะมันทำหน้าที่เป็นพื้นหลังอารมณ์ได้อย่างละมุน เสียงซินธ์และแซ็กโซโฟนเบา ๆ ผสมผสานกับฮาร์มอนิกที่ละเอียด ทำให้ฉากธรรมดาดูมีมิติ ย้อนฟังตอนเดินเล่นหรืออ่านฉากบทที่โหยหา ก็จะเห็นมุมใหม่ ๆ ของเพลงเหล่านี้ที่เติมเต็มโลกของ 'Wonder World' ได้อย่างน่าอัศจรรย์

เพลงประกอบของ 'Spider-Man 2' มีพลังที่ทำให้ฉากแอ็กชันรู้สึกยิ่งใหญ่และมีหัวใจในเวลาเดียวกัน — นี่เป็นสิ่งที่ผมยังฟังวนอยู่บ่อย ๆ ฉากที่เด่นที่สุดสำหรับผมคือลูกเล่นของธีมหลักที่ถูกดัดแปลงตามอารมณ์: เวลาที่สไปเดอร์แมนต้องลุยเต็มที่ เสียงทองเหลืองและเครื่องสายจะเร่งจังหวะจนหัวใจเต้นตาม แต่เวลาที่เป็นฉากส่วนตัว เพลงจะถอยไปเป็นคอร์ดที่นุ่มและเปียโนบาง ๆ ทำให้ความขัดแย้งภายในของปีเตอร์เด่นชัดขึ้น ฉากสู้บนรถไฟใต้ดินเป็นตัวอย่างชัดเจน — ดนตรีขับเคลื่อนความรวดเร็วและความตึงเครียดโดยไม่กลบความกลัวและความเสียสละของตัวละคร ในมุมมองของคนที่ชอบฟังสกอร์แบบองค์รวม ผสมผสานระหว่างเมโลดีฮีโร่กับซาวด์เท็กซ์เจอร์ที่เป็นโลหะสำหรับศัตรู ทำให้แต่ละตัวละครมีเอกลักษณ์เฉพาะและยังเชื่อมโยงเหตุการณ์หลัก ๆ ได้อย่างลื่นไหล ตอนจบของหนังที่มีฉากทางอารมณ์ เพลงไม่ต้องดังมากก็สามารถทำให้ฉากมีน้ำหนัก ฉันชอบความสามารถของเพลงที่ทำให้ฉากแอ็กชันและฉากเงียบ ๆ สัมพันธ์กันได้ เปรียบเหมือนการเล่าเรื่องแบบสองชั้นที่ทำให้หนังยังคงติดหัวฉันไปนาน

เสียงเปิดตัวแทร็กของภาพยนตร์เรื่องหนึ่งสามารถพาเรานั่งรถไปยังโลกของตัวละครได้เลย และกับ 'Spider-Man: Into the Spider-Verse' นี่คือกรณีที่ชัดเจนที่สุดที่ฉันรู้สึกแบบนั้น เมโลดี้ของ 'Sunflower' โดย 'Post Malone' และ 'Swae Lee' ติดหูมากจนกลายเป็นเพลงที่แทบจะบอกเล่าอารมณ์ของไมลส์ในฉากได้ด้วยตัวเอง เสียงร้องละมุนผสมกับบีตสบาย ๆ ทำให้ฉากหลังเป็นทั้งความอบอุ่นและความเหงาในคราวเดียว ส่วน 'What's Up Danger' ของ 'Blackway & Black Caviar' เป็นอีกด้านหนึ่งที่ปลุกอารมณ์เร่งรีบและตื่นเต้น เหมาะกับฉากกระโดดโลดโผนและการตัดสินใจครั้งยิ่งใหญ่ อีกสิ่งที่ฉันมักแนะนำคือสกอร์ภาพยนตร์โดย 'Daniel Pemberton' เสียงซินธ์และจังหวะเบสที่ปรับเสียงให้เข้ากับสไตล์การ์ตูน ทำงานร่วมกับเพลงป๊อปได้อย่างลงตัว ฟังสกอร์แบบต่อเนื่องแล้วจะเข้าใจการเล่าเรื่องเชิงอารมณ์ของหนังมากขึ้น ชอบที่สุดคือตอนที่เพลงป๊อปตัดกับธีมออเคสตร้าแล้วเกิดความคอนทราสต์ ซึ่งสะท้อนการเติบโตของตัวละครได้ดีมาก นี่คืออัลบั้มที่ฟังวนได้ไม่เบื่อจริง ๆ

เสียงเปิดของ 'อควาแมน 2' ทำให้ผมสะดุดตั้งแต่โน้ตแรก — มันเป็นการผสมผสานระหว่างวงออร์เคสตราขนาดใหญ่กับคอรัสที่กว้างขวางอย่างลงตัว โดยเฉพาะธีมหลักที่ถูกหยิบยกมาเรียงร้อยใหม่ตลอดทั้งเรื่อง ในฉากเปิดที่พาเราดำลงสู่โลกใต้น้ำ เสียงเป่ารวมกับกลองแบบที่มีรายละเอียดของทำนองต่ำสร้างความรู้สึกของความยิ่งใหญ่และอันตรายพร้อมกัน เราสังเกตได้ว่ามีการนำโมทีฟเดิมจากภาคแรกมาขยายให้มีโทนดาร์กขึ้นและมีชั้นดนตรีมากขึ้น ทำให้ฉากการเข้าพบราชสำนักของแอตลันติสมีน้ำหนักทางอารมณ์ขึ้นอย่างชัดเจน ฉากปิดเรื่องใช้ธีมหลักเวอร์ชันที่เงียบลง เปียโนและสตริงสั้น ๆ เข้ามาช่วยทำให้บทสรุปมีความอ่อนโยนและให้ความรู้สึกของการพร่ำบอกลา เพลงประกอบที่เด่นที่สุดในสายตาเราไม่ใช่แค่ท่วงทำนองที่ติดหู แต่เป็นวิธีที่เพลงเชื่อมโยงกับภาพเพื่อยกระดับฉากสำคัญ ๆ จนทำให้ฉากเหล่านั้นยังคงก้องอยู่ในหัวหลังจากหนังจบ

ฉันยอมรับเลยว่าเพลงที่คนทั่วไปคุ้นหูและพูดถึงมากที่สุดจาก 'The Amazing Spider-Man 2' คือ 'It’s On Again' ของ Alicia Keys ที่ฟีเจอร์โดย Kendrick Lamar. เพลงนี้มีลักษณะเป็นซิงเกิลโปรโมตที่ออกมาเน้นกลุ่มคนฟังเพลงป็อป/อาร์แอนด์บี มากกว่าจะเป็นส่วนหนึ่งของสกอร์ภาพยนตร์ที่อยู่ในซีนหลังฉาก โดยมันถูกวางตำแหน่งให้เป็นเพลงปิดหรือซาวด์แทร็กล่าสุดท้ายซึ่งทำให้คนดูจดจำได้ง่ายและกลายเป็นสิ่งที่คนหยิบไปฟังแยกต่างหากจากหนัง สิ่งที่ทำให้ฉันคิดว่าเพลงนี้ดังที่สุดไม่ใช่แค่เพราะศิลปินชื่อดังเท่านั้น แต่เพราะมันผสมผสานจังหวะ R&B กับท่อนแร็ปที่ทันสมัย ทำให้เข้าถึงคนฟังวงกว้างได้เร็ว เพลงมีพลังและเมโลดี้ที่ติดหู อีกทั้งมิวสิกวิดีโอก็ช่วยขยายการรับรู้เพราะใส่องค์ประกอบของภาพยนตร์เข้าไป ทำให้คนที่ไม่ใช่แฟนหนังก็ยังได้เห็นและแชร์คลิปอย่างแพร่หลาย ฉันเองจำได้ว่าตอนแรกได้ยินมันในเพลย์ลิสต์วิทยุที่ไม่เกี่ยวกับหนัง แต่พอฟังแล้วก็สะดุดว่ามันมาจากหนังเรื่องนี้ ซึ่งเป็นข้อได้เปรียบเชิงการตลาดที่ทำให้เพลงถูกพูดถึงนอกบริบทภาพยนตร์ มุมมองส่วนตัวอีกอย่างคือเพลงอย่าง 'It’s On Again' ทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมระหว่างคนดูทั่วไปกับโลกของ Spider-Man ในขณะที่คนที่ชอบสกอร์แบบออเคสตร้าอาจมีเพลงโปรดเป็นอีกชิ้นหนึ่ง แต่สำหรับความเป็น 'เพลงดัง' ที่มียอดสตรีมและการเข้าถึงวงกว้าง เพลงของ Alicia Keys นั้นเด่นชัดกว่าจริง ๆ นั่นทำให้ทุกครั้งที่ฉันฟังเพลย์ลิสต์รวมเพลงจากหนังยุคนี้ เพลงนี้มักจะเป็นตัวเลือกแรกที่หยุดฟังและนึกถึงฉากจบอยู่เสมอ

ความตื่นเต้นที่ยังติดอยู่ในความทรงจำคือการเห็นโปสเตอร์ของ 'Wonder Woman 1984' ประกาศวันฉายในไทยอย่างเป็นทางการว่าเข้าโรงวันที่ 17 ธันวาคม 2020 ในวันนั้น ผมเดินเข้าโรงพร้อมกับความคาดหวังแบบเด็กผู้ใหญ่วัยทำงานที่ยังอยากเห็นหนังซูเปอร์ฮีโร่บนจอใหญ่ บรรยากาศตอนซื้อบัตรยังมีคนพูดถึงการฉายพร้อมกันบางประเทศและการสตรีมในต่างประเทศ แต่สำหรับการฉายในไทย เวลาที่โรงหนังประกาศแล้วที่นั่งก็เริ่มเต็มไวเหมือนกัน เหมือนความรู้สึกตอนที่ได้ไปดู 'Tenet' รอบเปิดตัวปีนั้น ความต่างคือธีมและโทนของหนังที่ทำให้คนพูดคุยกันยาว ผมยังจำรายละเอียดเล็ก ๆ ของการออกแบบโปสเตอร์เมืองไทยและตัวเลือกรอบฉายที่หลากหลายได้ การไปดูรอบแรกของหนังเรื่องนี้ให้ความรู้สึกพิเศษตรงที่ได้เห็นฉากแอ็กชันบนหน้าจอใหญ่และเพลงประกอบที่เข้ากับภาพมาก แม้กระแสวิจารณ์ในต่างประเทศจะแตกต่างกัน แต่ว่าการได้ประสบการณ์ชมในโรงที่ไทยเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม 2020 นั้นถือเป็นความทรงจำที่ชัดเจนในฐานะคนดูที่ชอบดูหนังจอใหญ่