Share

ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ)
ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ)
Penulis: ณัฐลภัส

01 คืนเร่าร้อน

last update Tanggal publikasi: 2026-03-31 02:52:34

01 คืนเร่าร้อน

@หลังงานเลี้ยงเลิก

“อื้อ…ร้อนจัง ใครก็ได้เปิดแอร์ให้ที…” เสียงหวานเป่งออกมาจากริมฝีปากสีแดงฉ่ำสุดแสนเย้ายวน มือเรียวพยายามถอดชุดเดรสสั้นสีดำออกจากเรือนร่าง แม้อากาศภายในห้องเย็นเฉียบแต่ทว่าเรือนร่างบอบบางกลับร้อนฉ่าไปด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์จนทำให้เหงื่อกาฬแตกพลั่กทั่วร่าง

ในที่สุดชุดเดรสสั้นชนิดที่แทบปิดอะไรไม่ได้เลยก็หลุดออกจากร่าง

ริมฝีปากอวบอิ่มเผยอขึ้นเล็กน้อย พยายามเปล่งเสียงร้องเรียกให้คนช่วยเพราะตอนนี้ความเร่าร้อนในร่างกายกำลังสร้างความทรมานจนไม่รู้จะปลดปล่อยมันออกได้ที่ไหน

“ฉันไม่ไหวแล้ว…ใครก็ได้ช่วยฉันที” เสียงหวานเริ่มขาดหายเป็นช่วงๆ ลมหายใจเข้าออกถี่รัว คนไม่มีสติไม่มีทางรู้ตัวเลยว่าตอนนี้เรือนร่างที่ถูกปกปิดด้วยชุดเดรส บัดนี้เหลือเพียงแพนตี้ตัวน้อยกับบราปีกนกสีดำที่ห่อหุ้มความอวบอัดของสองเต้าไม่มิด 

ทุกส่วนของเรือนร่างขาวเนียนตกอยู่ในสายตาคมของใครบางคนที่กำลังยืนมองดูอยู่ ริมฝีปากหยักยกยิ้มด้วยความพึงพอใจ ก่อนที่ร่างของเขาจะถูกหญิงสาวดึงเข้าไปคร่อมทับ

เธอเป็นคนเชิญชวนเขาเอง

“ได้โปรด…ทำให้ฉันหายจากความทรมานได้ไหม”

“เธอเป็นคนขอร้องเองนะ” น้ำเสียงทุ้มกระซิบแผ่วเบาข้างขมับพร้อมกับสูดดมกลิ่นหอมหวานจากเรือนร่างสุดเซ็กซี่ หน้าอกอวบใหญ่ทั้งสองข้างนั้นกำลังทำให้เขาควบคุมตัวเองไม่อยู่

“ใช่ ฉันเป็นคนขอร้องนายเอง ได้โปรด…”

“งั้นฉันจะถ่ายคลิปไว้ ตื่นมาเธอจะได้รู้ว่าใครเป็นคนเริ่มก่อน” ชายหนุ่มล้วงสมาร์ทโฟนออกมาจากกระเป๋าแล้วตั้งกล้องถ่ายไว้บนหัวเตียง เพื่อยืนยันว่าเขาไม่ได้เป็นคนเริ่มก่อน

คนตัวเล็กพยักหน้ารับ โดยหารู้ไม่ว่าตอนนี้ปีศาจร้ายกำลังจะเข้าครอบครองเรือนร่างที่ไม่เคยผ่านชายใดมาก่อน ด้วยความเจ้าหล่อนเป็นคนที่มีบุคคลิกค่อนข้างแรง ชอบเที่ยวกลางคืน ชอบแต่งตัวยั่วยวนนุ่งน้อยห้มน้อย เลยไม่มีใครรู้ว่าภายใต้ความแรงนี้ยังซ่อนความบริสุทธิ์เอาไว้ 

ชายหนุ่มเองก็เช่นกัน เขาได้ตัดสินไปแล้วว่าเธอคงผ่านผู้ชายมานับไม่ถ้วน 

“ฉันเริ่มเลยนะ” ชายหนุ่มเริ่มลงมือด้วยการถอดบราปีกนกออก ตามด้วยแพนตี้ตัวน้อย จนกระทั่งเรือนร่างบอบบางไร้อาภรณ์ เขาส่งเสียงครางในลำคอด้วยความตื่นเต้น ไม่คิดว่ามันจะใหญ่สะดุดตาขนาดนี้ “โครตใหญ่เลยว่ะ สงสัยแม่ให้มาเยอะเกินไป”

เสียงแหบพร่าเอ่ยด้วยความชื่นชม ผู้หญิงคนนี้มีรูปร่างบอบบาง สูงเพียง 165 เซ็นติเมตร ถ้าเทียบกับเขาก็ถือว่าตัวเล็กมาก แต่ทำไมบางสิ่งบางอย่างมันถึงได้ยิ่งใหญ่เกินเนื้อเกินตัวขนาดนี้ ไม่ต่ำกว่าคัพ C แน่นอน 

“อ้ะ!!” เขาบีบคลึงหน้าอกอวบอย่างชำนาญทำให้รู้ว่าความยิ่งใหญ่นี้ธรรมชาติให้มาล้วนๆ ไม่ได้ผ่านการศัลกรรมแต่อย่างใด ทางด้านคนตัวเล็กเมื่อปลายนิ้วร้อนสัมผัสเข้าที่ยอดประทุมถัน ร่างของเธอก็แอ่นขึ้นพร้อมกับส่งเสียงอุทานออกมาเบาๆ “อื้อ…”

ภายในเรือนร่างร้อนรุ่มไปหมด ราวกับธาตุไฟกำลังจะปะทุออกมา 

ร่างสูงค่อยๆถอดเสื้อเชิ้ตสีดำออกเผยให้เห็นเรือนร่างกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อของชายหนุ่มลูกครึ่งไทย-ฮ่องกง ผิวขาวเนียนละเอียดผิดกับชายทั่วไป ใบหน้าหล่อสสักเหมือนหลุดออกมาจากนิตยสาร เขามีรูปร่างสูงโปร่งได้สัดส่วนที่พกพาความสูงมาถึง 189 เซ็นติเมตร จนใครๆเห็นต่างก็คิดว่าเขาเป็นดารานายแบบ 

หน้าอกอวบใหญ่นั้นกำลังล่อตาล่อใจและในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหว ก้มลงไปชิมเม็ดทับทิมสีชมพูทันที

จ๊วบ!จ๊วบ!จ๊วบ!

“อะ…อ๊า!!” ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มเข้าหากันด้วยความทรมานพร้อมทั้งกระสับกระส่ายร่างไปมาราวกับกำลังถูกใจสิ่งนี้

ริมฝีปากหยักดูดดึงเม็ดทับทิมอย่างละเมียดละไม ในขณะที่สองมือบีบเค้นความนุ่มหยุ่นอย่างหื่นกระหาย ทันที่รู้ว่าสิ่งนี้คือของจริงเขาก็ไม่ทะนุถนอมมันอีกต่อไป

“คนอะไรนมใหญ่ชะมัด!” เขาใช้คมเขี้ยวกัดลงไปที่เนินหน้าอกจนเกิดรอยบุ๋ม หญิงสาวนัยน์ตาหวานหยาดเยิ้มเปิดเปลือกตาขึ้นด้วยท่าทางยั่วยวน ก่อนจะยกมือคล้องลำคอแกร่งแล้วดึงเข้ามาใกล้ๆ

“ได้โปรด…ช่วยฉันที ฉันทนไม่ไหวแล้ว” เธอบิดเร้าร่างไปมา ท่าทางยั่วยวนนั้นทำให้ชายหนุ่มหัวใจเต้นรั่วไม่เป็นจังหวะ มองเสี้ยวหน้าหวานหยดย้อยด้วยความลุ่มหลง ดวงตาของเธอหวานฉ่ำไปด้วยไฟราคะ ขมับทั้งสองข้างเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ริมฝีปากเจ่อพยายามเปล่งเสียงร้องขอให้เขาช่วย

แต่เขาอยากให้มันค่อยเป็นค่อยไปมากกว่า 

“รอก่อนนะ ใจเย็นๆ” เขาพลิกตัวลงจากร่างบางแล้วจัดการถอดกางเกงออก ทันทีที่อันเดอร์แวร์หลุดออก ท่อนเอ็นขนาดใหญ่ก็ตั้งผงาดชูชัน ด้วยความที่มีขนาดใหญ่เกินมาตรฐานทำให้ผู้หญิงบางคนรู้สึกทรมานเวลาร่วมรัก แต่บางคนกลับชอบมันจนถึงขั้นมาให้เขาเอาซ้ำอยู่บ่อยๆ

แต่สำหรับเธอคนนี้...คงผ่านไปได้สบาย เพราะเขาคงเป็นผู้ชายคนที่ร้อยของเธอ

มือร้อนรูดชักแก่นกายขึ้นลง ตอนนี้ปวดหนึบไปทั้งดุ้นจนแทบทนไม่ไหว

ร่างสูงผลิกตัวขึ้นคร่อมทับคนตัวเล็กอีกครั้ง เธอสะดุ้งเฮือกเล็กน้อยแต่ไม่มีอาการต่อต้าน เมื่อเห็นว่าเป็นเขา เธอก็คล้องคอแล้วดึงเข้าไปบดจูบทันที ชายหนุ่มตอบสนองกลับอย่างเร่าร้อนโดยไม่มีใครยอมใคร 

ฝามือหนาเคลื่อนลงไปยังเนินเนียนไร้ขนปกคลุม เนียนนุ่มราวกับผิวเด็ก ความวาบหวามแล่นริ้วขึ้นมาทันทีที่เขาได้สัมผัสส่วนนั้น ทำไมมันถึงได้น่าลิ้มลองขนาดนี้ 

“มันสวยจริงๆ สวยเหลือเกิน ไม่คิดว่าจะสวยขนาดนี้” เขาลูบไล้โหนกนูนเบาๆอย่างชื่นชม “ฉันจะเอาเธอให้ขาถ่างเลยคอยดู”

เรียวข้างทั้งสองข้างถูกแยกออกจากกันอย่างรวดเร็ว ท่อนเอ็นยาวใหญ่เคลื่อนเข้าไปจ่อที่ปากถ้ำ ก่อนจะใช้หัวเห็ดบานใหญ่สะกิดขึ้นลง

“เปียกขนาดนี้….คงอยากจนใจจะขาดแล้วสิท่า”

และเขาก็ไม่ลืมหยิบถุงยางอนามัยขึ้นมาสวมใส่เพื่อความปลอดภัย ต่อให้เป็นผู้ชายคนที่ร้อยก็เถอะ ใครจะทนความยั่วยวนของเธอไหว

…แล้วยิ่งเป็นคนที่เขาเคยแอบชอบตั้งแต่ตอนเด็กๆ

“หวังว่าฉันคงจะสู้ผู้ชายที่อยู่ในใจของเธอได้นะ”

ปึด!!

“กรี๊ดด!!!”

“เฮ้ย!”

_____________

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ)   47 คนที่หล่อขนาดนี้เป็นของเธอนะ End

    47 คนที่หล่อขนาดนี้เป็นของเธอนะ หลายวันต่อมา...ที่บ้านหลังใหญ่เงียบสงบผิดปกติในบ่ายของวันอาทิตย์ แจกันดอกลิลลี่สีขาวถูกจัดวางอย่างประณีตบนโต๊ะกลางห้องรับแขก กลิ่นหอมอ่อนๆลอยคลุ้งปะปนกับบรรยากาศอบอุ่น มิรันดานั่งข้างๆคนเป็นแม่ ใบหน้าแดงระเรื่อด้วยความตื่นเต้น ตรงข้ามเธอคือสงคราม เขาอยู่ในสูทสีเทาเข้ม นั่งตัวตรงอย่างสำรวม สุทธิพงษ์พ่อของมิรันดาวางแก้วน้ำชาลง ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพ แต่เหมือนจะรู้อยู่แล้วว่าวันนี้สงครามจะมาทำอะไร แต่เขาก็แกล้งทำเป็นไม่รู้ “วันนี้คุณสงครามตั้งใจมาคุยเรื่องอะไรกับพวกเราหรือเปล่า” สุทธิพงษ์ยิ้มไม่หุบ สงครามลุกขึ้นยืน โค้งศีรษะให้ทั้งสองท่านอย่างให้เกียรติ “ผมมาวันนี้…เพื่อขออนุญาตอย่างเป็นทางการครับ” เขาหันไปมองมิรันดา แววตาอ่อนลงอย่างชัดเจน “ผมรักมิรันดา และตั้งใจจะใช้ชีวิตที่เหลือเพื่อดูแลเธอ” ห้องทั้งห้องเงียบลง มิรันดาลุ้นใจระทึกว่าพ่อกับแม่จะยอมให้เธอแต่งงานกับสงครามหรือเปล่า เพราะที่ผ่านมาทุกคนเข้าใจว่าเธอต้องแต่งงานกับอนาคิน แต่จู่ๆเจ้าบ่าวก็เปลี่ยนไปเป็นอีกคน โดยเฉพาะแม่ของมิรันดาที่อึ้งจนพูดไม่ออก ลูกสาวเพิ่งถอนหมั้นไป แต่ได้ว่าที่เ

  • ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ)   46 ข้างกันตลอดไป

    46 ข้างกันตลอดไปหลังทุกอย่างสงบลง สงครามพามิรันดากลับมาที่โรงแรมเดิมที่เธอเคยเข้าพัก หญิงสาวรู้สึกแปลกใจว่าทำไมตอนเดินเข้ามา พนักงานถึงโค้งศีรษะให้ทุกคนราวกับเขาเป็นบุคคลสำคัญ“แต่ฉันเช็คเอาท์ไปแล้วนะ” คนตัวเล็กถามกลับสงครามไม่ได้ตอบทันที เขาเพียงพาเธอเดินผ่านล็อบบี้ พนักงานทุกคนโค้งศีรษะให้พร้อมกันอย่างเป็นระเบียบ“สวัสดีครับ คุณสงคราม”มิรันดาชะงักกับท่าทางสนิทสนมของพนักงาน ทุกคนดูใส่ใจเขาเป็นพิเศษ และสีหน้าของเขาก็ดูผ่อนคลายเหมือนอยู่บ้านตัวเองปกติแล้วชั้นเพ้นท์เฮ้าส์ไม่ใช่จะจองกันได้ง่ายๆ แต่เธอได้มาในราคาแสนถูกราวกับได้ห้องมาฟรี แล้วคืนนั้นสงครามเข้ามาในห้องได้ยังไงเธอหันไปมองเขาด้วยความสงสัย“อย่าบอกนะว่านายเป็น…”“ฉันเป็นเจ้าของที่นี่”กึก!เท้าเล็กหยุดเดินทันที“อะไรนะ”“โรงแรมทั้งหมดอยู่ภายใต้บริษัทของฉัน”“งั้นตอนที่ฉันมาพักครั้งแรก…นายก็รู้ใช่มั้ย” มิรันดานิ่งอึ้งไปหลายวินาที“รู้สิ” เขายอมรับตรงๆ “เธอไม่แปลกใจหรอ ห้องระดับเพนท์เฮาส์แต่ได้มาในราคาที่ถูกขนาดนี้”“แล้วทำไมไม่บอกฉัน!” คนตัวเล็กอ้าปากค้าง ทั้งตกใจทั้งสับสน“ก็ตอนนั้นโกรธอยู่ จะบอกได้ยังไง”

  • ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ)   45 จุดจบของคนคิดไม่ดี

    45 จุดจบของคนคิดไม่ดีมิรันดานั่งเงียบ มือยังสั่นระริกจากเหตุการณ์เมื่อครู่ สงครามเดินเข้ามานั่งตรงข้ามเธอ สายตาที่เคยแข็งกร้าว วันนี้เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดอย่างชัดเจน เขาย่อตัวคุกเข่าลงตรงหน้าเธออย่างไม่ลังเล“มิรันดา…” เสียงของเขาแหบพร่าด้วยความรู้สึกผิดอัดแน่นเต็มหัวใจ “ฉันขอโทษ”คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตากลมโตมีหยาดน้ำตาเอ่อคลอ ทำให้เขารู้สึกใจหายทั้งครั้งที่ทำให้เธอต้องมีน้ำตา ปกติคนอย่างมิรันดาไม่เคยแสดงด้านอ่อนแอให้คนอื่นเห็นขนาดนี้“ฉันขอโทษที่ไม่เชื่อเธอ” เขาพูดต่อ ดวงตาคมกริบทั้งสองข้างแดงก่ำขึ้นเรื่อยๆ “ทั้งๆที่เธอพยายามอธิบาย ทั้งๆที่เธอร้องไห้ต่อหน้าฉัน แต่ฉันเลือกเชื่อภาพสกปรกพวกนั่นมากกว่าผู้หญิงที่ฉันรัก”“…” มิรันดาเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่น หยาดน้ำตาไหลลงมาอาบใบหน้า“คืนนั้นเธอกับอนาคินไม่ได้มีอะไรกันเลย” เขากล้ำกลืนความเจ็บลงคอ “แต่ฉันกลับทำเหมือนว่าเธอทรยศฉัน”สงครามก้มหน้างุด ปล่อยให้ความเจ็บปวดกัดกินในใจจนเหวอะแหว่ง เขาช่างเป็นผู้ชายที่ไม่ได้เรื่อง ปล่อยให้ผู้หญิงของตัวเองตกอยู่ในอันตรายจนเกือบเอาชีวิตไม่รอดเขาแย่มากเลยใช่ไหม“มันเจ็บนะสงคราม” เส

  • ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ)   44 ดวงใจของฉัน

    44 ดวงใจของฉันปึ้ง!!อีกด้านหนึ่งของสนาม ประตูเหล็กถูกถีบเปิดอย่างแรงจนเสียงดังสนั่น ทุกสายตาหันไปมองด้วยความตกใจสงครามเดินเข้ามาอย่างช้าๆ ด้านหลังคืออนาคินกับลูกน้องอีกหลายสิบคน บรรยากาศภายในสนามแข่งรถเปลี่ยนทันที จากความคึกคะนอง กลายเป็นความตึงเครียดแครอลรีนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ เบิกตาโพลงด้วยความตกใจ แต่เธอก็แสร้งทำว่าเป็นผู้เข้ามาชมการแข่งขัน เพราะกลัวเขารู้ว่าเธอคือผู้อยู่เบื่องหลังเรื่องทั้งหมด“อ่าว บังเอิญอีกแล้วนะคะ มาดูโชว์เหมือนกันหรอ” เธอแสร้งถามขณะที่เขากำลังจะเดินผ่านหน้าไปสงครามไม่แม้แต่จะมองเธอ สายตาของเขาจับจ้องไปที่กรงเหล็ก ที่มีผู้หญิงของเขาถูกทำเหมือนสิ่งของ ทันทีที่เห็นภาพนั้น เส้นเลือดที่ขมับก็ปูดขึ้นมาชัดเจน“เปิดกรง” เขาพูดเสียงต่ำเสียงนั้นไม่ได้ดังมาก แต่หนักพอที่จะให้คนแถวนั้นเงียบลงแครอลรีนนั่งนิ่ง ตัวเกร็ง กลืนน้ำลายลงคอเอือกใหญ่“คุณไม่มีสิทธิ์ค่ะ ตอนนี้เธอเป็นของเดิมพัน ใครชนะก็ได้เธอไป” เสียงของพนักงานที่ดูแลนามเอ่ยกับสงครามคำว่า ‘ของ' ทำให้หมัดของสงครามกำแน่น อนาคินก้าวขึ้นมาข้างๆแล้วพูดกับเธอคนนั้น“น้องสาวผมไม่ใช่รางวัลพนันของใคร เธอ

  • ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ)   43 ท่ามกลางความหวาดกลัว

    43 ท่ามกลางความหวาดกลัว@อีกฟากหนึ่ง“ไปตามจับมันมาให้ได้! ”เสียงตะโกนไล่หลังดังแว่วๆ ร่างเล็กพาตัวเองวิ่งหนีสุดชีวิตจนกระทั่งทะลุทางลูกรังออกมาเจอถนนคอนกรีต เธอไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าตอนนี้อยู่ส่วนไหนของฮ่องกง รู้แค่ว่าต้องหนีเอาชีวิตรอดให้ได้“เราสองคนต้องปลอดภัยนะลูก เราต้องรอด” เธอซ่อนตัวในโพรงหญ้า ทำตัวให้เงียบที่สุด ชายฉกรรจ์หลายคนวิ่งผ่านไปแล้ว และในจังหวะนั้นเองเธอก็พุ่งออกจากโพรงหญ้าแล้วโบกมือสุดแรงให้รถคันหนึ่งที่กำลังแล่นมา“ช่วยด้วยคะ ช่วยฉันด้วย!”เอี๊ยดด!!!รถเบรกดังเอี๊ยด ล้อเสียดถนนจนควันขึ้น มิรันดารีบวิ่งไปที่ประตูฝั่งคนขับ มือสั่นเทาคว้าที่มือจับก่อนที่กระจกค่อยๆเลื่อนลงปรากฏรอยยิ้มร้ายของคนที่นั่งอยู่ด้านใน“วิ่งหนีใครหรอ…มิรันดา”เลือดในกายมิรันดาเย็นเฉียบ ดวงตาทั้งสองข้างเบิกกว้างด้วยความตกใจ“แครอลรีน!”“ก็นึกว่าจะแน่” แครอลรีนเอียงศีรษะ แววตามุ่งร้ายจ้องมิรันดาเขม่ง “ทำไม กลัวหรอ”มิรันดาถอยหลังหนึ่งก้าว หัวใจเต้นรัวจนแทบทะลุอกด้วยความหวาดกลัว“ฝีมือเธอใช่มั้ย!”แครอลรีนแสยะยิ้มมุมปาก แววตาแข็งกร้าวเต็มไปด้วยความมุ่งร้าย “ฝีมือสงครามต่างหาก เขา

  • ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ)   42 มิรันดาหายตัวไป

    42 มิรันดาหายตัวไปเสียงดังเอะอะหน้าห้องทำให้สงครามที่กำลังนั่งครุ่นคิดว่าจะเอายังไงต่อดี ค่อยๆชะเง้อคอมองไปทางประตู เหมือนกับว่ามีแขกไม่ได้รับเชิญมาเยือนแล้วลูกน้องไม่ยอมให้เข้ามาสักพักก็มีลูกน้องวิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก“คุณสงครามครับ คือว่า…เอ่อ…คุณอนาคินมาขอพบครับ”“ว่าไงนะ” เขาทวนคำถามอย่างไม่เชื่อหู“คุณอนาคินบอกว่ามีเรื่องอยากคุยด้วย นายจะให้ผมไล่กลับไปเลยไหมครับ”“อย่า” สงครามยกมือห้าม ก่อนจะส่งสัญญาณบอกลูกน้อง “ให้มันเข้ามา”สงครามนั่งรออย่างใจเย็น ถือว่ามันกล้ามาที่มาเหยียบถิ่นของเขา ไม่กลัวหายสาปสูญหรือยังไง อนาคินเดินเข้ามาข้างในด้วยสีหน้าตรึงเครียด เขาเดินมาหยุดอยู่หน้าโต๊ะทำงานของสงครามทั้งสองสบตากัน“คิดยังไงถึงกล้ามาที่นี่” “ผมมาตามหาน้องสาว” น้ำเสียงของอนาคินนิ่งเรียบแต่กลับแฝงไปด้วยความร้อนใจ“มิรันดาหรอ เธอก็กลับไปแล้วนี่”“ผมมาตามหามิรันดา แต่จู่ๆเธอก็ขาดการติดต่อไป”“เธอเช็คเอาท์ออกจากโรงแรมไปตั้งแต่สิบโมงแล้ว คุณคงคาดจากเธอ” สายตาของสงครามยังนิ่งเรียบเหมือนเดิม “ไม่! มิรันดายังไม่ได้กลับ เธอยังอยู่ฮ่องกง”สงครามขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ มิร

  • ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ)   11 ลาสบอสตัวจริง

    11 ลาสบอสตัวจริง @ห้องทำงานของสุทธิพงษ์“เมื่อคืนนายทำดีมาก มิรันดากลับบ้านภายในสองชั่วโมง” สุทธิพงษ์ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ผู้บริหาร เอ่ยกับคู่สนทนาที่นั่งอยู่ด้านหน้า ดวงตาคมของชายวัยชราเต็มไปด้วยความกังวลใจและไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรให้ลูกสาวตัดใจจากอนาคิน“มิรันดายังไม่รู้ใช่ไหมครับ ว่าทั้งหมดคือ

  • ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ)   10 ทายา

    10 ทายา มิรันดารีบเข้าไปนั่งด้านในรถเพราะกลัวมีใครมาเห็นเข้าแล้วจะเป็นเรื่องใหญ่ ต้องรักษาภาพลักษณ์ของตัวเองเอาไว้ให้คู่ควรกับว่าที่ภรรยาของพี่อนาคินหญิงสาวกำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อเมื่อสงครามยัดร่างเข้ามาในรถพร้อมกับผิวปากเป็นบทเพลง เหมือนมันจะไม่รู้ตัวว่าสิ่งที่ทำอยู่ กำลังทำลายชีวิตของผู้

  • ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ)   09 แขกไม่ได้รับเชิญ

    09 แขกไม่ได้รับเชิญมิรันดาเดินกลับมาที่โต๊ะแล้วก็พบว่ามีแขกไม่ได้รับเชิญนั่งอยู่ตรงนั้น มันหันหน้ามายิ้มให้เหมือนว่าก่อนหน้านี้ไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้น“หายไปไหนมาตั้งนานสองนาน ฉันกับยัยวิกจะเมาแล้วนะ” ปลายฟ้าลิ้นพันกันเริ่มพูดไม่รู้เรื่อง “แล้วนั่นไปเอาเสื้อใครมาใส่”“พอดีว่าชุดฉันเลอะ เลยขอยืมเส

  • ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ)   08 สั่งสอนแม่เสือสาว

    08 สั่งสอนแม่เสือสาว“ว๊ายยย!!!” มิรันดาร้องเสียงหลงเมื่อชุดเดรสสั้นที่เธอใส่ถูกสงครามใช้มือฉีกกระชากอย่างแรงจนขาดหวิ่นกลายเป็นเศษผ้า“เหอะ! นึกว่าผ้าเช็ดตีน” สงครามขว้างเศษชุดเดรสทิ้งลงถังขยะ ในขณะที่ร่างมิรันดาเหลือเพียงบราปีกนกชิ้นเล็กที่ปิดหน้าอกอวบยังไงก็ไม่มิดชอบใส่เศษผ้าดีนักใช่มั้ย!ผ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status