อนิเมะที่ใช้เพลง Anemone เป็น OST มีเรื่องไหนบ้าง

ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เห็นแอนิโมนีบนจอ ฉันรู้สึกว่านี่ไม่ใช่แค่ตัวละครฝ่ายร้ายธรรมดา แต่เป็นสัญลักษณ์ของการถูกใช้ประโยชน์และความเปราะบางที่ซ่อนอยู่หลังหน้ากากแข็งแรง ชีวิตของแอนิโมนีในเรื่องมักถูกเล่าผ่านภาพความเป็นเด็กที่ถูกดัดแปลงหรือบงการโดยผู้ใหญ่หรือองค์กรทางการทหาร เธอไม่ได้มีพื้นเพจากครอบครัวปกติ แต่ถูกสร้างขึ้นหรือเลือกมาเป็นเครื่องมือสำหรับภารกิจบางอย่าง ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ตัวตนของเธอเต็มไปด้วยช่องว่างแห่งความโดดเดี่ยวและความสับสนในตัวเอง ฉันเห็นการออกแบบตัวละครและท่าทางที่ผสมผสานความไร้เดียงสาและความรุนแรง ซึ่งทำให้ทุกครั้งที่เธอปรากฏมีทั้งความเห็นใจและความหวาดกลัวปะปนกันไป

ยอมรับเลยว่าชื่อเพลง 'กาเหว่าที่บางเพลง' มันติดหูจนแยกไม่ออกกับบรรยากาศของฉากในละครที่ฉันชอบดูมากที่สุด: มันถูกใช้เป็นหนึ่งใน OST ของ 'กรงกรรม' ซึ่งฉากที่เพลงนี้ไล่หลังมาสร้างความอึมครึมให้สุด ๆ คือช่วงที่ความลับในครอบครัวค่อย ๆ เปิดเผยจนความสัมพันธ์เปลี่ยนแปลง ฉันนั่งดูแล้วเหมือนลมหายใจนิ่งลง เพลงมันดึงความเหงาและความขมของตัวละครออกมาได้แบบไม่ต้องมีบทพูดยืดยาว วิธีที่เพลงประสานกับภาพทำให้ฉากดูหนักหน่วงขึ้น ฉันจำตอนที่กล้องค่อย ๆ เลื่อนจากหน้าต่างไปยังใบหน้าคนที่ยืนคนเดียวได้เป็นฉากที่เพลงส่งความรู้สึกของการถูกทิ้งและคำว่าทรยศออกมาอย่างเนียน ๆ เสียงดนตรีเรียบ ๆ แต่บาดลึก ทำให้ฉากธรรมดากลายเป็นฉากที่ทำให้หัวใจบีบจนต้องหายใจเฮือกใหญ่ สรุปแล้วถ้าถามว่าชื่อเพลงนี้ปรากฏในเรื่องไหน มันยังติดตาตรึงใจฉันกับ 'กรงกรรม' อยู่เสมอ

แค่ชื่อเพลง 'I Am The Best' ก็ทำให้หัวใจเต้นแรงแล้ว — ส่วนเรื่องที่ถูกใช้เป็น OST ในอนิเมะ ผมมองจากมุมคนติดตามเพลงและซาวด์แทร็กมาเป็นปีๆ แล้วบอกเลยว่าไม่มีหลักฐานว่าเพลงนี้ถูกใช้เป็น OST อย่างเป็นทางการในอนิเมะซีรีส์หลักๆ ของญี่ปุ่นที่ได้รับการเผยแพร่ทั่วไป พอจะอธิบายเหตุผลได้แบบไม่ซับซ้อน: เพลงเกาหลีป๊อปที่มีลิขสิทธิ์ระดับนานาชาติมักจะต้องผ่านกระบวนการอนุญาตที่ค่อนข้างเข้มงวดก่อนจะถูกใช้ในงานผลิตของญี่ปุ่น การเลือกเพลงสำหรับ OP/ED หรือ OST ของอนิเมะมักคำนึงถึงคอนเซ็ปต์เนื้อหาและตลาดเป้าหมายเป็นหลัก ซึ่งทำให้เพลงภาษาเกาหลีจำนวนมากถูกใช้ในรูปแบบโฆษณา รายการวาไรตี้ หรือคอนเทนต์เชิงพาณิชย์มากกว่าจะเข้าไปเป็น OST แบบเป็นทางการ สิ่งที่คนมักสับสนคือการที่เพลง 'I Am The Best' ถูกนำไปใช้ในโฆษณา รายการทีวี หรือถูกทำเป็นคัฟเวอร์โดยศิลปินญี่ปุ่นจนฟังดูเหมือนเป็นเพลงฉากหลังในงานโปรดักชัน บวกกับคลิปแฟนเมด (AMV) ที่คนเอาเพลงนี้ไปมิกซ์กับฉากจากอนิเมะอย่าง 'Kill la Kill' หรือ 'Gurren Lagann' เยอะมาก จึงทำให้บางคนเข้าใจผิดว่ามันเป็น OST จริงๆ แต่ย้ำว่าเหล่านั้นเป็นงานแฟนหรือการใช้งานเชิงพาณิชย์นอกบริบทของ OST แอนิเมะโดยตรง ถาใครอยากใช้งานเพลงนี้เป็น OST จริงจัง ก็มักต้องติดต่อกับผู้ถือสิทธิ์หรือค่ายเพลง ซึ่งเหตุผลด้านลิขสิทธิ์และการตลาดเป็นปัจจัยสำคัญ สรุปสั้นๆ ว่าเพลงนี้โด่งดังและถูกใช้อย่างแพร่หลายในสื่ออื่นๆ แต่ถามว่าเป็น OST ของอนิเมะเรื่องไหนแบบเป็นทางการ คำตอบที่ผมยืนยันได้คือยังไม่มีการใช้เป็น OST ในอนิเมะหลักที่เป็นที่รู้จักทั่วไป — และนั่นเองทำให้เพลงนี้มักอยู่ในหมวด 'เพลงที่แฟนอนิเมะชอบนำไปคัฟเวอร์หรือใส่ใน AMV' มากกว่า

ลองนึกภาพเพลงที่ใช้ชื่อเดียวกับดอกไม้ทะเลหรือดอกไม้บนฝั่ง—'Anemone'—แล้วความหมายของคำนั้นก็แทบจะบอกเล่าเรื่องราวได้เอง ผมมักเจอเพลงชื่อ 'Anemone' หลายเวอร์ชันจากศิลปินที่ต่างกันไป บางครั้งเป็นเพลงช้าเปียโน เนื้อร้องสะท้อนความเปราะบาง บางครั้งเป็นแทร็กอิเล็กทรอนิกที่เล่นกับเสียงก้องและบรรยากาศ ทำให้เพลงที่มีชื่อนี้มักมีธีมร่วมคือความเปราะบาง ความคิดถึง หรือการฟื้นตัวหลังความเจ็บปวด ฉะนั้นพอมีคนถามว่าเพลง 'Anemone' แต่งโดยใครและมีที่มาจากอะไร คำตอบจึงมักไม่ชัดเพียงชื่อเดียว ต้องดูว่าหมายถึงเวอร์ชันไหน เพราะมีหลายเพลงที่ใช้ชื่อนี้และแต่ละเวอร์ชันก็มีคนนำเสนอเรื่องราวและแรงบันดาลใจต่างกันไป การตั้งชื่อว่า 'Anemone' มักได้แรงบันดาลใจจากสองภาพหลัก: ดอกอีโมเมียน (anemone, windflower) และดอกทะเลอย่าง sea anemone ทั้งสองมีความหมายเชิงสัญลักษณ์ในวัฒนธรรมต่าง ๆ ดอกอีโมเมียนในตำนานกรีกเกี่ยวพันกับเรื่องราวความรักและการสูญเสีย จึงเป็นสัญลักษณ์ของความเศร้าแต่สวยงาม ส่วน sea anemone ให้ภาพของสิ่งมีชีวิตที่ดูบอบบางแต่มีวิธีป้องกันตัวเองอย่างฉลาด ศิลปินที่ตั้งชื่อเพลงว่า 'Anemone' มักต้องการสื่อถึงความงามที่ไม่ยั่งยืน ความเปราะบางที่ยังคงมีพลังซ่อนอยู่ หรือความสัมพันธ์ที่ผสมปนเปไปด้วยความเจ็บปวดและการเยียวยา ในเชิงดนตรี ผู้แต่งเพลงมักเลือกใช้องค์ประกอบเสียงที่ทำให้เกิดอารมณ์ใกล้เคียงกับความหมายเหล่านี้ เช่น คอร์ดที่เปิดกว้าง เสียงสตริงบาง ๆ หรือซาวด์สเคปที่เหมือนคลื่น ในเชิงปฏิบัติ มีทั้งศิลปินอินดี้ที่แต่งเอง นักแต่งเพลงที่เขียนให้วงหรือไอดอล และโปรดิวเซอร์เพลงอนิเมะที่ใช้ชื่อนี้เป็นเพลงประกอบฉากซึ้ง ๆ หรือฉากปิดเรื่อง ผลงานบางชิ้นอาจเป็นบี-ไซด์ที่แฟน ๆ ค้นพบและยกขึ้นเป็นเพลงโปรด เพราะเนื้อหาและคอนเซปต์เข้มข้นกว่าซิงเกิลหลัก นอกจากนี้ในโลก Vocaloid และวงร็อกญี่ปุ่น ชื่อ 'Anemone' ก็ถูกนำไปใช้บ่อยเพราะภาพลักษณ์เชิงสัญลักษณ์มันชัดเจน การจะระบุให้แน่นอนว่าศิลปินคนใดแต่งเพลง 'Anemone' จึงต้องอ้างอิงเวอร์ชันที่ชัดเจน ถ้าต้องการข้อมูลของเวอร์ชันหนึ่ง ๆ จะต้องดูเครดิตในอัลบั้มหรือข้อมูลเพลงนั้น ๆ แต่โดยรวมแล้วที่มาทางอารมณ์และภาพรวมก็คือแรงบันดาลใจจากธรรมชาติและสัญลักษณ์ทางวรรณกรรมมากกว่าเหตุการณ์เฉพาะตัว สรุปง่าย ๆ คือชื่อ 'Anemone' ในเพลงเป็นเหมือนป้ายบอกอารมณ์—ความเปราะบาง ความงามชั่วคราว และการเผชิญหน้ากับความเจ็บปวด ซึ่งนักแต่งเพลงหลายคนเอาไปใช้ในบริบทที่ต่างกัน ผมชอบมองชื่อเพลงแบบนี้เป็นจุดเริ่มต้นของการตีความ: เพลงเวอร์ชันไหนที่ทำให้คุณสะเทือนใจหรือคิดถึงใคร ผมเองมักถูกดึงเข้าหาเวอร์ชันที่ใช้เสียงเปียโนโปร่ง ๆ เพราะมันทำให้ภาพของดอกไม้ที่โบกไหวในลมชัดเจนขึ้น ส่งท้ายด้วยความรู้สึกว่าชื่อเดียวกันนี่แหละที่เปิดทางให้ศิลปินแต่ละคนเล่าเรื่องเดียวกันออกมาในโทนและสีสันที่ต่างกันอย่างน่าตื่นเต้น

เพลงเก่าๆ ที่ฟังดูล้าสมัยแต่เนื้อหาเรียงตัวแบบกีดกัน มักจะกลับมาปรากฏในซีรีส์อย่างไม่คาดคิด ฉันมักจะคิดถึงเพลง 'Baby, It's Cold Outside' เวลาเจอซีรีส์ฉากคริสต์มาสหรือสเปเชียลเทศกาล เพราะเพลงนี้เป็นตัวอย่างคลาสสิกของบทบาทเพลงที่ถูกตั้งคำถามทางจริยธรรม แม้ทำนองจะอบอุ่น โรแมนติก แต่น้ำเสียงและถ้อยคำบางช่วงถูกวิจารณ์ว่าเป็นการบังคับหรือกดดันทางเพศ ทำให้เมื่อที่โปรดิวเซอร์เลือกมาใช้เป็น OST ก็เกิดเสียงบ่นจากคนดูบ้าง ฉันเองรู้สึกว่าใช้เพลงแบบนี้ถ้าไม่ปรับคอนเท็กซ์หรือให้ความหมายใหม่ ก็เสี่ยงทำให้ซีนโรแมนติกดูไม่สมดุล บางครั้งการจะเข้าใจเหตุผลที่ทีมงานเลือกเพลงพวกนี้ ฉันคิดว่ามันมาจากความคุ้นเคยและความรู้สึกโนสตัลเจียมากกว่าการตั้งใจส่งข้อความเชิงกีดกัน แต่ผลลัพธ์คือผู้ชมบางกลุ่มจะถูกกระทบ ความน่าสนใจอยู่ตรงที่มีหลายซีรีส์เก่าๆ หรือสเปเชียลฮอลิเดย์ที่นำแทร็กเก่ามาใช้โดยไม่ได้ตั้งใจไตร่ตรองประเด็นสังคม ทำให้ผู้ชมร่วมสมัยตั้งคำถามและบางครั้งก็ยกเลิกการเล่นหรือแก้เนื้อเมื่อมีปัญหา ฉันมองว่าการเลือก OST ควรผ่านการสำรวจบริบทของสังคมร่วมสมัยด้วย จะดีกว่าถ้าโปรดิวเซอร์เปิดโอกาสให้เพลงเก่าๆ ถูกตีความใหม่ แทนที่จะยอมใช้ต้นฉบับโดยไม่ไตร่ตรอง เพราะงานภาพและเพลงมีพลังในการชี้นำความรู้สึกผู้ชมได้มากกว่าที่หลายคนคิด

มีความเป็นไปได้หลายอย่างเมื่อต้องพูดถึงชื่อ 'อมาโด้' ในวงการอนิเมะ — คำตอบแบบตรงไปตรงมาคือ ชื่อเดียวกันอาจหมายถึงตัวละคร เพลงประกอบ หรือแม้แต่เพลงแฟนเมด ซึ่งแต่ละกรณีจะมีคำตอบต่างกันไป ฉันให้ความสำคัญกับความชัดเจนของคำศัพท์ก่อน: ถ้าหมายถึงเพลงประกอบที่ถูกใส่ลงใน OST อย่างเป็นทางการ มักจะถูกระบุในปกแผ่นซีดีหรือเครดิตของอนิเมะเป็นชื่อเพลง เช่น 'Battle Theme' หรือ 'Character Name Theme' ที่มักเป็นชิ้นดนตรีสั้น ๆ ไม่มีเนื้อร้อง ในโลกของอนิเมะ ตัวอย่างที่เห็นชัดคือเพลงบรรเลงของตัวละครซึ่งปรากฏใน 'Boruto: Naruto Next Generations' บ่อยครั้งว่าเพลงธีมของตัวละครจะปรากฏใน OST ของซีรีส์และเครดิตจะเป็นชื่อผู้แต่งดนตรีของอนิเมะคนนั้น อีกมุมที่ฉันมองคือถ้าคุณหมายถึงเพลงร้อง (vocal song) ที่ใช้เป็นธีมแสดงความเป็นตัวละคร เช่นซิงเกิลที่ปล่อยในชื่อของตัวละคร เพลงเหล่านี้โดยปกติจะร้องโดยนักพากย์ของตัวละครคนนั้น (credit เป็น 'ชื่อคาแรกเตอร์ (CV. ชื่อนักพากย์)') หรือในบางโปรเจ็กต์ใหญ่ผู้ผลิตอาจใช้ศิลปินภายนอกมาร้องให้ เหมือนกับที่ 'Demon Slayer' เลือก LiSA มาร้องเพลงเปิดที่สื่อความรู้สึกของเรื่องได้ชัดเจน สรุปอย่างย่อ: ถ้าอยากรู้แน่ชัดว่ามีเพลงชื่อ 'อมาโด้' และร้องโดยใครบ้าง ตรงตามนิยามของเพลง (OST บรรเลง vs. เพลงร้องของตัวละคร vs. เพลงแฟนเมด) จะเป็นตัวกำหนดคำตอบ — โดยทั่วไปเพลงในอนิเมะจะถูกระบุในเครดิตว่าเป็นเพลงจาก OST หรือเป็นซิงเกิลของตัวละคร และถ้าเป็นเพลงร้องมักจะถูกลงชื่อศิลปินหรือ CV ของนักพากย์ไว้ชัดเจน

ชื่อเพลงนี้ฟังแล้วน่าสนใจมาก—มันทิ้งบรรยากาศแบบคนอยากหนีไปนั่งเล่นเกมคนเดียวไว้ได้ชัดเจน ฉันไม่เคยเห็นชื่อ 'ฉันแค่อยากเล่นเกมเงียบๆ' ปรากฏเป็นเพลงประกอบในอนิเมะที่ออกฉายแบบเป็นทางการ ถ้ามองจากสไตล์ชื่อเพลงแล้ว มันน่าจะเป็นเพลงอินดี้หรือเพลงจากครีเอเตอร์ออนไลน์มากกว่าที่จะเป็นธีมของสตูดิโอใหญ่ๆ ที่ทำอนิเมะเรื่องเช่น 'New Game!' หรือเพลงเปิดของซีรีส์ที่เน้นการทำเกม แต่ไม่ใช่การบอกว่ามันไม่มีความเกี่ยวข้องกับอนิเมะเลย ในฐานะแฟนที่ฟังเพลงเกมและ OST มาหลายปี ผมมักเจอชิ้นงานที่แฟนๆ ตั้งชื่อไทยให้เพลงหรือทำคัฟเวอร์แล้วแพร่ในชุมชน ทำให้ชื่อเพลงภาษาไทยถูกนำไปเข้าใจผิดกับเพลงประกอบอนิเมะคลาสสิกได้ง่าย ฉะนั้นถ้าฟังแล้วรู้สึกคุ้น อาจเป็นเพราะอารมณ์ของเพลงนั้นใกล้เคียงกับ OST จากอนิเมะเกี่ยวกับเกมหรือแนว slice-of-life ที่ฉายภาพการเล่นเกมคนเดียวอยู่บ่อยครั้ง

ท่อนเปิดของ 'anemone' ทิ้งภาพเปรียบเปรยที่ชัดเจนและเปราะบางเอาไว้ — ดอกทะเลที่แยกจากก้อนหิน ถูกคลื่นพัดไปมา และเฝ้ารอแสงที่อ่อนโยน เพลงใช้ภาพของดอกทะเลมหาสมุทรเป็นสัญลักษณ์ของความเปราะบางในความสัมพันธ์ ระหว่างคนสองคนที่อยากยึดเกาะแต่ก็กลัวการสู้รบและบาดแผล เพราะฉะนั้นถ้าจะสรุปแบบย่อให้เข้าใจง่าย ๆ เนื้อหาพูดถึงการเรียกร้องความใกล้ชิด การเฝ้ารอ และความหวาดกลัวว่าความงดงามที่เห็นอยู่อาจสลายไปเมื่อได้รับบาดเจ็บ — คนร้องเหมือนเรียกคนรักให้หยุดลอยห่าง อยากให้เขาอยู่รอดปลอดภัยในที่ที่อบอุ่น แต่ก็รู้สึกว่าไม่มีทางบังคับคลื่นของชะตาได้

ชอบสะสมแผ่นเสียง OST มานานและมักเลือกเรื่องที่มีเอกลักษณ์ทางดนตรีชัดเจนเสมอ ถ้าจะให้จัดชุดเพลงสำหรับคนรักซาวด์แทร็กอันดับแรกที่ฉันจะแนะนำคงต้องเป็น 'Cowboy Bebop' — เสียงแจ๊ส สีสัน และพลังจาก Yoko Kanno ทำให้แต่ละเพลงคือเรื่องเล่าเต็มรูปแบบ สมุดบันทึกอารมณ์ของซีรีส์นี้เหมาะมากถ้าต้องการยกเอาชิ้นดนตรีที่ฟังแล้วสะดุดใจทันที แล้วฉันมักหยิบ 'Samurai Champloo' มาเสริม เพราะโปรดักชั่นของ Nujabes และศิลปินฮิปฮอปคนอื่น ๆ ใส่กลิ่นญี่ปุ่นโบราณเข้าไปจนได้บรรยากาศหายาก การจับคู่องค์ประกอบแจ๊สกับบีตแบบนี้ทำให้เพลย์ลิสต์มีขึ้นมีลง ไม่แบน สำหรับมู้ดที่อยากได้ความเป็นสากลและลึกลับ ฉันมักใส่เพลงจาก 'Ghost in the Shell' ลงไปด้วย เสียงประสานโคลงเคลงและซาวด์อิเล็กทรอนิกส์ของ Kenji Kawai เติมความขลังให้เพลย์ลิสต์ทั้งชุด กลยุทธ์ที่ฉันใช้คือจัดลำดับให้มีการเปลี่ยนโทนค่อย ๆ ไต่จากเบาไปเข้มแล้วคลายลง ทำให้ฟังต่อเนื่องโดยไม่รู้สึกสะดุด — ถ้าชอบแนวดนตรีที่หลากหลายและเล่าเรื่องได้ด้วยเสียง, ชุดจากสามเรื่องนี้จะให้ประสบการณ์ฟังที่คุ้มค่าและยากจะลืม

แฟนอนิเมะแนวแฟนตาซี-แอ็กชันที่ชอบธีมไฟและองค์กรมาต่อสู้กับภัยเหนือธรรมชาติน่าจะเห็นเสน่ห์ของ 'Fire Force' ได้ง่าย ๆ เพราะจุดเด่นคือการผสมระหว่างการต่อสู้สไตล์ชาวชอนเนน งานภาพจัดจ้าน ความลึกลับเชิงการทดลองกับไฟมนุษย์ และคาแรกเตอร์ที่มีทั้งความจริงจังและมุกตลกปน เรามองหาซีรีส์ที่ใกล้เคียงกันได้จากหลายมุม เช่น งานที่เน้นทีมองค์กรต่อสู้กับปีศาจหรือคำสาป, งานที่มีระบบพลังแปลก ๆ และงานที่มีโทนอึมครึมปนตลกมืด ๆ ผลงานที่อยากแนะนำแบบตรงประเด็นคือ 'Jujutsu Kaisen' เพราะมีองค์กรมนุษย์ที่ทำหน้าที่กำจัดคำสาป การต่อสู้จัดจ้าน แอนิเมชันการเคลื่อนไหวสวย ๆ และบรรยากาศมืดคล้าย ๆ กัน อีกเรื่องที่โทนใกล้เคียงเรื่ององค์กรมากคือ 'Blue Exorcist' ('Ao no Exorcist') ที่มีธีมความสัมพันธ์พี่น้องกับการเป็นนักขับไล่ปีศาจและองค์กรมุ่งหมายปกป้องมนุษยชาติ สำหรับใครชอบความโดดเด่นทางสไตล์และอารมณ์เกมโชว์มืดแบบกึ่งแฟนตาซี 'Soul Eater' ให้ทั้งระบบนักรบ-อาวุธ, บรรยากาศสยองนิด ๆ และมุกฮาที่ลงตัว ถ้าชอบพาร์ทมืด ๆ เชื่อมกับแรงทดลองทางวิทยาศาสตร์และการเปลี่ยนแปลงของร่างกายแนะนำ 'Dorohedoro' ที่โลกโหดและระบบเวทมนตร์สุดประหลาดให้ความรู้สึกใกล้เคียงกับความสยองของการถูกเผาไหม้หรือกลายร่าง ส่วนแฟนงานที่ชอบโครงเรื่องใหญ่และมิติทางศีลธรรมแบบที่มีรัฐ/องค์กรเกี่ยวข้องควรลอง 'Fullmetal Alchemist: Brotherhood' เพราะมีการสำรวจผลของพลังเหนือธรรมชาติบนสังคมและตัวละครที่เติบโตจากความสูญเสีย อีกมุมที่ไม่ควรพลาดคือ 'Kekkai Sensen' ที่ให้บรรยากาศเมืองผสมกับเหตุเหนือธรรมชาติและการต่อสู้อย่างมีสไตล์ซึ่งบางครั้งให้ความรู้สึกเหมือนฉากแอ็กชันใน 'Fire Force' จากมุมมองส่วนตัว ฉันมักเริ่มจาก 'Jujutsu Kaisen' ถ้าคนดูชอบเทคนิคการต่อสู้กับคำสาปและจังหวะบู๊ที่ไม่ยอมแพ้ ส่วนถ้าต้องการของแปลกและโลกที่อันตรายจนเสพติดจัดให้ 'Dorohedoro' กับ 'Soul Eater' เป็นอีกสองเรื่องที่กลับมาดูวนได้ตลอด ฉันชอบความหลากหลายของแต่ละเรื่องที่แม้จะต่างกันแต่ก็สะท้อนเสน่ห์ของ 'Fire Force' ในแง่ของการผสมผสานแอ็กชันกับความลึกลับ และนั่นคือเหตุผลที่ยังคงชอบหารายการใหม่ ๆ มาดูอยู่เสมอ