เรื่องไหนใช้เพลง 'กาเหว่าที่บางเพลง' เป็น OST

ในมุมมองของผม เพลงที่มีชื่อเรียกว่า 'กาเหว่า' ในแบบฉบับต้นฉบับหรือการเรียบเรียงใหม่ ๆ ถูกนำมาใช้เป็นบรรยากาศประกอบฉากในละครและซีรีส์ไทยหลายเรื่อง ซึ่งส่วนใหญ่จะปรากฏในฉากที่ต้องการโทนคลาสสิกหรือละครย้อนยุค โดยเฉพาะอย่างยิ่งฉากที่เน้นความโหยหาและความเป็นบ้านเกิด ผมจำได้ว่าการได้ยินเมโลดี้แบบนี้ครั้งแรกในทีวีทำให้อารมณ์ของฉากนั้นพุ่งขึ้นทันที เพราะเสียงเครื่องดนตรีพื้นบ้านหรือการเรียบเรียงที่โทนเศร้ากำลังดี มันเติมความละเอียดให้กับบทสนทนาและภาวะของตัวละครได้ชัดเจน ตัวอย่างที่เด่นชัดสำหรับผมคือการใช้ทำนองคล้ายกับ 'กาเหว่า' ในฉากย้อนอดีตของ 'บุพเพสันนิวาส' ที่ต้องการสร้างบรรยากาศโบราณและอบอุ่น ในขณะที่บางครั้งเพลงเวอร์ชันเรียบง่ายก็ถูกหยิบมาใช้ในซีรีส์เชิงเหนือหรือเรื่องราวที่มีฉากชนบทอย่าง 'นาคี' เพื่อให้ความรู้สึกเชื่อมโยงกับวิถีชีวิตแบบดั้งเดิมได้ดี ส่วนละครดราม่าสมัยใหม่ เช่น 'แรงเงา' ก็เคยใช้การเรียบเรียงที่ได้แรงบันดาลใจจากทำนองพื้นบ้านแบบนี้ในฉากที่ตัวละครหวนคิดถึงอดีตหรือสูญเสียใครบางคน ฟังแล้วผมมักจะคิดถึงการเลือกเพลงประกอบที่ไม่จำเป็นต้องโดดเด่นแต่ทำหน้าที่เป็นผ้าคลุมที่ถักทอความรู้สึกให้แนบเนียนกับภาพ ซึ่งเพลงที่คนทั่วไปเรียกว่า 'กาเหว่า' หรือทำนองที่ใกล้เคียงกันมักถูกใช้แบบนั้น—ไม่ใช่เพื่อเรียกร้องความสนใจ แต่เพื่อทำให้ฉากนั้นมีน้ำหนักอย่างละเอียดอ่อน ทีนี้เวลาเห็นเครดิตท้ายเรื่องแล้วเห็นชื่อเพลงหรือผู้เรียบเรียง ผมก็ยิ่งชื่นชอบว่าการเลือกเพลงเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้สามารถเปลี่ยนอารมณ์ทั้งเรื่องได้มากแค่ไหน

เพลงเก่าๆ ที่ฟังดูล้าสมัยแต่เนื้อหาเรียงตัวแบบกีดกัน มักจะกลับมาปรากฏในซีรีส์อย่างไม่คาดคิด ฉันมักจะคิดถึงเพลง 'Baby, It's Cold Outside' เวลาเจอซีรีส์ฉากคริสต์มาสหรือสเปเชียลเทศกาล เพราะเพลงนี้เป็นตัวอย่างคลาสสิกของบทบาทเพลงที่ถูกตั้งคำถามทางจริยธรรม แม้ทำนองจะอบอุ่น โรแมนติก แต่น้ำเสียงและถ้อยคำบางช่วงถูกวิจารณ์ว่าเป็นการบังคับหรือกดดันทางเพศ ทำให้เมื่อที่โปรดิวเซอร์เลือกมาใช้เป็น OST ก็เกิดเสียงบ่นจากคนดูบ้าง ฉันเองรู้สึกว่าใช้เพลงแบบนี้ถ้าไม่ปรับคอนเท็กซ์หรือให้ความหมายใหม่ ก็เสี่ยงทำให้ซีนโรแมนติกดูไม่สมดุล บางครั้งการจะเข้าใจเหตุผลที่ทีมงานเลือกเพลงพวกนี้ ฉันคิดว่ามันมาจากความคุ้นเคยและความรู้สึกโนสตัลเจียมากกว่าการตั้งใจส่งข้อความเชิงกีดกัน แต่ผลลัพธ์คือผู้ชมบางกลุ่มจะถูกกระทบ ความน่าสนใจอยู่ตรงที่มีหลายซีรีส์เก่าๆ หรือสเปเชียลฮอลิเดย์ที่นำแทร็กเก่ามาใช้โดยไม่ได้ตั้งใจไตร่ตรองประเด็นสังคม ทำให้ผู้ชมร่วมสมัยตั้งคำถามและบางครั้งก็ยกเลิกการเล่นหรือแก้เนื้อเมื่อมีปัญหา ฉันมองว่าการเลือก OST ควรผ่านการสำรวจบริบทของสังคมร่วมสมัยด้วย จะดีกว่าถ้าโปรดิวเซอร์เปิดโอกาสให้เพลงเก่าๆ ถูกตีความใหม่ แทนที่จะยอมใช้ต้นฉบับโดยไม่ไตร่ตรอง เพราะงานภาพและเพลงมีพลังในการชี้นำความรู้สึกผู้ชมได้มากกว่าที่หลายคนคิด

แผ่นนี้ถือเป็นหนึ่งในอัลบั้มที่ผมกลับไปฟังบ่อยสุดเมื่อต้องการความสงบ: อัลบั้มชื่อ 'บางเพลง' รวมเอาเพลง 'กาเหว่าที่บางเพลง' ไว้ด้วยกันกับแทร็กอื่น ๆ ที่มีอารมณ์ใกล้เคียงกัน การฟังแผ่นนี้ทำให้ฉันนึกถึงช่วงเวลาที่เพลงสลับกับเสียงฝนและหนังสือเล่มโปรด แทร็กอย่าง 'กาเหว่าที่บางเพลง' ถูกวางตำแหน่งให้เป็นช่วงหัวใจของอัลบั้ม ทำให้ทั้งชุดมีความต่อเนื่องและเล่าเรื่องแบบละเอียดอ่อน ท่วงทำนองกับเนื้อร้องเสริมกันจนทำให้บรรยากาศทั้งแผ่นค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น คนที่ชอบอารมณ์ใกล้เคียงอาจจะเคยชอบงานจากศิลปินที่เล่าเรื่องภายในเสียงเหมือนกับเพลงในอัลบั้มนี้ ซึ่งทำให้การฟังทั้งชุดรู้สึกเหมือนอ่านบทกวีเสียงดนตรีสักเล่มหนึ่ง สรุปแล้ว 'บางเพลง' เป็นชื่ออัลบั้มที่ผมจำได้เพราะมันจับความเปราะบางของเพลงได้ชัดเจน

ค่ำคืนหนึ่งที่ซาวด์เต็มไปด้วยไฟส่อง ผมยังจำบรรยากาศตอนนั้นได้ชัดเจน—ผู้คนร้องตามกันลั่นทุกบทของเพลง 'กาเหว่าที่บางเพลง' จนกลายเป็นไฮไลต์ของค่ำคืนนั้น ผมได้ยินเวอร์ชันร็อกจัดจ้านจากวง 'Potato' ที่เปลี่ยนกีตาร์ให้มีพลังมากขึ้น แต่ยังเก็บเมโลดี้หลักไว้ครบ ทำให้เพลงจากความเศร้าเบา ๆ กลายเป็นระเบิดพลังที่คนทั้งฮอลล์ร่วมร้องตามได้ อีกครั้งหนึ่งเป็นเวอร์ชันอะคูสติกของวง 'Scrubb' ในบาร์เล็ก ๆ ที่นักร้องใช้เสียงอบอุ่นและกีตาร์นิ้ว จัดเรียบเรียงใหม่ให้เพลงฟังเหมือนเรื่องเล่าที่กระซิบใกล้ ๆ ผู้ฟัง คืนสุดท้ายที่ผมฝังอยู่ในความทรงจำคือการที่ 'Stamp' เอาเพลงนี้ไปร้องในคอนเสิร์ตแบบ intimate เหมือนหยุดเวลาไว้เพียงไม่กี่นาที เสียงร้องของเขาดึงเส้นอารมณ์ของเพลงออกมาอีกมิติ ทำให้คนดูที่ไม่มีความสัมพันธ์เดิมกับเพลงนี้ ได้ซึมเข้าไปด้วยกันแบบเงียบ ๆ ผมรู้สึกว่าการที่เพลงถูกนำไปเล่นโดยหลายสไตล์ช่วยเปิดมุมมองใหม่ ๆ ให้เพลงนั้นยังมีชีวิตเสมอ

ทุกครั้งที่ได้ยินทำนองเริ่มขึ้น หัวใจก็พลันนึกถึงซีนที่เรียกน้ำตาในละครนำผู้ชมลงไปกับความรู้สึกได้อย่างพอดี 'ขอบคุณฟ้าที่ทําให้ฉันได้เจอเธอ' ถูกนำมาใช้เป็นเพลงประกอบในละครเรื่อง 'บ่วง' โดยมันโผล่มาในจังหวะสำคัญที่ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครหลักพลิกผันสุด ๆ และทำให้เสียงร้องซับซ้อนกับภาพจนยากจะแยกออกว่าร้องให้ใครฟัง ฉันชอบการจับคู่อารมณ์ของเพลงกับภาพในฉากนั้น เพราะทำนองซึ้ง ๆ กับเนื้อเพลงที่พูดถึงโชคชะตาและการพบกันพอดี มันช่วยเติมน้ำหนักให้กับบทสนทนาและสายตาของนักแสดง ทำให้คนดูยอมรับการเปลี่ยนแปลงของตัวละครได้เร็วขึ้นกว่าเดิม อีกอย่างคือเวอร์ชันที่ใช้ในละครมีการเรียบเรียงใหม่เล็กน้อย ทำให้เข้ากับบรรยากาศดราม่าของเรื่องโดยไม่ทำให้ต้นฉบับเสียเอกลักษณ์ เมื่อมองกลับไป ฉากที่เพลงขึ้นยังเป็นจุดที่หลายคนพูดถึงในโซเชียลมีเดีย ช่วยกระตุ้นให้คนค้นหาเพลงและแชร์ฟีลของตัวเองได้มากขึ้น นี่แหละคือพลังของเพลงประกอบที่ทำหน้าที่มากกว่าการประดับฉาก — มันกลายเป็นตัวกลางที่ส่งต่ออารมณ์ให้คนดูได้จดจำไปนาน ๆ

ที่ชอบที่สุดคือบริการสตรีมมิงที่ให้เนื้อเพลงแบบถูกลิขสิทธิ์ เพราะมันทำให้การตามเพลงสะดวกและแม่นยำกว่าแหล่งที่คนคีย์เองแบบสุ่ม ๆ ผมมักเริ่มต้นที่ Spotify, Apple Music และ JOOX ก่อนเลย — ทั้งสามแพลตฟอร์มนี้มักมีหน้าจอแสดงเนื้อเพลงซิงค์กับเพลง ทำให้กดดูคำตอนฟังได้ทันที และถ้ามีการแก้ไขใด ๆ ก็จะได้รับการอัปเดตจากฐานข้อมูลที่มีการจัดการเป็นระบบ การใช้ Musixmatch คู่กับ Spotify ก็เป็นอีกวิธีที่ผมชอบ เพราะ Musixmatch ทำงานเป็นฐานข้อมูลเนื้อเพลงที่ซิงค์ได้กับแอปหลายตัว ทำให้กดดูเนื้อแทบจะทุกอุปกรณ์ได้ง่าย ๆ Genius เป็นอีกแหล่งที่ผมเข้าบ่อย แม้ว่าจะเป็นคอมมูนิตี้ที่คนลงเนื้อเพลงเอง แต่จุดเด่นคือมีโน้ตประกอบและคำอธิบายเชิงบริบทจากแฟนเพลง ทำให้การอ่านเนื้อเพลง 'กาเหว่า' มีมิติขึ้นเมื่อเทียบกับแค่บรรทัดข้อความล้วน ๆ อย่างไรก็ตาม ต้องระวังว่าเนื้อหาในคอมมูนิตี้อาจผิดพลาดหรือเป็นไวยากรณ์ที่แฟนแต่งขึ้น ดังนั้นผมมักใช้ Genius เป็นแหล่งเปรียบเทียบ ไม่ใช่เป็นแหล่งเดียว ถ้าต้องการความน่าเชื่อถือที่สุด ผมเลือกหน้าเว็บไซต์ของศิลปินหรือค่ายเพลงโดยตรง เว็บสังกัดหรือเพจศิลปินมักโพสต์เนื้อเพลงหรือปล่อยมิวสิกวิดีโอแบบ Lyric Video บนช่อง YouTube อย่างเป็นทางการ ซึ่งถือว่าถูกลิขสิทธิ์และตรงกับฉบับที่ศิลปินต้องการ นอกจากนี้แผ่นอัลบั้มหรือบุ๊คเลตที่มาพร้อมซีดีก็เป็นแหล่งที่ผมแอบชอบเก็บไว้ เพราะบางครั้งมีเนื้อร้องฉบับสมบูรณ์ที่หาไม่ได้ออนไลน์มากนัก ส่วนเว็บคอร์ดกีตาร์ของไทยหลายแห่งมักลงเนื้อเพลงพร้อมคอร์ด ใครชอบตีคอร์ดไปด้วยก็มักเริ่มที่นั่น แต่ต้องยอมรับว่าความถูกต้องขึ้นกับคนลงข้อมูล สุดท้ายแล้วการมีหลายแหล่งเทียบกันจะทำให้เราได้เนื้อที่ใกล้เคียงฉบับจริงมากที่สุด — นี่คือวิธีที่ผมใช้เมื่ออยากเก็บเนื้อเพลง 'กาเหว่า' ไว้เป็นสมุดเพลงส่วนตัว

เสียงของเพลง 'กาเหว่า' มักจะไม่ใช่ชื่อผลงานที่ผูกกับศิลปินเพียงคนเดียว แต่มักปรากฏเป็นชื่อเพลงในหลายเวอร์ชัน ตั้งแต่เวอร์ชันลูกทุ่งโบราณ ไปจนถึงการนำมาทำเป็นโคฟเวอร์โดยศิลปินอินดี้และวงดนตรีร่วมสมัย ฉะนั้นเวลาถามว่าใครร้องเพลง 'กาเหว่า' สิ่งแรกที่ต้องทำคือฟังองค์ประกอบของเวอร์ชันนั้น ๆ—ถ้าเสียงขับร้องมาในโทนหวานแหบแบบผู้ใหญ่หรือหนักแน่นแบบลูกทุ่ง โอกาสสูงว่าจะเป็นศิลปินสายลูกทุ่งหรือเพื่อชีวิต แต่ถ้าเป็นการเรียบเรียงแบบกีตาร์โปร่งหรือซินธ์รุ่นใหม่ ก็มีแนวโน้มว่าเป็นศิลปินอินดี้หรือวงอัลเทอร์เนทีฟ การแบ่งแยกแบบนี้ช่วยจำกัดตัวเลือกได้มากกว่าการพยายามจดจำชื่อเพียงอย่างเดียว และอีกจุดสำคัญคือเนื้อเพลงบางท่อนหรือท่อนฮุกที่ชัดเจนจะเป็นกุญแจให้ค้นหาเวอร์ชันต้นฉบับหรือคัฟเวอร์ต่าง ๆ ได้เร็วขึ้น ศิลปินที่หยิบเพลงอย่าง 'กาเหว่า' ไปทำมักมีผลงานอื่น ๆ หลากหลายตามแนวทางของพวกเขา คนที่อยู่ในสายลูกทุ่งและเพื่อชีวิตมักมีอัลบั้มเต็มที่เต็มไปด้วยเรื่องเล่าเกี่ยวกับชีวิตชนบท รักขมๆ และความยากลำบากของการทำงาน ที่เห็นบ่อยคือเพลงที่ถูกใช้เป็นงานประกอบละครหรืองานบุญท้องถิ่น ขณะที่ศิลปินอินดี้ที่คัฟเวอร์เพลงนี้มักมีผลงานเป็นซิงเกิลอิสระ หรือมินิอัลบั้มที่เน้นบรรยากาศและการเรียบเรียงดนตรีสร้างอารมณ์ นอกจากงานเพลง บางคนยังมีผลงานการแสดง งานเขียนเพลงให้ศิลปินคนอื่น ๆ หรืองานคอนเสิร์ตในเทศกาลเพลงตามเมืองใหญ่ ซึ่งเป็นวิธีที่ทำให้เพลงเก่ามีชีวิตใหม่และเข้าถึงคนรุ่นใหม่ได้ง่ายขึ้น มุมมองส่วนตัวแล้ว การได้ฟังหลายเวอร์ชันของเพลงเดียวกันอย่าง 'กาเหว่า' มันให้ความรู้สึกเหมือนอ่านนิทานที่ถูกเล่าใหม่ด้วยสำเนียงต่าง ๆ บางเวอร์ชันทำให้พวกคำในเนื้อเพลงเด่นขึ้น บางเวอร์ชันกลับเปลี่ยนอารมณ์ของเพลงทั้งเพลงจนเหมือนคนละเรื่อง แต่สิ่งที่ชอบที่สุดคือการเห็นว่าศิลปินต่างวงการหยิบเอาเรื่องราวเดิมไปต่อยอด ไม่ว่าจะเป็นการเรียบเรียงด้วยเครื่องดนตรีที่ต่างไป หรือการเติมท่อนแร็ปเข้าไปจนเกิดความแปลกใหม่ ถ้ามีเวอร์ชันหนึ่งที่ชอบเป็นพิเศษ มักจะตามไปดูผลงานอื่นของศิลปินคนนั้นเสมอ เพราะมักจะได้พบมุมมองใหม่ ๆ ที่ต่อยอดจากสิ่งที่ทำให้เราตกหลุมรักเพลงนั้นแรก ๆ รู้สึกอบอุ่นทุกครั้งเมื่อเพลงเก่าถูกนำกลับมาพูดซ้ำในวิธีที่ทำให้หัวใจยังเต้นตามเมโลดี้ได้เหมือนเดิม

เพลง 'Anemone' มักจะถูกพูดถึงมากที่สุดในบริบทของแฟรนไชส์ 'Eureka Seven' เพราะชื่อมันผูกกับตัวละคร Anemone ที่มีธีมดนตรีประจำตัวในซาวด์แทร็ก ทำให้เวลาแฟนๆ พูดถึงเพลงหรือทำนองที่เรียกว่า 'Anemone' คนจะนึกถึงบรรยากาศดราม่า เทคโน และโทนเสียงที่ค่อนข้างเย็นและเปราะบาง ซึ่งถูกใช้เป็น leitmotif ในหลายตอนและในภาพยนตร์ภาคต่อของซีรีส์ เสียงดนตรีนี้มีหน้าที่เสริมบุคลิกและชะตากรรมของตัวละคร จึงกลายเป็นหนึ่งในชิ้นที่คนจดจำได้ง่ายเมื่อพูดถึงชื่อเดียวกัน นอกจากบริบทของ 'Eureka Seven' แล้ว เพลงที่มีชื่อตรงว่า 'Anemone' ก็มีอยู่ในวงการดนตรีแยกตามศิลปินต่างๆ แต่การนำเพลงชื่อเดียวกันนี้ไปเป็น OST ของอนิเมะเต็มเรื่องอย่างเป็นทางการถือว่าไม่ค่อยพบในผลงานหลักที่เป็นที่รู้จักสาธารณะ สิ่งที่เกิดขึ้นจริงบ่อยกว่า คือการมีแทร็กใน OST ที่ตั้งชื่อเป็นดอกไม้หรือตัวละคร (เช่น 'Anemone' ในฐานะแทร็กธีม) ถูกใช้เป็น BGM ในช็อตสำคัญของอนิเมะบางเรื่อง หรือการที่ศิลปินอินดี้มีซิงเกิลชื่อ 'Anemone' แล้วเพลงนั้นถูกเลือกเป็นธีมให้กับอนิเมะแบบคอลลาบอเรชัน แต่ไม่ใช่กรณีที่มีรายการอนิเมะหลายเรื่องใช้เพลงเดียวกันโดยตรงเป็น OST หลัก ถ้าจะมองในมุมแฟนคลับและการสะสมข้อมูลซาวด์แทร็ก สิ่งที่ผมมักเจอคือนักฟังเพลงในชุมชนจะโฟกัสไปที่ว่าท่อนไหนของเพลงทำหน้าที่เป็น OST มากกว่าเพียงชื่อเพลง เช่น ทำนองซินธ์แพดที่เล่นในสเกลบางแบบถูกเรียกว่า 'Anemone-like' เพราะให้ความรู้สึกเหมือนธีมของตัวละครนั้นๆ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมการค้นหาแบบคร่าวๆ ด้วยชื่อเพียงอย่างเดียวอาจทำให้ได้ผลลัพธ์ที่ไม่ตรงเป้าหมายเสมอไป สำหรับคนที่สะสม OST การตรวจรายการแทร็กในอัลบั้มซาวด์แทร็กของอนิเมะที่สนใจหรือดูเครดิตเพลงตอนจบของแต่ละตอนมักช่วยยืนยันได้ชัดเจนว่าชื่อเพลงใดถูกใช้จริง โดยสรุป หากคำถามหมายถึงเพลงชื่อ 'Anemone' ในความหมายของธีมที่ผูกกับตัวละครและโทนเพลง ชัดเจนที่สุดจะพบในแฟรนไชส์ 'Eureka Seven' และมีการใช้ทำนอง/ธีมที่สื่อถึงตัวละคร Anemone อยู่ในงานต่างๆ ของชุดเรื่องนั้น สำหรับเพลงชื่อเดียวกันจากศิลปินอื่นๆ แม้บางชิ้นจะไปโผล่ในงานอนิเมะแบบแยกย่อย แต่ไม่ค่อยมีกรณีที่เพลงเดียวกันถูกใช้ซ้ำในหลายอนิเมะหลักๆ เหมือนกับเพลงธีมทั่วไป นี่คือมุมมองจากการฟังและสังเกตซาวด์แทร็กของอนิเมะมานาน รู้สึกว่าสายดนตรีที่จับกับตัวละครแบบนี้ให้ความอบอุ่นแปลกๆ ทุกครั้งที่ได้ยิน

แค่ชื่อเพลง 'I Am The Best' ก็ทำให้หัวใจเต้นแรงแล้ว — ส่วนเรื่องที่ถูกใช้เป็น OST ในอนิเมะ ผมมองจากมุมคนติดตามเพลงและซาวด์แทร็กมาเป็นปีๆ แล้วบอกเลยว่าไม่มีหลักฐานว่าเพลงนี้ถูกใช้เป็น OST อย่างเป็นทางการในอนิเมะซีรีส์หลักๆ ของญี่ปุ่นที่ได้รับการเผยแพร่ทั่วไป พอจะอธิบายเหตุผลได้แบบไม่ซับซ้อน: เพลงเกาหลีป๊อปที่มีลิขสิทธิ์ระดับนานาชาติมักจะต้องผ่านกระบวนการอนุญาตที่ค่อนข้างเข้มงวดก่อนจะถูกใช้ในงานผลิตของญี่ปุ่น การเลือกเพลงสำหรับ OP/ED หรือ OST ของอนิเมะมักคำนึงถึงคอนเซ็ปต์เนื้อหาและตลาดเป้าหมายเป็นหลัก ซึ่งทำให้เพลงภาษาเกาหลีจำนวนมากถูกใช้ในรูปแบบโฆษณา รายการวาไรตี้ หรือคอนเทนต์เชิงพาณิชย์มากกว่าจะเข้าไปเป็น OST แบบเป็นทางการ สิ่งที่คนมักสับสนคือการที่เพลง 'I Am The Best' ถูกนำไปใช้ในโฆษณา รายการทีวี หรือถูกทำเป็นคัฟเวอร์โดยศิลปินญี่ปุ่นจนฟังดูเหมือนเป็นเพลงฉากหลังในงานโปรดักชัน บวกกับคลิปแฟนเมด (AMV) ที่คนเอาเพลงนี้ไปมิกซ์กับฉากจากอนิเมะอย่าง 'Kill la Kill' หรือ 'Gurren Lagann' เยอะมาก จึงทำให้บางคนเข้าใจผิดว่ามันเป็น OST จริงๆ แต่ย้ำว่าเหล่านั้นเป็นงานแฟนหรือการใช้งานเชิงพาณิชย์นอกบริบทของ OST แอนิเมะโดยตรง ถาใครอยากใช้งานเพลงนี้เป็น OST จริงจัง ก็มักต้องติดต่อกับผู้ถือสิทธิ์หรือค่ายเพลง ซึ่งเหตุผลด้านลิขสิทธิ์และการตลาดเป็นปัจจัยสำคัญ สรุปสั้นๆ ว่าเพลงนี้โด่งดังและถูกใช้อย่างแพร่หลายในสื่ออื่นๆ แต่ถามว่าเป็น OST ของอนิเมะเรื่องไหนแบบเป็นทางการ คำตอบที่ผมยืนยันได้คือยังไม่มีการใช้เป็น OST ในอนิเมะหลักที่เป็นที่รู้จักทั่วไป — และนั่นเองทำให้เพลงนี้มักอยู่ในหมวด 'เพลงที่แฟนอนิเมะชอบนำไปคัฟเวอร์หรือใส่ใน AMV' มากกว่า