เทพเฮอร์มีส ปรากฏในภาพยนตร์หรือซีรีส์เรื่องใด?

เราเป็นคนที่ชอบพล็อตแปลกๆ ผสมความเชื่อโบราณกับไซไฟ ฉะนั้นเมื่อพูดถึงโอซิริส ฉันจะนึกถึงการตีความที่กลายร่างเป็นสิ่งที่ไม่ใช่เทพดั้งเดิมอย่างเห็นได้ชัดที่สุดในซีรีส์ 'Stargate SG-1' — นี่คือเวอร์ชันที่เอาชื่อและบางองค์ประกอบของตำนานมาเล่นเป็นตัวร้ายในบริบทของโลกอนาคต ตัวละครที่ใช้ชื่อโอซิริสถูกวางให้เป็นสิ่งมีชีวิตที่อาศัยร่างโฮสต์ ใช้กำลังและเทคโนโลยีเหนือมนุษย์เพื่อควบคุมผู้อื่น ซึ่งให้ภาพสะท้อนที่แสบและขมเกี่ยวกับการใช้ความเชื่อเพื่อปกครองคน มุมมองนี้ทำให้ฉันชอบการดูมากกว่าแค่เรื่องราวเทวดาหรือตำนาน เพราะมันตั้งคำถามว่าอะไรคือ ‘‘เทพ’’ เมื่อเทคโนโลยีและอำนาจมารวมกัน การได้ดู 'Stargate SG-1' ทำให้ฉันชอบฉากที่ใช้สัญลักษณ์อียิปต์คลุกเคล้ากับการเมืองระหว่างดวงดาวแล้วรู้สึกว่าโอซิริสอาจถูกตีความได้หลายแบบ—เป็นผู้พิพากษาหลังความตายในตำนาน หรือเป็นเจ้าอำนาจเงาผลาญในเวอร์ชันไซไฟ การเปรียบเทียบระหว่างเวอร์ชันในซีรีส์กับตำนานดั้งเดิมช่วยให้เห็นความยืดหยุ่นของตำนานนั้นๆ เวลาที่ผู้สร้างต้องการเล่าเรื่องแนวคอนฟลิกต์ระหว่างอำนาจเก่าและอำนาจใหม่ ถ้าต้องแนะนำว่าจะเริ่มจากไหน ฉันมักบอกเพื่อนให้เริ่มจาก 'Stargate SG-1' ก่อนเพื่อรู้สึกถึงการนำชื่อเทพไปใช้ในบริบทแปลกตา แล้วค่อยย้ายไปดูหนังผจญภัยที่ใช้บรรยากาศอียิปต์โบราณเป็นแรงบันดาลใจเพื่อเติมอารมณ์ เช่น หนังที่เน้นภาพวิชวลของสุสาน พีระมิด และพิธีกรรมแบบมโหฬาร จะได้เห็นเสน่ห์ของตำนานโอซิริสทั้งสองด้าน: ด้านที่เป็นเรื่องเชิงศาสนาและด้านที่ถูกดัดแปลงมาเป็นเครื่องมือเล่าเรื่องเชิงบันเทิง สุดท้ายแล้วการดูทั้งสองแบบช่วยให้เข้าใจว่าทำไมชื่อโอซิริสยังคงเป็นแหล่งแรงบันดาลใจที่ไม่สิ้นสุด

นึกถึงตัวละครที่ใช้ชื่อเฮอร์มีสในอนิเมะ เรื่องแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวคือ 'DanMachi' หรือชื่อเต็ม 'Is It Wrong to Try to Pick Up Girls in a Dungeon?' ตัวละครเฮอร์ไมโอเน่ในเรื่องนี้เป็นเทพธิดาที่ดูแลครอบครัวเฮสเตีย ถึงแม้ชื่อจะคล้ายกันแต่ก็ถือว่าเกี่ยวข้อง อีกเรื่องที่น่าสนใจคือ 'Saint Seiya' ที่มีตัวละครชื่อเฮอร์เมสปรากฏตัวในบทบาทผู้ส่งสารของเทพซูส แต่อาจไม่ใช่ตัวละครหลักที่หลายคนจดจำ เรื่องนี้ทำให้เห็นว่าชื่อนี้มักถูกใช้ในอนิเมะที่เกี่ยวข้องกับเทพปกรณัมกรีก

ลึกๆ แล้วเฮอร์มีสเป็นตัวละครที่ถูกหยิบขึ้นมาใช้ในหลายๆ งาน แต่หนึ่งในตัวอย่างที่ชัดเจนคือซีรีส์ 'Blood of Zeus' ที่เน็ตฟลิกส์ผลิตเมื่อไม่นานมานี้ ตัวละครหลักอย่าง Hermes ปรากฏในบทบาทที่ค่อนข้างแตกต่างจากภาพจำแบบดั้งเดิม แทนที่จะเป็นเทพผู้ส่งสารธรรมดาๆ แต่กลับมีบทบาทสำคัญในพล็อตเรื่อง สิ่งที่ทำให้ 'Blood of Zeus' น่าสนใจคือการตีความใหม่ของ Hermes ในฐานะตัวละครที่มีเล่ห์เหลี่ยมและความฉลาดเฉลียวมากกว่าจะเป็นแค่ผู้ส่งสาร ซีรีส์นี้เล่นกับมุมมองของเทพเจ้าที่มีความเป็นมนุษย์มากขึ้น ผ่านการออกแบบตัวละครและฉากที่เต็มไปด้วยสีสันของเทพปกรณัมกรีก

ตลกดีที่ตัวละครจากการ์ตูนของ Charles Addams กลายเป็นตัวละครคงที่บนหน้าจอหลายยุคหลายสมัย ในเวอร์ชันคลาสสิกผมมักจะนึกถึงต้นกำเนิดก่อนเลย — วิกฤตของครอบครัวแปลกประหลาดที่ปรากฏในงานการ์ตูนต้นฉบับซึ่งปูพื้นให้พักสลีย์เป็นเด็กฉลาดเฉลียวและชอบความซน จากนั้นก็มีเวอร์ชันทีวีดั้งเดิมที่หลายคนรู้จักกันดี นั่นคือ 'The Addams Family' (1964) ซึ่งนำเสนอภาพครอบครัวในแบบเบาสมองแต่ยังคงความมืดมนแบบขำ ๆ ของต้นฉบับ ผมชอบความเรียบง่ายของการนำเสนอในซีรีส์นี้ เพราะมันทำให้พักสลีย์เป็นเด็กขี้เล่นที่มีเสน่ห์แบบแปลก ๆ และฉากตลกมักมาจากความสัมพันธ์พี่น้องกับเว็นสเดย์ที่ทั้งทะเลาะทั้งร่วมมือกันในฉากต่าง ๆ ซึ่งกลายเป็นต้นแบบให้เวอร์ชันต่อๆ มา

สายสัมพันธ์ของเทพ 'เฮอร์มีส' ในตำนานกรีกมีทั้งความอบอุ่นของครอบครัวและความซับซ้อนของสายเลือดที่ผมคิดว่าน่าสนใจมาก ผมมักจะนึกถึงบทบาทลูกของ 'ซุส' กับนางนางฟ้าเชื้อสายโอลิมปัสเล็ก ๆ อย่าง 'ไมอา' ซึ่งให้ภาพว่า 'เฮอร์มีส' เป็นทั้งเทพผู้ส่งสารและเด็กหนุ่มที่มีเชื้อสายเทพใหญ่ การที่เขาเป็นบุตรของ 'ซุส' ทำให้มีความใกล้ชิดกับเทพใหญ่คนอื่น ๆ ในตระกูลโอลิมปัส และมักถูกมองว่าเป็นน้องหรือพี่ร่วมตระกูลของเทพอื่น ๆ อีกมุมที่ผมชอบคือความสัมพันธ์กับครึ่งพี่ครึ่งน้องอย่าง 'อพอลโล' และ 'อาร์เทมิส' เรื่องราวการขโมยฝูงวัวของ 'เฮอร์มีส' แล้วแลกเปลี่ยนเครื่องดนตรีอย่างพิณกับ 'อพอลโล' แสดงให้เห็นทั้งความเจ้าเล่ห์และความประนีประนอมในครอบครัวเทพ ซึ่งผมว่าเป็นภาพที่อบอุ่นและมนุษย์มากกว่าที่คนคิด ทำให้รู้สึกว่าเทพเหล่านี้มีเครือญาติเหมือนบ้านหนึ่งหลัง ทั้งทะเลาะ ทั้งสมาน ฉากแบบนี้แหละที่ทำให้ตำนานมีสีสันและเข้าถึงได้ง่ายขึ้นสำหรับผม

กลุ่มตัวละครสี่คนที่แฟนๆ มักเรียกแซวว่า 'สี่จตุรเทพ' มักขึ้นอยู่กับบริบทของเรื่องที่เราพูดถึง — ในกรณีของผม เมื่อเอ่ยถึงกลุ่มที่เทียบเคียงได้มากที่สุดในโลกอนิเมะสมัยใหม่ต้องนึกถึงพวก 'Four Emperors' จาก 'One Piece' ก่อนเลย ผมชอบมองว่า 'สี่จตุรเทพ' ในบริบทนี้คือสัญลักษณ์ของอำนาจระดับสูงสุด ใน 'One Piece' พวกจักรพรรดิทั้งสี่ปรากฏเด่นชัดหลังช่วงไทม์สกิปและมีบทหนักในอาร์คใหญ่ ๆ เช่น อาร์คมารีนฟอร์ดและอาร์ควาโนะ คำว่าปรากฏในตอนใดจึงตอบตรง ๆ ยาก เพราะแต่ละคนโผล่มาเป็นช่วง ๆ กระจายในหลายตอนและยังหลอกหลอนให้เห็นผ่านข่าวสารหรือบทพูดของตัวละครอื่นด้วย แต่ถาใครกำลังไล่หา ก็ให้เน้นดูอาร์คหลังไทม์สกิปกับอาร์ควาโนะ — นั่นแหละช่วงที่พวกเขาเข้มข้นสุด ๆ และบางคนยังโผล่ในภาพยนตร์สปินออฟด้วย ทำให้พล็อตหลักยิ่งมีน้ำหนักและความเสี่ยงมากขึ้น

แค่พูดชื่อ 'เทเลอร์' ขึ้นมา ฉันมักจะนึกถึงนักร้อง-นักแต่งเพลงที่ครั้งหนึ่งกระโดดเข้ามาเล่นหนังบ้างเป็นครั้งคราวและทิ้งร่องรอยไว้ให้แฟนๆ จดจำ ฉันเคยติดตามงานภาพยนตร์ที่เธอปรากฏตัวอยู่สองสามเรื่องที่ค่อนข้างชัดเจน หนึ่งคือ 'Valentine's Day' ซึ่งเธอมีบทเล็กๆ แต่ทำให้เห็นมุมขำๆ ของเธอในหนังรวมดาวรักวัยรุ่น อีกเรื่องที่แฟนเพลงพูดถึงกันมากคือเวอร์ชันภาพยนตร์ของเพลงละครสัตว์ใน 'Cats' ที่เธอรับบทเป็นตัวละครที่โดดเด่นและมีซีนร้องเพลงที่คนจดจำได้ง่าย นอกจากบทแสดงแล้ว เธอยังเป็นศูนย์กลางของสารคดีเกี่ยวกับชีวิตและการงานเพลงของตัวเองอย่าง 'Miss Americana' ซึ่งไม่ใช่หนังเล่นบทแต่เป็นการปรากฏตัวแบบบอกเล่าเรื่องราวชีวิตจริง ทำให้เห็นเธอในมุมที่เป็นตัวตนมากกว่าบทสมมติ การเห็นเธอในจอใหญ่และในสารคดีให้ความรู้สึกต่างกัน — ฝีมือการแสดงอาจไม่ได้เป็นเหตุผลหลักที่แฟนๆ ตามไปดู แต่การปรากฏตัวของเธอช่วยเติมสีสันให้หนังเหล่านั้น และทำให้แฟนเพลงมีความทรงจำร่วมกันที่พิเศษบนจอภาพยนตร์

บอกตรงๆว่าผมชอบดูชีวประวัติแบบยุโรปที่ให้บรรยากาศโบราณ ๆ เพราะมันมักจับภาพชีวิตนักคิดอย่างนิโคลัส โคเปอร์นิคัสได้ละเอียด หนึ่งในผลงานที่ชัดเจนคือภาพยนตร์เชิงประวัติศาสตร์จากโปแลนด์ที่ใช้ชื่อเรื่องว่า 'Kopernik' ซึ่งพยายามเล่าเรื่องชีวิตและการต่อสู้ทางความคิดของเขาในบริบทของคริสตจักรและการเมืองท้องถิ่น ฉากที่ฉันประทับใจคือฉากในหอดูดาวที่แสดงให้เห็นการตั้งค่ากล้องและการบันทึกดวงดาวอย่างตั้งใจ—มันให้ความรู้สึกว่าการค้นพบทางดาราศาสตร์ไม่ได้เกิดขึ้นในชั่วข้ามคืน แต่เป็นผลจากการทำงานหนัก ความไม่แน่นอน และความกล้าเผชิญหน้ากับความเชื่อดั้งเดิม นอกจากภาพยนตร์เชิงละครแล้ว งานโทรทัศน์ยุโรปมักใส่ฉากสั้น ๆ ของโคเปอร์นิคัสเพื่อเชื่อมโยงเหตุการณ์สำคัญ เช่น การอภิปรายกับบิชอปหรือการอธิบายโมเดลของระบบสุริยะให้คนใกล้ชิดฟัง งานเหล่านี้อาจไม่ลงลึกถึงรายละเอียดเชิงคณิตศาสตร์ แต่เน้นความเป็นมนุษย์ของเขา—ความลังเล ความยืนหยัด และผลกระทบต่อคนรอบข้าง ซึ่งผมมองว่าเป็นมุมที่ทำให้ตัวละครมีมิติและไม่น่าเบื่อ ถ้าคุณอยากเห็นโคเปอร์นิคัสแบบมีบรรยากาศจริงจังและดราม่าแทรก ฉากในภาพยนตร์ชีวประวัติยุโรปเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี แต่อย่าตั้งความคาดหวังว่าจะได้เห็นรายละเอียดทางฟิสิกส์แบบลึก ๆ เสมอไป เพราะหลายครั้งผู้สร้างเลือกเน้นเรื่องความขัดแย้งทางสังคมมากกว่า สรุปก็คืองานพวกนี้ให้ภาพเขาเป็นคนที่กล้าคิดต่างและต้องเสียสิ่งต่าง ๆ เพื่อความจริง—ฉากสุดท้ายที่เห็นเขาจดบันทึกยังคงทำให้ผมเงียบคิดอยู่เสมอ

บรรยากาศศักดิ์สิทธิ์ใน 'Rome' ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนได้ยืนอยู่ท่ามกลางพิธีกรรมของคนโรมันจริง ๆ การแสดงของซีรีส์เรื่องนี้ใส่รายละเอียดเรื่องศาสนาโรมันจนชัด ทั้งการบูชาพระเจ้าอย่างจูปิเตอร์ (Jupiter) พิธีบวงสรวง และการยกย่องจักรพรรดิเป็นส่วนหนึ่งของการเคารพบูชา ฉันชอบตรงที่ฉากพิธีกรรมไม่ได้มาเป็นแค่ฉากประกอบ แต่ถูกใช้เป็นเครื่องมือเล่าเรื่องเพื่อแสดงอำนาจ ความกลัว และความหวังของตัวละครในสังคมโรมัน นอกจากนี้ 'Spartacus' ก็เป็นอีกเรื่องที่ฉันมองว่าแสดงการนับถือเทพอย่างเด่น ทั้งรูปปั้น เทวสถาน และความเชื่อเรื่องโชคชะตาที่ผูกกับเทพเจ้า เมื่อดูทั้งสองเรื่องแล้วฉันมักคิดถึงความต่างระหว่างการบูชาในชีวิตประจำวันกับการเอาศาสนามาเป็นเครื่องมือทางการเมือง ซีรีส์เหล่านี้ชี้ให้เห็นชั้นเชิงที่คนโรมันใช้ความศรัทธาเพื่อสร้างอำนาจได้อย่างแสบคมและเหมือนจริง ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมฉากพิธีกรรมถึงติดตาและทำให้เรื่องราวน่าจดจำ