เพลงประกอบภาพยนตร์ที่วอนบินร่วมงานมีเพลงใด

ตรงไปตรงมาเลย วอนบินไม่ได้มีประวัติการร้องเพลงประกอบภาพยนตร์เป็นกิจกรรมหลัก ผลงานส่วนใหญ่ที่เขาร่วมแสดง เช่น 'Taegukgi' หรือ 'Friend' จะใช้ศิลปินและคอมโพเซอร์อาชีพมารับหน้าที่ทำ OST ให้ ส่วนบทบาทของวอนบินมักเป็นแรงขับเคลื่อนทางอารมณ์ให้เพลงนั้นๆ ทำงานได้ดีขึ้นมากกว่าการเป็นผู้ร้องเอง

ผมเชื่อว่าคนดูหลายคนสับสนเพราะภาพจำจากนักแสดงคนหนึ่งอาจทำให้คิดว่าเขาเกี่ยวข้องกับเพลงโดยตรง แต่จริงๆ แล้วการร่วมงานที่เห็นบ่อยคือการใช้ภาพของเขาในมิวสิกวิดีโอหรือการให้สัมภาษณ์โปรโมตเพลงมากกว่าการขึ้นสตูดิโอร้องเพลง ถ้าต้องยกตัวอย่างแบบชัดๆ ก็ต้องบอกว่าแทบไม่มีรายชื่อเพลงประกอบภาพยนตร์ที่เขาร้องเองอย่างเป็นทางการ แต่ผลงานของเขากับ OST ที่คนจดจำมักไปด้วยกันจนแยกไม่ออก ซึ่งสำหรับผมแล้วนั่นถือเป็นการร่วมงานที่ละเอียดและมีเสน่ห์ในแบบของมันเอง

เสียงของเพลงประกอบภาพยนตร์หลายเรื่องที่วอนบินเล่นไม่ได้มาจากลำคอของเขาโดยตรง แต่มันกลับกลายเป็นว่า ‘การแสดง’ ของเขาช่วยยกระดับเพลงเหล่านั้นจนคนจำติดใจได้ง่ายๆ

ในมุมมองของคนที่คลุกคลีอยู่กับหนังเกาหลีมานาน ผมสังเกตว่า วอนบินเป็นนักแสดงที่ค่อนข้างเลือกงานและเก็บตัว จึงแทบจะไม่ค่อยเห็นเขาร้องเพลงประกอบเองในผลงานใหญ่ๆ ที่เขาแสดง ตัวอย่างที่ชัดเจนคือภาพยนตร์อย่าง 'the man from nowhere' ซึ่ง OST ของหนังทำหน้าที่ขับเน้นอารมณ์ แต่เพลงที่โดดเด่นมักเป็นผลงานของนักประพันธ์และนักร้องคนอื่น ไม่ใช่เสียงร้องจากตัววอนบินเอง การมีอยู่ของเขาในฉากสำคัญทำให้เพลงนั้นมีพลังมากขึ้น เพราะคนดูผูกความรู้สึกกับตัวละคร ไม่ใช่กับศิลปินที่ร้องเพลงเสมอไป

ส่วนอีกมุมหนึ่งที่ชอบคิดเล่นๆ คือการร่วมงานระหว่างนักแสดงกับนักดนตรีไม่ได้ต้องมาในรูปแบบเสียงร้องเสมอไป วอนบินเคยมีส่วนในการโปรโมตหนังและมิวสิกวิดีโอที่ใช้ภาพยนตร์เป็นแรงบันดาลใจ หรือการที่นักแต่งเพลงเลือกทำนองให้เข้ากับโทนสีผลงานของเขา นั่นคือรูปแบบการร่วมงานที่ละเอียดอ่อนและไม่หวือหวา แต่ทรงพลังในระดับอารมณ์ หากใครอยากจับตาว่าเขามีส่วนร่วมทางดนตรีตรงไหน ควรมองที่เครดิต OST ของหนังแต่ละเรื่องและการสัมภาษณ์ทีมสร้างมากกว่ามองแค่ชื่อศิลปินบนปกซิงเกิล ฉะนั้นโดยสรุป: วอนบินไม่ได้เป็นนักร้อง OST ประจำ แต่ความร่วมมือระหว่างการแสดงของเขากับเพลงประกอบสร้างผลทางอารมณ์ที่ยาวนานกว่าแค่การมีชื่อบนเครดิต และผมมักจะกลับมาฟังเพลงจากหนังที่เขาเล่นซ้ำๆ เพราะมันเรียกความทรงจำฉากนั้นได้ดี