เจ้ายังไม่ตายเสแสร้งให้ใครดูกัน

บรื้นนนนนน  เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มท้องถนน  เอมี่สาวไทยใจเกินร้อยกับมินนี่สาวจีนเพื่อนเลิฟที่เรียนมาด้วยกันเพราะเอมี่ไปเรียนที่จีนตั้งแต่จบมัธยมต้น  ตอนนี้ทั้งสองเป็นวิศกรของบริษัทรถยนต์แบรนด์ดังแบรนหนึ่ง  วันนี้ทั้งคู่ต้องมาทดสอบสมรรถนะของรถรุ่นใหม่ที่จะออกสู่ตลาด

เอมี่เป็นคนขับส่วนมินนี่นั่งข้างๆ  ขับผ่านโค้งแรกก็ไม่มีอะไร  ผ่านไปหลายๆโค้งก็ไม่มีปัญหากระทั่งโค้งหักศอกสุดท้าย  อยู่ๆยางรถยนต์ที่ให้กองเรียงเพื่อเป็นบังเกอร์กลับมีล้อหนึ่งกระเด็นกลิ้งลงมากลางทาง  ถึงจะเป็นสนามทดสอบแต่ก็ขับมา120ทำให้เอมี่หักหลบ  แต่บริเวณที่หักหลบกลับไม่ใช่ล้อรถยนต์ที่เรียงไว้แต่มันคือแท่งปูน     มินนี่ร้องเตือนเสียงดัง

"เฮ้ย   เอมี่ระวัง"

"ไม่ทันแล้วเพื่อน  อ๊ายยย"

"กรี๊ดดดด"

เอี๊ยดดดด!!!  โครม!!!  เสียงเบรกจนล้อฟรีกระทั่งเสียงโครมดังตามมา  ไฟลุกท่วมรถเจ้าหน้าที่สนามและฝ่ายป้องกันภัยรีบเข้ามาพร้อมถังดับเพลิงแต่ไม่ทันจะถึงรถเกิดระเบิดขึ้นก่อน  บึ้ม!!  ลูกไฟขนาดใหญ่พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าและมีเสียงระเบิดตามมาอีกสามสี่ครั้ง  ทุกคนต่างส่ายหน้าและถอนหายใจ   ดูแล้วทั้งคู่คงไม่รอด  ยางรถยนต์หลุดมาขวางถนนได้ยังไง  แล้วนี่เป็นการถ่ายทอดสดการทดสอบรถรุ่นนี้ด้วย    เรื่องนี้ต้องพิสูจน์เพื่อให้ความเป็นธรรมกับวิศวกรของบริษัทเพิ่งจากไป    ความเสียหายมันมากกว่าเรื่องหุ้น   เพราะตกสองคนนั้นคือหัวกะทิที่กว่าจะปั้นขึ้นมาได้ไม่ง่ายเลย

ตูม!!! แรงระเบิดมหาศาลพรากสติและความเจ็บปวดไปในเสี้ยววินาที...ในความมืดมิดที่ไร้ก้นบึ้ง จิตวิญญาณของสองวิศวกรสาวคู่หูอย่างเอมี่  และ มินนี่ ลอยคว้างอยู่ท่ามกลางความเงียบงัน ไม่มีเหลือแล้วทั้งเสียงเครื่องยนต์ที่เคยหลงใหล หรือเปลวไฟที่แผดเผา มีเพียงสายใยความผูกพันของเพื่อนแท้ที่ดึงรั้งจิตของทั้งคู่ให้ยังเกาะเกี่ยวกันไว้แน่น

"มินนี่เธออยู่ไหน"

 เสียงสะท้อนในความทรงจำของกรีดร้อง

 "ฉันอยู่นี่... เราตายแล้วใช่ไหม?"

แต่ก่อนที่ความกลัวจะกัดกิน ความรู้สึกหน่วงหนักอย่างประหลาดก็ดึงรั้งจิตของทั้งสองดิ่งวูบลง

แคว้นเจียงหนาน

"ฮือๆๆพระชายาท่านทรงฟื้นสิเพคะ  อย่าทรงล้อเล่นกับบ่าวเช่นนี้เลยฮือๆๆ"

"ร้องให้ตายนางก็ไม่ฟื้นขึ้นมาหรอก  สตรีอสรพิษจิตใจช่างอำมหิตยิ่งนัก  ในเมื่อนางชอบราชครูเว่ยเพียงนั้นจะมาแต่งงานกับท่านอ๋องทำไม  ไปตบตีกับฮูหยินของเขาจนตกน้ำตกท่า  จมน้ำตายก็สมควรแล้ว"

"หุบปากนะ..เจ้าก็แค่บ่าวคนหนึ่งอวดดีอย่างไรกล้าแช่งพระชายากัน"

"เพ้ย  พระชายาที่ตอนนี้กลายเป็นเพียงศพเย็นนะหรือ  ตอนยังไม่ตายท่านอ๋องยังไม่ชายตามอง  ถึงกับวางยาสามีตนเองเพื่อได้ร่วมหลับนอน  น่ารังเกียจยิ่งนัก"

ชุ่ยชุ่ยกำมือแน่นลุกไปเพื่อจะสั่งสองบ่าวที่อวดดีแต่ทว่าท่านอ๋องกลับเดินเข้ามาเสียก่อน  เสียงทรงอำนาจเอ่ยขึ้น

"ทำไม  จะลงมือกับบ่าวจวนข้าหรือ  นายเป็นเช่นไรบ่าวเป็นเช่นนั้นเสียจริงๆนะ"

ชุ่ยชุ่ยคุกเข่าลง   ฉินอ๋องทรงพระทัยร้ายนัก  พระชายานอนสลบตั้งแต่ขึ้นจากน้ำมาสามวันแล้วเพิ่งจะเสด็จมา   เสียงเขาเอ่ยอีกครั้ง

"ถ้าฟื้นก็ไล่ไปอยู่เรือนหลัง  ถ้าตายก็เอาเสื่อฟางห่อไปโยนทิ้งเสีย  มิต้องจัดงานไว้อาลัยให้สิ้นเปลือง"

มู่หรงเยี่ยนเอ่ยจบก็มีเสียงไอดังมาจากร่างที่สลบมาแล้วสามวัน 

"แค่ก แค่ก แค่ก  โอ๊ย  มินนี่อยู่ไหนอ่ะส่งเสียงหน่อย   อืมกลิ่นธูปมาจากไหนเนี่ย   คลุ้งขนาดนี้จุดดับกลิ่นศพหรือไงวะ"

พรวด!!  สาวใช้และคนงานต่างถอยหนีทันที  นี่มันผีหลอกหรือ  มิใช่พระชายาตายแล้วหรือ   มู่หรงเยียนเห็นว่านางรู้สึกตัวจึงสาวเท้ามา  เมื่อเดินมาถึงก็คว้าข้อมือเล็กกระชากเข้าหาตัวเอ่ยเสียงแข็ง

"เจ้ายังไม่ตายเสแสร้งให้คนมาดูใจทำไม"