แฟนๆ ควรเริ่มอ่าน กลกามราชวงศ์ ตอนใดก่อน

เมื่อหอระเริงวสันต์ กลายเป็นจุดเริ่มต้นของกลลวงล่มบัลลังก์ จากหญิงโลมเมืองผู้ถูกตราหน้า สู่ยอดพธูผู้กุมชะตามังกร นางคือยอดคณิกาที่มังกรหมายปอง... แต่เป็นยอดดวงใจที่บัณฑิตยอมแลกด้วยชีวิต มังกรผู้โอหังมองนางเป็นเพียงเครื่องบำเรอความใคร่ สั่งให้หน้าขานางกางออกเมื่อใดก็ได้ที่ต้องการ นางจึงต้องปรนเปรอเขาให้สิ้นสติอยู่ใต้ร่างเพื่อจะแอบมาเสพสมกับขุนนางหนุ่มผู้เป็นรักแท้ การลอบเล่นชู้กับคนที่มังกรตีตราไว้ มีโทษเพียงอย่างเดียวคือตาย! แต่ยิ่งเสี่ยง กามรสกลับยิ่งหวานล้ำ *นิยายเรื่องนี้เหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไป มีการบรรยายฉากร่วมเพศ ตัวละครมีพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน -นางเอกเก่งเรื่องบนเตียง -หนึ่งหญิงสองชาย -กามสูตรจีนโบราณ -นางเอกสวยล่มเมือง

[ทะลุมิติมาในนิยาย + ใช้ชีวิตไปวัน ๆ + ทรราช + วิชาอ่านใจ + พลิกชะตา] “อยู่ในตำหนักเย็น เพิ่งใช้บัวลอยสาโทเพียงถ้วยเดียว ก็มัดใจปากท้องของทรราชได้แล้ว” งานเลี้ยงเทศกาลไหว้พระจันทร์ในวัง เจียงหวนผู้ที่ใช้ชีวิตไปวัน ๆ และกลัวการเข้าสังคม ถูกผลักให้ออกไปแสดงความสามารถต่อหน้าทรราช เบื้องหน้านางคือฮ่องเต้หน้าตาดุร้าย โกรธจนควันออกหู เจียงหวนพลันตระหนักได้ว่าชีวิตน้อย ๆ ของตนคงยากจะรักษาไว้ได้! แต่แล้วข้างหูของนางกลับมีเสียงนึกคิดของใครบางคนดังขึ้น [ถวายสุราอวยพร เอาแต่ถวายสุราอวยพร ข้าไม่ได้กินข้าวเลยทั้งคืน ดื่มไปตั้งสิบกว่าจอกแล้ว เหตุใดพวกเจ้าไม่ดื่มจนข้าตายไปเลยล่ะ?] [ไม่ช้าก็เร็ว ข้าจะตัดหัวคนในวังหลังพวกนี้ให้หมด!] เจียงหวน : ...? ที่แท้ทั่วทั้งวังหลัง มีแค่ข้าคนเดียวที่ได้ยินเสียงบ่นในใจของทรราชอย่างนั้นหรือ? เจียงหวนเข้าใจแล้ว นับแต่นั้นมา มือซ้ายของนางถือบัวลอย มือขวาก็ถือเนื้อย่าง ยามทรราชจะตัดหัวคน นางก็จะยื่นดาบให้ ยามทรราชด่าทอเกรี้ยวกราด นางก็จะหาอาหารมาเติมให้ ขณะที่เหล่าสนมมัวแต่แก่งแย่งชิงดีกันในวัง นางกลับมุ่งมั่นกับการหาของกินมาป้อน : “ฝ่าบาท น้ำบ๊วยช่วยแก้เลี่ยนได้ เนื้อย่างต้องกินคู่กับกระเทียมนะเพคะ” ด้วยฝีมือการทำอาหารชั้นเลิศ เส้นทางการใช้ชีวิตไปวัน ๆ ของเจียงหวนก็ได้รับการเลื่อนขั้น เลื่อนขั้น และเลื่อนขั้น เมื่อลูกหลานของนางถามถึงเรื่องราวความรักระหว่างนางกับฮ่องเต้—— คำตอบก็คงประมาณว่า ใครจะไปคิดเล่าว่าทรราชที่ทำให้ผู้คนหวาดกลัวจนตัวสั่น ที่แท้ก็แค่หิวเท่านั้นเอง

นิยายมีทั้งหมด 2 เรื่อง คือ กลรักรณพีย์ และ กรงรักรามินทร์ (พระเอกทั้งสองเรื่องเป็นเพื่อนกันค่ะ) กลรักรณพีย์ (รณพีย์ x พลอยชมพู) “อย่ามาแตะตัวฉัน” พลอยชมพูถอยห่างและส่งเสียงแข็งปรามอีกฝ่ายเมื่อเขากำลังยื่นมือหมายจะเชยคางของเธอ “อย่าหวงตัวไปหน่อยเลย เพราะถ้าคุณหวงตัวกับผม พ่อของคุณนั่นแหละจะเจ็บตัว” นี่หรือคนที่เธอเคยชื่นชมว่าเป็นสุภาพบุรุษ ตอนนี้เขาทำกับเธออย่างป่าเถื่อนและโหดร้าย เพียงเพราะต้องการที่จะใช้เธอเป็นเครื่องมือแก้แค้นพ่อของเธอ ผิดด้วยหรือที่เขาใจร้าย ในเมื่อเขาถูกกระทำให้เป็นแพะรับบาปว่าฆ่าพ่อตัวเองก่อน และเธอ...ก็เป็นเครื่องมือที่ดีที่สุดที่เขาจะใช้ในการแก้แค้น กรงรักรามินทร์ (รามินทร์ x มีนานุช) ดวงตาของเธอ...มองไม่เห็น เพราะผลพวงจากการเกิดอุบัติเหตุครั้งนั้น อุบัติเหตุที่พรากแม่ของเธอไปตลอดกาล หากเป็นไปได้เธอก็อยากจะจากโลกนี้ไปพร้อมกับแม่ จะได้ไม่ต้องมาถูกคนเป็นพ่อบังคับให้แต่งงานกับคนที่พรากชีวิตแม่ของเธอไป เพราะต้องการเงินมาใช้หนี้

ครั้งหนึ่งนางเคยถูกเหยียบย่ำเพราะความรัก ครั้งนี้นางจะไม่ขอความเมตตาจากผู้ใดอีก ไม่ว่าจะเป็นตำแหน่งพระชายา อำนาจในวัง หรือหัวใจของบุรุษผู้เคยทอดทิ้งนาง ทุกสิ่งที่ควรเป็นของนาง นางจะใช้สองมือของตนเองทวงคืน และเมื่อพระชายาเอกกลับมายืนเหนือทุกคน ผู้ใดไม่ยอมหลีกทาง ก็เตรียมถูกนางเหยียบให้จมดิน

ชาติก่อนเป็นสตรีไร้เดียงสาอยู่ชายแดน ไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมขุนนางในเมืองหลวง ตระกูลจ้าวยึดมั่นความภักดีจนโดนป้ายสียกตระกูล ชาตินี้นางจะรอความตายรึ! ฝันไปเถอะ

เมษากานต์ ย้อนเวลากลับมาในยุครัตนโกสินทร์ ได้พบกับขุนเทวัญ ท่านขุนผู้เพียบพร้อม ในโลกที่กาลเวลาซ้อนทับ พวกเขาจะสามารถแก้ไขโชคชะตาที่เคยผิดพลาดได้หรือไม่ หรือคำสัญญาในฝันจะเป็นเพียงเงาของความทรงจำ