Novel & Cerita (อ่านฟรีทุกวัน) ยามสกุณาหวนคืนขับขาน โผทะยานสู่ยุค 80 [นิยายแปล]

นิยายเรื่องเกิดใหม่มาเป็นยุวชนไม่ขอยอมใครทั้งนั้น ยุค 70 ก็จบลงแต่เพียงเท่านี้นะครับ หลังจากนี้ก็คงต้องปล่อยให้หนิงอันกับไห่หลงมีความสุขไปด้วยกันนะครับ แล้วตัวผมเองก็ต้องขอตัวไปสร้างผลงานใหม่ก่อนก็แล้วกัน ผมขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่เข้ามาอ่านนิยายผมและติดตามผมมาจนถึงต อนนี้นะครับ ขอบคุณมากครับ ... ...จบ...

ตอนที่ 14 แผนขับไล่1 เสียงสกุณาขับขานประสานเสียงใสดังก้องกังวานในยามที่แสงอรุณแห่งวันใหม่มาเยือน ร่างบางขาวผ่องในชุดนอนสีขาวพลิกกายคล้ายกำลังจะตื่นจากนิทราที่แสนหวาน เปลือกตาบางขยับเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆเปิดขึ้นอย่างช้าๆ ร่างบางบิดกายไล่ความเมื่อยขบ ก่อนจะเบิกตาโพลงและไล ่มองร่างกายของตัวเองอย่างรวดเร็ว

ันไดคอหักตายจะได้ไปแบบไม่มีห่วง เมื่อจัดการทุกอย่างแล้ว เธอจึงหลับพักผ่อนเพื่อเริ่มต้นใหม่ในเช้าวันพรุ่งนี้ที่สดใส คืนนั้นเธอฝันเห็นสถานที่หนึ่งคล้ายกับยุคแปดศูนย์ของจีน บ้านหลังนั้นอยู่กันเพียงสี่คน มีพ่อแม่ ลูกชายพร้อมกับสะใภ้ ดูแล้วคงไม่ใช่คนมีเงิน น่าจะลำบากพอตัว แ ต่เดี๋ยวนะ ลูกสะใภ้หรือ? ใช่หรือ ทำไมทำตัวน่ารังเกียจขนาดนี้ล่ะ มีสามีอยู่แล้วยังเล่นหูเล่นตากับลูกพี่ลูกน้องกับสามีตัวเองอีก “โอโห้แม่เจ้า อะไรจะสิบเอ็ด ร.ด. ขนาดนั้น”

บทที่ 1 ฉันย้อนมาในยุค 80 เมืองหลิงโจว หมู่บ้านไผ่เขียว ปี 1981 “ฮือ ๆ ซินเยว่ ตื่นมาเถิดลูกแม่ อย่าทำให้แม่กลัวแบบนี้สิ รู้ไหมว่าใจแม่จะขาดแล้ว ตื่นเถอะลูก” เสียงของหญิงวัยกลางคนเอ่ยออกมาพร้อมกับร้องไห้เสียใจปานใจจะขาด นางมองบุตรสาวที่นอนไร้สติด้วยสายตาเป็นห่วง

น้ำเสียงนั้นกล่าวขึ้นพร้อมกับการกัดฟันแสดงความโกรธขึ้ง จางซูเจินนิ่งไป นี่จางซูเจินในยุคนี้เจ้าเล่ห์และไร้ยางอายถึงขนาดมอมเหล้าผู้ชายแล้วปล้ำทำสามีเลยหรือ หากเป็นยุคปัจจุบันของเธอ เรื่องเหล่านี้อาจเป็นเรื่องปกติ แต่นี่มันปี 1982 ผู้หญิงไร้ยางอายเท่านั้นที่ทำกัน

บ่าอันบอบบางและแผ่นหลังของเธอแล้วก็ช่วยกันปลอบโยนเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน การปลอบโยนที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นและอ่อนโยนเช่นนี้เซียวลี่ถิงไม่ได้สัมผัสมานานแล้ว เมื่อได้ย้อนเวลากลับมาแล้วได้รับการปลอบโยนเช่นนี้อีกครั้งทำให้เซียวลี่ถิงอดรู้สึกยินดีไม่ได้ที่เธอได้มีโอ กาสย้อนกลับมาเริ่มต้นใหม่อีกครั้งเช่นนี้

ี่นี่หกเดือนหลังจากปรับตัวกับชีวิตใหม่และค้นพบว่าโลกนี้ต่างจากโลกใบเก่าและตนเองไม่สามารถกลับไปตามหาครอบครัวของตนเองที่อาจจะยังไม่ตายเนื่องจากเธอย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่เป็นเวลา20ปีได้แล้วหญิงสาวจึงเริ่มลงมือสานความฝันทันทีจนอาทิตย์ก่อนนิยายเรื่องแรกของเธอแต่งจบแล้ว และเพิ่งส่งไปให้สำนักพิมพ์พิจารณาเมื่อวานนี้นี่เองถึงจะย้อนมาในยุคอดีตแต่เธอจะไม่จมอยู่กับอดีตเธอต้องคิดก้าวไปข้างหน้าให้เร็วจะได้ไม่เสียเวลาชีวิตไปเปล่าๆ เช่นสมัยยังเป็นมนต์จันทราอีกเธออยากเป็นนักเขียนก็ต้องลงมือเขียนทันที

-จบ-เรื่อง :หวนคืนพลิกลิขิตชะตารัก และขอต้อนรับนักอ่านเข้าสู่ "โศลกเพลิงผลาญใจ" ลุ้นเรืองราวของนักพฤษศาศตร์สาวที่ทะลุมิติไปในยุคจีนโบราณ ฟื้นขึ้นมาในฐานะของสนมที่ถูกลืม

เธอรู้ดีว่าในยุค 80 นี้ กระแสการอ่านหนังสือเล่มและหนังสือพิมพ์กำลังรุ่งเรืองถึงขีดสุด หากเธอสามารถสร้างนิตยสารหรือวารสารที่มีเนื้อหาแปลกใหม่ได้ ความสำเร็จก็อยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม "รอหน่อยนะไป๋กั๋วกง หลินหว่าน... อีกไม่นานฉันจะกลับไปทวงคืนทุกอย่าง พร้อมกับของกำนัลชิ้นใหญ่ที่พ วกคุณต้องคาดไม่ถึง!"

หญิงสาวหยุดเว้นจังหวะเพื่อปล่อยให้ถ้อยคำของเธอซึมลึกลงไปในโสตประสาทของคนฟัง เธอมองดูดวงตาที่เหลือกค้างและเต็มไปด้วยความหวาดผวาของเขาด้วยความสะใจ "ทว่าในชาตินี้ สวรรค์ได้ประทานโอกาสให้ฉันกลับมาเพื่อทวงคืนทุกสิ่งทุกอย่าง ฉันจะทำให้แกได้สัมผัสกับความสิ้นหว ังและความเจ็บปวดทรมานที่แกเคยมอบให้ผู้อื่น จะบดขยี้หน้ากากอันแสนงดงามของแกให้แหลกละเอียด และเปิดโปงความโสมมของแกให้โลกได้รับรู้ บทลงทัณฑ์ในค่ำคืนนี้ เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นของการชดใช้กรรมที่แกสมควรได้รับท่านั้น"