เรามักจะยกให้ 'The Phantom of Baker Street' เป็นอีกตัวอย่างที่น่ากลัวในแบบต่างออกไป เพราะมันหว่านความหลอนเชิงจิตวิทยาไว้ทั่วทั้งเรื่อง ไม่ได้ใช้ความโหดร้ายจริงจังเป็นหลัก แต่สร้างความไม่แน่ใจในสภาพแวดล้อมและความเป็นจริงตัวอย่างเช่นฉากในโลกจำลองที่เล่นกับความทรงจำและความกลัวภายในจิตใจของตัวละคร
ขอยกอีกเรื่องหนึ่งที่ให้ความรู้สึกหวาดกลัวแบบต่างออกไปคือ 'The Lost Ship in the Sky' ความน่ากลัวของตัวร้ายในหนังก็คือเขาทำให้เหตุการณ์กลายเป็นภัยสาธารณะ—ไม่ใช่แค่โจมตีตัวละครหลัก แต่เป็นการข่มขู่คนจำนวนมากผ่านการจับตัวประกันและการคุกคามบนท้องฟ้า