Chapter 3

Chapter 3

หลังจากที่แวะที่ร้านยาและกินยาเม็ดแรกเรียบร้อยแล้ว เหนือก็พานานะไปยังคอนโดหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยา ราคาไม่ต่ำกว่าหลักหลายสิบล้านอย่างแน่นอน ร่างบางมองวิวหลักล้านซึ่งก็พอๆกันกับราคาด้วยความตกตะลึง ความจริงเธอก็อยากออกมาอยู่คอนโดแบบนี้บ้าง แต่แม่ไม่อนุญาตกลัวว่าจะพาเพื่อนๆหรือผู้ชายเข้ามามั่วสุมในห้องจนเสียการเรียน ดีหน่อยตอนปีสองยังยอมให้ขับรถมาเรียนเอง จากที่เรียนชั้นประถมจนถึงปีหนึ่ง จะมีคนขับรถมารับเสมอ ชายหนุ่มใช้คีย์การ์ดแตะลิฟท์ขึ้นมายังชั้นสุดท้ายของคอนโดซึ่งไม่บอกก็รู้ว่าเป็นห้องที่ราคาสูงสุดของโครงการนี้ เขากดรหัสเข้าห้องด้วยความเคยชิน ประตูห้องเปิดออกข้างในมีผู้ชายที่น่าจะเรียนคณะเดียวกันกับเขาสองคนเป็นผู้หญิงอีกหนึ่งคน สายตาทุกคู่จับจ้องมองแขกผู้มาเยือนด้วยความสนใจ

“กูเดาไว้ไม่มีผิด ติดหญิงมาช้า” ภาคินกระซิบกระซาบกับกลุ่มเพื่อนอีกสองคน ก็คือเพชรกับพริมพลอย ทั้งสองเป็นฝาแฝดชายหญิงที่หน้าตาคล้ายๆกัน

“มึงนินทาอะไรวะกูไอ้คิน นานะครับนั่งรอเหนือตรงนี้นะ เดี๋ยวเหนือจะสั่งอาหารให้กินรอ อยากทานอะไรครับ” เจ้าของห้องหันไปมองค้อนเพื่อนรัก ก่อนที่จะพูดเสียงสองกับหญิงสาวน่ารักที่ตัวเองพามาด้วย จนเพื่อนๆอดกรอกตามองบนในความหวานเลี่ยนของเดือนคณะไม่ได้

“พูดมึงกูกับเพื่อน แต่กับสาวเสียงอ่อนขึ้นมาเชียว ไอ้เหนือเอ้ย..” ภาคินเป็นเพียงคนเดียวที่พูดจามึงมาพาโวยกับเหนือ โดยไม่กลัวว่าเหนือจะโกรธเพราะรู้จักกันตั้งแต่เรียนประถมยันมหา’ลัย รู้ไส้รู้พุงกันหมดแล้ว แต่กับเพชรและพริมพลอยเพิ่งจะมารู้จักกันตอนปีหนึ่ง สองแฝดจึงไม่กล้าเล่นหัวกับเหนือเท่าใดนัก ส่วนใหญ่จะคุยกันเฉพาะเรื่องเรียนและเข้ากลุ่มกันทำงานเสียมากกว่า เพราะทั้งคู่เป็นคนที่มีวินัยและใส่ใจเรื่องเรียนจึงไปกันได้ดีกับภาคินและเหนือที่ค่อนข้างหัวดี ผลการเรียนอยู่ในอันดับต้นๆของคลาส

“ก็มึงเพื่อน แต่เค้าเป็น..” เสียงของเหนือเงียบไปเมื่อเอ่ยถึงสถานะของตัวเองกับนานะ

‘เป็นอะไรกันวะ’

“เพื่อนค่ะ เหนือกับนานะเป็นเพื่อนกัน เอ่อ ชื่อนานะนะคะเรียนอักษรฯปีสามค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ” นานะยิ้มกว้างลักยิ้มเสน่ห์บุ๋มลึก ดวงตากลมโตเหมือนจะยิ้มตามใบหน้า หญิงสาวดูสดใสจนหนุ่มๆในห้องถึงกับอึ้งไปพักใหญ่

“เราชื่อภาคิน เรียกสั้นๆว่าคิน โสดครับ” ภาคินดูกระตือรือร้นในการทำความรู้จักจนออกนอกหน้า ปกติสเป็กของเหนือจะเป็นสาวตัวสูงหุ่นเซ็กซี่ ทว่ามาคราวนี้กลับพาผู้หญิงตัวเล็กตาโตแก้มป่องมาด้วย ทั้งยังแทนตัวเองด้วยชื่อพูดครับทุกคำ ดูสุภาพจนผิดคอนเซปท์ไปไกลจากหน้ามือเป็นหลังมือ

‘โสดบ้าอะไร เพิ่งจะขึ้นสถานะกับน้องเอิงเอยเมื่อวาน’

“นานะ ขอโทษนะครับเพื่อนเราไม่ค่อยเต็ม ชอบพูดจาเพ้อเจ้อ เดี๋ยวมานั่งรอในห้องนอนเหนือดีกว่า ดูซีรี่ส์รอก่อนนะครับ” เหนือกลัวว่านานะจะอึดอัดที่อยู่ท่ามกลางแก๊งชายโฉด จึงเลือกที่จะให้เธอไปรอในห้องนอนที่ค่อนข้างจะเก็บเสียงได้ดี หญิงสาวอาจจะต้องการความเป็นส่วนตัว พอเหนือปิดประตูความเงียบสงบก็ตามมาทันที ในนี้แทบไม่ได้ยินพูดคุยจากข้างนอกเลย

“นานะเล่นมือถือรอก็ได้ค่ะ เหนือรีบออกไปทำงานได้แล้วนะ” นานะไม่อยากให้เขาต้องมาบริการอะไรเธออีก เพราะแค่นี้เขาก็เสียเวลามามากพอแล้ว เพื่อนๆในกลุ่มคงอยากทำงานให้เสร็จเต็มที

นานะกำลังจะทรุดตัวนั่งลงที่เตียง ทว่าเท้าของเธอเหยียบเข้ากับขวดอะไรบางอย่างทำให้เสียหลัก มือของเธอจะไปรั้งชายเสื้อของชายหนุ่มไว้โดยไม่ได้ตั้งใจ เป็นผลให้ร่างของทั้งสองคนล้มลงไปที่เตียง เหนืออยู่ด้านล่างโดยมีนานะทับอยู่บนตัวของเขา ใบหน้าของเธออยู่ห่างจากใบหน้าของเขาแค่เพียงไม่กี่เซนติเมตร มือหนาเลื่อนไปโอบเอวของหญิงสาวพร้อมกับไล้ที่แผ่นหลังบอบบางอย่างเผลอไผล ใบหน้าหล่อเหลากดจูบที่มุมปากของนานะเบาๆ เพียงเท่านั้นก็ราวกับมีไฟฟ้าช็อตแปร๊บขึ้นมาที่แก้มของเธอ ขณะที่หญิงสาวกำลังตกตะลึงทำตัวไม่ถูก ร่างหนาก็พลิกร่างของนานะมาอยู่ด้านล่างทั้งยังคร่อมทับพร้อมกับจุมพิตไปตามสันกรามเรื่อยจนมาถึงซอกคอ

“เหนือ..พอก่อนนะ”

“ทำไมครับ นานะไม่ชอบเหรอ? เหนือทำให้กลัวหรือเปล่า”

“เราตกลงกันแล้วว่า จะลืมเรื่องคืนนั้นแล้วแยกย้ายนี่คะ เหนือสัญญาว่าถ้าประจำเดือนของนานะมาเมื่อไหร่แล้วเราไม่ต้องติดต่อกันอีก ลืมแล้วเหรอ?”

“ครับ เหนือขอโทษ” เหนือได้สติจึงลุกขึ้นจากเตียง พร้อมกับรั้งร่างบางของหญิงสาวลุกขึ้นมาด้วย เขาไม่คิดว่านานะจะปฎิเสธเขา เพราะทั้งชีวิตไม่เคยโดนสาวที่ไหนขัดขืนแบบนี้มาก่อน รู้สึกเสียหน้าพร้อมกับความมั่นใจที่ลดลงเกือบครึ่ง เสียชื่อเหนือเดือนวิศวะคนดังไปเลย เสียงเคาะประตู เอ่อไม่สิน่าจะเรียกว่าทุบเสียมากกว่าดังมาจากข้างนอกพร้อมกับเสียงโวยวายของภาคิน

“จะทำไหมงานวันนี้ ให้มาเปิดซี่รี่ส์ ไม่ใช่นั่งดูซี่รี่ส์เป็นเพื่อนเขา ไอ้เหนือ..”

“งั้น นานะรอก่อนนะ เดี๋ยวเหนือจะรีบทำงานครับ” เหนือเดินออกจากห้องนอน เจอกับเพื่อนรักที่ทำหน้าเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ แต่ภาคินก็เปลี่ยนโหมดส่งยิ้มให้นานะพร้อมกับโบกมือให้ พอเหนือไปแล้ว นานะจึงก้มดูขวดพลาสติกต้นเหตุที่ทำให้เธอเกือบเสียตัวอีกครั้ง มันคือเจลหล่อลื่นไว้ใช้ในการฟีทเจอริ่ง แล้วอยู่ในห้องนอนแบบนี้ไม่บอกก็รู้ว่าเจ้าของห้องทำกิจกรรมอย่างว่าบ่อยแค่ไหนเพราะขวดมันเบาเหมือนกับโดนใช้งานมาหลายครั้งแล้ว ก็เขาเป็นผู้ชายเจ้าสำราญแบบนี้จะอยากมีใครสักคนจริงจังทำไม นานะคิดถูกแล้วที่ตัดไฟแต่ต้นลมเพราะการเอาใจไปผูกกับเขาก็เหมือนกับเรารดน้ำลงบนทราย ให้เท่าไหร่ก็ไม่มีประโยชน์ ถ้าเรื่องของเธอจบลงได้เร็ว ก็คงไม่มีอะไรต้องข้องเกี่ยวกันอีก

“เหนือ กูถามจริง มึงกับเขายังไงวะ” ภาคินโบ้ยหน้าไปทางประตูห้องนอน

“ก็..เป็นเพื่อนไง”

“เพื่อนอะไรมึงถึงกล้าพามาห้อง แปลกๆว่ะ” ภาคินรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล ดวงตาของเพื่อนรักหลุบตาต่ำเหมือนปิดบังอะไรบางอย่าง

“คนนี้น่ารักนะ หนุ่มๆคณะเราแอบปลื้มนานะหลายคนเลย” พริมพลอยเอ่ยขึ้นบ้าง หญิงสาวเคยได้ยินเพื่อนในคลาสกล่าวขวัญถึงสาวอักษรนามว่านานะบ่อยๆ

“อ่าว ทำไมกูไม่เคยเห็นเค้าวะ คนน่ารักขนาดนี้ พลาดได้ไงเนี่ย” ภาคินแอบมองปฏิกิริยาของเพื่อนรัก เหนือยังคงนิ่งไม่พูดอะไรอีก

“เพชร มึงโสด จีบนานะเลยสิ กูเชียร์”

“ห๊ะ!! เรื่องอะไรให้กูไปจีบเขาวะ เผื่อเขามีแฟนแล้ว ไม่โดนเจาะลมยางรถเหรอ?” เพชรแย้งขึ้นมาทันควัน

“นานะไม่โสด มีแฟนแล้ว พวกมึงเลิกวุ่นวายกับเขาได้แล้ว” เหนือต้องการตัดปัญหา เขาไม่ได้หึงหวงเพียงแต่ไม่อยากให้เพื่อนในกลุ่มมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงที่เคยเป็นของเขามาก่อนเท่านั้นเอง

“มึงแม่ง รู้เรื่องเค้าดีจังว่ะ โคตรมีพิรุธ” ภาคินคนเดิมคนดียังคงกวนบาทาเพื่อนรัก เขายิ้มอย่างมีความสุขที่เห็นเหนือเริ่มเผยความรู้สึกหวงต่อคนในห้องนอน

“เหนือ คืนนั้นทำไมจู่ๆก็กลับไปก่อนล่ะ พ่อแม่พี่สาวของเหนือโทรหาพวกเราทั้งคืน” พริมพลอยถามยิ้มๆ แต่ในใจก็อยากจะรู้เหตุผลที่เพื่อนหนุ่มสุดฮ็อตหายไปจากงานก่อนเวลาเลิกงาน ซึ่งผิดวิสัยของเขาที่อยู่จนงานเลิกและชวนเพื่อนไปต่อจนสว่างคาตา

“ง่วงอ่ะ สงสัยเพราะทำงานดึกทุกวัน เลยแอบไปนอนที่ห้องพักในโรงแรมนี้ล่ะ” เหนือตอบ ทว่าความจริงแล้ว เขาโดนยาปลุกเซ็กซ์ในเหล้า ซึ่งจะต้องมีใครสักคนจงใจวางยาและลากเขาเข้าห้องอย่างแน่นอน

“ใช่เหรอ? กูว่ามึงออกไปกับสาวสวยสักคนในงานมากกว่า ทำมาเป็นอ้างเหตุผลที่ฟังแล้วดูดี”

“ไอ้คิน มึงเป็นคนหรือรอดไวเลอร์กัดกูได้ตลอด”

“พวกเราทำงานเสร็จแล้วไปหาอะไรกินกันไหม?” พริมพลอย หญิงเดียวในหมู่หนุ่มๆเอ่ยชวน ก่อนที่สองหนุ่มจะฟาดฟันกันด้วยวาจาไม่หยุด

“ขอตัวนะ จะพานานะไปเอารถที่โรงแรมวินซ์ เฮ้ย..ที่มหา’ลัย” เหนือรู้ตัวว่าพลาดที่พูดเรื่องโรงแรมนั้นออกไป มันก็คือโรงแรมเดียวกันกับที่จัดงานฉลองให้รุ่นพี่ปีสี่นั่นแหละ

“ทำไมนานะ ต้องไปจอดรถไว้ที่โรงแรมวินซ์ แล้วมึงต้องไปส่งวะ หรือว่าผู้หญิงที่มึงออกไปด้วยจะเป็น....”