My Gear Knight  อัศวินรัก..พิทักษ์ใจ

My Gear Knight อัศวินรัก..พิทักษ์ใจ

last updateآخر تحديث : 2025-04-19
بواسطة:  Over the rainbowمكتمل
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
لا يكفي التصنيفات
30فصول
1.5Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

กฤษตริณณ์ ทวีรัตนวงษ์ (เกียร์) หนุ่มวิศวะสุดฮ็อต อดีตนักมวยเก่า หลานชายเจ้าของค่ายมวยดัง เพลงเพลิน (เพลง) สาวน้อยตัวเล็กน่ารัก มองโลกในแง่ดี ผู้ใฝ่ฝันอยากเป็นนักเขียนชื่อดัง "เขียนรักใสๆไม่ปังหรือจะลองแนวรักผู้ใหญ่ดีนะ" คอร์สสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิตต้องมาสินะ.. ว่าแต่..กับใครดีล่ะ??? อ่านเพลินๆ นะคะ พล็อตอาจไม่สมเหตุสมผล ใครชอบแนวๆน่ารักใสๆ ติดตามพี่เกียร์สายโหดหรือสายหื่น 555 น้องเพลงคนน่ารักสุดแสนโบ๊ะบ๊ะ คำเตือน: ไม่ควรหาสาระกับนิยายที่ท่านอ่าน อิอิ น้องเพลง สาวน้อยตัวเล็กน่ารักฉบับกระเป๋า พกพาสะดวก

عرض المزيد

الفصل الأول

Chapter 1

  Ryan heard the tumbling sound from outside his room and his eyes immediately flew open in fear. He wanted to call out to whoever it was that had made the sound but a strange voice stopped him. He moved closer to his bedroom door and leaned toward the wooden frame to listen in on what could have caused the sound.

"Move out of my way Amelia," a deep voice growled and Ryan immediately recognised the name as his mother's name.

"Stay away from my son you bastard," his mother's familiar voice hissed desperately at whoever it was that spoke and Ryan could immediately sense that something was wrong and that he could be in danger.

"Your son is a curse Amelia, he should have been killed the very day he was born. Stop protecting him and move out of my way," the voice snapped back harshly and Ryan could not believe his ears nor could he fathom what could possibly be going on.

'Curse?' he asked himself.

His ears pressed further into the wooden frame.

"I'm begging you with everything you hold dear to you Eric, don't do this to me. For the sake of our long friendship, don't hurt my son. He's just a child. There's no way he could possibly hurt anyone," Amelia pleaded desperately.

"If you really cared about our friendship, you would've dealt with him yourself. You know how dangerous he's going to turn out to be and yet Amelia, you choose to protect him instead of protecting the people; your people! That thing you call a child will become a man someday and he's going to be the end of all of us so it's better you let him be killed now so you can forget about him," Eric replied and Ryan is quick to place his hand over his mouth to avoid gasping too loudly.

As confused as he was, he knew better than to confront the situation helplessly and he could only hope things don't get much worse than it seemed.

"Over my dead body will you take my child Eric. You'd have to slay me first!" Amelia yelled furiously, ready to defend and protect her child till her last breath.

"For the last time Amelia, move out of the way!" Eric's voice growled in a much scarier tone that made Ryan's heart almost skip a beat.

"It may seem as though you're forgetting your place Eric. I am Amelia, Alpha of the Graymoon pack and I'm ordering you to get out of this room if you don't wish to see the other side of me," Amelia snapped and Eric scoffed.

"And it seems you've also forgotten that ever since you gave birth to your cursed child, you've become nothing but a measly human. Aren't you even ashamed, Amelia? Calling yourself an Alpha when you can't even save the pack by doing away with that thing you call a son? You are willing to give up the entire pack just to save a boy destined to cause chaos and yet, you have the audacity to call yourself an Alpha? Listen to me Amelia, only with his death will peace be restored in the pack and I will not hesitate to do my duty even if you don't approve of it Alpha Amelia," he replied, laying emphasis on his last words. 

'Death?' Ryan wondered as fear seized him. He ran underneath his bed cover, closing his eyes and hoping everything he had just heard was all a terrible nightmare.

"1,2,3,4...," he muttered under his breath just as his mother had taught him, hoping he'd soon wake up from this horrible nightmare.

Amelia stood outside with her arms wide open to stop Eric from barging into her son's room.

Could her child really be dying today? Was there really no other way to protect him from his unfortunate reality? Had she already failed as a mother? She wondered to herself, trying to think of anything she could do to protect her son from getting dragged out. She knew the second Eric laid a finger on her child, he would be as good as dead and she could not bear the thought of watching her innocent child get killed.

"I won't let you kill my child Eric," she screamed her eyes wandering round the hallway for anything she could use to stop him.

Bingo, the wooden bat!

"If you insist on harming my child Eric, then one of us would have to die cause I will never allow it," Amelia defended, refusing to give up and the second she noticed the deadly look in Eric's eyes, she knew those eyes no longer belonged to her long time friend. She immediately reaches out for the bat and she gives it a swing in the direction of his head, he stumbles but doesn't fall to the ground like she had wanted.

'One last swing,' she thought.

She tries to swing it once more but is stopped mid air when Eric blocks her shot with his hand. She immediately drops the weapon and swings for his groin with her foot but sadly misses and is able to do less damage than she had intended.

She heads towards her son's room but is pulled back by a hand pulling on her hair. She turns and delivers a kick to his abdomen which had little to no effect on him but he eventually lets go of her hair and she runs towards his room and is about to swing the door open when he charges at her and a loud thud is heard outside the room and soon after, a grave silence follows.

"I hope you can one day forgive me for this Amelia," Eric muttered to himself as he watched his dear friend struggle till her last breath.

Ryan could hear the tumbling sound again and this time, he knew the body belonged to his mother. He crawled  helplessly behind the door and immediately hugged himself and pressed his mouth against his knees to avoid crying out loudly.

Fear gripped him even more when he heard his mother whimper whilst struggling to hold back the man whose only aim was to kill him. He could not see what was happening outside the door but from the way things sounded, it was nothing good.

The door flew open all of a sudden, revealing a tall male figure who stared down at Ryan with pure hatred in his eyes.

Ryan looked outside to spot his mother only for him to see her covered in her own pool of blood with her eyes barely closed. He could tell she had cried until her last breath and seeing her lifeless body desperately reaching out to him made him furious to his bones and the only thing he could think of at that moment was revenge.

  "Come with me quietly," Eric instructed Ryan coldly but Ryan doesn't move an inch. Instead, he stares back at Eric with furious eyes and when Eric attempts to pull him up forcefully, Ryan fights back and escapes from his strong grip.

"I said come with me!" Eric yelled in a dark, outraged tone but is surprised when Ryan doesn't even flinch. He knew the boy would be quite daring but he didn't expect him to seem this fearless.

"What did you do to my mother?" Ryan asked, clenching his fists to contain his anger and at the same time gritting his teeth.

"Don't ask any questions and follow me child, if you don't want to end up like her," Eric threatened, attempting to pick up Ryan once again but this time, Ryan not only easily escaped from his grip, he also pushed him back as hard as he could and to Eric's surprise, he almost lost his balance.

"Leave me alone," Ryan growled furiously as he slowly started to lose his mind to rage.

Eric noticed the sudden glow in the little boy's eyes and he let out a loud gasp as he realised what it meant. He was warned by the moon spirit to make sure the child is not provoked into extreme anger if he didn't want to awaken the evil spirit that resided in him.

Ryan slowly realised that his eyes were starting to burn and so was every part of his body. He could no longer control his fury and the only thing he could think of doing was tearing out the heart of the man that stood in front of him.

"You demonic child!" Eric spat out furiously, slowly taking a few steps backwards to retreat.

As soon as the words hit Ryan, he could no longer control himself as he charged towards him and the next thing he felt were his claws that came out from nowhere, piercing deep into the heart of the man in front of him and pulling out his heart brutally.

Eric knew his end had come as soon as he noticed the child's hands turn into long claws. He watched as the child charged towards him, sticking his claws into his chest area and as Eric slowly bled to death, he could feel his heart getting pulled out of his body before he eventually lost consciousness.

Ryan's eyes grew ten times wider when he see his hands covered with the blood of the man who had murdered his mother. He could not believe what he had done to him and seeing his heart in his hands made Ryan want to throw up all the food he had ever eaten.

He looked back at his mother's lifeless body and cries out for her to help me out of his confused state and when no one comes to his aid, he sits quietly in the pool of blood of the man he had murdered, placing his forehead between his knees and crying his eyes out till he eventually fell asleep.

 

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
30 فصول
Chapter 1
Chapter 1ฉันแบกใบหน้าที่สุดแสนจะง่วงงุนเดินเข้าหอพักหญิง ‘สิรินารถ’ ที่แสนจะเก่าแก่ ผนังปูนด้านนอกที่ทาสีชมพูเริ่มหลุดลอกไปตามกาลเวลา ราคาที่พักจึงถูกตามไปด้วย ฉันไม่ได้พักอยู่คนเดียว หากแต่อาศัยแชร์ห้องกับเพื่อนอีกสองคน อย่างว่าแหละ..ต้นทุนชีวิตของคนไม่เท่ากัน แต่ฉันก็ไม่คิดจะโทษใครหรอกนะ ฉันเชื่อว่าทุกคนมีสมองและสองมือ ถ้าเราตั้งใจจะทำอะไรสักอย่างมันต้องสำเร็จอย่างแน่นอน“ยัยเพลง เที่ยวดึก..เอ่อ ไม่สิ เที่ยวจนผับปิดอีกแล้วเหรอ?” ชะเอมรูมเมทหนึ่งในสองถามขึ้น ฉันไม่ตอบฝืนยิ้มเซียวๆพลางชูถุงน้ำเต้าหู้กับปาท่องโก๋ส่งให้เพื่อนสาว“น้ำเต้าหู้หวานน้อยร้านป้านิดเจ้าประจำค่ะ”“ค่าน้ำเต้าหู้จ้ะ” ชะเอมยื่นแบงค์ยี่สิบให้ ฉันส่ายหน้าปฏิเสธ“ซื้อมาฝาก เมื่อวานชะเอมทำสุกี้ให้เพลงกินไม่คิดเงินสักบาทเลย แลกกันนะ” บ้านชะเอมขายเนื้อหมูในตลาดที่สุโขทัย เพื่อนสาวเข้ามาเรียนในเมืองกรุงโดยไม่ต้องขวานขวายอะไรมาก ชะเอมกลับบ้านทีไรมักจะมีหมูเห็ดเป็ดไก่ของฝากจากบ้านอัดแน่นในตู้เย็นเป็นประจำ ฉันก็พลอยได้อานิสงส์มีอาหารจากรูมเมทสาวในบางมื้อและชะเอมไม่ยอมให้เพื่อนออกเงิน เธออ้างว่าได้มาจากบ้านฟรีๆเหมือนกัน แค่เ
last updateآخر تحديث : 2025-04-12
اقرأ المزيد
Chapter 2
Chapter 2 พอเรียนเสร็จในช่วงบ่ายฉันก็แยกย้ายกันกับเพื่อนกลับห้องพัก ฉันแวะซื้อกับข้าวหนึ่งอย่างกับข้าวสวยร้านประจำ ที่ซื้อบ่อยไม่ใช่อะไร นั่นก็เพราะราคาไม่แพงและมีรสชาติดี ฉันซื้อบ่อยจนรู้จักมักคุ้นกับป้าศรีเจ้าของร้านข้าวแกง ป้าศรีมักจะตักกับข้าวให้ฉันจนล้นถุงด้วยความเอ็นดูเสมอ แกมักจะบอกว่า‘ตัวเล็ก กินเยอะๆจะได้โตไวๆ’‘คงไม่โตไปกว่านี้แล้วค่ะป้า น่าจะเจริญเติบโตออกทางด้านข้างซะมากกว่า อาหารร้านป้าอร่อยที่สุดเลยค่ะ เพลงมีพุงแล้วเนี่ย’ ฉันไม่ได้โป้ปดแต่อย่างใด ข้าวแกงป้าศรีอร่อยจริงๆ ป้าแกยิ้มกว้างทั้งยังเพิ่มหมูให้อีกหลายชิ้นฉันถือถุงอาหารเดินเข้าไปในห้องพัก ที่แบ่งพื้นที่เป็นสามส่วนเท่าๆกัน เรียกได้ว่ามุมใครมุมมันฉันเลือกที่นอนติดหน้าต่างซึ่งถัดออกไปเป็นระเบียงเล็กๆ ซึ่งบางครั้งฉันยกโต๊ะญี่ปุ่นไปนั่งทำงานอยู่ตรงนั้น เพราะหอพักของฉันมีคลองอยู่ด้านหลัง จึงมีวิวทิวทัศน์สีเขียวให้มองบ้าง การใช้ชีวิตในเมืองกรุงที่เห็นแต่ตึกรามบ้านช่อง รถราแล่นกันขวักไขว่ พอได้เห็นธรรมชาติจึงทำให้เรารู้สึกผ่อนคลาย วันนี้ก็เช่นกันหลังจากจัดการกับมื้อเย็นเรียบร้อยฉันก็อาบน้ำสวมชุดนอนยกอุปกรณ์เขียนนิยายอ
last updateآخر تحديث : 2025-04-12
اقرأ المزيد
Chapter 3
Chapter 3 “ไม่เป็นไรค่ะพี่เกียร์ เพลงเกรงใจ เดี๋ยวเพลงกลับพรุ่งนี้” ใครจะไปกล้านั่งรถเกือบค่อนวันไปกับผู้ชายที่เพิ่งรู้จักกันล่ะ ถึงพี่เกียร์จะหล่อมาก..เอ่อ ไม่สิ โคตรหล่อ ถึงเขาจะไม่ได้ตำแหน่งเดือนมหา’ลัย แต่ติดอันดับหนุ่มฮ็อต มีฐานแฟนคลับพอๆกับพี่ไคโรและพี่ออโต้เพื่อนสนิทของเขา ที่สำคัญค่าน้ำมันที่ต้องเติมจนไปถึงเชียงใหม่นั่นก็เป็นปัญหาสำคัญ เงินติดตัวที่มีเพียงหนึ่งพันห้าร้อยบาทบวกเงินในบัญชีอีกสองร้อยห้าสิบ ค่าน้ำมันรถซุปเปอร์ไปกลับเชียงใหม่นี่ไม่ธรรมดาสมกับราคาของรถแน่ๆ แค่คิดฉันก็ขยาดขอนั่งรถโดยสารประจำทางไปดีกว่า ช้าหน่อยแต่ก็ประหยัดไปหลายเท่าตัว“งั้นเพลงขอตัวนะคะ” ฉันใช้มือปาดน้ำตาอีกครั้ง ก่อนที่จะเก็บกระเป๋าซากโน้ตบุคมือสองที่ยับเยินจนไม่สามารถนำกลับมาใช้ได้อีกขึ้นสะพายไหล่“พี่จะไปเที่ยวเชียงใหม่พอดี เพลงก็ติดรถไปลงบ้านไง” พี่เกียร์ยังคงยืนกรานจะให้ฉันไปกับเขาให้ได้ ฉันก็ไม่เข้าใจเหตุผลของเขาเท่าใดนัก ประเด็นหลักคือต้องแชร์ค่าน้ำมันนี่สิ “ขอบคุณนะคะ ถ้าพี่เกียร์จะไปเที่ยวอยู่แล้ว เพลงต้องออกค่าน้ำมันไหม?” ฉันอยากทำความตกลงเรื่องค่าใช้จ่ายในการเดินทางตอนนี้เลยดีกว่า เกิดถ
last updateآخر تحديث : 2025-04-12
اقرأ المزيد
Chapter 4
Chapter 4ตริ้ง..ตริ้ง..เสียงเตือนโปรแกรมแชทสีเขียวแบบรัวๆ ทำให้เกียร์ต้องหยิบมันขึ้นมาเปิดอ่านอย่างเสียไม่ได้Cairo : ไอ้เกียร์มึงอยู่ไหน? ทำไมไม่มาเรียน มึงอยากเรียนจบไหมAuto : แม่ง!! มาเกเรอะไรตอนปีสี่วะ ไอ้บ้า!!Ami : ยายมึงบอกว่า มึงออกไปดูที่ทำโกดังสินค้าแล้วหายออกจากบ้านไปเลยพร้อมกับรถคันเก่งที่ไม่ยอมให้ใครนั่งAuto : ตอนนี้ครบยี่สิบสี่ชั่วโมงแล้ว กูต้องแจ้งความคนหายไหมCairo : อ่าว ไอ้เกียร์ อ่านแล้วทำไมไม่ตอบ เออ อย่างน้อยมึงก็ยังไม่ตายAmi : สรุปมึงอยู่ไหน ยายมึงถามAuto : มึงอยากรู้ก็บอกมาเหอะ โทรถามกูทั้งคืน กูผัวมึงเหรอ?Ami : ให้เหลือผู้ชายคนเดียวกูก็ไม่เอามึงหรอกออโต้Cairo : พวกมึงจะตีกันตอนนี้ไหม? เกียร์ มึงอยู่ไหนGear Knight : เชียงใหม่Auto : เชียงใหม่!!! อยากไปเที่ยววอร์มอัพก็ไม่บอกCairo : ไปทำบ้าอะไรวะ พวกกูคิดโปรเจคจนหัวจะแตก แม่ง..เสือกอยากเที่ยวAmi : กูชอบสาวเจียงใหม่Auto : กลับวันไหน แม่กูอยากกินไส้อั่วCairo : ตอบกูก่อน มึงไปทำอะไรAuto : ติดหญิง?Ami : เผื่อกูด้วยหนึ่งคนCairo : มึงเป็นอะไรรึเปล่า? อกหักเสียใจ บอกกูได้นะGear Knight : เปล่าๆ กูมาหาสับปะ
last updateآخر تحديث : 2025-04-12
اقرأ المزيد
Chapter 5
Chapter 5“เพลง น้าพิณเป็นยังไงบ้าง เราว่าจะไปเยี่ยมตอนบ่าย” นัท เพื่อนวัยเด็กที่เรียนมหา’ลัยชื่อดังในตัวจังหวัดเอ่ยถาม ใบหน้าคมเข้มที่จัดว่าหล่อยิ้มกว้างอย่างดีใจ เพราะเราไม่ได้เจอกันหลายปีแล้ว บ้านของนัทอยู่ติดกับบ้านฉัน ตัวบ้านหลังใหญ่สีขาวออกแบบสไตล์โมเดิร์นยุโรป หน้าบ้านจัดเป็นสวนดอกไม้เมืองเหนือโดยบริษัทรับจัดสวนดังระดับประเทศ ส่วนบ้านของฉันเป็นเพียงบ้านครึ่งไม้ครึ่งปูนธรรมดามากๆถ้าเทียบกับบ้านของนัท“ผ่าตัดแล้วจ้ะ พรุ่งนี้คงได้กลับบ้าน” ฉันยิ้มตอบ“แล้ว?” นัทมองไปยัง ร่างสูงที่เดินตามหลังฉันมา พี่เกียร์ถอดแว่นกันแดดสีดำออก มองสบตากับเพื่อนของฉัน ต่างฝ่ายต่างไม่ยิ้มให้กัน สถานการณ์ดูตึงๆอย่างบอกไม่ถูก ถ้าคิดแบบเพ้อฝันนิดๆก็ประหนึ่งว่า ผู้ชายสองคนหมายปองหญิงสาวคนเดียวกันก็คือฉันเอง อร้ายย..แค่คิดก็เขินแล้ว“พี่เกียร์ เป็นรุ่นพี่ที่มหา’ลัย พี่เกียร์นะ นี่นัทเพื่อนของเพลงตั้งแต่เรียนประถมค่ะ” ฉันแนะนำผู้ชายหน้าตาดีสองคนให้รู้จักกัน“อืม” พี่เกียร์ตอบรับสั้นๆ“ครับ” นัทยิ้มแบบฝืนๆให้ คงเพราะไม่ได้สนิทกัน“มาเอาของที่บ้านเหรอ?” เพื่อนวัยเด็กฉันถามต่อ เมื่อฉันกำลังจะเข้าไปในบ้าน“เอ่อ
last updateآخر تحديث : 2025-04-12
اقرأ المزيد
Chapter 6
Chapter 6พี่เกียร์เป็นคนจัดการเรื่องค่าใช้จ่ายในการผ่าตัดของแม่ฉันทั้งหมด หนำซ้ำยังเป็นธุระเช่ารถเพื่อไปส่งแม่กับยายที่บ้าน ด้วยเพราะรถหรูของเขามันนั่งได้แค่สองคน เก็บของอะไรมากก็ไม่ได้ รถแพงซะเปล่าแต่ใช้ประโยชน์ได้ไม่เต็มที่ อย่างว่าแหละรถของเซเลบ คนธรรมดาอย่างฉันคงจะไม่เข้าใจ หลังจากที่แม่ออกจากโรงพยาบาลมาพักฟื้นที่บ้านเรียบร้อยแล้ว ฉันก็ชวนพี่เกียร์กินข้าวเย็นที่บ้านด้วย ความจริงแล้วฉันอยากจะถามว่าธุระที่เขาจะมาทำที่เชียงใหม่ได้ทำแล้วหรือยัง เหมือนฉันทำเป็นตัวภาระของเขายังไงไม่รู้“พี่เกียร์ กินได้ไหมคะ น้ำพริกอ่องหมูทอด เพลงเจียวไข่ให้ด้วย” บ้านของฉันกินอาหารง่ายๆ ไม่มีพิธีรีตรองอะไรมาก กลัวว่าหนุ่มเมืองกรุงอย่างพี่เกียร์จะอึดอัด“ได้สิ น่าอร่อยดีนะ” พี่เกียร์ใช้ส้อมจิ้มข้าวเหนียวแบบเก้ๆกังๆ จิ้มลงไปในถ้วยน้ำพริก ใบหน้าหล่อเหลาคร้ามคมทำเหมือนกล้าๆกลัวๆที่จะกินอาหารในสำรับ พี่เกียร์ในชุดเสื้อเชิร์ตแบรนด์ดังสีฟ้ากับกางเกงยีนส์สีเข้มเรียบๆ เป็นสิ่งเดียวในบ้านหลังเล็กๆที่ไม่มีความเข้ากันเลย เขาน่าจะไปนั่งกินอาหารที่ร้านหรูๆมากกว่า ฉันเดินเข้าไปในครัวเพื่อเอาไข่เจียวที่ยายทอดใหม่ๆให้เ
last updateآخر تحديث : 2025-04-12
اقرأ المزيد
Chapter 7
Chapter 7“เกียร์ หายไปไหนมาตั้งหลายวัน ยายถาม” เจ้ก้อยพี่สาวต่างแม่เอ่ยถามผม เมื่อเห็นผมเดินเข้ามาในบ้านในช่วงบ่าย พี่สาวผมอยู่ในชุดกางเกงเสื้อเข้าเซ็ทแบบทะมัดทะแมง เพราะเธอออกเป็นแนวสาวห้าวและป๊าไว้ใจให้คุมผับหลายที่ แต่ผับที่เจ้ก้อยอยู่ประจำจะเป็นผับเอส อ้อ..สาขาเดียวกันกับผับเอ็กซ์ที่ผมและกลุ่มเพื่อนชอบไปเป็นประจำเพราะเป็นผับสำหรับนักศึกษา แต่ผับเอสจะเป็นผับของคนวัยทำงานที่มีค่าเมมเบอร์แพงพอสมควร ไม่ต้องพูดถึงการบริการที่ดีเยี่ยม สมกับเงินที่จ่ายไปนั่นล่ะ“ไปเที่ยวเชียงใหม่ครับ” ผมตอบไปตามตรง ครั้งแรกก็ไปแบบงงๆ เพราะสงสารผู้หญิงตัวเล็กหน้าเด็กคนนั้น บอกตรงๆน้องไม่ใช่สเป็กผมเลย ผมชอบผู้หญิงตัวสูงเพราะผมตัวสูงมาก เดินกับผู้หญิงตัวเล็กมันดูแตกต่างกันเกินไป ที่สำคัญน้องเพลงยังหน้าเด็กคนอื่นจึงมองแปลกๆ นึกว่าผมพรากผู้เยาว์มาซะอย่างนั้น แต่พอใกล้ชิดสนิทสนิทได้คุยกันมากขึ้น กลับกลายว่าผมเต็มใจที่จะบริการน้องเพลง ผมแค่คิดว่าน้องเพลง..น่ารักดี กินข้าวไม่ห่วงสวย จิตใจดี รักครอบครัว มองโลกในแง่ดี ผมไม่เคยเจอผู้หญิงที่ทำตัวเป็นตัวของตัวเองต่อหน้าผมแบบนี้นานแล้ว เจอแต่ผู้หญิงที่ชอบวางฟอร์มกินข
last updateآخر تحديث : 2025-04-12
اقرأ المزيد
Chapter 8
Chapter 8“กิ๊บ ทำได้ไง ทำงานทุกวันเลย ไม่เหนื่อยเหรอ?” ฉันเอ่ยถามรูมเมทสาว ผู้ชักนำฉันเข้าสู่วงการทำงานกลางคืน ในขณะที่เรากำลังแต่งตัวเตรียมตัวเข้างานในช่วงสามทุ่ม วันนี้เป็นวันที่สามที่ฉันลากร่างที่แทบจะแหลกจากการอดหลับอดนอนในยามค่ำคืน โดยกลางวันก็ต้องไปเรียนตามปกติ“ชินแล้วล่ะเพลง อดนอนไม่กลัว กลัวแต่จะอดตายมากกว่า” กิ๊บพูดยิ้มๆพลางใช้ที่ม้วนผมไฟฟ้าดัดปลายผมตัวเองให้เป็นลอน ฉันสังเกตว่าช่วงอาทิตย์ที่แล้ว กิ๊บใส่ทองเต็มตัว ทว่ามาวันนี้กลับไม่มีเหลือสักเส้น คงจะเก็บไว้แหละ สมัยนี้ใส่ทองอวดร่ำอวดรวย อาจจะโดนมิจฉาชีพกระชากเอาได้ง่ายๆ“นี่ถามจริงๆ กิ๊บออกไปกับแขกแต่ละครั้งได้เท่าไหร่?” ฉันมันพวกปากไว ถามไปโดยไม่คิดอะไร แต่ลืมไปว่าคำถามมันค่อนข้างจะละเอียดอ่อนต่อความรู้สึกคนอื่น จึงรีบโบกมือ“ไม่ต้องตอบก็ได้ เราก็ถามไปเรื่อย ฮ่าฮ่า” ฉันทำทีหัวเราะกลบเกลื่อน“ห้าพันถึงหนึ่งหมื่น ครั้งแรกเราได้ตั้งสามหมื่นห้า” กิ๊บเล่ายิ้มๆ ไม่ได้คิดว่ามันเป็นเรื่องที่ต้องปิดบังแต่อย่างใด“สามหมื่นห้า!!” ได้เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ? ฉันยกมือทาบอกทำท่าไม่อยากจะเชื่อ“ความจริงไม่อยากแนะนำเพลงให้รับงานแบบนี้หรอกนะ
last updateآخر تحديث : 2025-04-12
اقرأ المزيد
Chapter 9
Chapter 9หัวใจของฉันเต้นโครมคราม เมื่อโดนดวงตาคู่คมของคนตรงหน้าจ้องมองนิ่งนาน แววตาของพี่เกียร์ทอประกายวาบหวามในความมืดสลัว ที่ได้รับความสว่างจากโคมไฟดวงน้อยที่หัวเตียงเพียงน้อยนิดเท่านั้น พี่เกียร์ใช้มือไล้ไปตามกรอบหน้าของฉัน เขากดจูบที่หน้าผากไล่มาที่แก้มทั้งสองข้างอย่างนุ่มนวล ก่อนที่จะกดริมฝีปากตัวเองทาบทับริมฝีปากของฉัน บดเน้นหยอกเย้าไปตามกลีบปากบนสลับกับริมฝีปากล่าง ฉันรู้สึกลอยคว้างขึ้นไปบนอากาศราวกับภาพฝัน ที่เคยบรรยายฉากเลิฟซีนในนิยายรักนั้น ยังไม่ละเอียดเท่าได้มาปฏิบัติจริง ดวงตาจับจ้องเพียงใบหน้าหล่อเหลาที่กำลังมอบจุมพิตอันแสนเร่าร้อนเพียงเท่านั้น‘จูบแรกกับพี่เกียร์ไม่ผิดหวังจริงๆ’ ฉันพึมพำในใจ เผลอใช้มือโอบรอบต้นคอแกร่งของเขา ลิ้นร้อนชื้นแทรกเข้ามาในโพรงปากกวาดต้อนเรียวลิ้นของฉันพร้อมสติที่มีเพียงน้อยนิดไปด้วย ร่างกายของฉันเริ่มร้อน อุณหภูมิของผู้ชายตรงหน้าก็เช่นกัน มือหนาสอดเข้าไปใต้เชื้อเชิร์ตบีบเคล้นอกอวบภายใต้บราสีหวาน ขนาดมีบราเซียเป็นปราการขวางกั้นแต่ฉันก็รู้สึกวูบวาบไม่เป็นตัวของตัวเองสักนิด“เพลง ให้พี่หยุดไหม?” พี่เกียร์กระซิบถามเบาๆที่ข้างหู‘เดี๋ยวก่อนนะคะ มาข
last updateآخر تحديث : 2025-04-12
اقرأ المزيد
Chapter 10
Chapter 10ฉันนอนมองใบหน้าหล่อเหลาคร้ามคมที่กำลังนอนข้างๆอย่างเคลิบเคลิ้ม ใครจะไปอยากเชื่อว่าผู้หญิงธรรมดาๆอย่างฉันจะมีโอกาสแบบนี้ พี่เกียร์ยังคงนอนหลับสนิทไม่มีทีท่าจะตื่นแต่อย่างใด ฉันรีบหยิบมือถือขึ้นมาเข้าแอพพลิเคชันนิยายยอดฮิต ฉันเพิ่งจะเปิดนิยายเรื่องใหม่โดยลองเปลี่ยนแนวจากรักใสๆ เป็นนิยายอีโรติกยี่สิบบวก ทว่าพอมาถึงตอนที่ต้องเขียนเลิฟซีนฉันก็ไปต่อไม่เป็นจนต้องหยุดอัพเอาดื้อๆ อาจเป็นช่วงที่ต้องโหมทำงานเพื่อใช้หนี้พี่เกียร์ด้วย แค่เวลาจะนอนยังไม่พอ ไหนยังจะงานที่ต้องทำจากมหา’ลัย เรื่องเขียนนิยายตัดไปจากสารบบตอนนี้ได้เลย มีคอมเม้นท์ถามไถ่เรื่องนิยายจากนักอ่านนับสิบ ฉันเขียนนิยายมาสองปี แต่ก็ไม่ได้มีชื่อเสียงอะไร คนติดตามก็ราวๆสี่ร้อยเศษๆ เริ่มเขียนจากนิยายรักจีนโบราณด้วยความชื่นชอบ พอเริ่มมีฐานคนอ่านก็ลองเปลี่ยนเป็นแนวรักวัยรุ่นไม่เน้นฉากอีโรติก แต่ก็อย่างที่รู้กันนิยายที่มีฉากรักและเรื่องอย่างว่า มักจะได้รับความนิยมมากกว่า ฉันจึงเริ่มคิดที่จะเปลี่ยนแนวมาตีตลาดดูบ้าง อยากจะลองติดเหรียญ บางทีอาจจะมีรายได้เพิ่มขึ้นอีกทาง แต่ไม่ว่าจะดูหนังอย่างว่าหรืออ่านงานเขียนจากนักเขียนท่านอื่น ฉ
last updateآخر تحديث : 2025-04-12
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status