Drama Web Novels & Intelligent Weak to Strong Stories

Isang araw, biglang sinabi sa akin ng aking kapatid at mga magulang na isa pala akong second-generation rich kid na may trilyong-trilyong kayamanan! Ako si Gerald Crawford, Isa pala akong second-generation rich kid?

Isang Batang Lalake ang Nabuhay na Mag isa, Dahil ang kaniyang magulang Ay namatay nang si Brayan Brilliones Ay 8 Years Old Palang, at Tanging mag bubukid ang kaniyang kinabubuhay habang nag Aaral si Brayan Brilliones, bago ito pumasok ng School, si Brayan ay nag titinda muna ng mga Gulay at Prutas na tanim nito sa Kaniyang Bukid kaya sa Araw araw na ginagawa ni Brayan ito, si Brayan ay nakapag Tapos ng 4th Year High School pagkalipas ng ilang araw, tuloy tuloy si Brayan sa kaniyang kasipagan habang naka iipon ito para sa kaniyang kinabukasan hanggang isang Araw, nagbago ang buhay ni Brayan simula nang nag Invest siya nung Bata pa lang siya sa isang Crypto Currency ng FTNS Corporation na ang Value nuon ay 0.01 Sentabos lang, ngunit pagkalipas ng ilang taon, ang Pera na Inimvest ni Brayan ay umabot ng 99 Trillion Pesos dahil ang value ng Crypto nya dati ay umabot na sa 330,000 pesos ang Value Ang Ama ni Brayan Brilliones ay isang napaka husay Fighter sa kanilang Lugar, ngunit ang Ama ni Brayan ay hindi kaylan mab sumasali sa mga Tournament, kaya mas pinili nalang nito ang maging Coach isang Araw si Brayan ay isinaman ng kaniya Ama sa Studio na kaniyang pinag Tuturuan, habang may Lumapit sa kaniyang Ama at binigyan siya ng isang Treasure Map, kaya ng Magtatanong pa si Zaldy Brilliones ang Ama ni Brayan, ay bigla nalang ito nawala, ngunit ang hindi alam ni Zaldy Brilliones, si Brayan ay Binigyan ng Matanda ng isang Magic Item, ito ang Red Brilliant Stone na Singsing may Apat na uri ng Brilliant Stone, ito ang Black, Blue, Green at ang pinaka Malakas sa lahat ng Brilliant Stone ay ang Red Brilliant Stone ni Brayan kaya naman si Brayan Brilliones ang Pinaka Mayaman at Pinaka malakas sa Kasaysayan

Mula pagkabata ay nakatatak na sa murang isipan ni Daviana Policarpio na si Warren Gonzales ang kanyang magiging asawa dahil sa naging kasunduan ng kanilang mga Lolo. Hinihintay na lang nila na maka-graduate siya sa kolehiyo para matuloy iyon. Ngunit sa hindi inaasahang pagkakataon, at ng dahil sa mapaglarong kapalaran at panahon; kalahating taon bago mangyari ang plinano ng matatanda sa kanilang pamilya ay nalaman ni Daviana na mayroon pa lang girlfriend ang lalaking itinatangi at itinakda sa kanya. Hindi alam ng dalaga kung marapat bang ipagpasalamat niya iyon, dahil nang gabing matuklasan niya na may lihim na kasintahan si Warren ay iyon din ang gabing hindi inaasahang muling magsasanga ang landas nilang dalawa ni Rohi Gonzalez; ang anak sa labas at half-brother ni Warren na mula pagkabata nila ay natitipuhan na ng dalaga. Subalit, hindi niya pwedeng ipilit dahil ang sabi ng mga magulang nila ay si Warren at hindi si Rohi ang lalaking nakatakdang maging kabiyak niya at makasama hanggang sa kanyang pagtanda.  Susuwayin ba ni Daviana ang mga magulang upang tuluyang pagbigyan ang isinisigaw ng kanyang puso?

“Shush, maririnig ka niya. Itinago ng kanyang huling nobyo ang katotohanan na siya ay may asawa. Malinaw na gusto niyang tiyakin na hindi ako." Sinubukan ni Liam na mag-concentrate sa monitor, ngunit patuloy niyang hinihintay si Lorelei na pumasok at hiniling na malaman kung sino siya at kung ano ang kanyang ginagawa. Ang kanyang tiyan ay parang nakalunok ng isang supot ng mga bato.

Ang sabi nila nagiging manhater ang isang tao dahil bigo siya sa pag-ibig. Ngunit iba kay Divina Jaslene Prado, hindi siya man hater by choice. She was branded as a man hated by those boys who courted and chased her. Sa kabila ng bansag sa kanyang pangalan. Namuhay siya ng payapa sa Claveria kasama ang pamilya. Ang akala niya ay natakasan na niya ang emosyong matagal na niyang ibinaon sa lupa. Ngunit lahat ng iyon ay bumalik sa pamamagitan ng kaibigan ng kanyang pinsan—si Kazuki Harriz Tanaga. Lahat ng multo ng nakaraan ay bumalik, at ang lalaki ang may sala. Akala niya, hangga't nasa poder siya ng kanyang magiliw at mapag paumanhin na lola. Kahit ang inis at galit sa kaibuturan ng pagkatao ni Divina ay hindi mahuhukay nino. Ngunit dahil lamang sa isang liham, sa isang malinis at mapanlinlang na papel. Kahit ang paborito niyang kahel, hindi maiiwasan ang katotohanang ang bagay na kanyang tinakasan, heto’t muling nasa kanyang harapan. Kahit pa ang punit na kontrata…ay hindi siya kayang isalba.

Carmelle grew up carrying nothing but unanswered questions—sino siya talaga, bakit siya iniwan, at bakit ang pagmamahal na dapat ay para sa kanya ay palaging malayo, parang hindi niya kailanman maaabot. Abandoned by her family’s nanny right after she was born, kinuha siya at itinago, para si Morgana—ang anak ng yaya—ang mabigyan ng mas magandang buhay. Buhay na dapat sana ay kay Carmelle. Labing-walong taon ang lumipas, natagpuan siya ng tunay niyang pamilya. Pero imbes na yakap at pag-asa, malamig na tingin, paghahambing, at walang katapusang paboritismo ang sumalubong sa kaniya. Sa mata nila, she was never the daughter they lost—she was an intruder. Isang estranghero sa sarili niyang dugo. Si Morgana, ang adopted daughter na pinalaki nila, ang naging golden child. Palaging tama. Palaging pinaniniwalaan kahit walang ebidensya. Palaging pinipili, kahit mali na. At si Carmelle? Kahit anong gawin niya, palagi siyang mali. Laging siya ang sisi. Mga kasalanang hindi niya ginawa, sa kanya isinisi. Mga gulong hindi niya sinimulan, sa kanya ibinato. Hanggang pati si Anton—ang fiancé niya, ang taong akala niya kakampi niya ay unti-unting lumayo at naniwala sa kasinungalingan. Hanggang isang araw, unti-unting lumabas ang katotohanan. Lahat ng sakit, paninira, at paratang na ibinato kay Carmelle… si Morgana pala ang nasa likod. Hanggang kailan niya kakayanin ang mundong paulit-ulit siyang sinasaktan? Kakayanin pa ba niyang magpatawad kung ang puso niya ay unti-unti nang nagiging bato?

“How much?” Isang tanong na hindi ko dapat sinagot—kasi mula sa sandaling iyon, parang hindi na ako tao sa paningin niya. Nakatayo ako sa gitna ng dilim, suot ang damit na hindi ko naman pinili, habang ang lalaking nasa loob ng kotse ay parang hindi lang ako tinitingnan… kundi inaangkin na ako sa isip niya. Hindi ko siya kilala. Hindi ko siya gusto. Pero sa paraan ng pagtingin niya sa akin— Parang wala na akong choice pa kung saan ako pupunta. “Get in the car.” At sa gabing iyon… nagsimula ang pagkakagapos ko sa lalaking hindi marunong tumanggap ng “hindi.”