Divorce Other Web Novels & Stories

Pitong taon siyang naging asawa ni Brandon Legaspi—pero ni minsan, hindi niya naramdamang asawa siya. Walang wedding ceremony. Walang public appearances. Walang pagmamahal na ipinakita sa harap ng mundo. Sa loob ng pitong taon, tahimik na tiniis ni Eunice Mendez ang lahat para maging mabuting asawa, manugang, at ina. Hanggang isang araw, nalaman niyang nagdaos ng wedding ang sarili niyang asawa. At ang bride? Hindi siya. Isa sa mga estudyante ni Brandon. Mas masakit pa, nandoon ang kanyang biyenan at anak—pero sa halip na ipagtanggol siya, pareho siyang itinaboy. Para kay Brandon, kailangan niyang humingi ng tawad sa babaeng pinakasalan nito. Para sa pamilya Legaspi, isa siyang kahihiyan. At para sa sarili niyang anak, hindi na siya ang ina nito. Sa araw na iyon, nagpasya si Eunice. Tama na. Ayaw na niyang maging Mrs. Legaspi. Akala ni Brandon, kapag nawala ang pangalan niya, wala nang matitira kay Eunice. Pero isang malaking pagkakamali ang ginawa niya. Dahil ang babaeng minamaliit niya sa loob ng pitong taon ay isang academic genius na kayang baguhin ang mundo ng technology. At ang babaeng tinatawag nilang ordinaryo? Siya pala ang tunay at nag-iisang heiress ng pinakamakapangyarihang pamilya. Nang magsimulang mabunyag ang kanyang tunay na pagkatao, nagbago ang lahat. Biglang dumami ang gustong lumapit sa kanya—kabilang si Tonee Butch Sevilla, isang makapangyarihang lalaki na walang takot na ipakita sa buong mundo kung gaano niya pinahahalagahan si Eunice. Samantala, saka lamang napagtanto ni Brandon ang halaga ng asawang dati niyang binalewala. “Eunice, nagsisisi na ako. Magpakasal tayo ulit.” Ngumiti nang malamig si Eunice. “Layas.” Sa pagkakataong ito, hindi na siya ang babaeng naghihintay na piliin. Siya na ang babaeng kailangang habulin, suyuin, at pag-agawan ng lahat.

Pitong taon na silang kasal, ngunit laging malamig ang pakikitungo ni Eduardo, Monteverde kay Luna Santos. Ngunit si Luna ay palagi paring nakangiti, dahil sa mahal na mahal niya ito. Naniniwala rin siya na darating ang araw, mapapainit niya ang puso nito. Ngunit ang kanyang inaantay na pag-ibig ng lalaki ay napunta sa ibang babae, at ang kanyang pakikitungo sa babaeng ito ay mabuti. Nanatili pa rin siyang determinado sa kanilang kasal. Hanggang sa kaarawan niya, lumipad siya ng libo-libong milya patungo sa ibang bansa para makasama ang lalaki at ang kanyang anak na babae, ngunit dinala nito ang kanilang anak, para samahan ang babaeng iyon, iniwan siyang mag-isa sa walang laman na silid. Tuluyan ng sumuko si Luna matapos niyang makita na ang kanyang anak na babae ay gustong palitan siya ng ibang babae bilang ina. Hindi na siya nag dam-dam pa, nag-iwan siya ng sulat sa sobre para sa kasunduan ng diborsyo, isinuko niya ang kustodiya, at umalis ng may estilo. Mula noon, hindi na niya muli itong pinansin at hinihintay na mailabas ang sertipiko ng diborsyo. Itinuring niya ang kanyang pag-alis sa kanyang pamilya bilang isang pagkakataon para bumalik sa kanyang karera. Siya, na dating hinahamak ng lahat, ay madaling makakuha ng kayamanan na umaabot sa daan-daang bilyon. Ngunit sa kanyang mahabang paghihintay, ay ang hindi lamang pagdating ng sertipiko ng diborsyo, kundi ang lalaking ayaw mang-uwi noon ay mas madalas ng umuwi ngayon, at mas lalong nagiging malapit ito sa kanya. Nang malaman niyang gusto na niyang makipaghiwalay, ang karaniwang tahimik at malamig na lalaki ay sinunggaban siya at sinabi, “Diborsyo? Imposible.”

Sa loob ng pitong taong pagsasama, manhid at parang yelo lamang ang pakitungo ni Samuel, Varron sa kanya, habang si Mauren Piñeda naman ay lagi lang nakangiti. Dahil mahal na mahal niya ito, naniniwala siyang balang araw ay mapapalambot din niya ang puso nito. Pero ang hinihintay niya ay hindi iyon. Sa halip, ang sumalubong sa kanya ay ang pagkahulog nito agad sa ibang babae at ang iparamdam dito ang pagmamahal at pag-aarugang matagal na niyang inaasam. Pilit pa rin niyang pinangatawanan ang pagsasama nila. Hanggang sa dumating ang kaarawan niya lumipad pa siya nang malayo para makasama ang asawa at anak, pero iniwan siya nito para samahan ang ibang babae. Naiwan siyang mag-isa sa malaking bahay. Doon na tuluyang nawalan ng pag-asa si Mauren. At nang makita niyang mas gusto pa ng anak niya na yung babae ang maging ina nito, wala na siyang naramdaman kahit kaunting sakit o awa. Gumawa siya ng kasunduan sa diborsyo, isinuko na rin ang kustodiya sa anak, at umalis nang buong dangal. Hinayaan na lang niya ang mag-ama at naghintay na lang ng papeles. Iniwan niya ang pamilya at bumalik sa trabaho. Yung dating minamata ng lahat, ngayon ay madali nang kumita at umabot ang yaman niya sa mahigit isang-daang bilyon. Pero naghintay siya nang matagal, wala pa ring lumabas na papel. At ang mas nakakagulat, yung lalaking dati na ayaw umuwi, ngayon ay parang linta na kung dumikit ay araw-araw nang umuuwi. Nang malaman niyang desidido na siyang makipaghiwalay, hinarang siya nito sa isang sulok at seryosong sinabing, "Diborsyo? Imposible 'yan.”