6 Word Story

‘เซน’ นายช่างหนุ่มวัย 29 ดันทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างเด็กม.6 ที่จากไปเพราะแม่เลี้ยงวางแผนฮุบสมบัติ อุตส่าห์ได้มีโอกาสเกิดใหม่ทั้งที่แต่กลับไม่ได้สุ่มไปโลกเทพเซียน แต่พี่สุ่มให้ผมเป็นIdolนี่นะ!!!

Three months since my husband, Julian Moretti, disappeared. I walked into his favorite den, the grief so deep it stole the air from my lungs. I just wanted to breathe him in, to find any trace of him that was left. Then I heard it. A familiar laugh. And the soft moan of a woman. Through a crack in the door, I saw him. My husband, the man "missing" for three months, had his hand tangled in another woman's hair. "Baby, just a little longer," he said. "Soon as I siphon enough cash from the family's books, we're gone. You and me." In his arms was Bianca, from the Rosso family. "What about your wife?" she purred. "Let her play the grieving widow. She's nothing without me anyway." My fists clenched. The world went quiet, my blood turning to ice. The next day, I put the word out to the entire Family. "I'm holding a memorial mass for my husband." At the service, he stormed in, a ghost returned from the grave, roaring that he was alive and there to take back what was his. But I was standing next to his uncle, Dante Moretti, and all I did was stare him down. "Then explain," I said, my voice cutting through the silence. "Explain the woman. Explain the money. Explain your betrayal... to the Family. And to me."

During a company team-building event, I collapse from a seafood allergy. Yet my fiance, Frederick Scott, rushes Beatrice Sutton, who only twisted her ankle, to the hospital. I come close to dying because I don't get treatment in time. Later, Frederick explains, "Beatrice is my best friend's sister. He's seriously ill now, and I promised him I'd take care of his sister. I swear I'll keep my distance from her from now on." This isn't the first time I've heard an excuse like that. On our fifth anniversary, Beatrice accidentally deleted a work file and burst into tears out of worry. When Frederick heard about it, he left me stranded on a mountain and drove back to the office himself. I spent a whole day and night walking home through the rain. On Christmas, Beatrice's house lost power. Frederick was worried that she might be scared of being alone, and he rushed over to her place without even telling me, leaving me out in the snow waiting for him until dawn. These kinds of things have happened countless times. Afterward, he always brushes them off with the same excuse. I've long since lost all faith in him and no longer believe a single word he says. I pick up my phone and call the company that keeps reaching out to me. "I've decided to accept your offer from last time. I'll bring the core technology with me."

In my past life, the twin Alphas Alexander and Lucas pursued me, the only white wolf in the pack, relentlessly. Only a pack blessed by a White Wolf could receive the true favor of the Moon Goddess. Just as I was agonizing over whose mark to accept, they both hit their rut simultaneously. That night, I was forced to endure both of them claiming me. Later, I fell pregnant with a pup. Since the Alpha King couldn't determine the paternity, he decided I would be the Luna to both of them. The throne would go to the father of the child once a blood test could be performed after birth. But on the day of our Mating Ceremony, Sarah came back. She was my half sister and the Alpha twins childhood sweetheart. She was driven mad with jealousy, ran out trying to attract everyone’s attention, and ended up being torn apart by a passing Rogue. Alexander and Lucas seemed indifferent at first. Throughout my pregnancy, they treated me with unwavering devotion. But on the day I gave birth, they strangled my newborn pup. Their eyes were glowing crimson with rage as they roared, "Why wasn't it you? You bitch! You stole the White Wolf bloodline that belonged to Sarah and cursed her life!" Before I could even utter a word of defense, the two men I loved more than life itself tore me to shreds. When I open my eyes again, the Alpha King demanded I make my choice—to decide which twin I would accept as my fated mate—I chose neither.

ต้าเฉิน มีคำสัญญาที่ให้ไว้กับเด็กสาวคนหนึ่ง ที่เขาตกหลุมรัก เป็นความรักอันแสนบริสุทธิ์ ที่ไม่มีคำว่ารักหลุดออกมาให้ได้ยิน จนถึงเวลาที่ต้องไปจากเธอ โดยที่ไม่บอกเธอสักคำ ทิ้งไว้แต่เพียงแหวนเพชรพร้อมกับคำสัญญาที่ว่า "รอพี่นะตัวเล็ก" อีก 6 เดือนเขาจะกลับมา หากใจเธอยังมีเขาอยู่ให้สวมแหวนวงนี้เอาไว้ที่นิ้วนางข้างซ้าย เมื่อกลับมาเขาจะเห็นและจะมอบคำว่ารักให้เธอ แต่... ชะตามันช่างเล่นตลก ทำให้คำว่ารักที่เตรียมเอาไว้ให้เธอ กลับกลายเป็นความแค้นและความตายที่เขากำลังจะส่งให้ เธอ... อลิน ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของน้องสาวมาเฟีย เธอต้องชดใช้ด้วยชีวิต เขาเอาเธอมาทรมานให้สาแก่ใจและปล่อยให้ตายไปทีละนิด แต่มันไม่ง่ายเมื่อเธอคือคนที่มาเฟียรัก และเฝ้ารอมาตลอดหลายเดือน แทนที่เขาจะได้ทรมานเธอ แต่กลับเป็นเธอ... ที่ทรมานให้เขาคุ้มคลั่งแทน “คุณต้องการอะไรจากฉัน” เธอตัดสินใจถาม ในเมื่อเขาก็ออกตัวว่าไม่ใช่คนที่เธอคิดถึง “ความตาย!!! แต่ก่อนตาย มาตกนรกกับผมก่อน” จบคำ เขาก็กระชากเธอแรงๆ จนแทบจะตัวปลิว

หลินอิงฮัวเด็กสาวกำพร้าที่ได้แม่ทัพเฉินอี้หรานรับมาอุปการะ เนื่องจากบิดานางที่เป็นรองแม่ทัพของเขาเสียชีวิตเพราะเข้ารับธนูที่ข้าศึกยิงมาแทนเขา จึงทำให้เสียชีวิตทันที ทิ้งบุตรสาวคนเดียวไว้เพียงลำพัง ด้วยนางมิมีมารดามาตั้งแต่เด็กเนื่องด้วยมารดาทอดทิ้งบิดาไปและไม่เคยกลับมาอีกเลย แม่ทัพเฉินจึงต้องอุปการะเลี้ยงดูนางแทนบิดา หลายปีผ่านมานางเติบใหญ่เป็นหญิงงามปานจะล่มเมือง มีบุรุษมาพึงใจนางและส่งแม่สื่อมาทาบทามนางแต่นางมิรับหมั้นผู้ใด เพราะนางรักปักใจเพียงแม่ทัพเฉิน เขาก็รู้แต่พยายามหลีกเลี่ยงนางทุกวิถีทางเพราะเขาเกรงมันจะไม่เหมาะสม แม้เขามิใช่บิดานางแต่เขาก็รับเลี้ยงนางมาถึง 6 ปีแล้ว มิอาจจะกล้าคิดกับนางเป็นอื่นแม่ทัพเฉินอี้หราน อายุสามสิบปี ใบหน้าคมคายหล่อเหลา ผิวสีแทน รูปร่างล่ำสัน สูงสง่าองอาจดั่งเช่นชายชาตินักรบ แต่เพราะไม่ค่อยสนใจหญิงใดและมัวติดพันการรบที่ชายแดนจึงยังมิมีภรรยาหรือหญิงอุ่นเตียง หลินอิงฮัวจะทำเช่นไร รักของนางจะสมหวังหรือไม่

7 ปีก่อน เธอคือเด็กข้างบ้านที่เขาปฏิเสธ 7 ปีถัดมา...เขาคือผู้ชายที่วิ่งตามเธอทุกวัน“พี่กันต์คะ จำได้มั้ยคะ ตอนนั้นพี่บอกว่าไม่กินเด็ก? แล้วตอนนี้ พี่อยากกินหนูแล้วเหรอคะ?" ___ จากเด็กแสบข้างบ้าน สู่ผู้หญิงที่เขาอยากให้เป็น ‘เมีย’ แบบไม่ทันตั้งตัว “ขนม” หญิงสาววัย 24 ปี นิสัยสดใส ขี้เล่น เคยเป็นเด็กแสบประจำซอยที่ตามติด “พี่กันต์” พี่ชายของเพื่อนสนิทมาตั้งแต่สมัยมัธยม เธอเคยสารภาพรัก เขาเคยตอบกลับด้วยรอยยิ้มพร้อมคำว่า... “หนูยังเด็ก พี่ไม่กินเด็กนะ” เธอร้องไห้หนึ่งคืน ก่อนหายหัวไปนาน 6 ปี แต่วันนี้...เธอกลับมา ในลุคสาวมั่น งานดี สายสวยเผ็ช ที่เดินยิ้มเฉิดฉายเข้าบ้านเพื่อนแบบไม่แคร์อดีต แล้วพี่กันต์ล่ะ? ตาค้างตั้งแต่เห็นเธอก้าวลงจากรถ เขาไม่อยากจะเชื่อว่าเด็กแสบคนนั้นคือผู้หญิงตรงหน้า — ที่ยิ้มยั่ว และพูดจาเหมือนไม่เคยรักเขามาก่อน! แต่เขายังจำได้ทุกอย่าง…แม้เธอจะทำเหมือนไม่เคยรักเขา และที่สำคัญ… ตอนนี้เขา “อยากกินเด็กแล้วครับ”

I'm Caleb Jennings. When I announce my early retirement, everyone in the city cheers. Only Nathan Sloan, my junior from the police academy, who claims to be able to see things from the criminal's perspective, panics at the news. During the party organized in his honor, he openly states his intention to find me. "I owe my success to the guidance Caleb Jennings has provided me all along. I hope everyone can help me find him and bring him back into the police force." Scoffing, I choose to ignore that. … In my previous life, I was the celebrated captain of a criminal investigation team. Yet, whenever I uncovered a clue, Nathan, a rookie in the city police department, would announce it first, beating me to it. After multiple incidents like this, everyone started saying that I was past my prime. To prove myself, I worked myself to the bone for three months before finally locating the hideout of a human trafficking ring. However, when I arrived on the scene with my team, Nathan had already swept through the place. He was launched into stardom, becoming the rising star detective that everyone adored. As for me, the public mercilessly tore me apart, labeling me as incompetent and shaming me. Due to the pressure from work and the negative public opinion directed at me, my mind was distracted. I ended up getting killed while hunting down the remnants of the trafficking ring. When I open my eyes again, I find that I'd gone back in time—to the day we launch a raid on the human traffickers' hideout.

When my husband returned home to visit his parents, I noticed that he forgot to bring back the specialties he had bought. I ran after him, only to find him getting out of a car in a suit. His childhood friend stepped forward to welcome him. They held hands and smiled as they looked into each other’s eyes. They looked like a happy, newlywed couple. Only when my husband saw me standing not too far away did he hurriedly distance himself from his childhood friend. “Her mother’s critically ill, and her mother’s only wish is to see her get married. I’m just helping her.” I simply smiled. I pushed him right back to his childhood friend’s side and started cheering with everyone else. “When’s the baby coming?! I’ll be sure to wrap a nice gift!”

All I did was post a photo of the exquisite pink diamond necklace my dad gave me for my birthday. An intern, however, confronted me in front of everyone. “Miss Anderson, why is my necklace with you? Do you think being a manager gives you the right to steal from others?” I calmly explained that it was a birthday gift from my dad, personally purchased at an auction. She didn’t believe me. Instead, she pulled out surveillance footage showing me entering and leaving her office and flat-out accused me of being a thief. “Some people can’t get what they want, so they resort to stealing. Do you honestly think taking a necklace means you can take over someone’s entire life? And you’re actually trying to pass yourself off as the heiress of Anderson Corporation? Isn’t that completely ridiculous?”