99/108

付き合っている彼氏・望月舟矢（もちずき　しゅうや）の家が代々伝わるネックレスを探すため、私・杉本雨音（すぎもと　あまね）は40度の高熱をこらえながら雪の中で5時間も探し続けた。 やっと見つけた後、私は彼氏にそれを渡し、家に帰って休もうと思ったが、なんだかまだ気がかりで戻った。 ところが、彼氏が私が見つけたネックレスをゴミ箱に投げ捨て、仲間と哄笑しているのを目撃してしまった。 「舟矢さん、最高だよ！雨音の兄貴を懲らしめるために、妹の雨音をからかうなんてさ。これであいつ、悔しくて仕方なくなるだろうな！」 「雨音も本当にバカだな。90回以上もからかわれてるのに、まだ舟矢さんにベッタリだなんて。佳奈（かな）こそが舟矢さんの一番好きな人だって、まったくわかってないんだよな」 「雨音の兄貴が舟矢に逆らうからだよ。雨音に99回仕返ししたら、すべての動画をその兄貴に送ってやろうぜ。あいつ絶対キレるから！」

加藤翔太（かとう しょうた）は、私のことを愛していない。私たちの娘でさえ、大切に思っていない。 彼の心は、初恋の人にしか向けられていないのだ。 彼女の心の中の理想の男であり続けたいがために、娘にパパと呼ばせることさえ許さず、「おじさん」と呼ばせ続けてきた。 初恋の人が妊娠し、海外に嫁ぐと知ったその夜、翔太は酔い潰れ、初めて夫として、父親としての責任を取ろうと決意した。 家に戻った彼に、娘は百枚の許しチケットを渡した。私は、チケットが一枚もなくなったその日が、娘を連れて永遠に彼の前から消える時だと、静かに告げた。 翔太は私たちを強く抱きしめ、「二度と寂しい思いはさせない」と誓った。 それからの5年間の内緒の婚姻生活では、彼は確かに良き父親となり、良き夫となった。許しチケットは一枚も使われることはなかった。 しかし、そんな平穏は、初恋の人が彼女の娘を連れて戻って来たその日までだった。 翔太がその親子のために、何度も私たちを置き去りにするたび、私は静かに許しチケットを一枚ずつ破り捨てた。 そして今、残された許しチケットは、あと三枚だけ。

結婚式の前日、婚約者は私の本心を試すため、家族全員をクルーズ船に招く。 風が強く波が荒くなる時、彼は突然私の母を海に突き落とし、自らも海に飛び込む。 私は板挟みになり、焦りでいっぱいだ。 母は既にかなり水を飲み込みながらも、弱々しく私を押しのけて叫ぶ。「陽介を先に助けて！彼は泳げないの」 必死で川口陽介（かわぐちようすけ）を岸に引きずり上げ、母の元へ戻ると、彼女は既に息絶えている。 陽介は私が悲しみに泣き崩れるのを冷ややかに見ながら言う。「芝居はやめろ。君の母は若い頃水泳選手だっただろう？死ぬわけがない。 僕を真っ先に助けようとしなかった。佳恵の言う通り、君は僕を愛していない。 結婚式は延期だ。いつ君が反省して、母を連れて謝りに来た時、改めて結婚の話をしよう」 そう言うと、彼は幼なじみの藤原佳恵（ふじはらかえ）を連れて去っていく。 しかし彼は知らない。母が数年前の大病以来、もう水に入れなくなっていたことを。 今の彼の一押しが、直接、母の命を奪うことになったのだ。

私には、大好きな夫がいる。 だけど、結婚してからもその夫は私の義妹・胡桃（こもも）ばかりを優先して、喧嘩になることもしばしば。 口論になると、夫の誠司（せいじ）はいつだって【離婚】を切り出してくる。 私は誠司が大好きだから、いつも離婚を切り出されるとすぐに泣いて謝ってきた。 だけど、誠司が胡桃を優先する度に、喧嘩になる度に【離婚】と言う言葉を口にする度に──。 あれだけ大好きだった気持ちが冷めていく。 夫からの99回目の【離婚】の言葉。 99回目が、最後と決めていた。 私は夫と本当に離婚した。 もう、夫誠司には何の未練も、愛情も残っていない。 これからは、自分で一人で、生きていく──。 そう思っていた私の目の前に現れたのは、容姿端麗で、とても背の高い男性。 その男性は、私に告げた。 「もみじさん。俺と結婚を前提にお付き合いしてくれませんか？あなたが好きです」 その男性は、ただの会社員だと思っていたのに、大企業の社長で──。 全てを知った前夫の誠司が、私に泣きながら謝罪をし、離婚を取り消して欲しいと言ったけど。 私はもう既に大好きな旦那様がいるのだ。

ฉันคบหาดูใจกับเสิ่นสืออี้ เพื่อนสนิทที่สุดของพี่ชายมาสามปีแล้ว แต่เขาไม่ยอมเปิดเผยความสัมพันธ์ของเราเลย ทว่าฉันไม่เคยสงสัยในความรักที่เขามีต่อฉัน เพราะถึงแม้เขาจะเคยมีผู้หญิงมาแล้ว 99 คน แต่เขาก็เลิกมองหญิงอื่นเพื่อฉันนับตั้งแต่นั้นมา ต่อให้ฉันเป็นแค่หวัดเล็กน้อย เขาก็ยอมทิ้งโปรเจกต์มูลค่ากว่าห้าร้อยล้านแล้วรีบบึ่งกลับบ้านทันที กระทั่งถึงวันเกิดของฉัน ฉันเตรียมตัวจะบอกข่าวดีเรื่องตั้งครรภ์กับเสิ่นสืออี้อย่างมีความสุข แต่เขากลับลืมวันเกิดของฉันเป็นครั้งแรก และหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย แม่บ้านบอกฉันว่า เขาไปรับคนสำคัญที่กลับมาจากต่างประเทศ ฉันรีบตามไปที่สนามบิน เห็นเขากำลังถือช่อดอกไม้รอคอยผู้หญิงคนหนึ่งด้วยสีหน้าตื่นเต้นกังวล ผู้หญิงที่หน้าตาคล้ายกับฉันมาก ต่อมาพี่ชายบอกกับฉันว่า เธอคือรักแรกที่เสิ่นสืออี้ลืมไม่ลงไปชั่วชีวิต เสิ่นสืออี้เคยตัดขาดกับพ่อแม่เพื่อเธอ และหลังจากถูกทิ้งก็คลุ้มคลั่งจนเสียสติ เที่ยวตามหาตัวแทนที่คล้ายกับเธอมา 99 คนเพื่อให้มีชีวิตอยู่ต่อไปได้ ตอนที่พี่ชายพูดประโยคนี้ น้ำเสียงของพี่ชายเต็มไปด้วยความทอดถอนใจในความรักอันลึกซึ้งของเสิ่นสืออี้ โดยที่เขาไม่รู้เลยว่า น้องสาวที่เขาทะนุถนอมไว้กลางฝ่ามือ ก็คือหนึ่งในตัวแทนเหล่านั้น ฉันมองดูชายหญิงคู่นั้นอยู่นานแสนนาน ก่อนจะหันหลังกลับไปที่โรงพยาบาลอย่างไม่ลังเล “คุณหมอคะ เด็กคนนี้ ฉันไม่เอาไว้แล้วค่ะ”

ฉันขอร้องฟู่เยว่ชวน 99 ครั้ง ในที่สุดเขาก็ตกลงที่จะพาลูกสาวไปตั้งแคมป์บนภูเขาในวันเกิดเธอเมื่อฉันพบลูกสาวของฉันที่เชิงเขาในตอนกลางคืนของวันรุ่งขึ้น เธอตายแล้วในมือ เธอยังคงถือภาพครอบครัวไว้อย่างแน่น ฉันคุกเข่าต่อหน้าศพของลูกสาวอย่างใจสลาย แต่ฟู่เยว่ชวนกลับอัปเดตไอจีของเขา พร้อมแคปชั่นว่า คุณกับลูก ล้วนเป็นสมบัติของผม ในรูปถ่าย เขาและเพื่อนวัยเด็กของเขาจูงเด็กหญิงคนหนึ่ง กําลังมองพระอาทิตย์ตกที่ไกล ๆ ที่มุมล่างซ้ายของรูปถ่ายเผยให้เห็นมือเล็ก ๆ นั่นคือมือของลูกสาวของฉัน รูปภาพที่โหดร้ายนี้ถ่ายโดยลูกสาวของฉัน ……

สามีที่เป็นประธานบริษัทเชื่อมั่นว่าฉันเป็นผู้หญิงเห็นแก่เงิน ทุกครั้งที่เขาไปอยู่กับหญิงในดวงใจเพราะโรคซึมเศร้าของเธอกำเริบ เขาจะซื้อกระเป๋าแอร์เมสรุ่นลิมิเต็ดให้ฉันหนึ่งใบ แต่งงานมาครึ่งปี กระเป๋ากองเต็มห้องแต่งตัวแล้ว หลังจากได้กระเป๋าใบที่ 99 เขาพบว่าจู่ๆ ฉันก็เปลี่ยนไป ฉันไม่ได้อาละวาดอย่างเอาเป็นเอาตาย เพราะเขาไปอยู่กับหญิงในดวงใจอีกแล้ว แล้วก็ไม่ได้ฝ่าพายุโหมกระหน่ำไปหาเขา เพียงเพราะคำว่า “อยากเจอเธอ” อีกแล้ว ฉันขอเครื่องรางจากเขาเพียงชิ้นเดียว มอบให้ลูกของเราที่ยังไม่ลืมตาดูโลก พอพูดถึงลูก แววตาลู่เผยโจวอ่อนโยนเล็กน้อย “รออาการป่วยของโหรวโหรวดีขึ้นสักหน่อย ฉันจะไปตรวจครรภ์ที่โรงพยาบาลกับเธอ” ฉันขานรับอย่างว่าง่าย ไม่ได้บอกเขาว่าฉันแท้งตั้งแต่สิบวันที่แล้ว ระหว่างฉันกับเขา เหลือเพียงเอกสารการหย่าที่กำลังจะเซ็นชื่อเพียงฉบับเดียวเท่านั้น

ในโลกที่อย่างกับหนังแฟนตาซี เขาเกิดใหม่เป็นนักรบหุ่นล่ำพร้อมสกิลนักดาบเลเวล99 ทีแรกก็คิดว่าตัวเองเก่งที่สุด แต่ดันมีคนเจ๋งกว่า นั่นก็คือผัวเขา ใช่ผัว พระเจ้าให้เขาเกิดใหม่เป็นนักรบหล่อล่ำ..แต่ดันมีผัว

"เธอคือเด็กใสซื่อหน้าตาน่ารักมาก เเต่ดันเป็นเมียนักเลงที่มีใบหน้าหล่อดั่งเทพเจ้า เเต่นิสัยโคตรเถื่อน เลว โหด ปากเข็ง เย็นชา ไม่มีใครกล้าลำเส้นนอกจาก เมียเด็กที่ชื่อยาหยี..." เรื่องย่อ "เราเลิกกันเถอะค่ะเฮียศึก เค้าไม่อยากคบกับเฮียเเล้วฮึก!!" "เพราะ?" "มีคนส่งรูปมาให้เเละมีผู้หญิงน่าอกตู้มๆนั้งอยู่บนตักเฮียด้วย เฮียนอกใจเค้า หนูไม่รักเฮียศึกเเล้วเราเลิกกันฮึก!ฮื่อๆ" ตึกๆๆๆๆ จากนั้นเธอก็วิ่งหนีออกไปจากผับ99ที่ดังที่สุดไปด้วยความเสียใจใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตา ส่วนเขามองเธอด้วยสายตาเรียบนิ่งเกินจะคาดเดา โปรดติดตามชมกันในเนื้อหา เเนะนำตัวละคร พระเอกชื่อ พันศึก อายุ30ปี สถานะมีเมียเเล้ว นิสัยเป็นคนเย็นชา ขี้หึงสุดๆโหดกัับทุกคนยกเว้นเมีย พูดน้อยไม่ชอบสุงสิงกับใครนอกจากเพื่อนของเขาเท่านั้น ไม่เจ้าชู้รักเเค่ยาหยีคนเดียว ที่สำคัญเยโคตรเก่ง นางเอกชื่อ ยาหยี อายุ19ปี สถานะมีผัวเเล้วผัวโหดมาก นิสัยน่ารักใส่ซื่อ เชื่อคนง่าย ขี้หวง ขี้อ้อน โกรธง่ายหายเร็ว เกลียดผู้ชายเจ้าชู้

ครั้งที่ 99 ที่คู่หมั้นของฉัน—เดรเวน—ตัดสายใส่ ฉันก็ลากร่างที่แทบหมดแรงไปยังโบสถ์ของตระกูล มือกำใบเอกสารแน่นใบที่วินิจฉัยว่าเป็นโรคไตวายระยะสุดท้าย “คุณพ่อคะ ดิฉันขอสละสถานะจากตระกูลรอชชี่ และขอยกเลิกการหมั้นกับเดรเวน ฟรอสต์” คำพูดเพิ่งหลุดจากปาก พ่อแม่ก็พังประตูเข้ามาพร้อมกับน้องสาวบุญธรรมของฉัน—บิอังก้า พ่อของฉันซึ่งเป็นที่ปรึกษาของตระกูลไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว เขาตบฉันเต็มแรงต่อหน้าบาทหลวง “คู่หมั้นของแกคือมาเฟียอาวุโสผู้ทรงอิทธิพลในโลกของเรา แต่แกกลับกล้าดูหมิ่นเขาแบบนี้!” “แกกำลังเหยียบย่ำชื่อเสียงตระกูลต่อหน้าคนทั้งองค์กร!” แม่กระชากใบวินิจฉัยจากมือฉัน เหลือบดูเพียงครู่หนึ่งก่อนจะหัวเราะเยาะ “แกล้งป่วยเรียกร้องความสนใจอีกแล้วเหรอ คราวนี้อยากได้อะไรอีกล่ะ” บิอังก้าเกาะแขนพ่อแม่แน่น เสียงสั่นสะอื้น “ขอโทษนะพี่ พี่เอาที่นั่งในงานกาล่าของหนูไปก็ได้ ได้โปรดเถอะ หยุดสร้างปัญหาให้พ่อกับแม่สักที!” ฉันปาดเลือดที่ไหลจากจมูก ก่อนจะพูดซ้ำกับบาทหลวงอย่างสงบนิ่ง “ฉันไม่ใช่ลูกสาวของตระกูลรอชชี่อีกต่อไป และไม่คู่ควรกับพันธมิตรอย่างตระกูลฟรอสต์” “ฉันจะตายในอีกสามวัน ฉันต้องการให้การหมั้นนี้ถูกยกเลิกก่อนถึงวันนั้น”