99 Days In Months

ครั้งที่ 99 ที่คู่หมั้นของฉัน—เดรเวน—ตัดสายใส่ ฉันก็ลากร่างที่แทบหมดแรงไปยังโบสถ์ของตระกูล มือกำใบเอกสารแน่นใบที่วินิจฉัยว่าเป็นโรคไตวายระยะสุดท้าย “คุณพ่อคะ ดิฉันขอสละสถานะจากตระกูลรอชชี่ และขอยกเลิกการหมั้นกับเดรเวน ฟรอสต์” คำพูดเพิ่งหลุดจากปาก พ่อแม่ก็พังประตูเข้ามาพร้อมกับน้องสาวบุญธรรมของฉัน—บิอังก้า พ่อของฉันซึ่งเป็นที่ปรึกษาของตระกูลไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว เขาตบฉันเต็มแรงต่อหน้าบาทหลวง “คู่หมั้นของแกคือมาเฟียอาวุโสผู้ทรงอิทธิพลในโลกของเรา แต่แกกลับกล้าดูหมิ่นเขาแบบนี้!” “แกกำลังเหยียบย่ำชื่อเสียงตระกูลต่อหน้าคนทั้งองค์กร!” แม่กระชากใบวินิจฉัยจากมือฉัน เหลือบดูเพียงครู่หนึ่งก่อนจะหัวเราะเยาะ “แกล้งป่วยเรียกร้องความสนใจอีกแล้วเหรอ คราวนี้อยากได้อะไรอีกล่ะ” บิอังก้าเกาะแขนพ่อแม่แน่น เสียงสั่นสะอื้น “ขอโทษนะพี่ พี่เอาที่นั่งในงานกาล่าของหนูไปก็ได้ ได้โปรดเถอะ หยุดสร้างปัญหาให้พ่อกับแม่สักที!” ฉันปาดเลือดที่ไหลจากจมูก ก่อนจะพูดซ้ำกับบาทหลวงอย่างสงบนิ่ง “ฉันไม่ใช่ลูกสาวของตระกูลรอชชี่อีกต่อไป และไม่คู่ควรกับพันธมิตรอย่างตระกูลฟรอสต์” “ฉันจะตายในอีกสามวัน ฉันต้องการให้การหมั้นนี้ถูกยกเลิกก่อนถึงวันนั้น”

"เธอคือเด็กใสซื่อหน้าตาน่ารักมาก เเต่ดันเป็นเมียนักเลงที่มีใบหน้าหล่อดั่งเทพเจ้า เเต่นิสัยโคตรเถื่อน เลว โหด ปากเข็ง เย็นชา ไม่มีใครกล้าลำเส้นนอกจาก เมียเด็กที่ชื่อยาหยี..." เรื่องย่อ "เราเลิกกันเถอะค่ะเฮียศึก เค้าไม่อยากคบกับเฮียเเล้วฮึก!!" "เพราะ?" "มีคนส่งรูปมาให้เเละมีผู้หญิงน่าอกตู้มๆนั้งอยู่บนตักเฮียด้วย เฮียนอกใจเค้า หนูไม่รักเฮียศึกเเล้วเราเลิกกันฮึก!ฮื่อๆ" ตึกๆๆๆๆ จากนั้นเธอก็วิ่งหนีออกไปจากผับ99ที่ดังที่สุดไปด้วยความเสียใจใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตา ส่วนเขามองเธอด้วยสายตาเรียบนิ่งเกินจะคาดเดา โปรดติดตามชมกันในเนื้อหา เเนะนำตัวละคร พระเอกชื่อ พันศึก อายุ30ปี สถานะมีเมียเเล้ว นิสัยเป็นคนเย็นชา ขี้หึงสุดๆโหดกัับทุกคนยกเว้นเมีย พูดน้อยไม่ชอบสุงสิงกับใครนอกจากเพื่อนของเขาเท่านั้น ไม่เจ้าชู้รักเเค่ยาหยีคนเดียว ที่สำคัญเยโคตรเก่ง นางเอกชื่อ ยาหยี อายุ19ปี สถานะมีผัวเเล้วผัวโหดมาก นิสัยน่ารักใส่ซื่อ เชื่อคนง่าย ขี้หวง ขี้อ้อน โกรธง่ายหายเร็ว เกลียดผู้ชายเจ้าชู้

ในโลกที่อย่างกับหนังแฟนตาซี เขาเกิดใหม่เป็นนักรบหุ่นล่ำพร้อมสกิลนักดาบเลเวล99 ทีแรกก็คิดว่าตัวเองเก่งที่สุด แต่ดันมีคนเจ๋งกว่า นั่นก็คือผัวเขา ใช่ผัว พระเจ้าให้เขาเกิดใหม่เป็นนักรบหล่อล่ำ..แต่ดันมีผัว

Suamiku memberiku gelang batu giok setiap kali dia berselingkuh. Setelah empat tahun menikah, aku sudah menerima 99 gelang dan memaafkannya 99 kali. Kali ini dia pergi dinas selama tiga hari dan kembali dengan membawa gelang giok hijau kekaisaran bernilai puluhan miliar rupiah. Aku tahu sudah waktunya aku mengajukan gugatan cerai dengannya.

Clive Hawkins, who had been giving me the cold shoulder, posted on X. [First 100 likes get a breakup cash giveaway.] In no time, it had 99 likes and reposts. I knew he was waiting for me to give in, just like how I begged him to delete it during the ten times we fought before. But this time, I reposted it myself and wrote, [Count me in.] Then, I blocked him on every platform. Three days later, his sister messaged me. [Clive saved you a front row seat. Stop hiding and come back. As long as you show up, he's willing to forgive you.] I glanced at the plane ticket on my desk and replied. [I'm busy.] I really was busy. I’d been admitted to graduate school at Redstone University, and my flight was leaving that night for orientation. From then on, we would be separated by thousands of miles, never to see each other again.

Jasper Oakley's first love, Pauline Simmons, is about to get married. In order to make her regret her decision, Jasper volunteers to guard the border. In doing so, he chooses to abandon the General's Manor and me, his wife. I've written 99 letters to him, yet I've never received a response from him. On the third year, I don't write any letters anymore. One day, I'm sitting on a chaise lounge while drinking supplements delivered from the palace when Jasper suddenly returns to the manor. As he stares at my pregnancy bump of six months, he gnashes his teeth together angrily. "You never came to the border to visit me in the past three years of our marriage. Whose spawn are you pregnant with?" I remain nonchalant. "Since you refuse to treat your own wife nicely, someone else needs to pick up the slack, right?"

The Northern Pack had one unbreakable rule: the Alpha heir could never bond with a human girl. Despite that, Alpha Kieran Wolfe still formed a mate bond with me. To be with me, he openly defied the Elders' Council. He endured 99 lashes and was forced to kneel at the altar for three days and nights. Even as blood soaked through his shirt, he smiled at me and said, "Elise, don't be afraid. I only want you." Eventually, the Elders' Council finally relented and agreed to let Kieran leave with me. However, there was one condition: he had to leave a pure-blood heir behind for the Pack. From that moment on, the phrase I heard most from Kieran was "wait". The first time, Kieran asked me to wait while he got another she-wolf to carry his pup. He slept with Cecelia Donati 33 times until she was carrying his pup. The second time, he told me to wait again because the first pup was a female, and the Elders wanted a male. So, Kieran slept with Cecelia 99 more times until she was carrying his pup again. Just when I thought our ordeal was finally over, their daughter, Tyra Wolfe, accidentally ate wolfsbane at her Meet the Pup Party. Everyone was convinced I had poisoned her. When they threw me into the freezing cold storage room, Kieran stood at the doorway with bloodshot eyes. "I told you to wait..." His gaze was ice-cold and cutting. "You know what wolfsbane means to our kind. Why would you hurt my pup?" The words "my pup" hit me like a knife to the heart. My fingernails dug deep into my palms as the pain tore through me. When the storage room door opened again, I loosened my bloodied hands. This time, I was not going to wait anymore.

For her age, Annalia is too skeptical and callous. She indifferently accepted the move from the metropolis to a provincial town on the shores of the open sea. And with the same indifference, she agreed to spend a couple of months in a psychoneurological sanatorium. This is how her meaningless gray days would have passed, if not for new acquaintances from neighboring houses. Having become interested in Leah, they radically change her life and saturate her with all shades of emotions. But is she able to accept all the changes?

It was like a dream come true when the CEO of Sullivan Enterprises asked my hand in marriage. I was the trophy wife, the woman of his dreams: so high on a pedestal until it all came crashing down. He didn't marry me for love, oh no: he married me for revenge. For everything that my father had done, and I was pulled into the worst hell imaginable. Days, months of torture and torment. They say there's fire in love. But could there be love in a fire?

I stand in the hospital after my two older brothers decline all 99 of my phone calls. They finally appear, bringing with them the biological sister they found. My gentle eldest brother, who had once rescued me from my so-called abusive parents, raises his hand and slaps me across the face. "Cynthia, you're actually pretending to have a terminal illness just to compete with Sarah for our affection? And you came to this kind of place to frighten us?" I clutch my swollen cheek and listen as my second brother, who always says he'll trust me no matter what, holds Sarah in his arms and laughs out loud. "Are you trying to fake being sick to get our attention after seeing that Sarah is in poor health? "Just cut the act. You've been living in luxury since childhood and have always been in perfect health. How could you possibly be ill?" Sarah Crawford speaks up thoughtfully, "Don't blame her, you two. I think she just feels like I've stolen away your love for her, which is why she has become so unreasonable..." I look at the two brothers who have doted on me for ten years and suddenly feel that nothing matters anymore. After all, I only have seven days left to live. In seven days, everything will return to normal after my departure. But by then, they'll be the ones unable to accept it.