Girl Power Novels & Stories

ข้าวฟ่าง..(ฟารีดา) สาววัย 20 ปี เธอมีเรื่องชวนให้ติดตามค้นหา เธอเป็นนักศึกษาที่เก่งฉลาด เรียนดี ขับรถหรู ดูมีฐานะ แต่ไม่มีใครรู้เลยว่าเธอมีชีวิตอีกด้านที่สุดมหัศจรรย์ เธอเป็นสาวต่างชาติที่ครอบครัวมาอยู่ในเมืองไทยนานหลายปี เธอเกิดที่เมืองไทย พูดคุย ใช้ชีวิตแบบคนไทย แต่แล้วครอบครัวก็ต้องกลับแผ่นดินเกิดไปดูแลธุรกิจ เธอใช้ชีวิตที่เมืองไทยจนแทบจะเป็นคนไทยไปแล้ว จึงอยู่เรียนต่อและใช้ชีวิตที่นี่ โดยดูแลบริษัทที่ครอบครัวทิ้งไว้ให้ต่อไป เธอคือนักศึกษา และซีอีโอ ในเวลาเดียวกัน นี่คือสิ่งที่คนทั่วไปรู้เพียงเท่านั้น อีกมุมหนึ่งของข้าวฟ่างคือเธอค้นพบพลังพิเศษว่าเมื่อตัวเองเกิดความรู้สึกทางเพศแล้วช่วยตัวเองจนสำเร็จ เธอสามารถมีพลังสมองในการคิดคำนวนวางแผนแก้ไขปัญหาอุปสรรคทางธุรกิจได้ พลังพิเศษนี้เกิดขึ้นหลังจากเธอเริ่มมีเมนส์ครั้งแรก..เริ่มเป็นสาวเต็มตัว เธอรู้ว่าความฟินจากออกัสซัมทำให้ได้พลังวิเศษ แล้วถ้าได้ร่วมรักจนสำเร็จฟินแตก พลังพิเศษนั้นจะแปรเปลี่ยนไปอย่างไรหรือไม่ เธอกำลังเลือกว่า..ชายใดจะมา...ช่วยเธอ แล้วคุณคิดว่าสุดท้ายแล้วเธอจะเป็นอย่างไร?

ภายในคืนพระจันทร์เต็มดวงรอบตัวเงียบสงัดไร้เสียงผู้คนสัญจร ตึก ตัก ตึก ตักทว่าทำไมฉันถึงตั้งหน้าตั้งตาวิ่งอย่างไม่ลืมหูลืมตาออกมาจากม่านรูดบ้านั่นทั้งที่สภาพไม่เอื้ออำนวยมากเท่าไหร่นัก น้ำตาไหลรินออกมาตลอดทางฝ่ามือของตัวเองกอดลูบผิวไปมาเพื่อปลอบโยนว่าไม่ได้เกิดอะไรขึ้นทั้งที่ความจริงกับเดินสวนทางกันลิบลับ สิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนั้นผลมันส่งมาถึงยังวันนี้... “เอาตังค์มานังซานมีเท่าไหร่ก็เอามาให้หมด อย่าคิดอุบไว้เชียวเห็นแก่ความหน้าด้านหอบลูกมาอยู่กับคนอื่นบ้าง มีอย่างที่ไหนให้เป็นขี้ปากชาวบ้านอับอายกันไปทั้งบ้านกับไอ้คำว่าท้องไม่มีพ่อเนี่ย!” “มีลูกติดพ่วงให้เป็นภาระใครเขาจะเอาไปทำเมียต่อ” “ป้า... พี่ฝ้าย...” “หรือมันไม่จริงเอาหน้าผัวแกมาดูดิไอ้ที่มันทำแกท้องไม่พ่ออ่ะ!” หญิงสาวมองเหยียดด้วยหางตาอีกทั้งยังยกริมฝีปากทำรังเกียจ “ติดตัวมันไม่มีหรอกแม่แต่ในไอ้นี่มันมี อีซานมันฝากเอาไว้ มึงไปถอนมาถ้าไม่อยากให้ลูกมึงเจ็บตัว!”

รักแหละ แต่ไม่รู้ต้องทำยังไง ก็คนมันไม่เคยมีน้องนี่หว่า อยากเห็นหน้าแต่ว่าก็กลัวห้ามใจตัวเองไม่ได้...

คนอย่างเธอ อยากได้อะไรก็ต้องได้ ยิ่งอะไรที่ได้มายาก ๆ มันยิ่งท้าทาย เหมือนกับที่เธออยากได้ผู้ชายจอมเย็นชาคนนั้นแต่เขาดันมีเจ้าของ

คิดว่าหล่อลากไส้จัญไรลากดินแล้วผู้หญิงทุกคนต้องสยบให้เหรอ ไม่หรอกมั้ง อย่างน้อยก็ไม่รวมขนมคนสวยเซ็กซี่น่ารักดูดีมีเสน่ห์คนนี้ก็แล้วกัน!

“เดี๋ยวๆ พี่จะตามทำไมนักหนาเนี้ย ไม่มีงาน มีการ ทำกับเขาหรือไง” “ไปเดตกับฉันก่อนซิ” “พี่จะบ้าหรือไง จะชวนสาวไปเดตแต่มาตามบังคับเนี่ยนะ!” “ก็อยากไปเดตด้วยไง” “โอ๊ย!!! จะดึงเปียหนูทำไมเนี้ย! เจ็บนะ” เมื่อหญิงสาวไม่ยอมหยุดเดินหนี หนุ่มมาดขี้เล่นแต่ออกทื่อๆไปสักหน่อยก็คว้าเปียสองข้างของเธอดึงให้หยุดเดิน “อยากไม่ยอมหยุดเดินทำไม” “เชื่อเขาเลย! ดูหน้าหนูด้วย แว่นหนาขนาดนี้มีอะไรให้มาสนใจไม่ทราบ หล่อซะเปล่า” หญิงสาวผมเปียใส่แว่นเอ่ย “เธอฮอตจะตายไป ฉันเห็นตอนเธอถอดแว่นแล้ว” “พูดอะไรของพี่” “คอสเพย์สัปดาห์ก่อน” “!!!!!!!!!”

‘พี่ไม่มีวันรักโมเลยหรอคะ สักนิดก็ไม่มีเลยหรอ’///‘ฉันขอโทษนะโม เราหย่ากันเถอะ เธอไม่ต้องมาทนเจ็บปวดเพราะคนอย่างฉันอีก’

เจษ = “ฉันยินดีชดใช้ค่าเสียหายให้เธอนะ” นิลิน = “ไม่ต้องค่ะ ฉันไม่ได้ขายตัว! ‘พี่ไม่มีวันรักโมเลยหรอคะ สักนิดก็ไม่มีเลยหรอ’///‘ฉันขอโทษนะโม เราหย่ากันเถอะ เธอไม่ต้องมาทนเจ็บปวดเพราะคนอย่างฉันอีก’

คนปกติไม่มีทางประโคมแบรนด์เนมตั้งแต่หัวจรดเท้าเพื่อเดินตากฝนแน่นอน เธอน่าจะป่วยอยู่หน่อยๆ.. คุณหนูสติฟั่นเฟือนเผยรอยยิ้มราวกับโจ๊กเกอร์สาว เธอถอนหายใจ เลียริมฝีปากบางๆ นอนหงายแผ่ราบลงบนหลังคารถหรูของแอชตัน กายบางเปียกชุ่มไปด้วยเม็ดฝน เธอพลิกตัวทันควัน นอนตะแคงแอ่นสะโพกจนเห็นสัดส่วนชัดเจน สายตาอันตรายและรอยยิ้มที่แสนยั่วยวน “Sex with me” “….” “นอนกับฉันสักครั้งสิ” เพราะเธอคือคุณหนูที่สติฟั่นเฟือน.. ทายาทจิวเวลรี่ชื่อดัง หลังจากบริษัทล้มละลาย พ่อก็วางเเผนให้เธอกับแม่ลาลับไปจากโลกนี้แบบสามคนพ่อแม่ลูก แต่กลับเป็นเธอ ที่รอดมาเพียงลำพัง ภาพที่เห็นว่าพ่อพยายามปลิดชีวิตทั้งเธอและแม่นั้นจำไม่ลืมเป็นภาพจำที่แสนจะหดหู่ เธอได้รับแผลทางใจตั้งแต่นาทีนั้นเป็นต้นมา จากคุณหนูที่ใช้ชีวิตอู่ฟู่ประหนึ่งเจ้าหญิงกลายเป็นหญิงสาวสติฟั่นเฟือน เป็นคนบ้าที่แสนจะเอาแต่ใจในสายตาของทุกคน

ลอนดอน ค.ศ. ๑๘๘๘ มหานครที่รุ่งโรจน์ด้วยแสงตะเกียงแก๊ส แต่กลับเน่าเฟะด้วยคราบเลือดในย่านไวท์แชปเพิล เมื่อฆาตกรต่อเนื่องฉายาแจ็ค เดอะ ริปเปอร์ เริ่มออกล่าท้าทายกฎหมาย ทิ้งไว้เพียงศพที่ถูกเฉือนอย่างวิจิตรและความหวาดกลัวที่กัดกินหัวใจผู้คน เอวาลิน นักข่าวสาวผู้ยึดมั่นในความยุติธรรมรู้ดีว่าในฐานะผู้หญิง เธอไม่มีสิทธิ์ส่งเสียงในโลกที่ชายเป็นใหญ่ เธอจึงต้องละทิ้งกระโปรงลูกไม้ แล้วสวมรอยเป็นเด็กหนุ่ม เพื่อแทรกตัวเข้าไปในตรอกมืดที่ตำรวจไม่เคยย่างกราย และบันทึกสิ่งที่โลกไม่เคยได้รับรู้ แต่แผนการของเธอกลับสะดุดลง เมื่อเธอต้องเผชิญหน้ากับอีธานนาย ตำรวจหนุ่มผู้เฉียบคมจากสกอตแลนด์ยาร์ด ผู้มาพร้อมกับเสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและดวงตาสีเทาที่คอยจ้องจับผิดทุกการเคลื่อนไหวของเธอ จากการไล่ล่าในฐานะผู้ต้องสงสัยกลับกลายเป็นการเดิมพันด้วยชีวิต เมื่อทั้งคู่ต่างถลำลึกเข้าสู่เกมของฆาตกรที่เฝ้ามองพวกเขาอยู่ในเงามืด หนึ่งคนออกล่าเพื่อปิดคดี หนึ่งคนเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อเปิดโปง ท่าม กลางหมอกหนาที่พันธนาการความจริงและหัวใจ เอวาลินจะรักษาตัวตนของเธอไว้ได้นานแค่ไหน? เมื่อศัตรูที่ร้ายกาจที่สุดอาจไม่ใช่ฆาตกรที่ถือมีด แต่อาจเป็นความเชื่อใจที่เธอมีให้แก่นายตำรวจผู้ครองถือกุญแจไขความลับของเธอไว้ในมือ