Abandoned Hospital Clark Romane & Geschichten

*************** CLARK'S POV: Sa wakas, natapos din ang groundbreaking ceremony ng public hospital na ipapatayo niya sa lungsod nila. Pinush niya talaga ang project na 'yon kahit pa patapos na ang term niya. Project na 'yon para sa mga mahihirap na nasasakupan niya para hindi na pupunta pa ang mga ito sa malalayong lugar sakaling magkasakit sila. At ang kagandahan ng ospital na iyon ay libre para sa mga mahihirap.

Bumuntong hininga siya at bumalik sa kumpanya. Sa pribadong ospital na pinamamahalaan ng Dee Corporation, si Claire ay sumailalim sa ilang mga pagsusuri at napag alamang maayos, bukod sa pagkabigla at concussion na dulot ng aksidente. Nabanggit din ng doktor na magiging maayos siya pagkatapos ng ilang araw na pahinga. Nakaupo si Clifford sa tabi ng kanyang hospital bed. Nang mapansin ang bukol sa kanyang noo at ang kanyang maputlang mukha, inaliw niya ang kanyang sinabi, 'Huwag kang mag alala, kailangan mo lang manatili dito ng ilang araw para sa mga layunin ng pagmamasid.'

ani Mayora, ang lider sa selda na kinaroonan ni Claire. Kasalukuyan nilang nililinis ang mess hall kung saan kumukuha ng pagkain ang lahat ng bilanggo. Subalit gaya ng mga nakaraang araw, hindi mapigilan ni Claire ang sarili na dumungaw sa bintana, umaasang may makita siyang kakilala upang makapagtanong kung kumusta na ang kanyang anak na si Clark. Last she heard was that her son was in a coma dahil sa tinamo nitong tama ng bala sa tiyan nang magkaroon ng engkwentro sa abandonadong bahay. Mula noon, wala na siyang balita pa sa anak.

huling sambit nito bago sila tuluyang nabangga. Iyan ang huling narinig ko mula sa kanya bago tuluyang nilamon ako ng dilim. Paggising ko ay nasa hospital na ako, unang hinanap ko agad si Clark pero isang masamang balita ang sumalubong sa akin 'yon ay ang malaman na wala na siya, iniwan niya na ako.

biglang sigaw niya sa akin. Hindi pa ito naka move sa palaka? "Eh di hanap mo ako ng palaka!" saad ko naman. Napapailing ito sa akin. Pagdating namin sa Hospital agad kami nagtanong kung may unclaimed na bangkay. Agad naman kami dinala sa punenarya. Ang higpit ng kapit sa akin ni Clayton. "Fuck! Huwag mo sabihin, bibitbitin natin iyan!" galit na saad niya.

Sa likod sila ng university pumasok mabuti na lamang at mukhang ka-close ng mga ito ang guard na nagbabantay doon. Sa clinic sila dumiretso kung saan nadatnan nila si Clive. Kaibigan din nila Nich si Clive na malapit na matapos sa kursong medisina. Ang daddy ni Clive ang head ng university’s clinic at isang respetadong propesor doon. Board member din ito ng isang kilalang private hospital sa lugar nila. “Clive pare.” bati ni Spencer dito na pabalang na inihiga si Torrence sa hospital bed. Kulang na lamang ay itapon nito ang kaibigan sa kama na siyang ikinangiwi nito.

Wala siyang masyadong alam tungkol sa Rumble Club, ngunit pagkatapos makinig kay Maryann, napagtanto niyang si Sawyer ay katulad ni Clark. Hindi nagtagal, nakarating sila sa Parkview Hospital, na karamihan ay nagsisilbi sa mga mayayaman. Pati na rin ang pagbibigay ng first-class na serbisyo, sineseryoso din ng ospital ang seguridad. Nag-flash si Maryann ng hospital pass, tiniyak si Alex, at pagkatapos ay pumasok na sila. Ang mga security guard, gayundin ang ilang opisyal ng pulis ay nagpatrolya sa mga bulwagan, at ang mga doktor at kautusan ay sumugod sa buong lugar. Sinundan ni Alex si Maryann sa isang silid, at pagkatapos ay nakita niya ang isang grupo ng mga tao, kabilang ang mga opisyal

Punung-puno ng emosyon ang kanyang boses, at ang kanyang pag-iyak ay punong-puno din ng matinding sakit. Diyos lang ang nakakaalam kung gaano siya nagsumikap na umiwas kay Clark sa lahat ng taon na lumipas. Para makalimutan niya si Clark, para lumayo sa mundo nito, at para hindi na muling mabuhay na palaging hinahabol ng mga taong may kutsilyo sa kalye. Iniwan niya ang kanyang tirahan at ipinagkatiwala ang kanyang kapatid na may malubhang sakit sa kanyang iresponsableng ama, upang tuluyang makaiwas sa anumang koneksyon kay Clark sa buong buhay niya, at mamuhay na lang ng tahimik.

Nalaglag ang kamay ni Althea, nanginig ang tuhod niya. “Hindi ko alam kung paano umabot dito…” bulong ni Mara. “Pero si Clarisse ang huling nagpunta sa hospital kanina. Siguro siya ang source.” Naluha si Althea. “Bakit niya ginagawa ‘to?” --- Samantala, sa hospital, nagsimula nang kumalat ang usap-usapan. Habang nagro-round si Adrian, naririnig niya ang mga bulungan.

“Oo. Pero kailangan muna nating magpahinga nang kahit ilang ataw. Kailangan nating paghandaan ito.” “Teka,” sabi bigla ni Amon, umuupo at nag-iinat. “May naalala pala ako bago ako makalabas sa kulungan.” Nilingon namin siya. “May narinig akong dalawang bantay na nagsasalita. Sabi nila, ‘yung Main Facility daw, nasa pinaka-ilalim ng isang lumang hospital. Abandoned hospital. Hindi ko lang nakuha kung saan banda, basta alam kong hospital.”