Akong Adalah

Sa araw ng kasal ko, dumating ang first love ng fiance ko sa wedding ceremony suot ang parehong haute couture gown na gaya ng sa akin. Pinanood ko silang tumayo ng magkasama sa entrance, binabati ang mga bisita na para bang sila ang bride at groom. Nanatili akong mahinahon, pinuri ko sila, sinabi ko na bagay sila sa isa’t isa—maganda at matalino, itinadhana sila para sa isa’t isa. Napaluha ang babae at umalis. Gayunpaman, ang fiance ko, ay hindi nagdalawang-isip na ipahiya ako sa harap ng lahat, inakusahan niya ako na mapaghiganti at makitid ang pag-iisip. Noong matapos ang wedding banquet, umalis siya para sa dapat sana ay honeymoon namin—at siya ang kasama niya. Hindi ako nakipagtalo o gumawa ng eksena. Sa halip, palihim akong nag-book ng appointment para sa abortion.

Ang boyfriend ko ay itinuturing na prince charming sa aming social circle, ngunit sa selebrasyon ng kaarawan ko sa isang yate, tinulak niya ako sa dagat para lang magpakitang-gilas sa isa pang babae mula sa aming university, pinagtawanan nila ang takot ko sa tubig. Lingid sa kaalaman niya, mayroon akong aquaphobia. Dahil dito, sinugod ako sa ICU habang nagawa naman niyang makuha ang puso ng campus belle. Noong nagising ako, nasa tabi ko siya at humihingi ng kapatawaran, ngunit wala akong ideya kung sino siya. “Pasensya na, kilala ba kita?” Tanong ko, takang-taka ako. Pinaliwanag ng doktor na nawala ang ibang alaala ko. Subalit, patuloy niyang ipinagpilitan na siya ang boyfriend ko. Hindi ko napigilang makipagtalo sa kanya. “Imposible! Si Raleigh Landon ang boyfriend ko!” Alam ng lahat na si Raleigh Landon ang pinakamumuhian niyang kaaway.

Matapos mamatay ng aking asawa sa isang car accident, walang sawa akong nagtrabaho sa pagpapatakbo ng isang maliit na restawran upang palakihin ang aking anak na si Henry. Bago ang kasal ni Henry, nanalo ako ng walong milyon sa lotto. Tuwang-tuwa ako, nagpasya akong ibenta ang restaurant at sa wakas ay tamasahin ang pagreretiro. Kaya naman, tumawag ako upang sabihin kay Henry ang tungkol sa pagbebenta ng restaurant, ang kanyang karaniwang magalang na fiancee ay nagbago ang ugali. "Hindi mo naman inaasahan na susuportahan ka namin, 'di ba? Halos kaka-simula lang natin magtrabaho!" Binantaan niya pa si Henry, "Kung gagastusan mo ang mama mo gamit ang pera natin, hindi na natin itutuloy ang kasal!" Nakipagtalo sa kanya si Henry ngunit pagkatapos ay sinigurado, at nangako siya, "Nagsumikap ka na nang husto, Ma. Aalagaan kita." Gumanda ang pakiramdam ko, Binalak kong bigyan siya ng dalawang milyon para makapagsimula ng negosyo. Kinabukasan, nakatanggap ako ng tawag na nagsasabing si Henry ay nasangkot sa car accident at agad na nangangailangan ng limampung libo para sa operasyon. Agad kong ipinadala ang pera, ngunit pagkatapos, nawala si Henry. Desperado, matapang akong dumaan sa isang bagyo upang hanapin siya sa lungsod niya, ngunit napunta lamang ako sa isang kasalan sa isang mamahaling hotel. Naroon si Henry, nakikipag-toast sa isa pang babae “Ma.” Ah, at ang katabi niya? Ang aking “patay” na asawa mula noong nakaraang sampung taon.

Lumaki akong salat sa lahat ng bagay. Ang pangangalakal ng basura ang tanging ikinabubuhay ng pamilya. Salat man sa buhay, marami mang kakulangan sa lahat ng bagay, buo naman ang pamilya. Ngunit, isang trahedya ang magbabago sa simpleng mundong kinalakhan. Trahedyang nanaisin na lamang panatilihin, at hindi na gugustuhing harapin ang katotohanan sa kasinungalingan...

"Hector, totoo ang sinabi ko sayo. Gusto kong magka-in love-an tayo, at magkasama nang seryoso, tulad ng magkasintahan, mula sa pagiging estranghero hanggang sa magkaintindihan tayo. Gusto kong maranasan yung pakiramdam na pantay tayo. Ikaw si Hector, bilang si Hector na asawa ko at hindi tiyuhin ng ibang tao, at ako si Anne bilang si Anne na asawa mo at hindi kasintahan ng ibang tao. Mag-ipon tayo ng mga alaala, isang taon, dalawang taon, tatlong taon, sampung taon, kung okay lang sayo?" Inabot ako ni Hector at hinila para umupo sa kanyang kandungan, at sinabi nang mahinahon "Okay, pero, love, wala akong karanasan, kailangan mo akong turuan pa. Pero..." Hindi ko alam kung sinasadya ni Hector na biglang huminto at hinaplos ang kaniyang maiinit na labi sa gilid ng aking mukha "Pero... Pagdating sa pagkahulog, dapat ang lalaki ang mag-initiate. Maghintay ka lang, susuyuin kita."

Sa kaarawan ng anak ko, ang asawa ko ay hiniling sa kanyang first love na sunduin ang anak namin sa bahay. Noong nagpupumilit akong tumanggi na payagan siyang umalis, nagkaroon ng malaking sunog sa hallway habang nag-aaway kami. Tinamaan ako ng mga bumabagsak na piraso ng nasusunog na kahoy, at nagsimulang tumulo ang dugo mula sa ulo ko. Pero, ang anak ko ay ligtas habang nakahiga sa ilalim ko. Ang asawa ko, na bumbero, ay iniligtas kami. Pero ang binigyan niya ang nag-iisang gas mask sa kanyang first love. “Mahina ang pangangatawan ni Miss Leia. Ama, pakiusap ilabas mo muna siya. Ma, hintayin mo na iligtas ka ng ibang mga bumbero!” Pinanood ko silang umalis habang nakangiti ako ng ng mapait. Mukhang pareho na nilang nakalimutan na may matinding asthma ako at ang katotohanang mamamatay ako dahil wala akong gas mask.

WARNING: RATED SPG! Sa loob ng limang mahabang taon, para akong kanaryo na nakakulong sa isang hawla na inaalagaan, pinalamutian, o ginagamit lamang sa kanyang kapritso. My existence revolved around being fed, dressed up, and trotted out when he desired my company. Life with a billionaire bachelor had its perks, and though I often likened myself to a slave, I harbored no complaints as long as the money flowed freely. Yet, as the years passed, the weight of my imprisonment grew heavier, each golden moment tinged with the bittersweet taste of longing. But the saga of my confinement finally reached its conclusion. Bumalik ang kanyang pag-ibig, at sa hindi inaasahang pag-ikot ng kapalaran, pinalaya niya ako para pakasalan ang babaeng mahal niya. Gayunpaman, nang magsimula akong umalis, isang hindi inaasahang bigat ang bumalot sa aking kalooban. Ito ba ay ang pagkawala ng pinansyal na seguridad na nakasanayan ko na, o ako, marahil, ay nahulog nang lubusan sa kanya?

I'm only sixteen ng makilala ko si Franz Zorego, ang hot business man na mas matanda sakin ng s'yam na taon. Unang kita ko pa lang sa kanya nasabi ko agad sa sarili ko na itong ang lalaking mamahalin ko. Kaya naman ginawa ko ang lahat para akalain nito na nasa tamang edad na ako. Pero hindi naitatago ang sikreto ng matagal na panahon. Dahil natuklasan nito na isa lang akong highschool student sa paaralang mismong pag aari ng kanilang pamilya. Mula noon ay umiwas na ito sa akin at 'di na ako pinapansin. Aaminin ko nasasaktan ako sa pag iwas nito pero anong magagawa ng isang gaya ko? Sabi nga nila isa lang akong hamak na bata na pagdating ng panahon mawawala at mababago rin ang nararamdaman. Totoo ba ang gano'n? Paano kung hindi?

Ang ideal man ko ay isang lalaking mabait, gwapo, kaya akong protektahan sa kahit ano, masarap kasama at syempre yung ako lang ang babaeng tinitibok ng puso nya. kaso, sa di inaasahang pagkakataon nabuntis ako. Nabuntis ng isang casanova. hindi namin gusto ang isat isa pero paano nga ba namin haharapin ang buhay mag asawa? how is life Marrying A Casanova?

Hindi ko kailanman inakala na ang isang pagkakamali ay magdadala sa akin sa mundo ng mafia—isang mundong puno ng kapangyarihan, kasalanan, at lihim. Ako si Freya Alcantara, ang anak ng isang makapangyarihang pamilya na matagal ko nang tinakasan. Rebelde ako, matapang, at handang lumaban para sa sarili kong kalayaan. Pero lahat ng iyon ay nagbago nang makilala ko si Torren Villanueva—ang lalaking kinatatakutan ng buong underworld. Cold. Ruthless. Untouchable. Ganito siya kilala ng lahat. Pero sa akin… iba ang tingin niya. Mula sa unang sandaling nagtagpo ang aming mga mata, may kakaibang tensyon na hindi ko maipaliwanag. Para bang may lihim siyang desisyon na ginawa tungkol sa akin—at wala akong say sa bagay na iyon. Torren is a man who always gets what he wants. At sa isang iglap, ako ang naging bagong obsession ng mafia king. Pinilit niya akong manatili sa mundo niya—isang mundong puno ng panganib, kapangyarihan, at mga lihim na hindi dapat malaman ng kahit sino. Kahit galit ako sa kanya, kahit pilit kong nilalabanan ang kontrol niya… hindi ko maitatanggi ang kakaibang hatak na nararamdaman ko sa bawat titig at bawat salita niya. Pero habang lumalalim ang pagkahumaling niya sa akin, mas lumalapit din ang mga kaaway na handang sirain ang lahat. Sa mundong pinamumunuan ni Torren, walang ligtas. Walang kalayaan. At ang pinaka-nakakatakot na katotohanan? Hindi ko na alam kung gusto ko pa bang makawala sa kanya… o kung unti-unti na rin akong nahuhulog sa lalaking maaaring sisira sa akin.