Baka Updates Novels & Stories

Too Late, Husband: I Don't Love You Anymore Nang mag-viral sa social media si Jam Gonzalez at pagbintangang kabit ng libo-libong netizens, ang kanyang asawang si Clint Hawthorne ay abala sa pagsundo sa babaeng matagal nang laman ng puso nito. Sa loob ng tatlong taon ng malamig na pagsasama, itinago ni Clint ang kanilang kasal sa publiko. Pinakasalan niya si Jam hindi dahil sa pag-ibig, kundi dahil perpekto itong gumanap bilang isang huwarang asawa. Tahimik, maunawain, at laging handang magsakripisyo. Kaya naman naniniwala ang lahat na kahit gaano siya masaktan o balewalain, mananatili siyang tapat kay Clint. Nang kumalat ang balitang gusto ni Jam ng diborsyo, walang naniwala. “Hindi niya gagawin iyon,” kampanteng sabi ni Clint. “Masyado siyang matino para iwan ako.” At nang sabihin ng iba na baka seryoso na si Jam, ngumiti lamang siya. “Nagpapahabol lang iyon.” Ngunit sa pagkakataong ito, nagkamali siya. Dahil imbes na magmakaawa, tahimik na tinalikuran ni Jam ang lalaking minahal niya nang buong puso. Bumalik siya sa industriya ng entertainment at muling binuo ang buhay na minsang isinuko niya para sa kasal nilang walang pagmamahal. Habang sunod-sunod ang kanyang mga proyekto, parangal, at tagumpay, lalo siyang nagniningning sa ilalim ng spotlight. Mula sa pagiging babaeng kilala lamang bilang asawa ni Clint Hawthorne, naging isa siyang bituin na hinahangaan ng buong bansa. At saka lamang napagtanto ni Clint ang isang masakit na katotohanan. Hindi si Jam ang masuwerte dahil naging asawa niya. Siya ang masuwerte noon dahil minahal siya ni Jam. Ngayon, handa siyang gawin ang lahat para mabawi ang babaeng binale-wala niya. Ngunit paano kung huli na ang lahat? Nang lumuhod si Clint at muling hingin ang kanyang pagmamahal, isang malamig na ngiti lamang ang isinagot ni Jam. “I’m sorry, Clint. Hindi ko na kayang magpanggap na mahal pa kita.”

Bumukas ang malaking pintuan sa harap ko, at narito ang lalaking minamahal ko, ang mata'y walang damdamin habang lumalapit ako sa altar. Ngumiti ako kahit na masikip ang dibdib ko. Narinig ko ang musika habang dahan-dahang naglalakad patungo sa lalaking naghihintay sa harap. Si Kiel, nakatitig nang seryoso sa akin. Walang kahit anong kasiyahan ang makikita sa kanyang mukha, at ito'y nagdulot ng kirot sa aking puso. Iniharap ko ang aking kamay, ngunit itinuring niyang wala ito at agad na umusad patungo sa harap ng pari. Iniwan akong nakatambad ang kamay sa ere. Yumuko ako, bahagyang nahihiya. Sumunod ako sa harap ng pari, at sinimulan na ang misa. "Maari mo nang halikan ang iyong asawa," ang sabi ng pari. Humarap ako kay Kiel, inaasahan ang isang halik sa labi, ngunit sa pisngi lamang ito dumapo. "Nakuha mo na ang titulong Mrs. Valerian, ngunit tiyak kong hindi mo makukuha ang aking pagmamahal," bulong niya. Pumikit ako, at naramdaman ang sakit sa aking puso. "Tandaan mo 'yan, Sam? Hindi mo makukuha ang aking pagmamahal dahil may iniibig na ako," dagdag niya habang nagpalakpakan na ang mga tao. Tumulo ang isang butil na luha. "Sarap mong pagmasdan habang umiiyak," layo na nito sa akin pagkatapos ng mga salitang iyon at agad na lumabas ng simbahan. Pinalis ko ang luha ko at mag-isang ngumiti sa harap ng mga taong masaya para sa amin. Kumikirot ang dibdib ko sa likod ng aking mga ngiti. Daig ko pa ang sinaksak, ngunit hindi ko pinahalata. "Saan pupunta ang asawa mo?" inosenteng tanong ng isang matanda. Ngumiti ako, ngunit hindi na nagbigay ng pagsasalita. "Baka excited lang," mapanukso ng isa. Tumawa ako, kahit na parang pinipiga ang puso ko. Ako si Samantha Alexandria Perez, o dapat bang sabihin Samantha Alexandria Perez Valerian, and I am his unwanted wife.

She is a nanny—funny, chaotic, and lovely. He is a boss—mysterious, dangerous, and a total maniac. When their paths unexpectedly cross, will a chaotic war break out, or will a love so unstoppable ignite even in the darkest corners of his world?

"Hello Bestie.. Kumusta?" sagot ni Roldan sa kabilang linya. "Bestie, help!!!! Hindi ko na kaya" habol ang hininga na sagot ni Carissa. "Bestie, what happened.... Saan ka ngayon pupuntahan kita" natataranta na sagot ni Roldan. Humihikbi na sumagot si Carissa " Dito sa park Bestie.. Please puntuhan mo ako.. Hindi ko na kaya... Nakipaghiwalay na siya sa akin...... Ang sakit...... Sakit.." sumisigok na sagot ni Carissa. Halatang pinipilit na lang nitong magsalita. "Saang Park Bestie??? Please hold on.. Wag mong masyadong isipin ang problema.. Pupuntahan kita diyan promise.. Send mo sa akin ang location mo ok????... Tarantang sagot ni Roldan. Hindi sumagot si Carissa.. Patuloy lang ito sa pagluha. " Hello Bestie naririnig mo ba ako?? Send mo sa akin ang location mo Para napuntahan kita." halos nagmamakaawa na wika ni Roldan. Alam niya kasi na wala sa huwesyo ang kanyang kaibigan baka mapahamak ito. "Bestie please magsalita ka naman. Sige na send mo na sa akin kung saan ka. Paalis na ako.... Nandito na ako sa kotse." wika ulit ni Roldan. Nag-umpisa na din ito magdrive. Maya-maya pa ay nareceived na din niya ang location kong saan naroon si Carissa. Agad niya itong pinuntahan at natagpuan sa isang upuan. Nakayuko ito at halatang hirap sa paghinga. Nang mahawakan ni Roldan ay agad niyang itinaas ang mukha ni Carissa. Nagulat siya sa hitsura nito. Maputla ito at nakapikit na. Bakas sa mukha nito ang mga luha at paghihirap. Agad na niyakap ni Roldan ang kanyang kaibigan. Maya-maya pa ay naramdaman niya itong lumungay-ngay sa kanyang balikat. Bumagsak din ang mga kamay nito. Nataranta si Roldan ng marealized niya na nawalan ng malay si Carissa . Agad niya itong binuhat at isinakay sa kotse. Pinaharurot agad niya papuntang hospital.