Blue Archive Ako

The day she found out about the tumor, Noemi Rosales made one wild choice—she'd give her corneas to her blind husband, Daniel Gomez. Quietly. No spotlight, no drama. Too bad Daniel only cared about Ivanna Lopez. He ate up every lie she fed him and iced Noemi out like she was nothing. "I want you out of my life." Cool. Noemi could do that. "Ms. Rosales, are you certain you want Mr. Gomez listed as the cornea recipient?" "Yeah. Give them to him. Once I'm gone, the hospital can use the rest of me for science or whatever." She scrawled her signature. "Don't tell him."

Who exactly is THE BLOODHOUNDS? Billionaires who are experts in the security and weapon field along with property. Involved with the mafia, sometimes they kill people if necessary. Control lots of organizations, helping them sometimes. They get involved with the mafia but on their good side. Let me introduce you to the third member of the group. ARES YOUNG, THE MALICE. Let me introduce you to the fourth member of the group. MASON CALLAND, THE DARK KNIGHT.

Diana di paksa orang tuanya untuk menikah dengan seorang anak orang kaya pemilik adrian jayana grup, tapi Diana tidak punya pilihan lain selain menerimanya. Di saat menikah. Nathan Adrian: tanda tangani kontrak ini dan selama satu tahun kita tidak akan punya hubungan lagi dan bisnis keluarga mu akan aman? Bagaimana? Diana: baiklah, tapi bagaimana selama satu tahun ini teryata kamu menyukaiku? Nathan Adrian menunjukan ekspresi mengejek: hah? Saya suka dengan anda? Tidak mungkin aku hanya mempunyai seorang wanita di hatiku itu bukan anda Diana! Diana hanya diam, dia hanya tidak tau ingin berkata apa dan menjawab apa....

“ผมอยากผูกปิ่นโตว่าน สัญญาสามเดือน เดือนละแสน มีคอนโดให้อยู่ มีรถให้ขับ ว่านสนใจหรือเปล่า? ถ้าสนใจ... ทดลองงานก่อนนะครับ”

Jonathan Shaw is busy taking his mentor's daughter, who's burning up a fever, to the hospital on the day I fall. I'm pregnant. I need to undergo surgery to stabilize the pregnancy, but it's risky. However, Jonathan's tone is icy on the other end of the line. "I know you've always been biased against my mentor, Tessa. Still, do you think you can use something like this as an excuse to get me there?" I lose hope in him as a lone tear rolls down my face. "Don't bother saving the child. Help me abort it." My love for Jonathan leaves with our child.

I woke up in his bed after one confusing night, and suddenly I was married to Dylan Carter, the man I'd loved in silence for twelve years. The man who was supposed to marry my sister. Everyone thinks I'm a scheming gold-digger who trapped Riverside's most eligible bachelor. Even Dylan believes I drugged him and orchestrated everything. He looks at me with pure hatred, spending every night with my sister while I wait alone in our empty house. Then I discovered I'm pregnant. But before I could tell him, I overheard the truth: my "perfect" sister Sophie was the one who planned that night. She drugged Dylan, called the reporters, set the whole trap, she just walked into the wrong room. And my adoptive family? They only took me in because Sophie needed my bone marrow. Everything I believed was a lie. Now Sophie's faking suicide attempts to manipulate Dylan into divorcing me, and my so-called family has disowned me in front of everyone. I'm alone, pregnant, and everyone in Riverside thinks I'm the villain in this story. But I've decided something: I'm not giving up. Not my husband, not my baby, and definitely not my future. Sophie wants the life she thinks I stole? She'll have to go through me first.

“No one can replace you.” Mas mahal ng aking ina ang kanyang ampon na anak kaysa sa akin, pero wala ako pakialam dahil hindi naman ako ang tunay na anak ng mayamang pamilya na ito. Sandali lang ako titira dito dahil sa hiling ng kanilang Lolo. walang sinuman sakanila ang sinaktan ko, pero bakit lagi nila akong ginugulo? Gusto nilang sirain ang pagkatao ko pagtapos nila ako gamitin at palagi akong sinisiraan ng mga kapatid ko. Pasensyahan nalang dahil hindi ako mag papa api.

Unti unti kong iminulat yung mata ko..isang nakakasilaw na liwanag mula sa ilaw ang unang tumambad sakin.. Masyadong masakit sa mata kaya diko mapigilang di mapakurap.. Napahawak ako sa ulo ko ng may kung anong sakit na naramdama dito.. Teka..nasan ako??... Bumangon ako bigla kasabay ng pag hiyaw dahil sa sakit ng ulo ko.. Argggg..where im i "Finally..you're awake" napatingin ako sa pinanggalingan ng boretong boses.at nakita ang isang lalaki Napa atras ako ng tumayo sya.at parang kung sinong makapangyarihang tao kung gumalaw.naka lagay yung isang kamay nya sa isang bulsa ng pantalon nya Nagulat nalang ako ng tuluyan na syang nakalapit sakin Napaubo ako ng bugahan nya ako ng usok ng sigarilyo sa mukha pero iba yung amoy nya sa literal na yosi na nabibili lang sa tindahan. "What the.why im i here.and who are you!?" Tumawid sya ng pagkakatayo.at matalim akong tiningnan "You have no rights to ask who i am young lady." Napa atras ako ng hulihin nya yung pisngi ko.he traced my jawline "Your beautiful..you have no idea how much i want you" Itinulak nya ako pahiga.babangon sana ako pero agad na syang kumababaw sakin.sht "Wag mo kong hawakan..hayop ka!!.bitawan mo ako!" Inalis nya yung mga buhok na nakaharang sa mukha ko "Kahit anong sigaw mo..walang makakarinig sayo" Sasampalin ko sana sya..pero hinawakan nya yung dalawang kamay ko pinantay sa ulo ko..sht "Bitawan mo sabi ako...sino ka ba!?" He clenched his jaw..and smirk "Tinatanong mo kong sino ako..i own you..i own every inch of you" "Your mine.since you enter in this world.your mine just mine"nagulat ako ng untiunti nyang tinatngal ang pagkakabutnes ng pulo nya "And i claim you now"

May nag-post ng pagtatapat ng pag-ibig para sa akin sa confession wall ng college. Pero nag-iwan ang nobyo ng kahati ko sa kwarto ng komentong nakipagtalik na ako sa bawat lalaki sa campus. Galit na galit ako at handa nang tumawag ng pulis. Nagmakaawa ang kahati ko sa kwarto na patawarin ang nobyo niya, nangangakong uutusan niya itong manghingi ng paumanhin sa confession wall. Pero bago dumating ang paumanhin na iyon, isang sensitibong video ang nagsimulang magkalat sa mga group chat. Sinasabi ng lahat na ako ang babae sa video. Ipinatawag ako ng college para sa makipag-usap at iminungkahi kong kumuha ako ng leave of absence. Pag-uwi ko, tumanggi ang mga magulang ko na kilalanin ako bilang kanilang anak. Nawala sa akin ang lahat. Kinain ako ng depresyon, at kasama ng walang katapusang tsismis, nawalan na ako ng pag-asa at winakasan ang buhay ko. Pagkamulat ko ulit ng mga mata ko, iyon ulit ang araw na unang lumitaw ang pangalan ko sa confession wall.

"Ma, ano ba? Pagod na pagod na akong maging sunud-sunuran sa inyo! Sa buong buhay ko, wala akong ibang ginawa kundi sundin ang lahat ng utos at nais ninyo. Bakit ngayon, isang hiling ko lang, bakit ayaw niyo akong pagbigyan?" Hindi ko na mapigilang umiyak, ang sakit sobra. Anak niya ako, bakit kailangan niyang magdesisyon na ako dapat? Isang malakas na sampal na naman ang natanggap ko galing sa kanya, na hindi ko na ikinagulat pa. Sanay na ako sa pananakit niya simula noong bata pa ako hanggang ngayon, na 23 years old na ako, lalong lalo na pag hindi ko sundin ang gusto niyang mangyari. "How dare you na sagutin ako ng ganyan? Ako ang bumuhay sa'yo kaya ako ang magdedesisyon. Kaya wala kang karapatan na kalabanin ang nais ko!" Inis na sigaw niya sa akin, kulang na lang sabunutan niya ako. "Ma, mali naman kasi kayo, ayaw ko pa pong magpakasal. Ipakasal niyo ako nang hindi niyo man lang ako tinatanong? Ma, please babalik na lang ako ng Paris," pagmamakaawa ko, ngunit tanging titig lamang ang pinupukol niya sa akin at walang bakas na naawa ito sa akin. Bakit, Ma? "Enough!" Isang malakas na sampal ulit ang natamo ko sa kabilang pisngi ko na ikinabagsak ko sa sahig. "Belphoebe Sinclair, sa gusto mo o hindi, magpapakasal ka sa lalaking 'yun." Parang echo ang boses niya na paulit-ulit sa tenga ko. Bakit ganun? Pakiramdam ko, parang ginawa akong bayad sa hindi ko alam na utang. Ano ba ang kasalanan ko? Bakit kailangan ipakasal ako sa taong hindi ko kilala at hindi ko naman mahal.