Booktok Mini Books

Marnie Jones is an ordinary 11th grader. Her only intentions are to get good grades and save money for college with her babysitting job. Everything is going to plan. Until she gets a job babysitting the high school bad boy, Zeke Blakely. The two come from complete different social groups, and Marnie automatically hates Zeke and his big ego and cocky attitude. He's a player. He's dangerous. He's reckless. She's safe with an overthinking problem. As the two are seen hanging around school together, attention gets drawn to Marnie. Which she hates. But she also catches the eye of a handsome jock, too. And why, you ask, does a 17 year old boy need a babysitter? You'll have to read to find out. WARNING: contains vulgar language and mature scenes.

Leah is injured in the woods where Zachary’s wolf finds her. Before Leah passes out, she sees the werewolves transform into humans. She is treated by a girl when she wakes up who was sent by Zachary. Leah meets Zachary before she is taken home. Leah is still stunned as she gets home. She hadn’t known that Winstonville would be crawling with such creatures. She recalls what brought her to Winstonville with her mother in the first place, which is the death of her father. Leah arrives for the first day at school and meets Amelia. Amelia helps her adjust. Surprisingly, she sees Zachary in school and promises to approach him. Leah is late for biology class and is surprised to see Zachary who turns out to be her lab partner. She tries to start a conversation with him but he is disinterested. Leah is disappointed. The Elders of the Den are angry that Zachary exposed their secret to a human. Zachary challenges them with mad leaves. He thinks about Leah and how irked at her presence. His wolf feels otherwise. Leah tried to speak to Zachary in school again but he is still disinterested. Leah still doesn’t give up. She notices how Olivia is close to Zachary and feels that they are a thing. In class, she sits with Olivia coincidentally and she explains her relationship with Zachary.

นางเคยเป็นดั่งดอกบัวขาว บริสุทธิ์ผุดผ่องมองแล้วสบายตา แต่เขาและน้องสาวต่างมารดาของนางกลับมาแต้มหมึกดำลงบนบัวขาวดอกนี้ คุณหนูเยว่เหลียน นางเปรียบดั่งดอกบัวขาว งดงามใสสะอาดบริสุทธิ์ผุดผ่อง รอยยิ้มของนางกระจ่างใส ไม่ว่าผู้ใดอยู่ใกล้นางก็สบายใจ ฮูหยินตระกูลเยว่และตระกูลตงเป็นสหายรักกันเติบโตเคียงข้างกันมาตั้งแต่เยาว์วัย เมื่อเยว่ฮูหยินคลอดบุตรสาวออกมา จึงถูกจับหมั้นหมายกับคุณชายรองของตระกูลตงทันที แต่เยว่ฮูหยินก็บุญน้อยเสียเหลือเกิน ไม่สามารถเฝ้ามองบุตรสาวผู้งดงามเติบใหญ่ได้ เยว่ฮูหยินจมน้ำเสียชีวิตเมื่อเยว่เหลียนอายุเพียงห้าปี

น้ำค้างพบผู้ชายคนหนึ่งในตอนที่เธอเหงาและต้องการใครสักคน เธอไม่เคยลืมเขา หากโชคชะตามีจริงขอให้เราได้พบกันอีกครั้ง one night คืนหนึ่งเราเคยพบกัน “ขอบคุณที่อยู่เป็นเพื่อนน้ำนะคะ น้ำจะไม่ลืมหนึ่งคืนที่เราพบกัน ลาก่อนค่ะ” หากโชคชะตามีจริง ขอให้เราได้พบกันอีกครั้ง one night คืนหนึ่งเราเคยพบกัน

โอบกอดสตรีอื่น มิหนำซ้ำสตรีผู้นั้นยังตั้งครรภ์ แต่ท่านกลับมิยอมถอนหมั้นข้า ท่านกล้าเหยียบย่ำหัวใจของข้าเช่นนี้ อย่าหมายคืนดีเลย

On the day Clara forced me to sign the divorce papers, I got bound to a self-sabotaging system. The system commanded me to slap her hard and tell her to get lost. I trembled in fear because Clara was a ruthless person. If I dared to stop her from getting back together with the love of her life, she would utterly destroy me. But the system threatened me: "If you don't self-sabotage, you will die soon." Left with no choice, I slapped her. As soon as I hit her, I ran out of the house, terrified. The system then told me to smash a police car on the side of the road. I suspected the system wanted me dead. However, after I smashed the police car's side view mirror, I realized that the system was trying to sabotage someone else's life instead.

“สตรี… ก็ชิงอำนาจได้ไม่แพ้บุรุษ” รักใด จะมีรักใดในโลก เทียบได้กับรักของมารดาต่อลูกเล่า รักของบุรุษที่มีต่อสตรี เมื่อเขาก้าวพ้นประตูเรือน ใจอาจลอยไปหาสตรีอื่นได้ทุกเมื่อ แต่รักของแม่…คือรักที่ฝังลึกในสายโลหิต อีกหนึ่งชีวิตที่ถือกำเนิดจากเรือนกายของนางย่อมไม่มีสิ่งใดมาเทียบเทียมได้เลย

นางนั้นฐานะเป็นเพียงบุตรสาวของอนุ ถูกปฏิบัติมิต่างจากบ่าวคนหนึ่งในจวน แม้กระทั่งวันหนึ่งพี่สาวต่างมารดาหนีงานแต่ง นางกลายเป็นผู้ที่ต้องก้มหน้ารับผิดชอบเข้าพิธีมงคลนั่นแทน

While taking the high-speed train home, I came across a post online. “My brother-in-law is pushing thirty, but no wedding bells so far. Would it bother you if he came back to visit all the time?” The comments were all over the place. With the post blowing up, the poster started arguing with commenters. “It’s bad enough that he doesn’t start his own family, but he took one of my yogurts. I can’t stand him. “Geez. Does he know nothing about keeping boundaries? I’ve been dying to put him in his place. “I converted his room into my walk-in closet. Well, that should show him for staying here.” At that point, I stopped reading. Since I paid for the family home back then, one room would always be reserved for me. As I stepped off the train, my mother texted me. “I booked you a room at the hotel, Miles. “You might want to skip staying home this time.”

ถูกคนรักหักหลัง ครอบครัวถูกสังหารทั้งตระกูล ในมือนางจึงเหลือเพียงความแค้นจะให้นางปล่อยวางได้อย่างไร นางมิอาจปล่อยวางความแค้นลงได้ ส่วนเขาก็มิอาจปล่อยนางให้จากไปได้เช่นกัน คนหนึ่งคิดว่าอีกฝ่ายลุ่มหลงสตรีตามประสาบุรุษทั่วไปอีกไม่ช้าคงแปรเปลี่ยน แม้ลึก ๆในใจก็หวังให้เขาดีกับนางเช่นนี้ หลงใหลนางเช่นนี้ตลอดไป ทุกครั้งที่รู้สึกว่าเขามั่นคงและจริงใจต่อนาง ความหวาดระแวงที่จะถูกหักหลังก็ฉุดรั้งกลับมาอยู่ที่เดิม คิดว่าเขาเหมือนบุรุษทั่วไป นางมิเพียงแต่หลอกหลวงความรู้สึกหยางซวี่เหวิน ในขณะเดียวกันหลอกความรู้สึกตนเองไปด้วย ส่วนอีกคนคิดว่าอีกฝ่ายยืมมือตนเองเพื่อความแค้น แต่ก็เต็มใจที่จะช่วย แม้สักวันเมื่อความแค้นหมดลงนางอาจจะทิ้งเขาไป ปกครองเมือง ยืนเหนือบุรุษมากมายจะฉุดรั้งสตรีนางหนึ่งเอามิได้เชียวหรือ