Chinupa Ko Si Kuya Novels & Stories

si kuya Ronie is Pure Japanese kaya ganito sya ka gwapo. napangiti ako sa sinabi nya...napaligon ako kay Chi chi dahil pag kurot nito sakin ng mahina.. napangiti ako sa reaction nya dahil mukha itong tanga na nakanganga habang nakatitig kay kuya Ronnie.. pumunta kami sa may fountain para doon tumambay ang mag kwentuhan saglit... tawa ng tawa kami ni chi chi sa mga jokes nya...lahat ng yp na nandoon din ay napapatingin samin.

pabirong sagot ni Nash at umupo na sa tabi ni Kiosh. Even though Kiosh and his friends ay mukhang mga basagulero, they don’t drink any alcoholic drink, they are use in drinking coffee, it is the influence of Kiosh’s mother, his mother owns a bunch of coffee shop sa city, so.. their go to drink ay iced coffee.

" Gusto kong makita ang kuya ko! Hindi pwedeng hindi ko siya makita.. Hiro.. tulungan mo ako please.. I need to see him.. kung totoo ang sinasabi mong wala na siya then I need to see him for the last time..Please!!" " Hindi pwede Lia dahil masisira ang plinano ng kuya mo.. Ginawa niya ang lahat para malayo ka sa papa mo.. Hindi ka safe sa papa mo Lia.. Ako na ang nagsasabi.. hindi gugustuhin ni AKi nababalik ka pa ng Pinas.." slang na paliwanag ni Hiro.. " Pero kailangan kong makita ang kuya ko....!!"

Natapunan siya ng mga soup at inumin, basang-basa siya mula ulo hanggang paa. Habang basang-basa at malinaw na nagulat, nagpapaawa siyang tumingin sa akin at nanginig pa ang boses para perpekto ang pag-arte niya. “Yunice, kinamumuhian mo ba ako? Dahil ba sa kinuha ko ang lugar mo? Naiintindihan ko, naiitindihan ko naman talaga. May karapatan ka para kamuhian ako. Pero mahal na mahal ko si Ina, Ama at mga kapatid natin…hindi ko gusto na umalis sila. Pakiusap huwag mo akong paalisin!”

Pero kahit anong pagbabago ang dumaan, kilalang-kilala ko pa rin ang pigurang iyon. Si Ethan Reyes. Ang aking Kuya. Ang aking Ninong. At ang taong hindi ko dapat titigan nang ganito katagal at ganito kadiin. Sa isang iglap, nagtama ang aming mga mata. Sa loob ng ilang segundong iyon, parang bumagal ang ikot ng mundo. Ang lahat ng kulay sa paligid ay nagmistulang itim at puti, at siya lang ang nanatiling makulay at malinaw sa aking paningin.

"Hindi— eh? Pero mukha ko ang nasa picture. Ilang sako ba ang nahithit mo? Sabog ka na yata. Ipapakita mo sa akin ang picture tapos sasabihin mong hindi ako na kahit baliktarin mo iyang ulo mo ay mukha ko ang nasa picture na iyon." "Kung gusto mong malaman kung sino ang nasa picture ay sumama ka sa akin at kakausapin ka ng leader namin," saad ng lalake sa tonong nang-aakit para sumama talaga ako. Curiousness kills the cat daw. Hmm tama ba? O baka community kills the cat iyon? Cutillity? Ah basta! Iyon na yun!

That bullshit CEO, I hate him. Tinalikuran ko na siya. Ayaw ko ng makarinig pa ulit sa sasabihin niya. Mas masasaktan lang ako pag hinayaan ko. Pagdating ko sa condo, wala akong ginawa kundi umiyak. Hindi ako pagod. At maslalong hindi ako napagod maghintay kung kailan. Dahil never akong mapapagod sa taong mahal ko. Endri is my everything but… Lolo is my everything too.

Hindi lang basta madaldal ha kundi mapaglait pa. "Pasalamat na lang talaga ang mga mukhang binugok na itlog na yun dahil magaganda kayo kundi—" Kundi ano Kuya? "Nevermind! Wag lang magpakita sa akin ang magkapatid na yun kundi baka maghalo ang balat sa tinalupan. Mga pangit na yun! Pwe!" Galit na galit Kuya ah. Gustong manakit? Maypa pwe-pwe pang nalalaman.

Napakunot noo agad ako sa naulinigan. "Kat, bakit ka napatawag? Ano yung ingay diyan?," usisa ko. "Kuya, umuwi ka muna daw dito sa inyo... si Kuya Chadie, sinapian!," mangiyak-ngiyak na boses ni Kat sa linya. "Shit!," una ko agad nawika. "Sige pupunta na ko diyan, papuntahin mo na rin sila Tito Ato diyan!," pahabol kong atas kay Kat.

Napatawad na din niya si Daddy sa matinding pagkakamali nito sa buhay naming lahat. "Ahhhh Ehhh Kuya wala pa, wala kasing ebidensyang makapagtuturo na buhay pa si Chloe." naiilang kong sagot "that's bullshit alam kong buhay pa siya" matigas na paninindigan ni Kuya. “Wala bang maniniwala sa mga sinasabi ko? Ilang beses ko bang sasabihing buhay pa siya at dadating pa ang araw na makikita ko siya.” Galit na sabi ni kuya sa amin. Hindi ako nakasagot sa kaniya.