Coffee Bts

หนี้ที่เธอไม่ได้ก่อ แต่เธอต้องชดใช้แทนด้วยร่างกายเพียงเพราะเขาเป็นคนยื่นมือมาช่วยชีวิตพ่อของเธอไว้จากกลุ่มมาเฟีย และนี่คือสิ่งที่พ่อบังเกิดเกล้าของเธอพูด "ผมขอมอบสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตผมทดแทนหนี้ที่พ่อเลี้ยงจ่ายให้ ปลายฝนลูกสาวของผมครับ" นับตั้งแต่วันนั้นเธอจึงกลายเป็น "เมียเก็บ" "เมียขัดดอก" ของพ่อเลี้ยงเมฆาคนที่เริ่มต้นเป็นเจ้าหนี้แต่จบลงด้วยการเป็นหนี้หัวใจ

การกลับมาพบกันอีกครั้งของเขาและเธอจะเกิดอะไรขึ้น เมื่อคนหนึ่งปักใจเชื่อไปแล้วว่า "ถูกทิ้ง" แต่อีกคนก็น้ำท่วมปากพูดความจริงอะไรไม่ได้ งานนี้จึงเดิมพันกันด้วยหัวใจ ... "ถ้าพี่ไม่รักผมแล้วก็คืนหัวใจผมมา"

“ไข่มุก” หนุ่มน้อยหน้าตาน่ารัก คุยเก่ง ชีวิตมีแต่การเรียนกับชานมไข่มุกแก้วโปรดเท่านั้น ตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยมีความรักเลย แล้วอยู่มาวันหนึ่งโลกก็เล่นตลกผลัก “ผู้ชาย หล่อ เซอร์ ปากร้าย” เข้ามาชนเขาจนเกือบล้มก้นจ้ำเบ้ากับพื้นดีนะที่เขาคนนั้นคว้าไว้ทัน “นี่จะจ้องกันอีกนานไหม ปล่อยผมได้หรือยัง จ้องผมขนาดนี้อย่าบอกนะว่ากำลังหลงเสน่ห์ผม” นี่คือการเจอกันครั้งแรกของไข่มุกกับผู้ชายของเขา ไข่มุกหลงเสน่ห์เขาเข้าอย่างจังและตั้งปณิธานไว้ว่า “คนนี้แหล่ะคือผู้ชายของไข่มุก ผมจะจีบคุณแล้วนะ” ทั้งที่ยังไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร ไม่กี่วันต่อมาก็มีเสียงฮือฮาในมหาวิทยาลัยว่ามีร้านชานมไข่มุกมาเปิดใหม่ ชานมอร่อย คนชงชาแซบ ทำให้ไข่มุกผู้รักการกินชานมต้องรีบไปพิสูจน์ พอไปถึงก็พบว่าพ่อค้าชานมสุดแซบนั้นก็คือคนที่เขาหมายปองไว้นั่นเอง ไข่มุกจึงเข้าไปเป็นลูกค้าประจำของร้านซึ่งการไปแต่ละครั้งก็จะพกความฮา ความโก๊ะ ความน่ารักไปฝากพ่อค้าและโพสต์จีบพ่อค้าลงโซเชียลทำให้มีแฟนคลับติดตามมากมาย ส่วนพระเอก(ต้นน้ำ) มีหรือจะยอมถูกจีบฝ่ายเดียว จีบมา จีบกลับไม่โกงนะครับ

"พอแล้วนาวิน เราจะไม่มีแรงอยู่แล้ว" "พี่ตัวหอมจัง ผมขอดมหน่อย" "นาวินนายจะหื่นตลอดเวลาไม่ได้นะ วันนี้หลายรอบแล้ว ยังไม่พออีกหรือ" "ผมยังไม่ได้พูดเลยว่าจะขอทำอีก แสดงว่าพี่อยากให้ผมทำอีกใช่ไหม" พระเอก - นาวิน หัวหน้าทีมวิศวกรออกแบบไฟแรงวัย 27 ปี รูปร่างสูง ขาว ตี๋ ใส่แว่น มีบุคลิกเป็นคนเงียบเงียบ หน้านิ่ง พูดน้อย ไม่ค่อยชอบแสดงความรู้สึก แต่ถ้าเป็นคนพิเศษของใจ เค้าจะกลายร่างเป็นเจ้าลูกหมาโกลเด้นตัวโตที่แสนจะขี้อ้อน เอาใจเก่ง และจ้องจะเลียปากเจ้านายอยู่เรื่อยไป นายเอก - ณัฐฏ์ ผู้ชายผู้จัดการฝ่ายขายมือหนึ่งของบริษัทวัย 29 ปี รูปร่างสูงโปร่ง คิ้วหน้า ตาโต ยิ้มมีเสน่ห์ พูดเก่ง อัธยาศัยดี เป็นที่รักของทุกคนที่ได้รู้จัก ได้พูดได้คุยด้วย และชีวิตที่แสนสนุกสนานของเขาต้องเปลี่ยนไป เมื่อเขาถูกโอนย้ายให้มาทำงานประกบคู่กับคุณวิศวกรหนุ่มหน้านิ่ง ที่ใครๆก็ว่าเขาคนนั้นโหด แต่เอ๊ะ..ทำไมไม่เหมือนกับสิ่งที่เขาเห็นเลย **พระเอก ที่คนอื่นเห็น = สุนัขพันธุ์บางแก้ว** **พระเอก ที่นายเอกเห็น = สุนัขพันธุ์โกลเด้น**

โดนแค่นี้ทำเป็นสำออย อย่าคิดว่าฉันพิศวาสนายนะ นายมันก็แค่เครื่องบำบัดความใคร่ตอนฉันเงี่ยนเท่านั้นแหละ จำใส่หัวนายไว้เลย ตั้งแต่นี้ต่อไปนายคือทาสของฉัน ฉันอยากทำตอนไหน เวลาไหน นายก็ต้องมานอนอ้าขาให้ฉันเอา

รวมเรื่องสั้นเผ็ดร้อน สนองความใคร่ ปลุกความหื่นในตัว เหมาะสำหรับผู้อ่านเฉพาะกลุ่มค่ะ ประเดิมเรื่องแรกเป็นเรื่องของเจ๊หมวยแม่ค้าข้าวแกงสุดแซบหม้ายผัวทิ้งกับธนา(ใหญ่)หนุ่ม นักศึกษาร้อนเงิน ข้าวแกงที่ว่าเผ็ดยังเด็ดไม่เท่าเจ๊หมวย เรื่องนี้เป็นเรื่องราวของ "ธนาหรือใหญ่" เด็กหนุ่มผู้มีฐานะทางบ้านยากจน ร้อนเงิน เขามีหน้าตาหล่อเหลาคมเข้มตามแบบฉบับหนุ่มใต้แดนสะตอ ธนาเดินทางมาเรียนมหาวิทยาลัยที่เมืองกรุง เขาพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อลดค่าใช้จ่ายลง แล้วเขาก็พบกับวิธีที่ดีที่สุดคือ การเข้ามาเป็นลูกจ้างร้านข้าวแกงเจ๊หมวยหุ่นสุดแซบ ที่มีสวัสดิการ ให้ที่พักฟรี กินฟรี แล้วเขายังมีโอกาสได้ดู ได้เห็นอะไรฟรีฟรีอีกด้วย และนี่ก็เป็นจุดเริ่มต้นของประสบการณ์ใหม่ที่แสนตื่นเต้นของเขา

ผมชื่อเจย์เดน รูปหล่อ พ่อรวย แถมกรวยผมใหญ่มาก ผมตกหลุมรักพี่แป้งพี่สาวข้างบ้านมาตั้งแต่เด็ก ตั้งแต่กรวยผมอันแค่นี้เอง.. แอร์ในห้องเปิดเย็นฉ่ำก็เป็นตามที่คิดไว้ เจ้าของห้องจอมขี้เซายังคงนอนหลับสนิทสบายอารมณ์อยู่บนเตียง ผมเดินเข้าไปไปยืนที่ข้างเตียง เอื้อมมือจะไปเขย่าปลุกแต่ต้องชะงักมือไว้ก่อน เพราะตะลึงกับภาพที่เห็นตรงหน้า พี่แป้งเล่นใส่กางเกงขาสั้นแบบสั้นเสมอจิมิกับเสื้อกล้ามตัวบางที่พอสังเกตดูก็จะเห็นสิ่งที่อยู่ภายในเสื้อผ้านั้น ใช่แล้วครับ พี่แป้งไม่ได้ใส่ชั้นในนอน เอาแล้วใจผมเต้นแรงขึ้นอีกแล้ว ภาพเรือนร่างที่ผมเคยเห็นครั้งที่ไปทำตัวเป็นโรคจิตแอบมองพี่แป้งอาบน้ำก็ผุดมาในหัว ผมเห็นมาหมดแล้วส่วนเว้าส่วนโค้งส่วนที่โหนกนูนแล้วถ้าผมได้สัมผัสมันล่ะจะเป็นอย่างไรนะ ตอนนี้ในหัวสมองผมมันกำลังตีกันตุบตับระหว่างนางฟ้าตัวขาวกับมารตัวดำ และก็ดูเหมือนว่าโชคจะเข้าข้างมารตัวดำเมื่อพี่แป้งขยับตัวเล็กน้อย เสื้อตัวบางเลิกขึ้นเผยให้เห็นเนินอกที่ขาวอวบ ผมไม่คิดอะไรแล้วตายเป็นตาย โกรธเป็นโกรธวันนี้

Celestine “Celine” Navarro has it all—wealth, influence, and a last name tied to a billion-peso coffee empire. But as the heiress of Navarro Coffee, her life feels like a gilded cage of boardrooms, family expectations, and insincere suitors. Longing for freedom, she disguises herself as an ordinary barista in one of her own cafés, determined to live a life where no one knows her name. That’s when she meets Liam Reyes, a talented but debt-stricken architect whose quiet intensity hides a storm of guilt and desperation. To him, Celine is just the clumsy new barista who can barely tame an espresso machine—but her wit and warmth begin to chip away at his walls. For the first time, Celine feels truly seen, not as an heiress but as a woman. But Liam carries a dangerous secret. Crushed under debts and blackmailed by Navarro Coffee’s fiercest rivals, he is forced into sabotage—stealing files and betraying the very company Celine is destined to inherit. What starts as banter over coffee turns into a fragile romance built on lies, one that teeters on collapse the moment truths spill over. When betrayal is uncovered and loyalties tested, Celine and Liam must face an impossible choice: protect the empire and the people they love, or risk everything for a love that was never meant to survive. A story of hidden identities, sabotage, and a love as intoxicating—and as dangerous—as the richest brew.

Hindi na nagdalawang isip pa si Yanie Seo-ri na tanggapin ang isang trabaho na inaalok sa kanya ng isang BTS (Bangtan Sonyeondan) Manager. Nakitaan kase siya nito ng galing sa pakikitungo sa mga kpop idols na dumarayo sa isang mamahaling bar kung saan talaga siya nagtatrabaho. Permanente siya roon ngunit mas maganda ang magiging sweldo niya kung ang pagsisilbihan niya ang pinaka sikat na Boy group sa buong mundo. Sa dami rami ang naghangad na pagsilbihan ang pitong binata na ito ay siya na nga siguro ang isa sa pinaka swerte. Maiituring nga ba niyang swerte o kailangan lamang niyang panindigan ang trabahong tinanggap niya?

Right after finishing a meeting, I opened a forum and saw a warning post. The location tag was our company. The title read: “Red flag! What a cheap company. Anyone who joins is a total sucker. They can’t even afford a decent coffee break.” The photo attached showed the expensive coffee and five-star desserts I had just asked my assistant to distribute to everyone. I frowned and tagged the entire group chat, asking if anyone had suggestions about the afternoon tea. A Gen-Z intern who had just joined, Julian Hayes, instantly replied with a voice message: “Boss, no offense, but these assembly-line desserts are full of trans fats. Nobody would eat them.” “A truly humane company hires a Michelin chef to cook and slice everything fresh on site. That’s what real respect for employees looks like.” I laughed in disbelief. Our company’s daily coffee break budget was thirty dollars per person—already considered top-tier in the industry. So I replied, “Since it’s impossible to satisfy everyone’s taste, we’ll cancel afternoon tea from now on and convert the budget into cash for everyone instead.” Less than five minutes later, that post was updated: “Guys, can you believe this? I made a perfectly reasonable suggestion and the lame boss immediately canceled the whole coffee break perk! This is the true face of corporate greed—can’t handle even a little bit of honesty!”