Novel & Cerita Don't Trust Anyone Quotes

Hindi siya kumibo at tinignan lang ako, habang nakatayo hindi kalayuan mula sa 'kin. "You don't marry someone you don't even fucking trust," dagdag ko pa bago nagsimulang maglakad patungo sa CR. "You're not going anywhere near that man," he said at saglit akong napatigil. "Hindi ka na lalabas na walang kasama na hindi ko kakilala o hindi ko makakapagkatiwalaan."

I was angry at that time kasi kailangan ko pang iwan lahat ng ginagawa ko including my online class para doon. Napabuntong hininga ako ng naalala ko lahat ng iyon. Everybody was really taking easy on me. They can trick anytime they want kasi nauuto naman talaga ako. I don’t bother asking others opinion kasi if someone told me an info, i really trust everything they say. I am afraid that if i would not believe in them they would be upset, kaya trust is really a big deal for me.

But I already accept this is the reality , how can i trusted by someone if I don't trust myself. -Jandy-

Para itong mantsa sa isip nila na hindi mawala-wala. "Nasa napakamurang edad ka pa noon, apo. Sa paningin ng mga tao, dapat sa gayong edad ay hindi dapat lumalaban sa mga matanda o nanunumbat. Totoo ngang mali ang inasta mo pero mali rin ang hindi paghukay ng katotohanan bago gumawa ng konklusiyon. Tsaka hindi mo kailangang pagsisihan ang ginawa mo kung sa tingin mo ito ang tama. Desisyon mo iyon kaya hindi iyon mali." Seryoso si lola. Malimit lang ito magseryoso sa akin kaya taimtim akong nakinig sa kaniya.

The emotions that are being concealed? "If I will put my trust in you, aren't you gonna break it?" Napakurap ako at hindi nakapagsalita. Tama ba ako? Did someone break his trust before? Sino? "Because I don't want to end up disappointed again Adrianna. I don't want to end up doubting everyone around me again because of a goddamn broken trust." **

"S-sam..." "I don't trust him,"

Sa wakas ay bumalik ako sa sarili ko habang hinahabol pa rin ang hininga. “Haa…” hingal ko saka napaupo mula sa pagkakahiga. Ang hirap habulin ng hangin. "Trust yourself, Rouge. Sa oras na mag-isa ka, sarili mo lang ang katulong mo. Kanino ka aasa kung kahit maliit na tiwala sa sarili ay wala ka?" Nagitla ako nang tamaan sa mga sinabi niya. He's right. Nakalimutan kong magtiwala sa sarili ko. "Don't depend on others and trust your capabilities. Don't let your past control you, it might ruin you."

Ngunit bigla niya akong binitawan kaya naman napaupo akong muli sa semento. Masama ang tingin ko sa kanya habang nakatayo siya at nakatitig ng masama sa akin. Ang sama niya. Isa siyang demonyo. Bigla siyang naupo sa tapat ko sabay hawak sa pisngi ko. "H'wag mo akong hawakan." Iniwas ko ang ulo ko a kanya. "Ganyan ang mangyayari sa'yo kapag patuloy kang nagtiwala sa tao. Don't trust anyone, baby." Misteryoso ang mga mata niyang tumitig sa akin saka niya ako sapilitan na pinatayo.

“Kung papatayin mo ako ngayon, you need to look after my kid. I feel that I can trust her with you until she becomes a grown, beautiful woman. Maasahan naman kita do’n, ‘di ba?” “You’re saying things easily. Trusting a guy like me is a bad idea.” “Hindi ko rin alam. I just know that I easily trust people so much. I hate doubting people too much,” sabi ko. “Pero kung gusto mo akong patayin, ‘wag na muna ngayon. Kailangan ko munang alagaan ang anak ko.”

“Kahit milyones pa ang magiging sahod ko tuwing buwan ay hindi pa rin ako papayag na maging personal nurse mo, Sir. Hindi ako pinag-aral ng mga magulang ko upang –” “I can’t trust anybody. You are the only person that I trust. If you can’t accept my favor, I understand.” He smiled and looked away from me. “I’m crippled now. I need someone who will take care of me.”