Draco Rosa Novels & Stories

HACE “You’re drinking again.” I looked back when I heard Draco’s voice.My best friend.I just shrug at him and drink the rum on my glass.Naupo ito sa katabi kong stool at nagsalin din ng alak.Uminom ng kaunti at humarap sa’kin. He just stare at me for a while before talking. “Are you still on,on getting Ronaldo’s daughter?” He ask as his brows narrowed at me . I just shrug and drink the last drop of my rum.

Bago pa man ako muling makapag-isip, bumukas ang pinto ng condo. “Caleigh.” Napalingon ako. Pumasok si Drugo, ang pinsan ni Drako. May dala siyang bouquet ng lavender at white roses—mga bulaklak na alam kong hindi niya basta pinili. “Alam kong hindi ito sapat para sa lahat ng ginawa namin. But I want to start somewhere,” mahinahon niyang sabi habang inilalapag ang bulaklak sa coffee table.

Tumango lang ako sa kanila at umupo na ako katabi ni Luna. "I will now formally introduced myself. I am Captain Draco Sylveria, twenty five years old graduated from Walden University in Minneapolis with a Ph.D of Criminal Justice. I want all your attention to me, when I am teaching or giving instruction. Follow orders. Every violation is equal for one punishment." Saad ni Draco.

Pinanood lang ni Diego ang ginawa ni Midnight kahit ang Nurse na lalake na kasama ng kaibigan at hindi pa doon nagtatapos ang pagwawala ni Midnight dahil lahat yata ng vase sa sala ay kinuha ni Midnight saka pinaghahagis. “F-ck, Man! Bakit mo naman binasag ang lahat ng vase ko rito sa sala! Mahal ang pagkakabili ko sa lahat nang iyan!” gulat na sita ni Draco nang pumasok siya sa bahay. Galing si Draco sa labas at hindi ko alam kung anong pinagkaabalahan niya pero may dala siyang dalawang paper bag at mukhang galing sa mall ang pinsan.

Nalaglag ang panga ko at nanlaki ang mga mata nang muli kong tinignan ang tumatawang lalaki sa harap ko nang makita ang mukha nito. "Paano ko nakikita ang sarili ko nang walang salamin na ginagamit?" Draco's Point of view Habang naglalakad sa loob ng laboratoryo ay dala-dala ko ang hard copies ng data ng mga progress ng isa sa mga batang subject ng experiment ko. SI Luna Ave ang may pinakamabilis na progress sa lahat ng mga subject ko kaya nang kinuha na ni Madame Marquez ang mga bata ay ipinaiwan ko dito si Luna Ave upang mas lalo kong mapag-aralan ang mga mangyayari sakanila sa mga susunod na araw, buwan, o taon nang dahil sa ginawa naming experiment.