Good Workplace Quotes Novels & Stories

"Busy ba sa kompanya ninyo?" "Ganoon na nga!" "Hmm.. huwag gaanong magfocus sa trabaho at bigyan rin ng break ang sarili." wika pa ng isa. "Mahirap na kapag di seryoso sa trabaho at kompanya lalo nat maraming competition ngayon." "Hmmm.. tama ka nga Mr. Kristoff." Napatanong ang isang lalaki, "Hindi ba dadalo ang mga magulang mo?"

Nag-iwas ako nang tingin at mas niyakap ang mga buhat-buhat kong kahon. “Sa mundo ng kumpanyang ‘to, walang sino man ang humarap sa akin na nagrereklamo at pagod na pagod. Kung gusto mo nang umuwi, lumayas ka rito.” Madiin niyang sabi. “Hindi ko pinupulot ang mga perang pinapasweldo ko sa inyo. Nagtatrabaho ako ng maayos at sinasakripisyo ko ang pagod ko kahit wala na akong tulog. How dare you complain? Ganyan ba talaga ang gusto mo, ang makaramdam na masarap na buhay na walang ginagawang mabibigat na trabaho sa mismong workplace mo?”

Napakatalinong matsing! Araw-araw ay iba tuloy ang pagod na nararamdaman ko. Nakakaramdam din naman ako ng pagod noong si Hero ang boss ko, pero iba talaga sa feeling 'yong ngayon. I mean, with Hero kasi ando'n 'yong fulfillment at saya sa trabahong ginagawa ko, pati nakaka-inspire kasing pumasok since kasundo ko ito. 'Yong pagkakasundo, 'yon naman talaga kasi ang mahalaga sa pagtatrabaho, 'yong tinatawag nilang harmony sa workplace at sa pagitan na rin ng mga magko-co-worker... na masaklap ay ni hindi ko pa nararamdaman simula noong tumapak ako sa building ng opisina ni Mikey, ang kaso mukhang hindi yata nito alam ang pakahulugan sa salitang iyon o sadyang hindi lang iyon kasama sa bokabula

Naiiling na sabi ni Amara saka napa simangot nang tawanan pa siya ng lalaki. “I told you not to worry about them.” “Eh hindi naman pwede iyon ano, kahit saang angulo tingnan, katulong mo pa rin ako dito. Isa pa, mahirap na... mabuti na ang nag iingat, I don’t like negativity in my workplace, especially having people talking behind my back...” Seryosong sabi ni Amara saka matamang tinitigan ang kanyang boss.

Agree naman ako sa lahat ng sinabi nila. "Thank you sa inyong lahat dahil hindi kayo umaasa sa boss ninyo. Alam na ninyo ang bawat trabaho ninyo dito. Kaya proud at grateful ako sa inyo dahil may teamwork tayo dito," buong puso ko namang pasasalamat sa kanila. "Basta para sa mabait at maganda naming boss. Maghard work kami ng mabuti dito," sabi ng secretary ko.

Kailangan ko pa rin naman na pagtrabahuhan ng maayos ang inatas na posisyon sa ‘kin nang hindi ko mapahiya si Maximo. Good thing, the employees here are so kind. Mula sa guard hanggang sa mga cleaners. Mukhang matitinong mga tao. They kept on smiling while they greet me good morning. Magaan naman ang loob ko sa kumpanyang ito. Hay, how I am missing my own company. Hindi bale. Someday, makakabangon ako. Babango ulit ang pangalan ko. At sa pagkakataong iyon, sisiguraduhin kong hindi tala ang luluhod kundi sila na nagtaksil sa ‘kin.

"Thank you for jumping in and helping the team every time. We are so happy that you fully understand the company's needs and then work your best to reach the expectations. Honestly, you are all always exceeded the expectations we have. You are all truly deserve appreciation and recognition for the hard work you do for this company and Congrats on your outstanding work. We are continually impressed by the results you produce! You play a crucial role in our team and the company's success. It's been a long time working towards accomplishing this, and you've exceeded our expectations at every step on our careers and lives, the most important thing that we can do is constantly and consistently s

dagdag pa ni Cameron habang nagsusulat, "you will have your lunch here. Sa office ko. To make sure you’re actually eating and not just drowning yourself in work." ​"Sir, parang sobra naman po yata 'yan," mahinang reklamo ko. "Anong sasabihin ng ibang empleyado?" ​"Let them talk," he said coldly. "I don't pay them to gossip. I pay them to work. And I'm paying you to stay healthy and be the best version of the face of this company. Understand?" ​Wala akong nagawa kundi tumango. "Yes, Sir."

Mas kamukha niya ito at kitang-kita naman na dito siya nagmana ng tangkad. Humarap sila sa aming lahat, nagsalita sila doon, pinasalamatan ang lahat ng dumalo. Nakakatuwa, sa lahat ng mga nakamit nila, inuna nilang pasalamatan ang kanilang mga empleyadong naririto. Parang ang sarap magtrabaho sa kanila . . . ang babait nila, pala-ngiti at palabiro. Sana nga sa totoong buhay din at sa likod ng mga taong nandito.

Pinagbigyan ko naman sila at natutuwa na lang din dahil masaya sila na nakita ako. Maganda ang environment ng workplace sa kompanya ni Daddy, at halata na walang toxic doon dahil lahat sila ay masaya, at mababait sa isa't-isa kahit na hindi sila magkakapareho ng trabaho. "So, hanggang kailan ka rito, Z?" curious na tanong sa akin ni Pinky. "Kapag nagsimula na ulit ang klase namin," sagot ko dahil 'yon ang usapan namin ni Daddy.