Novel & Cerita Ensnared

Walang humpay nitong wika habang nakasunod sa likuran niya. "Huwag mo ngang ginugulo ang pinsan ko San Tebañiz," Saad ng pinsan niya at tinanggay si Jason. "Samahan mo na lang akong mangisda ng may silbi ka," Rinig niya pang saad nito bago tuloyang nawala.

maotoridad niyang sabi. Tinakpan ko ang labi ko at nag iwas ng tingin. “Just like what I said, mag uusap tayo kapag kalamado ka na. Pumasok na tayo sa loob baka magkasakit ka,” I don’t trust him at all. Hindi ko siya kilala, plus he shoot Matt, he kidnapped me. Tumingin ako sa dagat at naisip na lumangoy ulit tutal kaming dalawa na lang naman.

Napapikit siya sandali, pilit na pinipigilan ang pag-ungol ng takot. Hindi tumigil doon. Lumikot na ang kamay ni Asmodeus—una sa baywang, pataas sa tagiliran, hanggang sa marating ang dibdib niya. Mahinang haplos muna, parang sinusukat lang, pero sapat na para mag-init ang pisngi niya sa hiya at galit na pinipigilan. Napatingin siya sa enrollment form. Halos hindi na mabasa ang sinusulat niya—nanlalabo ang paningin dahil sa mga luha na pilit niyang pinipigilan.

Nakita niya ang hagdan na tinutukoy ni Erries kanina, kaya naglakad siya patungo roon. Ngunit, bago pa siya makarating doon ay napahinto siya nang may makitang mga larawan sa isang stante. Napakunot-noo siya, at kinilala ang nga nasa litrato. Hindi siya pweding magkamali sa kanyang nakikita. Si Erries ang mga ito. Kaya namamangha siya sa mga nakikita niyang larawan nito. Ilang saglit pa ay napahinto siya sa isang litrato. Sa litratong iyon ay mukhang bata pa ito. Wala sa sariling hinawakan niya iyon at bumilis ang tibok ng puso niya.