Snared Novels & Stories

Tinuro ni Grigor ang isang kulang itim na SUV. "Marunong ako, akin na ang susi." Kumamot sa ulo si Grigor. "Eh, Madam, wala kaming susi n'yan, paano na 'to ngayon? Kung maglalakad naman tayo ay maaabutan nila tayo." Nakagat niya ang labi. Tumingin siya kay Arem ng maramdaman ang pagyakap nito sa kanya. Sumiksik pa ang bata sa leeg niya.

"Stay still, sweetheart." "Oh, please. Paalisin mo siya sa harapan ko. I'm afraid of snake!" kinakabahan kong tugon dito. Ramdam ko ang panginginig ng aking tuhod. Hanggang sa hindi ko namalayang umiiyak na pala ako sa takot. Mas lalo pa akong natakot nang makita ko ang papalapit na si Noraisa sa gawi namin.

Pero dahil mas mabilis ako sa kaniya tinadyakan ko siya sa sikmura ng malakas dahilan para lumabas ang dugo nito sa bibig. Pero bumangon pa rin ito at susugod sa akin kaya hinawakan ko ang leeg nito at pinilipit na parang papel lang. “Basic!" Sabi ko sabay pagpag ng kamay ko. Pinabayaan ko na ang bangkay roon pati na ang mga gamit nito dahil alam ko maya-maya lang darating na ang kasamahan ko na kukuha. May gadget kami na kapag pinindot ito i-ilaw ito ng dilaw ibig sabihin may lilinisin na kalat at kapag ang ilaw naman na lalabas ay pula ibig sabihin kailangan ng tulong or need back up.

She doesn't want to go home but Liliana's needs her too "Take good care of my Raelynn for me" "I will." Sinundan ng tingin ni Sheen ang kaibigan at ng makalabas ito sa pinto ay saka niya lang kinuha sa drawer niya ang cellphone "Hello?" ngumiti si Sheen ng marinig ang boses ng kaibigan "Hey, Sorry to disturb your peaceful vacation but I need you to do something for me."

Pinasadahan niya ako ng tingin bago ipinako ang kay matt. Mabilis niyang kinuha ang baril sa bulsa niya at pinaputukan sya sa kamay dahilan para mabitawan niya ang baril. Math screamed in pain and was visible in his face. I stepped forward para lapitan siya when a large hand encircled around my waist and pulled me. “Bitawan mo ‘ko, bitawan mo ‘ko!” I said and screamed. Sinubukan kong magpumiglas ngunit masyadong siyang malakas at parang hindi naman siya nasasaktan sa mga padyak ko.

Marahil ay mas malakas pa kaysa sa kung ano ang naisip ng sniper batay sa kanyang intel. Marahil ay kasing husay si Harvey ng mga genetically enhanced na sundalo ng Amerika. Sabi nga, ang sniper ay labis na nasasabik sa ganitong biktima. Humugot siya ng manipis at mahabang bala na kayang tumagos sa isang armored na sasakyan. Nag-aalinlangan siya na kayang hulihin ni Harvey ang isang bala na ganito kahanga-hanga.

Ilang sandali pa ang pagbabalik-balik ko ng tingin hanggang sa matagpuan ang pangalan ko. Welcome to Caged Island, Katriel Laurencio! Isang maliit at magandang babae ang may hawak niyon. Bahagya niya pang kinakaway ang banner para siguro makita ko ng maayos. Lumapit ako roon habang hila-hila ang dalawang maleta. "Hi! I'm Katriel Laurencio!" bati ko sa babae. Her eyes widened as she stare at me. Awkward akong ngumiti dahil sa tingin niya.

Napapangiti ako, ngunit panandaliang napapawi ito sa bigat ng lihim ko. Lumapit siya, halos magdikit ang noo sa akin. Ang mga mata niya’y puno ng damdamin, pero may halo ding pangamba—parang alam niya ang panganib na dala namin. Huminga ako nang malalim, pilit kontrolin ang damdamin. Sa kabila ng init ng gabi, ramdam ko ang lamig ng takot sa dibdib ko. “Lucien…” bulong ko, parang nagtatakip sa buong mundo. “Hindi ko pa kayang sabihin.”

Mabilis siyang tumigil sa pagtakbo at hinagis ang bag sa snatcher. Hindi niya maiwasang hindi mapasinghap nang masapol sa ulo ang snatcher at padapang bumagsak sa sementadong side walk. Hindi na ito nakahanap nang pagkakataon na makatakas dahil agad na lumapit ang isang lalaking vendor at pinigilan ito. Hinihingal na lumapit si Magenta sa mga ito at kinuha sa kamay ng snatcher ang cellphone. Kapagkuwan ay umalis din naman siya agad na muling bumalik sa pinanggalingan.

I followed it hanggang sa mawala ito sa paningin ko. "Damn it!" Out of frustration ay sinipa ko ang batong nasa paanan ko. I looked at the direction where it landed at may napansin akong kumikinang dito. Walang pag dadalawang isip akong lumapit dito to check because it caught my attention. I kneeled down to see what is it. Pinulot ko ito at tinitigan. It's a necklace with a snake pendant. I can feel magic in it. Sa taong 'yon siguro ito. I placed it inside my pocket at tumayo na.