A Little Life Book Novels & Stories

Ako naman ay nag-umpisa nang magsuri sa mga librong hiniram ko sa library para mag advance review sa mga lessons namin. Tumingin ako sa relong nakabitin sa kaliwang dingding ng kama ko katabi ng malaking picture frame ng pamilya ko at mga medalyang natanggap ko sa iba't ibang pacontest. Napatagal yata ang pag-aaral ko, lagpas alas dose na pala ng gabi. Iniligpit ko na agad ang mga ginamit sa pag-aaral ko bago inibagsak ang katawan sa malambot na kulay berde kong kama.

Azen Pov Pinilit ko ang aking sarili na maging matapang sa kabila ng nakaambang panganib sa aking buhay. Nakatakas ako sa lalaking nagtangkang pumatay sa akin kani-kanina lamang kaya naniniwala ako na matatakasan ko rin ang taong ito na nagtatangka rin sa buhay ko ngayon. Saglit lamang na nanigas ang aking katawan nang marinig ko ang sinabi ng lalaking naabutan kong may pinatay na isang babaeng walang kalaban-laban. Bahala na kung barilin niya ako basta ang mahalaga ay makalabas ako sa room na pinasok ko. Natitiyak ko na papatayin rin niya ako kapag nanatili ako sa loob ng room na ito. Kaya naglakas loob pa rin ako na buksan ang pintuan kahit pa pinagbantaan niya akong babarilin niya. At ano

We were still holding each other when a sharp voice suddenly spoke from behind us. "Get a room, Dad and Mom!" nakataas-kilay na sabi ni Drake. Sabay kaming natawa. Manang-mana sa kanyang ama. Napuno ng tawanan ang buong bahay. Tawanan na alam kong panghabang-buhay. I believe a person’s life is like a page in a book—each page has its own story, with lines full of joy, verses full of tears, and words that leave deep marks in every heart.

- nakangiti paring tugon nito,hanggang sa makarating kami sa Harap ng Village hindi niya pwedeng ipasok ang kotse niya dahil walang sticker. "Dito nalang. Salamat Markus"- nahihiyang anas ko. "No problem ."- bumaba naku, at nagsimulang maglakad papasok ng village, hanggang makarating sa bahay namin ni Klent . Naabutan ko itong nakaupo sa salas habang may hawak na libro. First day of class libro agad? advance reading? iba na talaga kapag genius. Paakyat na sana ako ng hagdan, nang bigla itong nagsalita.

Ito ang sining ko, ang maliit kong lihim na binabantayan ko nang mabuti. Narinig kong tinatawag ako ng mama ko, ang tunog ng kanyang mga yabag ay nagpaalerto sa akin. Mabilis kong itinago ang libro sa ilalim ng salansan ng mga school notes at textbooks. Ito ang buhay ng isang batang awtor—isang awtor na walang sex life.

Pero habang tinititigan ko ang paligid, may napansin akong kakaiba. Hindi ito ordinaryong selda. Ang mga kagamitang nakakabit sa kanya ay ang pinakamahal at pinakamodernong life support. Sa tabi ng kama niya, may isang maliit na lamesa. Doon, nakapatong ang isang pamilyar na bagay—isang lumang libro ng fairy tales. Ang paboritong libro ni Leo bago mangyari ang sunog. Nagsimulang mag-overlap ang mga imahe sa isip ko.

Nakaawang iyon kaya dahan-dahan akong pumasok sa loob. Madilim at tahimik na silid ang unang sumalubong sa akin pero hindi kalaunan ay may naaaninag na akong maliit na liwanag na nagmumula sa lampshade. "Ahhh....ughhh....yes...lick me there...u..ughh...eat me..ughh!" "Slurp....ughh....ahhhhh...ugh!"

“Siguro nga, sumusunod lang ako sa yapak ni Papa.” Nakagat niya na lang ang pang-ibabang labi. Ang bigat. Para bang binabasa niya lang sa isang libro ang buhay niya ngunit punit-punit ang mga pahina, malabo na ang mga letra, kulang-kulang ang mga kabanata at may mga tauhan na walang mukha. Bigla na lang din siyang nawalan ng gana. Napansin na rin nila Stephen na wala na siyang kibo kaya nag-alok na ang mga itong lumabas.

Kaunti na lang. Isang hakbang pa. At tila leon nitong ginulat sa yakap ang likuran ng dalaga. "Good morn—" Ngunit nahinto si Levim sa sinasabi nang mapasabay sa tili ni Sherry ang paghampas nito ng libro sa mukha ng lalaki. Pareho silang nagulat sa isa't isa.

he explained. "Explained it more to me," I said. So, they knew each other for a long time and Silas managed to hide me that fact?! "Book of life is where your name will be written once you died. Luckily, his name is not there and it means, he's alive... just like what you saw in the hospital." Bigla ulit akong nakaramdam ng lungkot dahil sa kaniyang sinabi. "Do you think he will wake up?" I asked to him.