Cornered Novels & Stories

Mahigpit din ang kapit ko sa strap ng bag ko. Sa gilid lang din ng bawat koridor ang nilalakaran ko para siguradong walang mabangga habang nakayuko ang ulo hanggang makarating sa silid. Nakapasok na ko sa pinto at pipihit na sana sa direksyon patungo sa pwesto ng upuan ko nang tumama ako sa isang pigura. "S-sorry!" I tensely said. "Ano ba yan! Hindi kasi natingin sa dinadaanan eh," a voice exclaimed.

He asks me with his voice that becomes colder and serious And finally, I confidently face him, showing him how serious I am. "Because you're not welcome here anymore." I said and I thought he'll make a face, but instead, mahigpit niyang hinagip ang kanan kong braso ko at hinila ako sa isang malapit na pader sa aming pwesto. Napadaing ako sa bahagyang sakit sa likod ko ng isandal niya ako sa pader and cornered me with his arms.

"Ano?" Napatingala ako ng tumayo siya. Napapikit ako ng maramdaman ang malambot niyang labi sa aking noo. Mabilis lang 'yon. Isinandal niya ang kamay sa likod ng upuan ko habang ang isang kamay ay nasa mesa. Shit, I am cornered. Para bang kinukulong niya ako sa kaniyang bisig at ayaw akong pakawalan. "Liligawan kita. Mag papaalam ako sa dad m--"

Naikuyom niya ang dalawang kamao para mapigilan ang panginginig nito. Itinaas niya na rin ang isang kamay para abutin ang door knob kahit tatlong hakbang pa ang layo niya may pinto. Naramdaman ni Maria ang kakaibang hangin na dumapo sa balat niya at sa isang kisap-mata niya lang ay may humawak sa palapulsuhan niya.

sagot ko. "Hindi minamadali ang pag momove on, you have wounds Ashley at kailangan muna 'yon maghilom para maging okay ka ulit. It takes time, hayaan mo lang at darating din ang araw na magiging okay ka din ng hindi mo namamalayan."

Parang may bumangga ro'n at humahampas. Napalunok siya. Ayaw man niyang buksan dahil sa takot ay wala siyang pagpipilian. Nang pihitin niya ang pinto ng banyo at buksan 'yon ay nanlaki ang mata niya ng makita si Hunter na nakatali at may tape sa bibig. Mukhang paa nito ang ginamit para sipain ang pinto dahil ang higpit ng pagkakatali dito na para bang hindi ito hahayaan na makawala.

Mariin niyang ipinikit ang mga mata. "Kung hindi ka naging mausisa, wala ka sana sa ganitong sitwasyon." Napabuntong-hininga siya. "Ngayon... dihado ka na." Dahan-dahan siyang sumilip sa gilid ng divider. At saka lang niya tuluyang napagtanto ang mas malaking problema. "J-Jusko..." "Ang kwartong kinaroroonan ko ngayon..."ito pala mismo ang kuwarto ng lalaking sinisilipan ko kanina..

Location: Red District Urvularia City “I heard that another fight will happen tonight. Are you coming?” Lumapit sa kanya si Torn. Uminom muna si Zyrex sa hawak na beer habang pinagmamasdan ang papalubog na araw. “I thought you're busy. Why are you here?” tanong niya nang hindi tinatapunan ng tingin ang kaibigan. “Drinking with you?” natatawang sagot nito. Tinaas pa nito ang isang can sa kanya bago uminom. This building is owned by Torn, his only friend. “So... Are you coming?”

"Aray ko, ang sakit!" Bawat galaw ay parang hinihiwa ang buong katawan at pinagdugtong-dugtong ulit gamit ang mapurol na kutsilyo. Bawat cells ay sumisigaw sa hapdi. Napasinghap at hingal na hingal si Lianna Marie “Lia” Montenegro habang pilit na tumatayo sa kama. Kaninong kama at silid ito? Paano siya napunta rito? tanong niya sa sarili.

Nelorie asked. Napahawak ako sa kanilang dalawa. Iyong feeling na na-corner ka tapos wala kang malalabasang pinto maliban sa dinaanan mo noon,nakakastress. Paano kami lalaban sa kanila? Teka dejavu ba ito? Parang nangyari na sa akin ito ah! Kapag tumakbo kami siguradong sa changing room lang ang pwede naming puntahan. Kaso kapag doon lalo kaming corner.