Novel & Cerita Eri Quirk

Tila napakalayo ng batang Erina sa babaeng nakikita natin sa mga huling bahagi ng kwento — pero kapag titingnan mo nang mabuti, kitang-kita mo ang mga butil ng parehong pagkatao. Noon, bata pa siya at tila isinilang na may 'God Tongue' — kakaibang talento na nagbigay sa kanya ng sobrang papuri at, kasabay nito, malalim na pag-iisa. Ang kanyang pagiging malamig at mayabang ay hindi lang dahil sa mataimtim na panlasa, kundi dahil din sa pressure ng elitistang mundo ng pamilya niya at sa takot na masaktan kung hindi siya perpekto.

Habang lumalaki, nasimulan kong makita ang unti-unting pag-crack ng maskarang iyon. May mga maliit na sandali — isang simpleng putahe na hindi tugma sa kanyang standard, isang tawa mula sa ibang estudyante, o simpleng kabaitan mula sa isang taong hindi sumusunod sa pamilyang Nakiri — na nagbukas ng tanong sa loob niya: bakit ako ganito? Ang paglabas ng kanyang kahigpitan at ang pagpapahalaga sa emosyonal na bahagi ng pagkain ay isa sa mga pinaka-matinding pagbabago. Hindi natutong maging mapagpakumbaba agad-agad; natutunan niyang piliin ang tao kaysa sa reputasyon.

Ang paborito kong parte ng kanyang development ay yung proseso ng paghahanap ng balance — mula sa soberbiyosong panlasa tungo sa mainit at taos-pusong pagluluto. Sa dulo, hindi na lang siya judge na naghuhusga; nagiging tao na naglilingkod sa pamamagitan ng pagkain. Nakakaiyak isipin, pero talagang nakaka-inspire ang pagbabago niya — isang magandang paalala na ang talento, kapag sinamahan ng puso, mas nagiging makabuluhan.