Ate Mo Ate Ko Ate Ng Lahat Ng Tao の小説・ストーリー

reklamo ko Dito habang nakakunot ang noo aba hindi Naman namin mauubos lahat ng pagkain kahit Kasama ko pa ang mga kaibigan ko ay di parin namin ito mauubos. " Just eat it wife don't talk too much, gusto ko lang na mabusog ka and will take out the food pag di niyo naubos" nanlaki Naman Ang mga mata ko at agad Naman akong Kumain . Di na ako nag reklamo dahil exited ako na makakain Sila nanay ng mga mamahaling pagkain, Kasi pag itetake out ito ni Akio ibibigay ko nalang sakanila hehe.

Jae-young “Diba love mo naman ako?” nakangiti ko pa sabi sa kaniya nang nakatulala pa rin siyang nakatitig sa ‘kin. Napapikit siya bago sumagot. “Mahal na mahal,” sagot n'ya kaya abot hanggang tenga ang ngiti ko. “Mahal din naman kita, Dodong. Kaya lang gusto ko talaga ng Indian mango,” nakalabi na saad ko sa kaniya.

Matingkad at malinaw ang bawat salitang kanyang binitiwan, sapat upang umalingawngaw sa buong hanay ng mga hukbo. “Ngayon,” wika niya, “ay tatapusin natin ang lahat ng alitan. Ipapanalo natin ang laban na ito at titiyakin na isang lahi na lamang ang matitira sa mundong ito ng mga bampira—ang ating lahi. Wala nang awa, wala nang pag-aatubili. Hanggang sa huling patak ng dugo, tayo’y magwawagi!”

Magalang kong sambit at muling ipinagpatuloy ang paghihiwa ng carrots na nasa cutting board. "Manang Kera pwede po bang tanggalin niyo po ang "po or opo" kapag kausap niyo ako ni Ate Umi?" Napansin ko kasing lahat ng tao dito sa bahay ay may "po or opo" kapag kausap ako, samantalang ako naman ang pinakabata sa kanilang lahat. "Pasensya na po your highness, pero hindi po namin magagawa ang gusto niyo."

"Ganoon naman ang lahat, pero iyong natutunan mo after no'n ang importante doon. Kaya subukan mo! Sugal ang pag-ibig, Aqee! Paano ka mananalo kung hindi ka tumataya?" Tama...paano ako mananalo kung hindi ako tumataya? Susubukan ko ulit. Hindi naman iyon masama. Sabi nga nila...life is a game. Learn to play it. Win or lose, at least you played and learned because that was the prize of it. So in the next game of life, if you have to play it, play it differently than last time. Nalilito pa rin ako, pero I will play the game better than last time!

That bullshit CEO, I hate him. Tinalikuran ko na siya. Ayaw ko ng makarinig pa ulit sa sasabihin niya. Mas masasaktan lang ako pag hinayaan ko. Pagdating ko sa condo, wala akong ginawa kundi umiyak. Hindi ako pagod. At maslalong hindi ako napagod maghintay kung kailan. Dahil never akong mapapagod sa taong mahal ko. Endri is my everything but… Lolo is my everything too.

--- --- --- --- "Kung bakit iniwan ako ng mga taong mahal ko?" --- --- --- --- "At ngayon nalaman kong lahat kayo may alam." --- --- --- --- Hindi siya sumagot. --- --- --- --- --- "Sabihin mo sa akin." --- --- --- --- "Kasama ka ba sa plano?" --- --- --- --- Nanatili siyang nakatingin sa akin. --- --- --- --- At ilang segundo bago siya sumagot. --- --- --- --- "Oo." --- ---

Kabanata 35: 'God of Love' "Mukhang ayaw mo lang talagang malaman ko ang lahat. Kaya ko naman alamin mag-isa." Naiinis kong aniya. At talagang nakuha pa niyang akbayan ako. Hindi nga ako nagkamali. Sinasabi ko na nga ba at may mali. Nagulat na lang ako ng biglang lumapit sa akin si Quinoa at pinatakan ako ng halik sa noo, sabay lapit sa tainga ko.

Kabanata 33: "Pwede pa naman kayong mag-stay rito pansamantala. Hindi ko naman kayo pinapaalis." Sabi ni Ate habang at tumingin sa mga bagahe naming dala na kadalasan gamit ko. Umiling naman si Mama at, "Nako Mare, sobrang nakakahiya na. At tsaka, sapat na sa amin iyong pinatuloy mo kami rito kagabi." Ani Mama na ikinatango ko.

"姐姐 (ate), diba ako mas maganda? I'm more beautiful..." "No! 是我! (ako!) 不是你 (hindi ikaw)，是我! (ako)" Hindi naintindihan ang unang words na sinabi ng bata at pati ang isa. It's Chinese. Tumawa si kuya Red pumunta sa dalawang lalaking bata at may sinabi saka tinuro sa table sumunod naman ang dalawa. I kneeled down sa kanilang dalawa, "You are both beautiful!" I pat their head.