Aba, malalim 'tong usaping pag-ban ng ‘p**yeta’ sa TV — para sa akin, kombinasyon 'yan ng batas, kultura, at praktikal na negosyo.
Unang-una, may mga regulasyon tulad ng Movie and Television Review and Classification Board (MTRCB) na naglalagay ng guidelines kung ano ang puwedeng lumabas sa primetime o sa mga oras na maraming bata ang nanonood. Nakikita ko ito sa mga lumang palabas kung saan binabawi o nilalabasan ng beep ang mga malaswang salita para makaiwas sa mataas na reklamo at multa.
Pangalawa, hindi lang legal — sensitibo rin ang kultura natin. Ang mga ekspresyong nakakaalalang relihiyon o bastos ay madaling makapagdulot ng sama ng loob, lalo na sa mas konserbatibong audience. Panghuli, business decision ito: advertisers ay ayaw magkaproblema, kaya mas safe mag-censor. Minsan pati mismong manunulat o director ang nag-a-adjust para mas maabot ang mas malawak na audience. Sa totoo lang, nakaka-frustrate minsan, pero naiintindihan ko rin kung bakit ginagawa nila 'yan — may mga pagkakataon talagang mas mainam ang finesse kaysa sa pagbomba ng malalakas na pananalita.