Novel & Cerita Heneral Luna Famous Lines Bayan O Sarili

Parang sira ulong santa clause. "Every year ay ginaganap natin ang class hunting na siyang hahasa sa abilidad ninyong lahat. Mapabampira man, asong lobo, o 'di kaya ay mangkukulam isama narin natin ang taga ibang mundo na bigla-bigla nalang dumating sa mundo natin dahil lumayas." "Sira-ulo talaga." Rinig kong bulong ni Virgo. Nang tignan ko si Madrigal ay nakangisi itong nakatingin sa gawi ko.

Napansin iyon ni Sol. “Babe?” “Hmm?” “May iniisip ka.” Umiling si Cris. “Wala.” “Tingnan mo nga ako.” Napabuntong-hininga si Cris. “Hindi talaga ako makapagsinungaling sa'yo.” “Kasi kilalang-kilala na kita.” Tahimik siyang tumango. “May gusto sana akong sabihin.” “Ano 'yon?” Huminga siya nang malalim.

"Hindi kona kaya Guys" "Banyo na muna tayo" Saad ni Luna, Naglakad silang tatlo papaalis sana may dagat ng lingonin ng dalaga ang mga gamit nila nasa lupa, "Una na kayo maglakad kunin ko lang mga iyon" Turo niya sa kanilang mga gamit na damit mga bag na laman ang kanilang cellphone, andoon rin ang kanilang sariling mga tuwalya.

“Bakit ayaw mong magsalita? Hindi mo ba alam na silence means yes?” Nagbulungan ang mga taong naroroon. “Mukha ngang totoo ang lahat ng kumakalat.” “Kaya nga, hindi niya magawang magsalita para pasinungalingan ang lahat ng binibintang sa kanya.” Luna sobbed in anguish, her heart filled with anguish. If she could, she wanted to disappear into the ground. Never in her life had she felt so humiliated. Just when she was in unbearable pain and had given up all hope, a furious shout rang in her ears.

”sana nga dinggin ni Bathala ang ating kahilinggan lalo na ang kaligtasan ng Matandang baybaylan ” kung hindi sa kanya at kay bathala wala sana tayo dito napabuti ang pag tungo naten dito sagot ni macario dito ” mag tiwala ka kay Bathala mahal ko manunumbalik din ang kaayusan sa Sunrise Majika . sambit neto habang nahiga na sumunod naman si macario at nahiga na din sabay sabi kay adelina ” magandang gabi sayo mahal ko” agad ding sumagot si Adelina ” magandang gabi din sayo mahal ko” ipinikit na nila ang kanilang mga Mata at natulog na

Napangiti si Marian. “Who said your face is bad?” Natigilan si Luna. Parang hindi ito sanay makarinig ng gano’n. “Seriously?” tanong nito. “Seriously,” kalmado niyang sagot. Biglang lumiwanag ang mukha ni Luna. “Marian,” dramatiko nitong sabi, “I think mahal na kita.” Napatawa tuloy si Marian. Makalipas ang ilang oras, biglang tumayo si Luna at hinila ang braso niya.

Hindi kaya isa kang mapanlinlang, palihim, at tusong babae? Humagalpak ng tawa si Luna, nakakatunog. Tinakpan niya ang kanyang bibig at sinabing, "Makinig ka sa sinasabi mo! Gaano ka kaya magselos? Kung totoo ang iyong pahayag, nahulog ka sa bitag. Wala nang iba pang maipakita kundi ang iyong kakulangan sa katalinuhan! Ano pa bang meron?"

I’m sure gutom narin si Luna. "Wow! Kanina pa ako nandito, pero ngayon mo lang ako o-offeran ng makakain? That's very sweet of you, Cali," he said sarcastically. Binatukan ko nalang ito tyaka tumayo. Binuhat niya naman si Luna at tumayo din tyaka hinahagis sa ere.

Kinakabahan kong tanong at napa-hawak ng mahigpit sa pantalon ko. "Because the moon is the one who brightens up the empty night sky. Lesbian, you brighten up my life when you came. That's why you're my Luna." Damn, Vava. Masyado mo akong pinapakilig. Huwag kang ganyan. Please. Diretsuhin mo na lang ako. Please. Baka malusaw ako dito. Or worst, mawalan ako ng balanse dahil sa sobrang panlalambot at panghihina dahil sa kalandian mo. Pero sa kabila noon, napa-ngiti ako habang nangingilid ang mga luha ko. Vava...

I said to them at kasabay noon ang malakas na paglagpak ng sampal sa mukha ko. Agad ko ring itinaas ang kamay ko na nakatikom ang kamao para patigilin ang lahat ng gagalaw at magsasalita sa kanila, and they did. Kahit nalasahan ko ang sarili kong dugo sa lakas ng sampal ni Mama, ay hindi ako dumaing o umangal man lang. “I also love lord Dos, Master,” Luna also said. “Mahal ko siya, mahal na mahal, buong buhay ko.”