Eyesight Quotes の小説・ストーリー

"You have to fight through some bad days to earn the best days of your life. So keep your head high, your chin up, and most importantly keeps smiling, because life's a beautiful thing and there's so much to smile about." Pagkatapos niyang sabihin iyon, pinalakpakan siya ng mga kasama ko. "Wow! Puno ka naman pala ng words of wisdom! Mahilig ka siguro magbasa ng mga books?" saad ni Maki. "Mahilig, pero kasi 'yong quotes na 'yon nabasa ko lang d'yan, oh!" sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life.

"You forgot that I still have a 20/20 vision when we got our eyes checked last month." "Oo na, ako na ang malabo ang mata." Ngumuso ako. "Alam mo, hanggang ngayon, in-denial pa rin ako." "Saan?" tanong niya. "Sa panlalabo ng paningin ko. Eh, siyempre, buong buhay ko, malinaw naman ang mga mata ko, as in kahit malayo kaya ko pang makita kung sino 'yong parating," kuwento ko. "Ngayon, blurred na ang mga mukha. Hindi ko alam kung 'yong mga dating malinaw naman ang mata ay ganito rin ang pakiramdam."

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

Nilakasan niya ang loob at tumitig sa itim na itim nitong mga mata kahit pa pakiramdam niya ay nalulunod siya at hindi makahinga sa nababasa niyang mga emosyon dito. Halo-halong mga emosyon ang nakikita niya dito, may galit, may sobrang muhi, may selos at may iba pang emosyong hindi niya kayang bigyan ng pangalan. Ngayon na talaga siya naniniwala sa kasabihang, ‘Eyes is the window to the soul’ pero imbes na magsalita ay tumalikod ito at tuloy-tuloy na lumabas ng receiving area. Doon naman siya biglang napansin ni Max na napatigil pa sa pakikipag-asaran sa matanda.

"I can live without legs, but I can't live without my eyes, Dustin. You know why? I still want to see and appreciate the beauty of everything. Gusto ko pa ring makita 'yong iba't-ibang kulay ng mga bagay, 'yong eskpresyon ng mga tao kapag masaya sila, malungkot, o kahit galit sa pamamagitan ng mga mata nila. I want to see the faces of the people who loves me." "I can live without my eyes. That's our differences. Aanhin ko ang mga mata kung puro kasinungalingan lang ang aking nakikita." Napakurap-kurap ako at natigilan sa sinabi niya. "B-bakit naman?" I faked a laugh. Medyo seryoso kasi ang usapan kaya gusto kong gumaan ang mood. "Hindi naman ako nagrereklamo na hindi ako makakita. Mas natutu

My vision was getting blurry, dahil siguro lasing na ako. Pero kahit gano’n pa man, masasabi kong gwapo ang lalaking nasa harapan ko ngayon. At siguradong-sigurado ako roon. Hindi pa nagkamali itong mga mata ko, kapag gwapo na ang pinag-uusapan.

Naiinis na utos niya pero tumatawa pa rin ito. “Ikaw naman ang makakapagsabi dahil nakikita mo ikaw sa salamin.” “Ikaw nga ang magsabi.” “Malamang. Lahat nga ng babae nakatingin sa'yo kahit saan. Parang pumupuso ang mga mata nila, sa totoo lang.” “How about your eyes.” Umiwas ito ng tingin kaya agad niyang hinawakan sa baba at iniharap sa kanya.

Minsan nakakalimutan na niya ang kanyang sarili na magpahinga. Ihahatid na muna kita para makapag pahinga ka. Baka kasi puyat ka nang puyat. Tingnan mo yang mga mata mo oh, ang laki ng eyebags mo," anito na idinaan sa biro ang huling sinabi.

Pagkapasok namin ay nakapikit ang mata ko. Bukod sa medyo dim ang ilaw dito, marami pa akong makikitang hindi kaaya aya na kinakatakot ko namang makita dito. "Open your eyes. They won't hurt you." Komento niya. Binuksan ko ang isang mata ko para silipin ang paligid. Napamulat ako mapagtantong maliwanag na maliwanag na dito at umiba narin ang ayos.

"Pinaalmusal mo na nga ako ng malamig na kape at cheap na cake, pinaghintay at sinayang din ang oras ko habang naliligo ka..." Pasimpleng pinatirik ni Yeonna ang mga mata. "And now what I got from you is rolling your eyes." Napaubo si Yeonna nang mawala sa isip niya na salamin pala ang nasa harap nila mula sa loob ng elevator kaya huling-huli ang kanyang ginawa rito "If you have an eye disease, magpatingin ka na sa doktor. Baka iyan pa ang maging dahilan nang ikapahamak ko."