Fantasy Characters Novels & Stories

"See you later!" Ang malalaking karakter na isinulat nang parang likhang sining ng isang dragon at phoenix sa puting papel ay nagsasaad ng pagiging walang pakialam at dominante ng nag-iwan nito. Napakunot ang noo ni Shayne, mariing pinikit ang mga labi, saka walang pakundangang itinapon ang papel sa basurahan. Akala mo ba mahalaga ka? Akala mo rare ka? Eh isa ka lang namang tuso’t mabangis na lobo sa anyo ng tao!

Malakas kong tili ng magulat ako dahil hinawakan niya ang braso ko pero pansamantala lang yun, hindi ko alam kung hinawakan ba niya o sadyang gawa lang ng ipatihaya ko siya. Kunot noo ko siyang tiningnan halos matulala pa ako ng makita ko ang mukha niya. Tumambad sa akin ang napakaamo niyang mukha. Mukhang kababaliwan ng mga kababaihan, para siyang isang character sa isang fantasy movie dahil sa ganda ng mukha niya, ang makakapal niyang kilay, medyo mahabang pilik mata at namumulang mga labi.

Habang ang isa naman at may mukha at pang-itaas na katawan ng isang leon, habang ang pang-ibaba naman nito ay isang Fantasian. "Sino kayo?" Tanong ko sa tatlo. "Kami ang Chimera. Ginamit lang namin ang isa sa aming Special Energia na kung tawagin ay Humanism. Na inaayahan kaming magmukhang Fantasian o Mortal na tao." Sagot naman ng nilalang na may anyong leon.

Alam niya na si Brielle Labhrann ang unang magiging Emperor sa Apocalypse Age. Sa sandaling iyon, naniwala si James na si Henrik ay isang misteryosong tao. Marahil ay nanggaling siya sa hinaharap. Hindi nagtagal, isinulat niya ang lahat. Hindi nakakagulat, ang mga kaganapang ito ay nabago sa isang misteryosong script. Ang bawat karakter ay may iba't ibang anyo na patuloy na nagbabago. Ang mga karakter na ito ay tila may sariling buhay. Habang nagsasaliksik si James, tila mas misteryoso at malalim sila. Dahil dito, maaari lamang niyang iugnay ang mga karakter sa kahulugan na nais niyang ilarawan upang maunawaan ang kahulugan ng mga karakter na ito. Dahan dahan at unti unti, sinimulan niyang m

Who wouldn’t want to explore perilous dungeons, face dragons, and become a hero destined to defeat the Demon Lord—the most powerful entity worshipped by the monsters of this world? But that world is not mine. I’m no adventurer, no hero destined to vanquish the Demon Lord. I’m not even human, nor an elf, nor any creature the people of Rifongie might welcome with open arms. My name is Karma, and I’m a dwarf. My world isn’t the vibrant streets of Rifongie but the dark, chaotic, and dangerous forest a few kilometers from the town.

Pinag-isipan kong mabuti, sinigurado kong maganda ang pagkakagawa ng mga characters, inalam ko ng mabuti ang mga iniisip at personalidad nila. Building characters in a book is like making a whole different person. For me, they were alive. Buhay na buhay sila na maski outline ay hindi na nila sinusunod. Buhay na buhay sila na nagugulat na lang ako sa mga sarili kong isinulat kapag binabalikan ko ito upang basahin.