Save Her Mga Nobela at Kwento

"Hmm, hulaan ko iniisip mo na naman kung bakit hindi ka man lang niya hinanap, right?" "Yeah. Pero okay na ako Stacey." walang gana'ng sambit ko. "Siya nga pala, paano ang pambayad mo sa tuition at 'yong sa graduation natin?" "Hindi ko poproblemahin 'yon. Saakin nakapangalan ang lahat ng savings ni mom. Pati na rin ang mga naiwan niyang ari-arian ay nailipat niya na sa pangalan ko bago pa man siya namatay." Pagkukuwento ko sa kanya." Sobrang mahal na mahal ako ni mom no'h? Puro kapakanan ko lang ang iniisip niya Stacey." Bigla ay gumaralgal ang aking tinig.

I won’t give her to anyone. Humiwalay ako pero hinabol ni Sayna ang labi ko kaya napangiti ako. Halos maging pula ang buong mukha niya nang mapagtanto niya ang kanyang ginawa. She’s aiming for more and I could give it to her if she asks me. Kaagad siyang tumalikod at tinakluban ang katawan ng kumot hanggang sa kanyang leeg, tinago ang katawan na akala mo naman mapoprotektahan siya nun kapag may ginawa ako sa kanya.

Rhea: 🎼 I just can't sleep tonight. Can someone tell me how to make a change? 🎼 I close my eyes and I can see a better day. I close my eyes and pray. I close my eyes and I can see a better day. I close my eyes and I pray. "Ang weird mo talagang babae." Bigla siyang nagsalita na halatang smiley ang mukha niya kaya nahinto ako sa pagkanta. "Bakit na naman ba?" Agad ko namang sagot na nagpipigil ng ngiti.

THANK YOU FOR READING AND VOTING THIS IS CHARMAINEGLORYMAE HAVE A GREAT DAY.

“If this situation is one of it, then perhaps those who rescued me before will come! I wonder who they are?” Hindi ko mapigilang isipin ang pagkakataong 'yon. I may fell unconscious, but I'm no fool. They are definitey no ordinary! “That woman especially is strange,” napahinga na lamang ako, pinipigilan ang panggigil nag maalala. “I ever thought she's a hunter or something, and awed by it! Who have thought she's far from that, and not only hunt the wild?!”

sabi ko sa mga tauhan na naghihintay ng utos sa likuran ko. Inutos ko rin na dalhin ang mama ni Maria sa hospital para mapagamot. They check her pulse and luckily she's still breathing. I scooped Maria on my arms because she already fainted a while ago before I could even pull the trigger. Alam na ng mga tauhan ko ang gagawin kaya hindi ako nagdalawang isip na ialis si Maria doon.

Aba kung akala niya di ko siya papatulan nagkakamali siya okay lang sana kung ako lang ininsulto niya, ibang usapan na paganak ko na. "What did you say you bitch!" Nanggagalaiting singhal nito na ikinataas ng kilay ko siya nanguna pero siya pa itong mabilis mainsulto. "Ayy gusto mo pa bang ulitin ko" Ganti ko. "Ma'am tumatawag na po si Sir, hinahanap na tayo" Singit nung yaya dahilan para mapatingin dito yung babae kita ko namang napaiwas ng tingin yung yaya.

umiiyak na pahayag ko pa sa kanya. Nanghihina naman nitong itinaas ang kanyang kamay para maabot ang aking mukha. "Thank you Alphy, for not giving up on me. Thank you for saving me..." pahayag pa nito habang patuloy ang pag-agos ng kanyang luha.

Carter saw me and try to save me ng may dumaan na bala at tumama sa lalaki. Nagtungo ako sa taas ng isang bubong. I saw her there. Her black hair and ocean blue eyes. Tumayo ito and she winked at me. Nang makatalikod ito ay nakalagay ang pangalan na despise doon. She's despise! Then why she is saving me instead of killing me like in the letter she sent. Tinanggal ko ang bangkay sa likod ko. I punch the one who tries to attack me.

Now, in order to save her, he needs to think of a way to get her back. *