Felix Felicis Mga Nobela at Kwento

bulong niya, halos parang utos ngunit may lambing. Napalingon si Felix, agad na nag-angat ng tingin. Ngumiti si Vaiana, marahang nagsalita. “Now you know everything. Wala na akong maitatago sa’yo. At alam mo… tama nga siguro ang sabi nila na do what makes you happy. If you’re happy, you’ll give more. If you’re unhappy, you should walk away. Pagdating sa feelings, happiness should always be greater than sadness.”

saad ni Felicidad sa wikang nagseselos ngunit hindi nagpapahalata. "Felicidad ako'y wag mong pagtakhan, noong nasa Paris ako ay ikaw lang lagi ang naiisip ko. Marami man akong alam na paraan para saktan ang damdamin mo ngunit kapag naiisip kong gawin ito sayo ako'y lubos ding nasasaktan dahil naiisip ko na baka isang araw ang Felicidad na minahal ko ay may minamahal ng iba at ang masakit pa doon ay hindi ako ang nagpapasaya at minamahal mo." mahabang sagot ni Francisco.

I shook her hand and was truly grateful for her. "Kilala mo siya, Ate?" usisa ni Alfonso. "Hindi, nagkasalubong lang ang landas namin noong namili ako sa supermarket noong bagong dating ako dito sa Buencamino. She helped me look for groceries." "Talaga po ba? Likas na napakabait niyo po pala talaga. Salamat po uli." "I haven't introduced myself. Ako po si Felicity Romualdez at ito naman po si Felix, ang anak ko. He's 7 months old now."

Kaya pala unang tingin ko pa lang sa lugar na ito ay pamilyar na. “Thank you, Felix. I really appreciate it. Thank you for always surprising me.” sinserong pasasalamat ko dito. Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala sa lahat ng nangyari sa amin ni Felix. From enemies to lovers? Totoo pala ‘yon?

Parehas lang silang sabik, kung tutuusin. ahhhh.. ahhh... ahhhh...." ungol nya habang sinabunutan sya ni felix at patuloy na kinakant*t. "uhhmm....uhhmmm!..." sagad na sagad at pasok na pasok ang tar*go nito sa maliit at masikip niyang puk*.

biglang sinampal ni Felicidad si Stefano. "Ayokong marinig ang mga paliwanag niyo. Sapat na sa akin na alam ko na pinatay niyo ang anak ko! Mga wala kayong puso! Ang anak ko na lang ang natitirang pamilya ko!" Humihiyaw na saad ni Felicidad at galit na galit itong tumingin kay Elijah. "Sana dumating ang araw na pagbabayaran mo ang lahat ng ito. Isinusumpa ko na hindi ka magiging masaya!" At bigla na lang may hinugot na itim na bote si Felicidad at ininom nito ang laman. Agad nitong nabitawan ang bote at huli na para malaman nila na nakakamatay iyon na lason para sa isang imortal.

Felix said slowly, his voice low and raspy. He looked at her, really looked at her, as if trying to tell her a thousand words without speaking. "Minsan kasi sa buhay natin..." Felix began, his eyes dark and distant. "Ang mga maling akala... ang mga bagay na akala natin totoo... yun pala ang nakakapagdala ng pinakamalaking perwisyo sa atin. Yun pala ang sumisira sa lahat." Lia frowned, her forehead creasing in confusion.

sigaw niya. Nanginginig ang buong katawan niya sa galit. “Hindi mo maintindihan kung ano ang pakiramdam na palaging ikaw ang ikinukumpara sa iba!” Napasinghap ang mga tao. “Si Lucky mabait.” “Si Lucky maganda.” “Si Lucky mayaman.” “Si Lucky ang Diwata ng Solara.” “Si Lucky ang tagapagtanggol ng Mirasol.” “Ngayon, si Lucky na naman ang babaeng nagsakripisyo para sa buong baryo!”

Sa pag aalaga niya sa mga anak namin palagi, nakikita kong mahalaga talaga ang mga Ito sa buhay niya kaya hindi ko na sasayangin ang pagkakataong ito. I will always be forever his fearless lover and his always be my favorite gangster. I love him so much so so much that I can't breathed. Our world is now the same and it'll be forever the same.