Quotes About Kalikasan Tagalog Novels & Stories

sabi ni Luna. "Napakaganda, ang kalikasan ay napakabait sa tao at gayundin ang kabaligtaran. Ang mga kaugalian at tradisyon na nananatili pa ring matatag ay nagpaparamdam sa atin na napakaswerte nating mabuhay sa gitna nila. Lahat ay nabubuhay nang payapa at magkatabi, nagtutulungan at nag-aalagaan. Mabuti man ang tao, kalikasan, at hayop ay nakakapamuhay nang maayos. Alam ng mga tao na ang kalikasan ang nagpapayaman at nagpapaunlad sa kanila, kaya't inaalagaan nila ito nang mabuti. Hindi makakakita si Kai ng kahit isang taong nangahas na sumira ng mga halaman nang walang pakundangan, kahit na isang hibla ng damo."

Itinuro namin kung paano nagtutulungan ang kalikasan upang mabuhay ang lahat—kung paano nagbibigay lilim ang mga puno, kung paano nagdidilig ang ulan, at kung paano nagbibigay ng sustansya ang lupa. “Tingnan mo ang bukirin na ito, Gabriel,” sabi ko habang itinuturo ang malawak na taniman ng palay na kumakaway sa ihip ng hangin. “Ang mga butil na iyong nakikita ay hindi kusang lumago. Ang mga ito ay itinanim, diniligan, inalagaan, at pinaghirapan ng mga kamay ng ating mga magsasaka. Ang bawat butil ay may halong pawis at pag-asa. Kaya naman, huwag mong sasayangin ang pagkain. Ang bawat subo ay regalo ng kalikasan at bunga ng pagsisikap ng kapwa.”

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Nakakakilabot. Gayunpaman, kahit na ang kalikasan ay umaangkin ng buhay, ang kalikasan ay nagbibigay din ng buhay. Sa mga sinag ng ginintuang sikat ng araw na umaabot sa mga lupa ng kagubatan, nakikita ko ang mga kabute na tumutubo, mga bagong puno na tumutubo. Ang katahimikan sa himpapawid, ang mapayapang katahimikan na dumarating lamang pagkatapos ng bagyo, ay binasag ng huni ng mga ibon at mga insekto at ng mga huni ng mga palaka sa di kalayuan.

sagot neto sa baybaylan " tahan na iho huwag munang aalalahanin ang iyong napanaginipan balang araw ay magiging masaya din ang ating Mundo at ang iyong Angkan kasama na ni Bathala wika neto sa Paslit teka at kukuha ako ng maiinom mo "wika pa neto agad siyang Pumunta sa lamesa at kinuha ang baso na yari sa kawayan at nag lagay na ng tubig Pagkatapos ay nag punta na muli sa paslit at nag salita

Wish "Kuya safe ba 'toh?" maluha-luha kong tanong. Wala akong nagawa nung nahila ako ni Evan papunta dito sa may Zipline, hanggang ngayon ay nangangatog pa rin ako sa sobrang kaba habang si Evan ay natutuwa sa reaksyon ko. Matalim ang tingin ang ginawad ko sakanya ngunit hinayaan niya lang ako.

Mga lapastangan, ang liliksi pa! "Wala kang puso! Can you just go to Pluto and never ever comeback! Earth doesn't need you here! I don't need you, feeling prankster! Just get lost!" "Wala kang puso! Can you just go to Pluto and never ever comeback! Earth doesn't need you here! I don't need you, feeling prankster! Just get lost!" "Wala kang puso! Can you just go to Pluto and never ever comeback! Earth doesn't need you here! I don't need you, feeling prankster! Just get lost!"

Delos Reyes. "Sa susunod 'wag mo ipagmamalaki kung gaano ka kalaki kung mahina ka lang naman. Sa susunod, w‘ag mo kong pakikialaman kung ayaw mo mamatay," malamig na pagbabanta ng binata sabay alis.

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Doon ay nag-iwan na lang siya ng sulat na nagsasabing lalabas muna siya. Nagpapahangin si Kalina sa malapit na village sa hotel. Maraming tao, kahit umaga ay gising at masigla na ang lahat sa kalsada. Medyo malayo na rin ang nalakad niya. Napatigil siya dahil sa kumalabit sa kaniya. “Excuse me. Nahulog mo pow itow.” Eh? Tagalog? At teka, pamilyar kay Kalina ang boses na ‘to…